Κάτω τα χέρια από το INDYMEDIA - Λευτεριά στον Θ. Ηλιόπουλο

Χθες το απόγευμα, Τετάρτη 29 Ιουλίου, στις 8:00μμ, 20 συντρόφισσες και σύντροφοι του ΡΕΣΑΛΤΟ και της Συνέλευσης εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια, πραγματοποίησαμε στον ΟΤΕ Κερατσινίου συμβολική παρέμβαση αλληλεγγύης στον απειλούμενο με φίμωση κινηματικό ιστότοπο ελεύθερης ενημέρωσης & αντιπληροφόρησης INDYMEDIA.

Κολλήθηκαν αφίσες τόσο τριγύρω στη γειτονιά όσο και πάνω στην τζαμαρία του ΟΤΕ σχετικά με τις προσπάθειες φίμωσης του INDYMEDIA (από ΟΤΕ, κυβέρνηση, ΛΑΟΣ και νεοναζί) όσο και για την απεργία πείνας από 10 Ιούλιου του Θ. Ηλιόπουλου, του μόνου συλληφθέντα από τα Δεκεμβριανά που συνεχίζει να είναι προφυλακισμένος.
Επίσης, γράφτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης στον μαντρότοιχο των οχημάτων του υποκαταστήματος του ΟΤΕ, ενώ μοιράστηκαν αρκετά κείμενα από αυτά της συνέλευσης αλληλεγγύης στο INDYMEDIA και εφημερίδες του στεκιού μας σε γείτονες, διερχόμενους και πόρτα-πόρτα.


Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε με αναγραφή αντίστοιχων συνθημάτων στον τοίχο του παρακείμενου στρατιωτικού εργοστασίου ιματισμού "ΚΟΠΗ".


Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Η αντι-εξεγερτική επιχείρηση καταστολής και εκφασισμού από τις συνασπισμένες δυνάμεις κράτους-παρακράτους θα συντριβεί από τις επερχόμενες κοινωνικές εξεγέρσεις.

Πίσω ένστολα και φασιστικά αποβράσματα / εμπρός συντρόφισσες-σύντροφοι

Η επιχείρηση Νόμος και Τάξη, Ασφάλεια και Μηδενική Ανοχή, συνεχίζεται με αγαστή πάντα συνεργασία κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών. Μετά την επίθεση με μολότωφ στην Villa Amalias (με την ολοκλήρωση θεατρικής παράστασης στην αυλή της κατάληψης), στις 9 Ιουλίου, από 20 φασιστοχουλιγκάνους που ξεκίνησαν από την πλατεία Αγ. Παντελεήμονα κατόπιν επίσκεψης του Μαρκογιαννάκη, επίθεση δέχτηκαν ο κατειλημμένος χώρος που στεγάζεται το RADIO REVOLT στη Θεσσαλονίκη με μολότωφ τα ξημερώματα της 21ης Ιούλη και η κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ με γκαζάκια τα ξημερώματα του Σαββάτου 25 Ιούλη, επίσης στη Θεσσαλονίκη.

Ανακοίνωση του RADIO REVOLT
Τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου ο κατειλημμένος χώρος που στεγάζεται το Radio Revolt, το βαγόνι του ΟΣΕ στο κέντρο της Πανεπιστημιούπολης του ΑΠΘ, δέχτηκε επίθεση από αγνώστους με 3 βόμβες μολότωφ. Αφού οι "άγνωστοι" δράστες επιχείρησαν να επιτεθούν στο στούντιο, χωρίς όμως επιτυχία, κατέληξαν να βομβαρδίσουν με τις μολότωφ τη χέστρα του ραδιοφώνου, στην οποία και περιορίστηκε το σύνολο των ζημιών. Ο σταθμός σταμάτησε να εκπέμπει μόνο για 3 ώρες μέχρις ότου να αποκατασταθεί το ρεύμα, που διακόψαμε για λόγους ασφαλείας.
Η επίθεση στο Radio Revolt ήταν μια ακόμα ατυχής προσπάθεια απ'τη μεριά κράτους και παρακράτους που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιθέσεων το τελευταίο εξάμηνο μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη, που ανακοινώνει η πολιτική-οικονομική εξουσία και διεκπεραιώνουν μπάτσοι και κάθε λογής φασισταριά. Στόχος, κάθε ελεύθερη φωνή, κάθε φωνή και πράξη διαμαρτυρίας και αντίστασης. Στόχος τους, η σταδιακή συντηριτικοποίηση και φασιστοποίηση ευρύτερων κοινωνικών κομματιών, η ανάπτυξη ξενοφοβικών συνδρόμων και τελικά η επικράτηση του τρόμου. Η αστυνομία παρουσιάζεται ως νέος μεσίας, και το δόγμα της τάξης και της ασφάλειας παρουσιάζεται ως πιο αναγκαίο από ποτε.
Ας τους αφήσουμε όμως να ζουν στον κόσμο τους, καθώς μέρα με τη μέρα η πολυμέτωπη και πολύπλευρη αντίσταση δυναμώνει, και χιλιάδες άνθρωποι πλέον παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Οι δυναμικές κινητοποιήσεις και η πληθώρα των εκδηλώσεων αποδείκνυει πως κάθε απειλή απλά δυναμώνει τα κοινωνικά εγχειρήματα.
Το Radio Revolt σε πείσμα όλων αυτών που προστέθηκαν στον κρατικό κορμό καταστολής, εκπέμπει και θα συνεχίσει να εκπέμπει.
Ενάντια στην καθεστωτική ενημέρωση
ΟΠΛΙΣΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ!

Radio Revolt
22/07/09


«Σήμερα Σάββατο 25 Ιουλίου στις 5.05 τα ξημερώματα κάποια σαΐνια έβαλαν γκαζάκια στη σιδερένια κεντρική είσοδο της κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ. Τοποθέτησαν τσάντα που περιείχε 6 γκαζάκια, 1 τετράλιτρο μπιτόνι και ένα κουτί προσανάμματα.
Η έκρηξη έγινε αντιληπτή από κόσμο που ήταν μέσα στην κατάληψη και βρίσκεται σε επιφυλακή μετά τις τελευταίες απειλές για καταστολή των κατειλημμένων χώρων. Αμέσως βγήκαμε στην είσοδο και με τη βοήθεια γειτόνων που είδαν τη φωτιά τη σβήσαμε ενώ ζημιές δεν προκλήθηκαν.
Εντύπωση μας έκανε η "γρήγορη κινητοποίηση" της αστυνομίας αφού 6' μετά την έκρηξη 3 περιπολικά, 1 ασφαλίτικο και ένα τζιπάκι άρχισαν να κόβουν βόλτες σε κοντινή απόσταση. Μάλιστα το τζιπάκι κάποια στιγμή σταμάτησε και οι μπάτσοι άρχισαν να προκαλούν..
Μετά από 20' δύο διμοιρίες ανέβηκαν στη γωνία Κατσιμίδη με Εγνατία και συνέχισαν να προκαλούν. Άλλος κόσμος ειδοποιήθηκε με τηλέφωνα και ήρθε γρήγορα.
Είναι η δεύτερη επίθεση μέσα σε 4 μέρες που δέχεται κατειλημμένος χώρος στη Θεσσαλονίκη (η πρώτη ήταν στο κατειλημμένο βαγόνι radio revolt μέσα στα πανεπιστήμια).
Τίποτα δεν θα μας κάμψει από το να υπερασπιστούμε με αποφασιστικότητα τους χώρους όπου ζούμε και αναπνέουμε.»


Έχει αναλυθεί επαρκώς και έχει δηλωθεί κατ’ επανάληψη από το κράτος ότι οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές και τα εγχειρήματα τους αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα της κατασταλτικής στρατηγικής για την «πάταξη του εσωτερικού εχθρού», ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη.
Μπορεί να μας χτυπάτε, μπορεί ακόμα και σε στιγμές να λυγίσουμε από το βάρος των επίσημων και «ανεπίσημων» κατασταλτικών μεθοδεύσεων, όμως δε θα καταφέρετε ποτέ να κάμψετε τη βούληση μας για αντίσταση. Ο κόσμος της ελευθερίας, η εξεγερτική ευαισθησία, η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη θα επικρατήσουν του κόσμου της εξουσίας, της κρατικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της καταστολής, της συναισθηματικής και διανοητικής ερήμωσης.
Οι καταληψιακές «φρουρές» στα πόστα τους. Οι δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί. Τα αντανακλαστικά της αλληλεγγύης σε εγρήγορση… Πίσω ένστολα και φασιστικά αποβράσματα / εμπρός συντρόφισσες-σύντροφοι.

Βίντεο: Εργατικά "ατυχήματα" στη Δ.Ε.Η.

Το παραπάνω βίντεο προβλήθηκε στις 20 Ιούνη 2009 στo πλαίσιo της εκδήλωσης που έγινε στην Κοζάνη με θέμα: εντατικοποίηση της εργασίας και εργατικά “ατυχήματα” στη Δ.Ε.Η. Την ίδια μέρα το μεσημέρι είχε προηγηθεί πορεία στο κέντρο της πόλης για το ίδιο θέμα. Στον νομό Κοζάνης, όπου η Δ.Ε.Η. διατηρεί 4 εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού και 5 ορυχεία λιγνίτη, παράγεται το 60% της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνει η χώρα. Από το 2001 έως σήμερα σε χώρους εργασίας της Δ.Ε.Η. στο νομό Κοζάνης 15 εργάτες έχουν δολοφονηθεί σε εργατικά “ατυχήματα”.

Η εκδήλωση και η πορεία ήταν μια πρωτοβουλία της συνέλευσης αναρχικών - αντιεξουσιαστών/τριών σε Κοζάνη & Πτολεμαΐδα.


Για το κείμενο που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της πορείας πατήστε εδώ.
Για να διαβάσετε την εισήγηση της εκδήλωσης πατήστε εδώ.
Για στοιχεία σχετικά με δολοφονημένους εργάτες από Δ.Ε.Η. και εργολάβους στην Κοζάνη πατήστε εδώ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ & ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 10/7 ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

"Στις 8 Ιουλίου, μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή, όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου.

Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες, έχουν όλοι αποφυλακιστεί.

Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου, που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν. Είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση.

Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστών και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης, απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.

Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.

Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.

Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.

Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.

Από τώρα τους ευχαριστώ."

Θοδωρής Ηλιόπουλος
9 Ιουλίου 2009
Φυλακές Κορυδαλλού

Έξι στιγμιότυπα από την πορεία της Τρίτης 7 Ιούλη και την επίθεση στη Villa Amalias την Πέμπτη 9 Ιούλη, ένα σχόλιο και τα προφανή συμπεράσματα

Στιγμιότυπο 1ο: Κατά τη διάρκεια των 2 εβδομάδων πριν την πορεία πραγματοποιούνται σε μια σειρά συνοικιών της Αττικής παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης, συγκεντρώσεις, προβολές video, μοιράσματα κειμένων, εκτεταμένες αφισοκολλήσεις. Σε κεντρικό επίπεδο πραγματοποιούνται μίνι πορείες, μαζικές αφισοκολλήσεις και μοιράσματα κειμένων ελληνικών και πολύγλωσσων.

Στιγμιότυπο 2ο: Την Τρίτη το απόγευμα η μαζική προσέλευση του κόσμου από νωρίς στη συγκέντρωση στην πλατεία Ομονοίας δείχνει ότι η διαδήλωση που θα ακολουθήσει θα είναι μεγάλη. 8:20μμ η τελευταία ανακοίνωση από την μικροφωνική. Η πορεία ξεκινάει τα επόμενα λεπτά από πλατεία Ομονοίας για να πάει μέσω 3ης Σεπτεμβρίου, Κοδριγκτώνος, πλατεία Αγ. Παντελεήμονα, Πιπίνου και Αδμήτου στην πλατεία Αττικής.



Στιγμιότυπο 3ο: Κατεβαίνοντας στο δρόμο αποκαλύπτεται το μέγεθος της διαδήλωσης. Είμαστε σίγουρα 2500 άνθρωποι, κάποιοι μιλούν για 3000. Αναρχικοί/-ες, αντιεξουσιαστές/στριες, αλληλέγγυοι/-ες, ανυπότακτοι νεολαίοι. Ιδιαίτερα σημαντική η παρουσία πολλών μεταναστών. Στην πίσω πλευρά της πορείας -προς τιμήν τους- ένα ολιγομελές μπλοκ του ΕΕΚ (τροτσκιστική οργάνωση). Οι γραμμές μας πυκνές, ο παλμός δυνατός. 4 διμοιρίες μπροστά μας, 4 διμοιρίες πίσω μας, πολλές διμοιρίες στα παράλληλα στενά και όλη η δύναμη των μηχανοκίνητων ομάδων Δ και Ζ.



Στιγμιότυπο 4ο: Πορευόμαστε στην 3η Σεπτεμβρίου, περνάμε από την πλατεία Βικτωρίας και στρίβουμε στην Κοδριγκτώνος για να βγούμε στην πάνω πλευρά της πλατείας του Αγ. Παντελεήμονα. Εκεί είναι μαζεμένοι 60-70 μισάνθρωποι ρατσιστές του σύγχρονου Τάγματος Ασφαλείας που τιτλοδοτείται «επιτροπή κατοίκων». Λίγο πριν τη συμβολή με την Αχαρνών διαπιστώνουμε ότι οι διμοιρίες των ΜΑΤ που προπορεύονται δεν τους περιορίζουν στο εσωτερικό της πλατείας αλλά τοποθετούνται δεξιά και αριστερά τους. Σταματάμε 50 μέτρα πριν την Αχαρνών. 20 φασιστοειδή μας κουνάνε μολότοφ και μας προκαλούν να πλησιάσουμε. Διατηρούμε τη θέση μας και εισέρχονται εκείνοι στην Κοδριγκτώνος, μέσα από τα ΜΑΤ, εκτοξεύοντας φωτοβολίδες με πιστόλια-στυλό, πέτρες και μολότοφ. Μια έρχεται προς το μέρος μας ενώ με μια δεύτερη πάνε να καούν μεταξύ τους. Οι μπροστινές μας αλυσίδες διατηρούν την ψυχραιμία τους και αντεπιτίθενται με πέτρες, φωτοβολίδες και σημαίες. Σε λιγότερο από ένα λεπτό τους έχουμε ξαποστείλει πίσω στα ΜΑΤ τα οποία αναλαμβάνουν δράση πετώντας μας δακρυγόνα και κρότου λάμψης από την Αχαρνών την ίδια στιγμή που επιτίθενται και από τα πλάγια (από την οδό Φυλής) για να αναγκάσουν την εμπροσθοφυλακή μας που συγκρούεται σε οπισθοχώρηση. Η Κοδριγκτώνος πνίγεται στα δακρυγόνα. Κάποιοι σύντροφοι και συντρόφισσες τραυματίζονται από την πλάγια επίθεση των ΜΑΤ.



Στιγμιότυπο 5ο: Η πίσω περιφρούρηση μετατρέπεται σε κεφαλή της πορείας οδηγώντας την προς την Πατησίων. Διμοιρία που παρεμποδίζει τη διέλευση στη συμβολή 3ης Σεπτεμβρίου και Κοδριγκτώνος οπισθοχωρεί στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ο περισσότερος κόσμος καταφεύγει στην ΑΣΟΕΕ, η οποία μετατρέπεται σε ορμητήριο σύγκρουσης με τις δυνάμεις καταστολής για τις επόμενες δύο ώρες.



Στιγμιότυπο 6ο: 2 ημέρες μετά, την Πέμπτη 9 Ιουλίου, ο Μαρκογιαννάκης, υφυπουργός εσωτερικών στον τομέα της δημόσιας τάξης (εισαγγελέας επί χούντας), πηγαίνει στην πλατεία Αγ. Παντελεήμονα επισημοποιώντας την αναγνώριση του στη φασιστο«επιτροπή κατοίκων» και στα αίσχη της. Οι «κάτοικοι» του θέτουν ζήτημα εκκένωσης της κατάληψης Villa Amalias και με την αποχώρησή του 20 εξ’ αυτών (χουλιγκανοφασίστες) επιχειρούν επίθεση στην κατάληψη με μολότοφ, φωτοβολίδες και καπνογόνα από την οδό Φυλής (μόλις είχε τελειώσει θεατρική παράσταση στην αυλή του σπιτιού) για να αναχαιτιστούν από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες και να τραπούν σε άτακτη φυγή αφήνοντας πίσω τους και 3 αχρησιμοποίητες μολότοφ. Επιστρέφοντας στη θαλπωρή των διμοιριών του Αγ. Παντελεήμονα απ΄όπου ξεκίνησαν παροτρύνουν τα ΜΑΤ να αναλάβουν εκείνα πλέον "έργο" κατά της κατάληψης.



Σχόλιο: Τα ρατσιστικά και κατασταλτικά πογκρόμ του τελευταίου διαστήματος ξεδιπλώθηκαν κατά κύριο λόγο στην Αθήνα. Το σοβαρότερο όμως μέχρι στιγμής περιστατικό ήταν η εκκένωση, η ισοπέδωση και ο εμπρησμός του προσφυγικού καταυλισμού στην Πάτρα, τα ξημερώματα της περασμένης Κυριακής 12 Ιουλίου. Εδώ πλέον οι ναζιστικές πρακτικές του δημοκρατικού καθεστώτος έγιναν εξόφθαλμες.



Προφανή συμπεράσματα
1) Μετά τις πολύμορφες αναρχικές-αντιεξουσιαστικές κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος ενάντια στα ρατσιστικά και κατασταλτικά πογκρόμ, με αποκορύφωμα την πορεία της 7ης Ιουλίου, το κράτος απαγορεύοντας ουσιαστικά τη διέλευση της πορείας από τον Αγ. Παντελεήμονα (βάζοντας μπροστά τα φασιστοειδή) θέλησε να πει την τελευταία λέξη διασφαλίζοντας την επιβολή του απαρτχάιντ. Ταυτόχρονα, απέφυγε μια «επίσημη» απαγόρευση για την τήρηση των δημοκρατικών προσχημάτων.
2) Η φασιστική επίθεση στη Villa Amalias έγινε στο πλαίσιο της πλέον εξόφθαλμης σύμπραξης-συνεργασίας (πολιτικής και επιχειρησιακής) κράτους-παρακράτους. Έγινε με τη σφραγίδα και όλες τις επισημότητες της επίσκεψης Μαρκογιαννάκη στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και των χαριεντισμών του με την «επιτροπή κατοίκων».
3) Το «πείραμα» κράτους-ακροδεξιών στον Αγ. Παντελεήμονα δεν θα περιοριστεί στη συγκεκριμένη πλατεία. Ήδη ελληνόψυχοι «κάτοικοι» καλούν σε συγκέντρωση αύριο Τετάρτη 15 Ιούλη, 7:30μμ στην πλατεία Αττικής (στην οποία πηγαίνουν τα απογεύματα και ένας αριθμός μεταναστών από αυτούς που εκδιώχθηκαν από την πλατεία Αγ. Παντελεήμονα). Κοινά στοιχεία σε κάθε αντίστοιχη προσπάθεια θα είναι: α) η ύπαρξη αρκετών μεταναστών από Κεντρική Ασία, Μέση Ανατολή, ίσως και Αφρική στην επιλεγμένη κάθε φορά πλατεία, β) η ύπαρξη αστυνομικού τμήματος σε απόσταση αναπνοής, γ) η ύπαρξη ενός μικρού αριθμού ακροδεξιών από την περιοχή που να είναι διατεθειμένοι να τρέξουν το θέμα με την υποστήριξη των ανώτερων κλιμακίων τους και της αστυνομίας.
4) Ομοίως δε θα σταματήσουν και οι δράσεις ενάντια στα ρατσιστικά και κατασταλτικά πογκρόμ και τις φασιστικές επιθέσεις.

Συντρόφισσες, σύντροφοι: επαγρύπνηση, μεθοδικότητα, καθαρό μυαλό, συλλογικό πνεύμα και αποφασιστικότητα…

Το κείμενο του ΡΕΣΑΛΤΟ για την πορεία της 7ης Ιούλη

να συντρίψουμε το σύγχρονο απαρτχάιντ
που ορθώνεται

Ξεριζωμένοι από την ανέχεια της οικονομικής λεηλασίας ή τους πολέμους της «αντι»τρομοκρατικής εκστρατείας των ισχυρών και «πολιτισμένων» κρατών παίρνουν το δρόμο της φυγής σε μια διαδρομή από ταπείνωση σε ταπείνωση, από ανέχεια σε ανέχεια, από θάνατο σε θάνατο. Καταβάλουν απίστευτα ποσά σε δουλεμπορικά κυκλώματα, περπατούν χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων, διασχίζουν χερσαία και θαλάσσια σύνορα με κίνδυνο να δεχτούν πυρά, να πατήσουν νάρκες ή να τους βυθίσουν τα πλοιάρια. Στις χώρες «υποδοχής», όπως η Ελλάδα -που είναι οι ίδιες που διεξάγουν τον στρατιωτικό και οικονομικό πόλεμο εναντίον τους και ευθύνονται για την προσφυγιά τους- έρχονται αντιμέτωποι με στρατιωτικές και αστυνομικές περιπόλους, ναρκοπέδια και «τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις», βασανιστήρια και πολύμηνες κρατήσεις σε αστυνομικά τμήματα και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στριμώχνονται στα πιο απίθανα μέρη για έναν ύπνο, σε πρώην αποθήκες, αυτοσχέδιους καταυλισμούς (όπως αυτόν στην Πάτρα) και κάθε είδους εγκαταλειμμένα κτίρια, όπως το πρώην Εφετείο στην οδό Σωκράτους, όπου έχουν καταφύγει εκατοντάδες άστεγοι άραβες μετανάστες, σε ένα κτίριο χωρίς νερό και τουαλέτες, κινδυνεύοντας να νοσήσουν από τις πιο βαριές ασθένειες. Στέκονται σε μια ουρά ατέλειωτες ώρες (όπως κάθε Παρασκευή στο Μεταγωγών της Πέτρου Ράλλη) υφιστάμενοι τα πάνδεινα, κρύο ή ζέστη, αστυνομικές προσβολές και ξυλοδαρμούς (με 3 νεκρούς το τελευταίο 6μηνο) για ένα κουρελόχαρτο εξαπάτησης που θα τους δώσει μια ολιγόμηνη άδεια προσωρινής παραμονής μέχρι την απόρριψη του αιτήματος τους για άσυλο. Καθημερινά δέχονται το πιο ανελέητο κυνηγητό από τα ένστολα ανθρωποειδή με εκτεταμένες «επιχειρήσεις σκούπα», ταπεινώσεις, ξυλοδαρμούς, συλλήψεις, απελάσεις αλλά και οργανωμένες φασιστικές επιθέσεις όπως αυτές σε σπίτια πακιστανών μεταναστών στο Ρέντη, το Αιγάλεω, τη Νίκαια και τη Νέα Ιωνία τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, όπως αυτή στο πρώην Εφετείο στις 9 Μάη κατά τη διάρκεια φασιστικής συγκέντρωσης στην Ομόνοια, όπως αυτή σε χώρο προσευχής μπαγκλαντεσιανών μεταναστών στην οδό Αγορακρίτου στην Πλ. Αττικής τα ξημερώματα του Σαββάτου 23/5, με παραλίγο 5 απανθρακωμένους. Επίσης, δε λείπουν και τα ρατσιστικά πογκρόμ από «αγανακτισμένους» γηγενείς, όπως στην περίπτωση της πλατείας Αγ. Παντελεήμονα στην Αχαρνών όπου μια φασιστοεπιτροπή 30-40 μισάνθρωπων κατοίκων και καταστηματαρχών -με τη συνδρομή οργανωμένων φασιστοειδών και τις πλάτες της αστυνομίας- προβαίνει σε ρατσιστικές συγκεντρώσεις, εκδιώξεις των μεταναστών από την πλατεία και κλείδωμα της παιδικής χαράς για να μην την επισκέπτονται τα παιδιά των μεταναστών. «Αόρατοι», υποτιμημένοι και ευάλωτοι οι μετανάστες γίνονται αποδέκτες της πιο άγριας εκμετάλλευσης, με τα κάθε είδους μικρά και μεγάλα αφεντικά να θησαυρίζουν από το ξεζούμισμα τους στα χωράφια, τα γιαπιά, τα «μεγάλα έργα», τις βιοτεχνίες, τα εργοστάσια. Γι’ αυτό άλλωστε τους χαρακτηρίζουν «λαθραίους»: για την ποινικοποίηση της μετακίνησης τους και την απόκρυψη των αιτιών της εξαναγκαστικής φυγής τους, για την υποτίμηση της ζωής τους και τη μετατροπή τους σε σύγχρονους δούλους που θα υφίστανται αγόγγυστα τις εκμεταλλευτικές ή δολοφονικές ορέξεις των αφεντικών τους.

Μιλώντας για το δυτικό κόσμο, η περίφημη «δημοκρατική συμμετοχικότητα» και το πολυδιαφημισμένο «όνειρο» της «καταναλωτικής ευδαιμονίας» καταρρέουν μέσα στην παγκόσμια δομική κρίση του συστήματος. Κρίση όχι μόνο οικονομική αλλά συνάμα βαθύτατα πολιτική, θεσμική, ιδεολογική. Κρίση νομιμοποίησης του καθεστώτος στους υπηκόους του. Ο καπιταλισμός δεν έχει πλέον τίποτα να εγγυηθεί ή να υποσχεθεί πέρα από περισσότερη φτώχεια (υλική, συναισθηματική, διανοητική), φοβικά σύνδρομα και καταστολή. Γι’ αυτό θωρακίζεται το «κράτος ασφάλειας» και ξαμολάει τις αστυνομικές συμμορίες του στους δρόμους εν είδη στρατού κατοχής. Η ιδεολογική και κατασταλτική αντι-εξεγερτική εκστρατεία κράτους και ΜΜΕ μετά τα Δεκεμβριανά και τη διήμερη «ιντιφάντα» των μεταναστών στις 21-22/5 με αφορμή το σκίσιμο του κορανίου διατυπώνεται ως ξεκάθαρη στρατηγική της άρχουσας τάξης. Όχι από κάποια διάθεση ρεβανσισμού για τις συγκρούσεις των τελευταίων μηνών αλλά μπρος στον φόβο των επερχόμενων κοινωνικών εκρήξεων και αναταραχών. Την ίδια στιγμή ο στρατιωτικός και οικονομικός πόλεμος των δυτικών κρατών (με την ενεργό συμμετοχή του ελληνικού) κλιμακώνεται στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία και μαζί του τα κύματα προσφύγων. Οι μετανάστες αναγορεύονται σε «απειλητικό εισβολέα» και επιχειρείται η μετατροπή τους σε αποδιοπομπαίο τράγο των συσσωρευμένων κοινωνικών προβλημάτων και αντιθέσεων, σε μια προσπάθεια μεταφοράς της αντιπαράθεσης στο εσωτερικό των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων. Η ρατσιστική υστερία των ΜΜΕ οξύνεται και οι σαρωτικές «επιχειρήσεις σκούπα» γίνονται καθημερινό φαινόμενο ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας. Νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης (τα κατ’ ευφημισμό «κέντρα υποδοχής») σχεδιάζονται σε όλη την επικράτεια και νομοθετείται ο 12μηνος εγκλεισμός μεταναστών «χωρίς χαρτιά» (από 3 μήνες που ίσχυε) με προοπτική το 18μηνο. Πλοία-φυλακές ετοιμάζονται για το Αιγαίο και ο πανευρωπαϊκός μηχανισμός συνοριακού ελέγχου FRONTEX διαρκώς αναβαθμίζεται τεχνολογικά και επιχειρησιακά. Η ακροδεξιά ατζέντα μετατρέπεται σταδιακά σε επίσημη κρατική πολιτική και ένα σύγχρονο απαρτχάιντ ορθώνεται κατά των απόκληρων του καπιταλιστικού κόσμου.

Τα στρατόπεδα του κοινωνικού-ταξικού πολέμου έχουν στηθεί από καιρό κι η αντιπαράθεση απ’ ό,τι φαίνεται κλιμακώνεται. Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη όλα αυτά τα χρόνια και ορθώνει το οδόφραγμα της στο πλάι των κατατρεγμένων, ενάντια στο θεσμισμένο ρατσισμό και στη διάχυση κοινωνικά της ξενοφοβίας. Για έναν κόσμο χωρίς «χαρτιά», σύνορα, κράτη, πατρίδες, εκμετάλλευση.

η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας
η σιωπή είναι συνενοχή

ΠΟΡΕΙΑ, Τρίτη 7 Ιούλη, 7:00μμ, Πλ. Ομονοίας

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, η σιωπή είναι συνενοχή. Πορεία, Τρίτη 7 Ιούλη, 7:00μμ, Πλ. Ομονοίας

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ
ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΠΟΥ ΟΡΘΩΝΕΤΑΙ

με καθημερινές αστυνομικές «επιχειρήσεις σκούπα» στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και τη στοχοποίηση από το κράτος των προσφύγων -απόκληρων των πολέμων- ως εσωτερικού εχθρού

με τη διάχυση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας από τα ΜΜΕ

με την εκδίωξη των μεταναστών από την πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και τις συνεχείς ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον τους από τις κατασταλτικές δυνάμεις και μια φασιστο-«επιτροπή κατοίκων»

με κρατικές απειλές για «εκκαθάριση» του κέντρου της Αθήνας από μετανάστες και τοξικοεξαρτημένους και για εκκένωση του πρώην εφετείου στην οδό Σωκράτους όπου έχουν καταφύγει άστεγοι άραβες μετανάστες

με το κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη και τα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών που σχεδιάζονται σε όλη την επικράτεια

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΠΟΡΕΙΑ
Τρίτη 7 Ιουλίου, 7:00μμ, Πλατεία Ομονοίας

Αναρχικοί-ες, αντιεξουσιαστές-τριες, αλληλέγγυοι-ες

Για τις διήμερες παρεμβάσεις του ΡΕΣΑΛΤΟ (21-22/6) και της Συνέλευσης Εξεγερμένων από τις περιοχές μας (23-24/6)

Το τελευταίο τεύχος της εφημερίδας μας (ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος 4), το πρόσφατο κείμενο της Συνέλευσης Εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια για την καπιταλιστική κρίση, μπροσούρες με διάφορες θεματικές (όλα χωρίς αντίτιμο), ταμπλώ για την εξέγερση του Δεκέμβρη, για τις μεταδεκεμβριανές εστίες κοινωνικής αντίστασης, για τα τρέχοντα κοινωνικά ζητήματα, προβολές βίντεο για τις καταλήψεις κτιρίων και εδαφών, για την υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα, για το Νταχάου της Πέτρου Ράλλη, για την ανάδυση της ακροδεξίας ως παραμέτρου του δημοκρατικού ολοκληρωτισμού, για τις ιστορικές φάσεις (επιβολής, κρίσεων και αναδιαρθρώσεων) του καπιταλισμού 2,5 αιώνες τώρα μέχρι την πολυεπίπεδη συστημική κρίση των ημερών μας.
Εκατοντάδες άνθρωποι για 3 ημέρες στην πλατεία Λαού στο Κερατσίνι και 1 ημέρα στην πλατεία Ηρώων στο Πέραμα διασταυρώθηκαν με το πολύμορφο μήνυμα της εξέγερσης, με τα προτάγματα της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό, ενάντια στην καταστολή και την κρίση.
Οι παρεμβάσεις καθημερινά διαρκούσαν 3 ώρες. Η μικροφωνική στηνόταν παίζοντας μουσική με ενδιάμεσες ανακοινώσεις, έντυπο υλικό μοιραζόταν και "πηγαδάκια" συζητήσεων προέκυπταν με τους διερχόμενους, ενώ την πρώτη ημέρα εκδηλώσεων της Συνέλευσης Εξεγερμένων από τις περιοχές μας (23/6) η παρέμβαση ολοκληρώθηκε με αναγραφή συνθημάτων σε 4 τράπεζες που βρίσκονται απέναντι από την πλατεία Λαού.
Η εφημερίδα ΡΕΣΑΛΤΟ θα συνεχίσει τις επόμενες 2 εβδομάδες να μοιράζεται σε παρεμβάσεις, δρόμους, στάσεις και πλατείες των περιοχών μας (μπορεί κάποιος/-α να τη βρει και στο στέκι) ενώ το επόμενο ραντεβού στο δρόμο είναι για τις 7 Ιούλη 7:00μμ, στην πλατεία Ομονοίας, στην κεντρική πορεία που διοργανώνεται από αναρχικούς/-ες, αντιεξουσιαστές/-ριες και αλληλέγγυους/-ες ενάντια στα ρατσιστικά και κατασταλτικά πογκρόμ, ενάντια στο σύγχρονο απαρτχάιντ που ορθώνεται. Καλή αντάμωση...

Για την εξέγερση στο Ιράν

Η υπερδραστηριότητα των ημερών με τις καθημερινές παρεμβάσεις σε πλατείες των περιοχών μας και η επίπονη προεργασία που απαιτήθηκε δε μας επέτρεψε μια πρώτη προσέγγιση για όσα συμβαίνουν στο Ιράν και κυρίως στην Τεχεράνη.
Παρά το έλλειμα πληροφόρησης καταρχήν είναι βέβαιο ότι πρόκειται για μια εκτεταμένη κοινωνική εξέγερση που δεν επικεντρώνει ούτε εξαντλείται σε κάποια νοθεία στις πρόσφατες εκλογές. Δεν πρέπει να μπλέξουμε τις αφορμές με τις αιτίες για το ξέσπασμα αυτού του πλατιού αντικαθεστωτικού κύματος συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων, συγκρούσεων, επιθέσεων.
Μια συντρόφισσα και ένας σύντροφος που είχαν βρεθεί προ τριετίας στην Τεχεράνη την περιέγραψαν σα μια πολύ νεανική κοινωνία (ο πληθυσμός έχει διπλασιαστεί μέσα σε 30 χρόνια: από 35 εκατομμύρια σε 70), σε έντονη διεργασία και αναζητήση, σε εκτεταμένη βουβή δυσανασχέτηση, σε υπόκωφο αναβρασμό, τόσο σε σχέση με το καθεστώς όσο και σε σχέση με τις απειλές των δυτικών (κυρίως αμερικάνων) για πολεμική επέμβαση. Σε αντίθεση με την κυρίαρχη εικόνα της παθητικότητας, της μοιρολατρείας ή της "υστέρησης" που έχει κατοχυρώσει και καλλιεργεί ο δυτικός κόσμος για τις ισλαμικές χώρες, τις ασιατικές χώρες, ό,τι τέλος πάντων δεν είναι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του.
Προς το παρόν περιοριζόμαστε στην αναδημοσίευση ενός μεταφρασμένου στα ελληνικά ιρανικού κειμένου από το athens indymedia παραθέτοντας προς επίσκεψη το πολύ ενδιαφέρον blog στο οποίο έχει πρωτοδημοσιευτεί στα αγγλικά.

"ΣΑΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Κανένας δεν περιμένει πια: Το Ιράν εξερράγη, και απέναντι σε αυτή την έκρηξη δεν αισθάνεται έκπληξη ούτε καν το Ισλαμικό καθεστώς.
Χρόνια φοιτητικών απεργιών, αγωνιστικών οδομαχιών, αγώνων στους χώρους εργασίας, συνεχούς καταπίεσης – και ύστερα μια σπίθα. Μια σπίθα χάρη στην οποία εξαπολύεται το παλιρροιακό κύμα της οργής και της απελπισίας που άλλοτε περιορίζονταν σε ψιθύρους οι οποίοι μόλις και μετά βίας ακούγονταν πίσω από κλειστές πόρτες.
Τώρα η οργή είναι εδώ και όλοι βρίσκονται στους δρόμους, νέοι και γέροι, άνδρες και γυναίκες, αγωνιστές και πασιφιστές.

ΧΑΟΤΙΚΗ ΑΝΤΗΧΗΣΗ

Το φάντασμα του 1979 προσκρούει στις εξεγέρσεις της Ευρώπης, αλλά οι φλόγες του Ιράν καίνε πολύ λαμπρότερα από την εξέγερση του 2005 στη μητροπολιτική Γαλλία και από την εξέγερση του Δεκέμβρη στην Ελλάδα.
Η κανονική λειτουργία των πραγμάτων έχει παραλύσει παντού: οι άνθρωποι αρνούνται να επιστρέψουν απλώς στη δουλειά, οι πλατείες και οι δρόμοι είναι μπλοκαρισμένοι, τα πανεπιστήμια δε λειτουργούν, αστυνομικά τμήματα λεηλατούνται, οι καθημερινές κοινωνικές σχέσεις αναιρούνται.
Τα ανθρώπινα μέσα που επιτρέπουν παντού σε οποιοδήποτε καθεστώς να λειτουργεί έχουν εμπλακεί τώρα σε έναν καθολικό πόλεμο που δείχνει πέρα από το απλό ζήτημα των κλεμμένων εκλογών.
Όλες οι καθιερωμένες οργανώσεις στο εσωτερικό της σύγκρουσης (είτε βρίσκονται στο Ιράν είτε στην εξορία) προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν για να οικοδομήσουν τη δική τους πολιτική εξουσία, να βρουν τη δική τους θέση στο τραπέζι των συζητήσεων.
Αλλά πότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Η “πολιτική” τους ήταν πάντα η ίδια.
Κάποιοι φοράνε πράσινα, όπως φοράνε τα “Yes we can” στην Αμερική.
Αυτό μονάχα θέλουμε;
Είναι δυνατόν να εκφραστεί ποτέ ο κόσμος που θέλουμε μέσω μιας απλής ψήφου;
Κάποιοι παραπονιούνται επειδή δεν υπάρχουν ηγέτες, επειδή δεν υπάρχει κανένας για να διευθύνει την εξέγερση, αλλά αυτό είναι προς τιμήν της. Η αυθόρμητη και ανεξέλεγκτη φύση της εξέγερσης είναι ακριβώς αυτή που της επέτρεψε να εξαπλωθεί τόσο γρήγορα και να αντηχήσει σε τόσο μεγάλο εύρος.
Δε διακυβεύεται μια ταυτότητα, μια μειονότητα, ένα ζήτημα ή οι κλεμμένες εκλογές.
Διακυβεύονται τα πάντα!
Όπως ρωτάνε και οι Anonymous Sinners (Ιρανική χιπ-χοπ μπάντα):
ʽΤι άλλο θέλουμε εκτός από την ελευθερία;ʼ

ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΨΕΜΑ

Δεν έχουν κανένα μέλλον να μας προσφέρουν· το δημοκρατικό ψέμα δεν μπορεί να το κρύψει αυτό.
Τα παιδιά της μητρόπολης περιβάλλονται παντού από κοινές συνθήκες, από τη βιωμένη εμπειρία· αυτό δεν ισχύει περισσότερο στη Δύση απʼ ό,τι στο Ιράν. Χρειάζεται ο ορυμαγδός και η οργή μιας ολόκληρης γενιάς που μεγάλωσε έξω από τη δημοκρατική διαδικασία προκειμένου να εκτεθούν οι αυταπάτες και οι ψεύτικες ελπίδες που συνδέονται με αυτή τη διαδικασία.
Θα μπορούσαν να γίνουν πολύ περισσότερα από μια απλή αλλαγή καθεστώτος.
Τι θα συμβεί αν η εξέγερση δεν τερματιστεί;
Τι θα συμβεί αν οι φλόγες συνεχίσουν να καίνε και εξαπλωθούν σε ολόκληρη την κοινωνία;
Αυτή είναι η αληθινή απειλή: η δυνατότητα της επανάστασης· η δυνατότητα να μην έρθει ποτέ η επιστροφή στο πανεπιστήμιο, στο χώρο εργασίας και στο σπίτι.
Η δυνατότητα να γίνει η παράλυση καθολική, να μην υπάρξει τελικά επιστροφή...
Βασικά, πρέπει να φτάσουμε στο σημείο εκείνο από όπου δε θα υπάρχει επιστροφή."

ΙΟΥΝΙΟΣ 2009/ KHORDAD 1388.

http://insurrectioniran.wordpress.com/


Για να διαβάσετε τη συνέντευξη του ιρανού εξόριστου αναρχικού, Payman Piedar, σχετικά με την εξέγερση στο Ιράν, πατήστε εδώ.

Διήμερο Παρεμβάσεων 23 & 24 Ιούνη, σε Κερατσίνι & Πέραμα από τη Συνέλευση εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια

Την Τρίτη 23 Ιούνη (8:00μμ, στην Πλ. Λαού, στο Κερατσίνι) και την Τετάρτη 24 Ιούνη (8:00μμ, στην Πλ. Ηρώων στο Πέραμα) η Συνέλευση εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια (μεταδεκεμβριανό εγχείρημα στις περιοχές μας), θα πραγματοποιήσει διήμερο παρεμβάσεων (με ταμπλώ, μικροφωνική και κείμενα) για την καπιταλιστική κρίση.
Κεντρικό σύνθημα: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ-ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Και επιδίωξη των παρεμβάσεων: η προώθηση των σχέσεων κοινότητας και αλληλεγγύης μεταξύ των εκμεταλλευόμενων, η προώθηση της λογικής της επίθεσης στον κόσμο της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.

"Η Συνέλευση Εξεγερμένων στις περιοχές μας είναι ένα μεταδεκεμβριανό αντιιεραρχικό-αντιεξουσιαστικό εγχείρημα αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης που δημιουργήθηκε μετά την εκδήλωση για την εξέγερση του Δεκέμβρη στο ΡΕΣΑΛΤΟ στις 14/2/2009.
Η προσέλευση πολλών ανθρώπων από τις περιοχές μας στη συγκεκριμένη εκδήλωση (Πέραμα, Σαλαμίνα, Κερατσίνι, Νίκαια, Αιγάλεω, Πειραιάς) και το αμοιβαίο ενδιαφέρον για μια τέτοια απόπειρα οδήγησαν στη συγκρότηση της Συνέλευσης, η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με κόμματα και δημοτικές παρατάξεις και είναι δεδομένη η εχθρότητά της για κάθε εξουσία και μεσολάβηση.
Μέχρι στιγμής η Συνέλευση Εξεγερμένων (στην οποία δε συμμετέχει πλέον λόγω απόστασης και τοπικών της προτεραιοτήτων η Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω) έχει διοργανώσει την πορεία στο Πέραμα στις 7 Μάρτη για το πόρισμα σκύλευσης των μαζικά εξοντωμένων εργατών στη Ν/Ζώνη τον Ιούλη 2008, έχει καλέσει με αφίσα και κείμενο στην πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους και προφυλακισμένους της εξέγερσης στις 11 Απρίλη από την Πλ. Ελευθερίας στις φυλακές Κορυδαλλού και έχει συμβάλλει στην προπαγάνδιση της πορείας ενάντια στα νέα κατασταλτικά μέτρα και τη στοχοποίηση των καταλήψεων στις 28 Απρίλη από το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής στα Εξάρχεια. Στην παρούσα φάση η Συνέλευση επεξεργάζεται το ζήτημα της πολυεπίπεδης κρίσης του συστήματος, στην προοπτική άρθρωσης λόγου και πραγματοποίησης παρεμβάσεων στις περιοχές μας." (κείμενο από το νέο τεύχος Νο.4 της εφημερίδας ΡΕΣΑΛΤΟ)

Για να διαβάσετε το σχετικό κείμενο της Συνέλευσης Εξεγερμένων, πατήστε εδώ.