Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Αλληλεγγύη στον τούρκο πολιτικό πρόσφυγα Ridvan Celik (Rido) που κινδυνεύει με απέλαση στην Τουρκία

Μας στάλθηκε με e-mail από την αντιεξουσιαστική εφημέριδα ΑΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου Κρήτης και το αναδημοσιεύουμε ως μια πρώτη ένδειξη αλληλεγγύης στον Ridvan Celik (Rido):

Την Πεμπτη 24/12 τα ξημερωματα, η αστυνομια εβαλε σε αεροπλανο με προορισμο την Αθηνα, τον Τουρκο πολιτικο προσφυγα Ridvan Celik (Rido), ο οποιος ζητα απο το 1991 πολιτικο ασυλο στην Ελλαδα.
Ο Rido ο οποιος ειναι ανυποτακτος απο τον Τουρκικο στρατο (αρνηθηκε να καταταγει για να μη πολεμησει τους Κουρδους ανταρτες) διεφυγε το 1991 στην Ελλαδα και απο τοτε ενω εχει κανει αιτηση δυο φορες για να του δωθει πολιτικο ασυλο μεχρι στιγμης δε του εχει δοθει.
Ο Rido συνελληφθει στις 6/12/2009 οταν τα ΜΑΤ επιτεθηκαν σε ομαδα 20 συντροφων που πηγαιναν στο σημειο συγκεντρωσης της πορειας για τον ενα χρονο απο τη δολοφονια Αλεξανδρου Γρηγοροπουλου και την εξεγερση που ακολουθησε.
Κρατουνταν απο τις 6/12 μεχρι σημερα στην ΓΑΔ Ηρακλειου, ενω οσες κινησεις εγιναν για προσωρινη απελευθερωση του και εξεταση του αιτηματος του για πολιτικο ασυλο δεν καρποφορησαν με αποτελεσμα ο Rido να κινδυνευει με αμεση απελαση στο φασιστικο τουρκικο κρατος.
Προφανως η εν κρυπτω μεταφορα του στην Αθηνα και η μερα που διαλεξε το ελληνικο κρατος να τον μεταφερει (24/12), δειχνει οτι σκοπεύουν να τον απελασουν.
Ο Ριντο βρισκεται στο αλλοδαπων στη Πετρου Ραλλη.
Ακολουθει κειμενο αλληλεγγυης  που μοιραζεται στο Ηρακλειο:
 
ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ


Ονομάζομαι Ridvan Celik. Το Σεπτέμβριο του 1991 κλήθηκα από τις τουρκικές αρχές να παρουσιαστώ στο στρατό, προκειμένου να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή του Ντιαρμπακίρ( Νοτιοανατολική Τουρκία – Βόρειο Κουρδιστάν), στην οποία την εποχή εκείνη μαίνονταν οι μάχες μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και των τουρκικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι δεν επιθυμούσα να εμπλακώ ως στρατιώτης στις μάχες αυτές, οι οποίες είχαν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, εγκατέλειψα τη χώρα μου τρεις μέρες αφότου έλαβα την πρόσκληση για την εκπλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας.”

Απόσπασμα από την αίτηση του Ridvan Celik προς το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για χορήγηση πολιτικού ασύλου, Σεπτέμβριος 1991


Ο Ridvan Celik (Rido) ήρθε στην Ελλάδα ως πολίτικός πρόσφυγας το 1991, σε ηλικία 22 ετών. Επέλεξε να αυτοεξοριστεί όταν αναγκάστηκε απο το φασιστικό τουρκικό καθεστώς να καταταγεί και να πολεμήσει ενάντια στα ταξικά του αδέρφια, τους Κούρδους αντάρτες του PKK. Το 2002 το τουρκικό κράτος τον διέγραψε απο πολίτη του, αφού για 11 χρόνια ήταν “ανυπότακτος”. Φθάνοντας στην Ελλάδα συνέχισε να αγωνίζεται και να συμμετέχει στα κινήματα. Η συνεχής άρνηση του ελληνικού κράτους, από το 1991, να του χορηγήσει πολιτικό άσυλο ανάγκασε τον Rido να ζει σε ημιπαράνομο καθεστώς, μετατρέποντάς τον παράλληλα σε πεδίο εκμετάλλευσης του κάθε εργοδότη.
Η πολιτική που έχει ακολουθήσει το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια για τους μετανάστες, στερεί απο τον Rido όλα τα αυτονόητα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, καθιστώντας τον νομικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ. Αδυνατεί να φύγει νόμιμα απο την χώρα, καθώς δε δικαιούται ούτε ταυτότητα ούτε διαβατήριο, με αποτέλεσμα να τον κρατάει όμηρο και να τον οδηγεί συνεχώς στην παρανομία. Η σύλληψη του μπορεί να επιφέρει την απέλασή του στην Τουρκία, όπου το ελάχιστο που θα του επιβληθεί είναι η φυλάκιση και ο εξαναγκασμός του να σκοτώσει ή να σκοτωθεί, συμμετέχοντας στον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο κουρδικό αγώνα.
Καλούμε τους φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαθητές, τις πολιτικές οργανώσεις, τους μετανάστες και κάθε κομμάτι αυτής της κοινωνίας, το οποίο ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να διαθέσει κάθε δυνατό πολιτικό μέσο για να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στον Rido.


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ RIDVAN CELIK (RIDO)
 αλληλεγγυοι/ες

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

Φώτο από την επίθεση στον "Αγρό"

 
Φωτογραφία από το κατεστραμμένο σπορείο

 

…και το διαρρηγμένο παράθυρο, απ’ όπου μπήκαν οι φίλοι των σωμάτων ασφαλείας.


Συνεχής ενημέρωση από το blog του "αγρού":

«Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: θα νικήσουμε, θα νικηθούμε; Πολέμα!»

Το βράδυ της Τετάρτης 23/12 εμπρηστική επίθεση δέχτηκε το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος ΑΓΡΟΣ στο πάρκο Τρίτση. Μια επίθεση που έρχεται να προστεθεί σε σειρά φασιστικών-παρακρατικών επιθέσεων το τελευταίο διάστημα, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη «σοσιαλιστική» πολιτική διαχείριση: στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.
Έτσι πρέπει να ερμηνευτεί η αναφορά του Χρυσοϊδη πριν κάποιες εβδομάδες σε «πιθανή έξαρση της ακροδεξιάς τρομοκρατίας»: ως προσκλητήριο σε ανάληψη πρωτοβουλιών από τις φασιστικές ομάδες κρούσης, σε συντονισμό τους με την επίσημη κρατική καταστολή. Εξάλλου, όπως αναλυτικά αποτυπώθηκε μετά την πρόσφατη αστυνομική εισβολή στο ΡΕΣΑΛΤΟ, τα αυτοοργανωμένα ανοιχτά κοινωνικά εγχειρήματα, στέκια και καταλήψεις, έχουν στοχοποιηθεί από το κράτος και κατ’ επέκταση από τους παρακρατικούς μηχανισμούς (τελευταία κρατική επιχείρηση η εισβολή της αστυνομίας με επικεφαλής τον πρύτανη του πανεπιστημίου στην κατάληψη Παπαδοπέτρου στα Χανιά, το πρωί της Τετάρτης 23/12).
Προφανώς τις στρατηγικές και τους τρόπους αυτής της επιθετικότητας πρέπει να εξέτασε και το undercover πανελλαδικό συνέδριο της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα, το Σάββατο 19/12, στο ξενοδοχείο ΣΤΑΝΛΕΥ στην πλατεία Καραϊσκάκη.
Κράτος και παρακράτος το έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψη και το δείχνουν με κάθε τρόπο ότι εντείνουν την κατασταλτική και επιθετική τους δραστηριότητα, μετά την απελευθερωτική όξυνση του κοινωνικού-ταξικού πολέμου τον τελευταίο ένα χρόνο, μετά την «έφοδο στον ουρανό» με την εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη.
Επαγρύπνηση, συντροφικότητα, αποφασιστικότητα, κοινωνική απεύθυνση, δράση, αλληλεγγύη και μαχητικότητα, λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, στην Αθήνα και σε όλη την επικράτεια. Σηκώσαμε το γάντι, κλιμακώσαμε τη σύγκρουση και θα τραβήξουμε την αντιπαράθεση μέχρι τέλους με τους εχθρούς της ελευθερίας. Μέχρι την ανατροπή του κρατικού/καπιταλιστικού/πατριαρχικού συστήματος εξουσίας και εκμετάλλευσης, μέχρι την κοινωνική και ατομική απελευθέρωση.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Η φωτιά δε μας καίει, η φωτιά καίει μέσα μας. Συνεχίζουμε. Στο πλάι των συντρόφων και των συντροφισσών του ΑΓΡΟΥ, στο πλάι κάθε αγωνιζόμενου και καταπιεσμένου ανθρώπου.

Για την εμπρηστική επίθεση στον ΑΓΡΟ το βράδυ της Τετάρτης 23 Δεκέμβρη

Την Τετάρτη το βράδυ 23/12 ο Αγρός, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση δέχτηκε εμπρηστική επίθεση –στις 23:45 καλέστηκε η πυροσβεστική και λίγο αργότερα οχήματά της έσβησαν τη φωτιά. Τα φασιστοειδή περίμεναν να φύγουμε από το χώρο και λίγο αργότερα μπήκαν στα σκοτεινά και μουλωχτά, όπως μαρτυράει το σπασμένο κάγκελο που βρήκαμε στο πίσω μέρος της κατάληψης. Οι σημαντικότερες υλικές ζημιές έγιναν στο χώρο αποθήκευσης των εργαλείων και της δεξαμενής νερού –όπου βρίσκεται και το διαρρηγμένο παράθυρο. Όπως όλα δείχνουν περιέλουσαν ό,τι μπορούσαν με εύφλεκτο υγρό, ενώ στο χώρο βρέθηκαν καμένα κομμάτια μιας τσάντας πλάτης, φιτίλια, εμποτισμένα πανιά με εύφλεκτο υγρό, φελιζόλ κ.α. τυλιγμένα σε πετσέτα. Το μικρό φυτώριο στα δεξιά της κατάληψης, όπου φιλοξενούνταν κάποια φυτάκια μέχρι να φυτευτούν στο χωράφι, καταστράφηκε επίσης –χωρίς φωτιά! Οι ζημιές όπως είπαμε είναι μόνο υλικές, περιορισμένες και επισκευάσιμες.

Η επίθεση στον αγρό, συμπληρώνει μια σειρά άλλων που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα σε στέκια και καταλήψεις, όπως στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, η επίθεση με μολότωφ στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, η εμπρησμός στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.

Οι παρακρατικές επιθέσεις –ή ακροδεξιά τρομοκρατία όπως την αποκάλεσε πρόσφατα ο αρχηχός της κρατικής καταστολής Χρυσοχοϊδης καλώντας τη να ενεργοποιηθεί- δε μας τρομάζουν. Αντίθετα δυναμώνουν τη βούλησή μας να παραμείνουμε ακλόνητοι-ες στις επιλογές μας, σύμφωνα με τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης, αντιιεραρχικά, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα. Και αυτά δε χτυπιούνται, γιγαντώνονται.

Από το Σάββατο 26/12 στις 11.00 το πρωί, στον Αγρό αρχίζουν οι δουλειές αποκατάστασης του χώρου.

από το blog του ΑΓΡΟΥ http://eleftherosagros.blogspot.com/

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

3 μέρες δρόμος, γιορτή, ανταλλαγή απόψεων

Σάββατο 19/12, πλατεία Λαού, 1:15μμ, η τελευταία ανακοίνωση της μικροφωνικής σκιαγραφεί το κοινωνικό τοπίο των περιοχών μας: οι συγκεκριμένες γειτονιές είναι ταξικά φορτισμένες και αγωνιστικά χαρακτηρισμένες μέσα στην ιστορία τους και έχουν φτιαχτεί από 3 γενιές μεταναστών (πρώτα οι μικρασιατές πρόσφυγες τη δεκαετία του '20, έπειτα οι μεταπολεμικοί επαρχιώτες εσωτερικοί μετανάστες και τα τελευταία 20 χρόνια οι μετανάστες και πρόσφυγες από τα Βαλκάνια και την κεντρική Ασία). Γίνεται αναφορά στη μάχη της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι και στο μπλόκο της Κοκκινιάς και σημειώνεται ότι οι ακηδεμόνευτοι αγωνιστές του σήμερα είναι πολιτικοί (και σε ορισμένες περιπτώσεις και φυσικοί) απόγονοι των ανταρτών του παρελθόντος. Ο αγώνας ενάντια στους στρατούς κατοχής (από τα ναζιστικά στρατεύματα μέχρι τις δημο-κρατικές συμμορίες) συνεχίζεται όπως και η αλληλεγγύη.

Η πορεία ξεκινάει για να διασχίσει κεντρικούς δρόμους και γειτονιές των Ταμπουρίων και της Αμφιάλης και θα διαρκέσει 1,5 ώρα. Σύμφωνα με τους πιο μετριοπαθείς συμμετέχουν 800 άνθρωποι, σύμφωνα με τους πιο αισιόδοξους 1000.

Στο πέρασμά μας τα στενά δονούνται από τα συνθήματα. Ο παλμός δυνατός, ο κόσμος που συναντάμε στο διάβα μας και στα μπαλκόνια θετικός, ενώ συνθήματα αναγράφονται στις τράπεζες που συναντάμε καθ' οδόν.




Με δικά τους πανό έχουν κατέβει στην πορεία το ΕΕΚ, η Πρωτοβουλία για την Αυτοοργάνωση στην Εκπαίδευση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι διμοιρίες των ΜΑΤ δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα και σα χαμένες προσπαθούν να παρακολουθήσουν τα γυρίσματα του δρομολογίου μας.
Ιδιαίτερη νότα τα δύο σκυλιά-σύντροφοι με τα πλακάτ τους

και ένα έξυπνο αυτοκόλλητο που "διακόσμισε" όλες τις κολώνες στο διάβα μας.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή 20/12, από τις 2:00μμ κόσμος κάθε ηλικίας (από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένοι αγωνιστές παλαιάς κοπής) συγκεντρώνεται στο παρκάκι έξω από το ΡΕΣΑΛΤΟ φέρνοντας φαγητά και κρασί (πολύ φαγητό και πολύ κρασί είναι η αλήθεια). Στις 3 ώρες που μείναμε στο παρκάκι φτάσαμε να είμαστε 150 άνθρωποι. Όμως ο καιρός μάς τα μούσκεψε και έτσι αναγκαστήκαμε να μαζέψουμε ηχοσύστημα, τραπεζάκια, καρέκλες και εδέσματα και να μπούμε στο στέκι (θεός και κράτος το ίδιο συνδικάτο). Εκεί, λόγω του αδιαχώρητου, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και τα παιδιά αποχώρησαν μετά από λίγο, ενώ οι νεότεροι με το κέφι που τους διέκρινε μετέτρεψαν το γλέντι σε ξέφρενο πάρτυ που κράτησε μέχρι τις 1:00 μετά τα μεσάνυχτα και από το οποίο πέρασαν εκατοντάδες άνθρωποι (αφού το στέκι άντεξε αυτό το πάρτυ μάλλον δεν κινδυνεύει από τίποτα).

Στην τελευταία μέρα του τριημέρου, στην κουβέντα της Δευτέρας 21/12, 100 και πλέον άνθρωποι ανταλλάξαμε σκέψεις και εκτιμήσεις γύρω από την αστυνομική εισβολή στο ΡΕΣΑΛΤΟ και τις ευρύτερες κατασταλτικές μεθοδεύσεις όπως εφαρμόζονται τους τελευταίους 2 μήνες, όπως εκδηλώθηκαν με ιδιαίτερη δριμύτητα στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, όπως ανακοινώνονται για τη συνέχεια από το υπουργείο "προστασίας του πολίτη" (μαζί με το ανοιχτό κάλεσμα του Χρυσοχοϊδη προς την "ακροδεξιά τρομοκρατία", η οποία πρόσφατα ξαναχτύπησε, αυτή τη φορά με γκαζάκια τον κατειλημμένο ανοιχτό κοινωνικό χώρο ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ στην Πετρούπολη, με μια ανάληψη ευθύνης που στοχοποιεί και το ΡΕΣΑΛΤΟ). Επίσης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η πολύμορφη και πολυεπίπεδη συνέχιση της δράσης πιστοποιήθηκε και η αλληλεγγύη ισχυροποιήθηκε.

Απολογισμός για το τριήμερο θετικός, συνεχίζουμε. Κρατάμε τα πανιά μας φουσκωμένα, χαράζουμε νέα δρομολόγια στους χάρτες μας και βάζουμε πλώρη για νέα ρεσάλτο. Ραντεβού στο στέκι, στις αυτοοργανωμένες συλλογικές διαδικασίες, στις κοινωνικές παρεμβάσεις, στις δημιουργικές δραστηριότητες, στις κινήσεις αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης, στους δρόμους της οργής. Γιατί αν η ελευθερία είναι έγκλημα, ας το διαπράξουμε όλοι και όλες μας...

το τραγούδι του ρεσάλτο...

Ο Καραϊσκάκης έστησε τα ταμπούρια στο Μετόχι
Κι ο Κιουταχής μες τη χωσιά έχασε μια στρατιά
Η πόλη πήρε τ’ όνομα από το δέντρο κερατιά
Και από τον Γκίνη τον αδίστακτο μεγαλοτσιφλικά

Αποτραβήχτηκε ο Σαρωνικός ξεμπαρκάραν πρόσφυγες
Γέμισε η ιχθυόσκαλα μικρασιάτικες φωνές
Πηχτή η λάσπη χέρσα οικόπεδα αρχαία κληρονομιά
Και το πείσμα να κερνά τις παράγκες γιασεμιά

Βρες με…

Λιπάσματα στο μεσοπόλεμο Μποδοσάκης και Κοπή
Το τσιμεντάδικο χορεύει βαλς με το φουγάρο της ΔΕΗ
Πρόσφυγες που γίναν απεργοί του ιδιώνυμου στρατοί
Ρεμπέτες που γλιστράν στο τραμ τα χαράματα βουβά

Κατοχή και θάνατος εμφύλιος και ζωή
Ο Μιχάλης του ΕΛΑΣ σβήνει με τον Φωτάκη αγκαλιά
Απ’ τη Ρέπουλη ως το Νερό στην Μάχη της Ηλεκτρικής
Γερμανοί Άγγλοι φάλλαγες και οι ρουφιάνοι στην αυλή

Απ’ τα ταμπούρια στα νησιά εμφύλια προσφυγιά
Απ’ τις αλάνες στα στενά πάντα βαριά τα λαϊκά
Το πεϊνιρλί κι η Φίνος Φιλμ μπερδεμένη εργατιά
Τρέλα τρελή που λύθηκε στα Ιουλιανά

Τα τανκς από την Παπανικολή αράξαν στην Ερμού
Οι χαφιέδες στρώθηκαν για πατσά στου Κεραντζάκη
η εξορία τύλιξε τα σπίτια στη σιωπή
που έσπαγε με σαμποτάζ θραύσματ’ από γιασεμί

το πυκνό τσιμέντο έπνιξε τις φωνές μες τις αλάνες
και η μεταπολίτευση στις ντουντούκες τις φωτιές
η Σαλαμίνος κατηφόρισε προς το σοσιαλισμό
και η Δημοκρατίας ανηφόρισε προς τον οπορτουνισμό

η πλατεία Λαού άδειασε από τον περιώνυμο λαό
είδε στα τραπεζοκαθίσματα τον καινούργιο του εαυτό
τι δεξιός και τι αριστερός στα μοντέρνα καφενεία
τι πούλια τι αυγερινός στα πούλια στα κωλοχανεία

στις μέρες μας τις πονηρές η χούντα κι η δημοκρατία
σχεδιάζουν στα υπουργεία τους τη νέα τυραννία
οι μελανοχιτώνες γυαλίζουν τις στολές
σάβανα γαλανόλευκα στολίζουν τις μεταγωγές

κι αν έρχονται από την Ερμού ή τη Δημοκρατίας
με τον εισαγγελέα και τους ανακριτές
πάντα θα φεύγουν τρέχοντας κοιτώντας στις αυλές
μη τους ματώσουν γιασεμιά κι εμφύλιοι εραστές

Βρες με…


από τους ωχρά σπειροχαίτη

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

Ότι αυτό δεν είναι ένα πολιτικό κείμενο ανάλυσης έχει να κάνει με το γεγονός ότι αφήνει χώρο για την τούρτα που σου 'ρχεται.

Ξέρεις πως είναι να έχεις προορισμούς και χάρτες, να αναζητάς οχήματα και συνοδοιπόρους;
Ξέρεις πως είναι να πλαγιάζεις τα βράδια με  τον άνθρωπο σου και με ένα φόβο πως αύριο μπορεί να ναι αιχμάλωτος;
Ξέρεις πως είναι να δημιουργείς αποδομώντας, ένα κόσμο διάκοσμο μακριά από στερήσεις και πλαίσια;
Ξέρεις πως είναι να σε σφιχταγκαλιάζουν, τόσο δυνατά μα και τόσο τρυφερά, άνθρωποι μοναδικοί ισότιμοι γνωστοί και άγνωστοι, αλληλέγγυοι και αγωνιστές, που σε κάνει να είσαι πεπεισμένος πως κανένα άρπαγο χέρι δεν πρόκειται να σε αποσπάσει; 
Ξέρεις τι είναι και πως είναι ο πόνος;
Και τελικά άραγε, ξέρεις τι είναι ο έρωτας, όταν περιπλέκεται, με τον δρόμο;

Είναι αυτά, και άλλα πολλά που πάντα, θα σου διαφεύγουν ως καισάρεια αλαζόνεια ύπαρξη. Που το μόνο που επιδιώκεις, είναι να  χαΐδολογείς την αυτοκρατορική σου μεγαλομανία, επιλέγοντας τους υποψήφιους σου κινδύνους μέρα την ημέρα ούτως ώστε  να ικανοποιείται το κενό του τίποτα σου, η παθολογία της ανυπαρξίας σου.


Ναι σε σένα μιλώ
εσένα που η σπασμένη σου φωνή
πρόδωσε εξ αρχής το παραλήρημα απ' τα εντός σου.


Ναι ανθρωπάκο, γνωρίζοντας
πως μέσα απ' τους δικούς σου πραίτορες προδόθηκες.
Τρέξε τώρα, τρέξε στους αυλικούς σου
τώρα που σε πήρε και το παράπονο για το "ενδεχομένως λάθος".


Ναι, σε σένα μιλώ
την έπαρση του κοπανιστού αέρα
το φαντασμένο "κωλόφαρδο" γιουσουφάκι απ' το παρελθόν.
Και ξέρεις τι εννοώ.


Ένας απελεύθερος
απ' τα πειραιώτικα
που άμα λάχει
σου τα λέει και αλλιώτικα.

 

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Για την αυριανή πορεία στο Κερατσίνι

Για την αυριανή πορεία στο Κερατσίνι, στις 12:00, στην πλατεία Λαού, σας ενημερώνουμε ότι επιδίωξή μας είναι η διαδήλωση (που θα πορευτεί σε κεντρικούς δρόμους και γειτονιές της περιοχής) να ξεκίνησει στις 13:00 (και όχι αργότερα) για να συναντήσουμε κόσμο και στους δρόμους πέρα από το σημείο συγκέντρωσης. Τα λέμε στο δρόμο...

Για πάντα ανίκανοι να νικήσουν αυτό που δεν μπορούν να αντιληφθούν


το υπ. ΠΡΟΠΟ έπαιξε ΛΟΤΤΟ και έχασε


κείμενο για την εισβολή στο ρεσάλτο και την κατάληψη του δημαρχείου κερατσινίου

από το blog της κατάληψης Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά http://pat61.squat.gr/