παρέμβαση αλληλεγγύης...

...για τους συλληφθέντες της εξέγερσης

Οι κινήσεις αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, μαχόμενη γυναίκα-μετανάστρια-εργάτρια στις 23/12/2008 δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι στο πρόσωπο και στο στόμα από μπράβους τους αφεντικού της.
Η Κωνσταντίνα δούλευε για χρόνια ως καθαρίστρια στους σταθμούς του ΗΣΑΠ, μέσω της εργολαβικής (και δουλεμπορικής) εταιρείας καθαρισμού (και υπενοικίασης εργαζομένων)ΟΙΚΟΜΕΤ, του μεγαλοστελέχους του ΠΑΣΟΚ στον Πειραιά Νικήτα Οικονομάκη και είναι γραμματέας του σωματείου καθαριστριών.
Η ΟΙΚΟΜΕΤ για να μην κολλάει βαρέα ένσημα στους εργαζόμενους της δηλώνει ότι εργάζονται 5,5 ώρες ημερησίως (αντί για 6 ώρες που εργάζονται πραγματικά και που είναι το ελάχιστο ωράριο για βαρέα ένσημα) και βάσει αυτών των ωρών εργασίας και ενσήμων τους βγάζει και τα μισθολόγια, τα δώρα, τις υπερωρίες (όταν τις καταβάλλει), τις αποζημιώσεις. Επιπλέον, βάζει τους εργαζομένους της να υπογράφουν λευκές κόλλες για τη μετακίνηση τους σε άλλες υπηρεσίες καθαρισμού, αλλαγής των εργασιακών τους συμβάσεων ή απολύσεων χωρίς αποζημιώσεις.
Σε όλα αυτά η Κωνσταντίνα αντιστάθηκε σθεναρά σε σημείο να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τα αφεντικά της και διαρκείς "ανώνυμες" απειλές κατά της ζωής της καθώς και της ζωής του παιδιού της και της μητέρας της το τελευταίο δίμηνο πριν την επίθεση. Οι περισσότερες συναδέλφισσες της βλέποντας τον κλοιό να σφίγγει γύρω της απέφευγαν από φόβο μέχρι και να της μιλάνε στη δουλειά.
Η Κωνσταντίνα με τη στάση της έσπασε τους υποδεικνυόμενους ρόλους της υποταγμένης γυναίκας, της σιωπηρής μετανάστριας, της πειθήνιας εργαζόμενης. Γι' αυτό και ήταν ενοχλητική και επικίνδυνη. Και βέβαια, τα γουρούνια που συνέλαβαν τον χαρακτήρα της επίθεσης εναντίον της όπως κι εκείνοι που την εκτέλεσαν, δεν επέλεξαν τυχαία το βιτριόλι. Ο σκοπός ήταν εξόφθαλμος : ο στιγματισμός, η ταπείνωση, η ατίμωση. Αυτή η γλώσσα που δεν έλεγε να σταματήσει να μιλάει (να διεκδικεί δηλαδή) έπρεπε να το βουλώσει. Το "γυναικείο" της πρόσωπο (κατεξοχήν πεδίο της πατριαρχικής θέσπισης του ρόλου της "ομορφιάς") έπρεπε να παραμορφωθεί. Ωστόσο, η Κωνσταντίνα ακόμα και μετά από αυτή την ισοπεδωτική επίθεση (τυφλώθηκε οριστικά από το ένα μάτι ενώ έχει κάποιες ελπίδες για υποτυπώδη όραση από το άλλο, καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς οι φωνητικές της χορδές και έχουν καεί από το οξύ όλα τα εσωτερικά της όργανα μέχρι το στομάχι) έχει δείξει ένα ασύγκριτο ψυχικό σθένος και δεν το βάζει κάτω. Παλεύει για την βελτίωση της υγείας της, έχει αρκετά καλή διάθεση και υψηλή ψυχολογία και χαιρετίζει τις κινήσεις αλληλεγγύης και τον αγώνα που έχει αναπτυχθεί ουσιαστικά εξαιτίας της.
Από τις 23/12 έχουν πραγματοποιηθεί μια σειρά πολύμορφων δράσεων για την αλληληλεγγύη στην Κωνσταντίνα και ενάντια στις σύγχρονες δουλεμπορικές εταιρείες και συνθήκες εργασίας. Ελπίζοντας να μη μας έχει διαφεύγει κάποια τις παραθέτουμε μέχρι σήμερα 26/2:
26/12: Συγκέντρωση έξω από το νοσοκομείο Ευαγγελισμός που νοσηλεύεται στην εντατική η Κωνσταντίνα.
27/12: Κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του ΗΣΑΠ στην οδό Αθηνάς
28/12: Πορεία από τον ΗΣΑΠ στον Ευαγγελισμό
29/12: Πορεία 300 ανθρώπων στον Πειραιά που στην ολοκλήρωση της περνάει από τα γραφεία της ΟΙΚΟΜΕΤ και επιτίθεται στην διμοιρία που τα φυλάει.
30/12: Κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης
31/12: Πορεία αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη στους διωκόμενους της εξέγερσης του Δεκέμβρη και στην Κωνσταντίνα.
31/12: Αλληλέγγυοι/-ες καταλαμβάνουν προσωρινά το μικρόφωνο ανακοινώσεων στον σταθμό ΗΣΑΠ της Ομόνοιας.
3/1: Πορεία 700 ανθρώπων στα Πετράλωνα, περιοχή κατοικίας της Κωνσταντίνας και περιοχή όπου πραγματοποιήθηκε η επίθεση. Κατά τη διάρκεια της πορείας σπάζονται τα ακυρωτικά μηχανήματα και οι κάμερες του σταθμού ΗΣΑΠ Πετραλώνων, ενώ αντίστοιχη ενέργεια πραγματοποιείται στον σταθμό ΗΣΑΠ Ομόνοιας στις 5μμ την ίδια μέρα.
4/1: Στον Σταθμό ΗΣΑΠ Μοναστηρακίου πραγματοποιείται επίθεση καταστροφής των καμερών και των ακυρωτικών μηχανημάτων.
8/1: Κατάληψη του Δικηγορικού Συλλόγου
9/1: Επίθεση στα γραφεία της ΟΙΚΟΜΕΤ και της ADECCO (εταιρεία ενοικίασης εργαζομένων) στη Θεσσαλονίκη.
9/1: Κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων.
12/1: Κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Βόλου.
14/1: Συμβολική Κατάληψη του γραφείου του Διοικητή του Ευαγγελισμού.
14/1: Κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης.
21/1: Καταλήψεις των Επιθεωρήσεων Εργασίας στη Δάφνη και στην Αγ. Παρασκευή.
22/1: Πορεία από τα Προπύλαια στο Υπουργείο Απασχόλησης με τη συμμετοχή περισσότερων των 5000 ανθρώπων. Το κτίριο του υπουργείου βάφεται με κόκκινα χρώματα ενώ η διμοιρία φύλαξης του δέχεται δριμεία και πολύωρη επίθεση. Συγκρούσεις ξεσπούν και με άλλες διμοιρίες τριγύρω.
22/1: Πορεία 2000 ανθρώπων στη Θεσσαλονίκη που καταλήγει στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.
31/1: Πορεία 500 ανθρώπων από τον ΗΣΑΠ Πειραιά που θα επιτεθεί με χρώματα στις διμοιρίες και τις κλούβες φύλαξης των γραφείων της ΟΙΚΟΜΕΤ.
17/2: Επίθεση 100 ανθρώπων στα γραφεία της ΟΙΚΟΜΕΤ στον Πειραιά με εσωτερική τους καταστροφή.
19/2: Επίθεση με εξωτερικές καταστροφές και ρίψεις χρωμάτων στην ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ (εταιρεία καθαρισμού του ΜΕΤΡΟ αντίστοιχη της ΟΙΚΟΜΕΤ) και στην ΑΡΙΑΝΘΗ (εταιρεία καθαρισμού νοσοκομείων, επίσης με αντίστοιχο εργασιακό καθεστώς).
19/2: Πορεία 2000 ανθρώπων από τα Προπύλαια στην Βουλή και κατάληξη πάλι στα Προπύλαια όπου ξεσπούν μίκρης έκτασης και διάρκειας αψιαμχίες με τις αστυνομικές δυνάμεις.
25/2: Συγκέντρωση έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΗΣΑΠ που μετατρέπεται σε ολιγόωρη κατάληψη με σκόπο να κηρυχθεί έκπτωτη η ΟΙΚΟΜΕΤ από τον ΗΣΑΠ για τη σύμβαση καθαριότητας και να προσληφθούν οι εργαζόμενες/-οι ως υπάλληλοι καθαριότητας του ΗΣΑΠ. Ο ΗΣΑΠ δεσμεύεται να κηρύξει έκπωτη την ΟΙΚΟΜΕΤ και να εξετάσει και τα υπόλοιπα ζητήματα που τυο τέθηκαν. Η πορεία της απεργίας της ΑΔΕΔΥ δεν φιλοτιμείται βέβαια να περάσει έστω και μια βόλτα από τον ΗΣΑΠ.
Επίσης, όλο αυτό το διάστημα έχουν γίνει μια σειρά εκδηλώσεων σε πολλές συνοικίες της Αττικής και πανελλαδικά. Και οι δράσεις συνεχίζονται... ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

Αλληλεγγύη στους δραπέτες, καταστροφή κάθε φυλακής

Κυριακή 22/2 κι οι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριζάι δραπετεύουν για δεύτερη φορά από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο.
Τις επομένες μέρες στα τηλεοπτικά παράθυρα ξεδιπλώνεται ένα όργιο "αναζήτησης των υπαίτιων της απόδρασης" με κομβικό ερώτημα: γιατί δεν πυροβόλησε κάποιος από την οπλισμένη φρουρά της φυλακής ή τους μπάτσους το ελικόπτερο; Βέβαια, το ελικόπτερο δέχτηκε σωρεία πυρών και από τύχη δεν κατέπεσε. Από την άλλη, όσοι αντεπιχειρηματολόγησαν εξάντλησαν την ευαισθησία τους στις κατοικίες, στα γυμναστήρια και στα σχολεία που υπάρχουν τριγύρω με την υπόδειξη ότι κατάρριψη του ελικοπτέρου θα μπορούσε να μεταφραστεί σε θάνατο ή τραυματισμό κατοίκων. Σε κανέναν δεν περίσσεψε μια κουβέντα για το ότι είναι αδιανόητο να πυροβολήσει κάποιος έναν δραπέτη και μάλιστα άοπλο, μόνο και μόνο επειδή προσπαθεί να επανακτήσει ό,τι πιο ιερό στον κόσμο: την ελευθερία του.
Πέμπτη 26/2 και για να ολοκληρωθεί το σκηνικό ο Δήμος Κορυδαλλού σε συνεργασία με τους διευθυντές των σχολείων της περιοχής και συλλόγους γονέων και κηδεμόνων πραγματοποιούν συγκέντρωση (κατεβάζοντας υποχρεωτικά και τους μαθητές) συμβολικής περιμετρικής περικύκλωσης των φυλακών Κορυδαλλού με σκοπό την μετακίνηση τους εκτός Αθηνών (για να μπορούν, δηλαδή, τα όπλα να εκπυρσοκροτούν άνετα σε περιπτώσεις αποδράσεων χωρίς να "κινδυνεύουν" κάτοικοι;)
Η ιστορία της φυλακής (και του εγκλεισμού γενικότερα) περιορίζεται στους τελευταίους 3 αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας. Ενώ το "έγκλημα" -που υποτίθεται ότι τη γέννησε- δεν είναι παρά παράγωγο του κοινωνικού διαχωρισμού σε κυρίαρχους και κυριαρχούμενους καθώς και της ταξικής διαίρεσης και ανισότητας που επιβλήθηκαν από την ίδια την κρατική-καπιταλιστική οργάνωση των κοινωνιών. Η φυλακή δεν είναι τίποτε άλλο από θεσμός διασφάλισης της εξουσιαστικής-εκμεταλλευτικής κοινωνικής οργάνωσης για την τιμωρία όσων παραβαίνουν τα θέσφατά της και τον εκβιασμό της υποταγής των υπολοίπων με την απειλή του εγκλεισμού. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κορυφή της πυραμίδας των καθημερινών καταναγκασμών, ταπεινώσεων και λεηλασιών από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά.
Ενάντια στον εγκλεισμό και το καθεστώς γενικευμένης αιχμαλωσίας μας... αλληλεγγύη στους δραπέτες, καταστροφή κάθε φυλακής.

Ραδιενεργά απόβλητα που τα παίρνει το αεράκι

(Το άρθρο που ακολουθεί αποτελεί αναδημοσίευση από τον ημερήσιο τύπο της προηγούμενης εβδομάδας)
Μια βαριά «τοξική» κληρονομιά άφησε στους κατοίκους της Δυτικής Αθήνας το εργοστάσιο φωσφορικών λιπασμάτων της Δραπετσώνας, στο οποίο μπήκε λουκέτο το 1999. Επί 20 συναπτά έτη, τα ραδιενεργά απόβλητα του εργοστασίου απορρίπτονταν σε ανοιχτή χωματερή στο Σχιστό Περάματος, σε πλαγιά του όρους Αιγάλεω, ρυπαίνοντας το υπέδαφος, τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και την ατμόσφαιρα της ευρύτερης περιοχής. Η αποκατάσταση του ΧΑΔΑ έχει ξεκινήσει, όμως για να ολοκληρωθεί απαιτείται η επιχορήγηση της τελευταίας φάσης του έργου από το υπουργείο Εσωτερικών. Και αυτή εκκρεμεί.
Ο ΧΑΔΑ Σχιστού έχει χαρακτηριστεί ως η πλέον επικίνδυνη χωματερή της Ελλάδας. Και αυτό γιατί «φιλοξενεί» περισσότερους από 10 εκατ. τόνους φωσφόγυψου που καλύπτουν έκταση 125 στρεμμάτων. Πρόκειται για ένα ορυκτό υλικό σε μορφή σκόνης, το οποίο χρησιμοποιούνταν από το εργοστάσιο Φωσφορικών Λιπασμάτων για την παραγωγή φωσφορικού οξέος. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι έχει υψηλή περιεκτικότητα στο ραδιενεργό ράδιο (Ra-226). Πράγματι, σε δειγματοληπτικούς ελέγχους που πραγματοποίησε η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) στο Σχιστό προέκυψαν συγκεντρώσεις Ra-226 της τάξης των 580 - 1.180 Bq/kg (μπεκερέλ/κιλό) με τα όρια ασφαλείας να μην ξεπερνούν τα 100 Bq/kg.
Στην έκθεσή της μάλιστα η ΕΕΑΕ ανέφερε πως «η εναπόθεση μεγάλων ποσοτήτων φωσφόγυψου, όπως συμβαίνει και στην περιοχή του Σχιστού, απαιτεί την εκπόνηση ραδιολογικής μελέτης και τη λήψη ειδικών μέτρων με σκοπό την ελαχιστοποίηση των πιθανών εκροών των ραδιονουκλιδίων Ra-226, U-238 και των θυγατρικών τους στο περιβάλλον». Συγκεκριμένα, τονιζόταν ότι η εναπόθεση φωσφόγυψου δεν πρέπει να γίνεται πλησίον ή εντός επιφανειακών υδάτων, ενώ σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των υπόγειων υδάτων (π.χ. με τη χρήση γεωμεμβρανών).
Από το 1979 έως το 1999, ωστόσο, κατά τη λειτουργία δηλαδή του εργοστασίου φωσφορικών λιπασμάτων και τη χρήση της χωματερής για την απόρριψη του ραδιενεργού υλικού, οι παραπάνω προδιαγραφές δεν τηρούνταν, με αποτέλεσμα η σκόνη να μεταφέρεται ανεξέλεγκτα μέσω του αέρα. Σημειώνεται επίσης ότι ο ΧΑΔΑ Σχιστού γειτνιάζει με το βιομηχανικό πάρκο Σχιστού αλλά και με κατοικημένες περιοχές. (Ο φωσφόγυψος απορριπτόταν επιφανειακά στη θέση Λακκώματα Σχιστού δίπλα στον οικισμό Αγιος Μηνάς Κερατσινίου).
Επισήμως, η χωματερή «έκλεισε» το 2003, ενώ έναν χρόνο αργότερα ξεκίνησαν έργα "εξυγίανσης" με χρηματοδότηση του υπουργείου Εσωτερικών. Εως σήμερα έχει αποκατασταθεί (?) η μισή έκταση, με κάλυψη του φωσφόγυψου με ειδικές μεμβράνες και, στη συνέχεια, την επίστρωσή του με χώμα (δεν είναι δυνατή η μεταφορά και εναπόθεσή του σε άλλη τοποθεσία).
Να σημειωθεί ότι πέραν των 10 εκατ. τόνων φωσφογύψου, στο ΧΑΔΑ Σχιστού έχει επίσης εναποτεθεί μεγάλη ποσότητα αδρανών και ογκωδών στερεών αποβλήτων, η οποία εκτιμάται σε περίπου 2 εκατ. τόνους, καθώς και ποσότητα αστικών στερεών αποβλήτων που ανέρχεται σε 1 εκατ. τόνους. Η συνολική ποσότητα στερεών αποβλήτων που έχουν εναποτεθεί ανέρχεται σε 27 εκατ. κ.μ.
Χωρίς σχόλια...

Για την εκδήλωση στο ΡΕΣΑΛΤΟ το Σάββατο 14/2

Στην εκδήλωση του Σαββάτου στο ΡΕΣΑΛΤΟ συναντηθήκαμε, συζητήσαμε και ανταλλάξαμε σκέψεις για την χωρίς αρχηγούς, καθοδήγηση και αιτηματικά πλαίσια εξέγερση του Δεκέμβρη, για το διάχυτο πνεύμα κοινωνικής ανυπακοής και ανταρσίας που έχει αναπτυχθεί (με πολλές προσπάθειες να έχουν ανθίσει μέσα στις γειτονιές: συλλογικότητες, πρωτοβουλίες αγώνα, λαϊκές συνελεύσεις κ.α.), για τους διωκόμενους και προφυλακισμένους της εξέγερσης, για το πώς συνεχίζουμε.
Σχετικά με τους διωκόμενους, όσον αφορά τις περιοχές μας, στις 6 Μάρτη θα γίνει η πρώτη δίκη μαθητών στα δικαστήρια της Σκουζέ, οι οποίοι είχαν συλληφθεί σε συγκρούσεις έξω από την αστυνομική διεύθυνση Πειραιά.
Ελπιδοφόρο ήταν ότι από τους 70 παρευρισκόμενους/-ες στην εκδήλωση καμιά 30αρια ήταν σύντροφοι/-ισσες από άλλες περιόχες κι οι υπόλοιποι/-ες ήμασταν άνθρωποι από τις περιοχές του Κερατσινίου, του Περάματος, της Νίκαιας, της Δραπετσώνας, της Σαλαμίνας, του Πειραιά.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ανανέωση του ραντεβού για το ερχόμενο Σάββατο 21/12, 5:00μμ, ξανά στο ΡΕΣΑΛΤΟ, με σκοπό πλέον την ανάληψη πρωτοβουλιών δράσης στις περιοχές μας.
Με τη δημιουργία όσο πλατύτερων γίνεται συλλογικών-αντιιεραρχικών-αντιεξουσιαστικών πρωτοβουλίων αντίστασης-αυτοοργάνωσης-αλληλεγγύης στις γειτονιές τα περάσματα της ζωής και της δράσης διευρύνονται.

Βίντεο: Για την εξέγερση του Δεκέμβρη

Το παρακάτω βίντεο προβλήθηκε στην εκδήλωση – συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο Ρεσάλτο, στις 14 Φλεβάρη 2009 σχετικά με την εξέγερση του Δεκέμβρη, την αλληλεγγύη στους διωκόμενούς της και τη συνέχιση του αγώνα.

Για να κατεβάσετε το βίντεο πατήστε εδώ.

El video en español(esp subs) aqui.

Δε θέλουμε να κλείσει το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, είμαστε πανευτυχείς που θα κατασκευαστεί και νέο στη Χαλυβουργική στο Θριάσιο

Ένα χρόνο πριν σε άρθρο της εφημερίδας μας (ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος 2) αναφερόμασταν στις διαβουλεύσεις που γίνονται στα μουλωχτά για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσα στη Χαλυβουργική των Αγγελόπουλων στο Θριάσιο. Η υπαγορευμένη σιωπή γύρω από το νέο αυτό έγκλημα για τις περιόχες μας επικράτησε όλο αυτό το διάστημα ενώ οι δήμοι της δυτικής Αττικής προέβησαν σε δυο άκαπνες διαμαρτυρίες που παρόλα τα πούλμαν που έβαλαν δεν κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν παρά λίγες εκατοντάδες κατοίκους από συνολικά 10 δήμους. Έτσι...
"Υπογράφηκε χτες (12/2/2009) το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού για τη σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας μεταξύ ΔΕΗ και Χαλυβουργικής για την κατασκευή και εκμετάλλευση δυο μονάδων συνδυασμένου κύκλου συνολικής ισχύος 880 MW. Οι μονάδες θα χρησιμοποιούν για καύσιμο φυσικό αέριο. Η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% του μετοχικού κεφαλαίου και η ΔΕΗ το 49% της υπό σύσταση κοινής ανώνυμης εταιρείας. Το συμφωνητικό μετοχών και το σχέδιο καταστατικού θα υποβληθούν για έγκριση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ συνεργάζεται με ιδιώτη, ενώ το ύψος της επένδυσης θα φτάσει τα 500 εκατομμύρια ευρώ".
Το δολοφονικό project λοιπόν για τη ζωή και την υγεία των κατοίκων (όχι μόνο του Θριάσιου αλλά και όλων των γύρω περιοχών -των δήμων του Πειραιά συμπεριλαμβανομένων- και κατ' επέκταση ολόκληρης της Αττικής) προωθείται απρόσκοπτα.
Είναι πασιφανές ότι οι διαμαρτυρίες και η γκρίνια των "δημοτικών αρχών" και των "μαζικών φορέων" προστασίας του περιβάλλοντος, η μίζερη πολιτική των δικαστικών προσφυγών, οι άσφαιρες προειδοποιήσεις, οι άνευρες κινητοποιήσεις δεν επιτυγχάνουν τίποτα πέρα από το να ενισχύουν μία αίσθηση ματαιότητας και αδυναμίας απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα τους πολιτικούς τους υπηρέτες και τα εγκληματικά τους σχέδια.
Μήπως μετά τα Δεκεμβριανά και τις δυνατότητες της κοινωνικής αυτοοργάνωσης που αναδείχτηκαν πρέπει να επιχειρήσουμε να πάρουμε συνολικά τις υποθέσεις μας στα χέρια μας για την προάσπιση της ζωής και του περιβάλλοντος; Δεν χρειάζονται ούτε χωράνε μοιρολατρίες.

Δικαίωση των δολοφονημένων εργατών του Περάματος από το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων

Μιλάμε για την μαζική εξόντωση εργατών στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, στις 24 Ιούλη 2008, στο δεξαμενόπλοιο «Friendship gas». Η επίσημη εκδοχή αναφέρεται σε 8 νεκρούς αν και μάλλον είναι 20 και πλέον οι δολοφονημένοι εργάτες αφού μέσα στο πλοίο δούλευαν πολλοί αδήλωτοι-ανασφάλιστοι μετανάστες.
Το παρήγορο είναι ότι 7 μήνες μετά έρχεται το πόρισμα των πραγματογνωμόνων για τα αίτια του ατυχήματος να βάλλει τα πράγματα στη θέση τους και να δικαιώσει τους νεκρούς εργάτες. Έτσι... δεν υπάρχει καμία ευθύνη των εφοπλιστών πλοιοκτητών, των εργολάβων και υπεργολάβων στις επισκευές, του κράτους και του υπουργείου ναυτιλίας του, της τριμερούς επιτροπής της ζώνης(κράτος, εργοδότες, συνδικάτο) για τους όρους ασφάλειας και υγιεινής των εργαζομένων. Την ευθύνη φέρουν οι ίδιοι οι νεκροί εργάτες. Έργο τόσο γνωστό, τόσο χυδαίο, τόσο παλιό : και δολοφονημένοι και υπεύθυνοι.
Στο πόρισμα, λοιπόν, που στάλθηκε την Πέμπτη 12/2 στην εισαγγελία Πειραιά, οι τρεις πραγματογνώμονες (η ανακρίτρια έχει εν τω μεταξύ αρνηθεί να υπάρχει εκπρόσωπος εργαζομένων στις έρευνες) αναφέρουν:
«Η πλέον πιθανή και εύλογη αιτία εκδήλωσης της πυρκαγιάς, που συνέβη στις 16:15 της 24-07-2008, στον κενό χώρο της Νο 3 δεξαμενής φορτίου του υγραεριοφόρου πλοίου «Friendship gas», με αποτέλεσμα τον θάνατο 7 εργαζομένων εξωτερικού συνεργείου επισκευών και ενός μέλους του πληρώματος του πλοίου, οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα σε αμέλεια του Β. Καββαδία, τεχνίτη ελασματουργού και του άτυχου βοηθού του Κωνσταντίνου Οικονομάκη...
...Εάν από τους υπεύθυνους των εργασιών επισκευής του πλοίου είχαν ληφθεί και εφαρμοσθεί ορθά όλες οι διατάξεις και ρυθμίσεις της νομοθεσίας για την υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας, ήταν δυνατόν να είχε αποφευχθεί η ταχεία εξάπλωση και ενδυνάμωση της πυρκαγιάς και τα εξ' αυτής προκληθέντα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά εάν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι σύμφωνα με τις διενεργηθείσες τοξικολογικές εξετάσεις των θανόντων, οι επτά (7) από τις (8) αυτές εξετάσεις αναφέρουν ότι ο θάνατος επήλθε συνεπεία ασφυκτικού θανάτου συμβατού με πρόκληση του δια εισπνοής μονοξειδίου του άνθρακος.»
Αυτή ακριβώς η εκδοχή που απαλλάσσει τους πάντες και αποδίδει την ευθύνη της έκρηξης στους εργαζόμενους.
Την 1η Αυγούστου 2008, 1 εβδομάδα μετά το πολύνεκρο "ατύχημα", σοκαρισμένοι και εξοργισμένοι διαδηλώσαμε στο Πέραμα, σε μια πορεία συγκίνησης και οργής. Θα επανέλθουμε άμεσα για να κατάθεσουμε τα δικά μας "πορίσματα" για τα εγκλήματα των οικονομικών και πολιτικών αφεντικών.

Φασιστική επίθεση και στη Νίκαια 28/1/09

Τετάρτη 28 Γενάρη και στα γραφεία της νεολαίας ΛΑΟΣ στην πλατεία Αγ. Νικολάου, στη Νίκαια, ελληνόψυχοι παίδες (όχι και τόσο παίδες είναι η αλήθεια) πραγματοποιούν κοπή πίτας. Πρόκειται για τα γραφεία της νεολαίας τους για τον άξονα Δυτικής Αττικής και Πειραιά.
Λίγη ώρα αργότερα το ίδιο βράδυ, σε απόσταση 500m, στο δορμάκι Αποκορώνου (συμβολή οδών Τζαβέλα-Λακωνίας) χαμόσπιτο πακιστανών εργατών δέχεται επίθεση από 5 φασιστοειδή, που εισβάλλουν στο σπίτι τους, τους ξυλοκοπούν, τους παίρνουν τα χαρτιά τους και τους προστάζουν να εγκαταλείψουν άμεσα τόσο το σπίτι όσο και την χώρα. Λίγη ώρα αργότερα επιστρέφουν για να τους υπενθυμίσουν τις απειλές τους περί άμεσης αποχώρησης.
Το συγκεκριμένο περιστατικό έρχεται να προστεθεί στις διαδοχικές επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών στις περιοχές του Ρέντη και του Αιγάλεω ένα χρόνο πριν.
Τα φασιστικά ασπόνδυλα ως προέκταση της επίσημου κρατικού ρατσισμού επιχειρούν να διαμορφώσουν ρατσιστικά δεδομένα σε φτωχογειτονιές έντονα προσδιορισμένες ιστορικά από την ταξικότητα, τους αγώνες τους, την αλληλεγγύη.
Τα συγκεκριμένα περιστατικά όπως και οι φορείς τους δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητα.
Ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις κράτους και φασιστών η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
Ούτε στη Νίκαια ούτε πουθενά τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

Το σύγχρονο κάτεργο

Τραγικές οι συνθήκες στο γραφείο εξυπηρέτησης πελατών μέσω τηλεφώνου της Tellas.Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα κάθε μία ώρα να σηκώνονται για 10 λεπτά,για τουαλέτα ή τσιγάρο, και όταν σηκωθούν πρέπει να πατήσουν ένα κουμπί που είναι τοποθετημένο στο γραφείο τους και όταν επιστρέψουν να το ξαναπατήσουν,για κάθε λεπτό που αργούν αφαιρείται το αντίστοιχο ποσό από τον μισθό τους.Η αγγελία της εταιρείας περιγράφει τις συνθήκες εργασίας και το περιβάλλον ως ιδανικά. Πόσο ιδανικό είναι να κάθεσαι 8 ώρες σε μια καρέκλα μιλώντας συνεχώς στο τηλέφωνο σε ένα δωμάτιο με στριμωγμένα γραφεία κι ένα χρονόμετρο να χρονομετρά τις ανάγκες σου?Βέβαια δεν λείπουν και οι κλασσικές απάτες στα ενσημα και τις υπερωρίες.Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία έχουν ήδη ξεκινήσει καταγγελίες και έχουν ξεκινήσει ενέργειες δημιουργίας πρωτοβάθμιου σωματείου.Ενάντια στον εκβιασμό των αφεντικών ας προτάξουμε την αυτοργάνωση των εργατών!