Παρασκευή 26/4 από τις 21:00 στο Ρεσάλτο

Συναντιόμαστε και αράζουμε αλληλέγγυα και αυτοοργανωμένα, ενάντια στην εξατομίκευση και την αλλοτρίωση των αντίτιμων και του καταναλωτισμού, αρνούμενες έμπρακτα τους κυρίαρχους ρόλους και διαχωρισμούς. Χτίζουμε αντι-ιεραρχικές σχέσεις που επιθυμούν να απελευθερώσουν την έκφραση και τη δημιουργικότητα, απέναντι στην εμπορευματοποιημένη και διαμεσολαβημένη κοινωνικοποίηση των bars, των μαγαζιών και του θεάματος.

 

Πανό και συνθήματα αλληλεγγύης σε μετανάστες/ριες

 

 

Πανό και συνθήματα αλληλεγγύης σε μετανάστες/ριες στο Κερατσίνι, τη Δραπετσώνα και στο λιμάνι του Πειραιά απέναντι από το υπουργείο ναυτιλίας για τη δολοφονία εκατοντάδων μεταναστών/ριών από το ελληνικό κράτος, τον Frontex και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη την Τετάρτη 14/06 στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Πύλου.

 

Η αδιάκοπη συστημική προπαγάνδα που μεταθέτει τις ευθύνες από την «ατυχή στιγμή» μέχρι και στους ίδιους τους μετανάστες/ριες και η χυδαία διακήρυξη «εθνικού πένθους» δεν μπορούν να αποκρύψουν έναν ομαδικό πνιγμό ενορχηστρωμένο από τον θεσμικό ρατσισμό, τους πολέμους, την καταστολή, τους αποκλεισμούς και τη μισαλλοδοξία της εθνικής ενότητας και της ευρωπαϊκής «ανωτερότητας». Πρόκειται για μία ακόμα κρατική δολοφονία που πραγματοποιήθηκε ως αναπόσπαστο κομμάτι και συνειδητή επιλογή της αντιμεταναστευτικής πολιτικής (εκ μέρους αριστερής ή δεξιάς διακυβέρνησης), των φραχτών, των στρατοπέδων και των κέντρων κράτησης, των δολοφονιών και των επαναπροωθήσεων, της εγκληματοποίησης και της στρατιωτικής διαχείρισης των μεταναστών/ριων.

 

Αλληλεγγύη σε μετανάστες/ριες και κοινοί αγώνες ντόπιων-μεταναστών/ριών ενάντια στον πολιτισμό των συνόρων, των εθνών-κρατών, του κεφαλαίου, της πατριαρχίας και των επίπλαστων διαχωρισμών και διακρίσεων.

 

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες και τις συλληφθείσες της πορείας αλληλεγγύης στο κέντρο της Αθήνας την Πέμπτη 15/06 που διώκονται με πλημμεληματικές και κακουργηματικές κατηγορίες για την εναντίωσή τους στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

 

 

 

27/11 Αντιμιλιταριστικό Καφενείο στις 19:00 // Παπουτσάδικο

 Αναδημοσίευση από το blog της κατάληψης Παπουτσάδικο:

 

 

* το κουτί οικονομικής ενίσχυσης θα διατεθεί για τα δικαστικά έξοδα του ολικού αρνητή στράτευσης Γιάννη Ρ.

 

Κείμενο δρόμου ενάντια στην πανδημία απαγορεύσεων, εκμετάλλευσης, αποκλεισμών

Κείμενο της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας και του Αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης & ρήξης Ρεσάλτο που μοιράζεται από την Παρασκευή 24/04 σε δρόμους και λαϊκές αγορές του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας.

το κείμενο σε μορφή pdf

 

Να αντισταθούμε στον ιό του φόβου και της υποταγής
Να διαδώσουμε τον ιό της αντίστασης και της αλληλεγγύης

Κυβερνώντες, αντιπολιτευόμενοι, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι, περσόνες του θεάματος, ιατρικό κατεστημένο και διάφοροι άλλοι κήρυκες, μας καλούν εδώ και δύο μήνες «να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί τον κορονοϊό», επιβάλλοντας καραντίνα, πάντα «για το καλό μας». Μια πραγματική πανδημία απαγορεύσεων, εκμετάλλευσης και αποκλεισμών. Όπως έκαναν και στο πρόσφατο παρελθόν όταν μας καλούσαν «να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την οικονομική κρίση», τη στιγμή που κάποιοι/ες απολύονταν και περικόπτονταν οι μισθοί και οι συντάξεις τους ενώ άλλοι/ες συνέχιζαν να πλουτίζουν. Το σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης που προκαλεί και εξαπλώνει τις κρίσεις είναι το ίδιο που τις διαχειρίζεται επιβάλλοντας ολοκληρωτικά «έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης». Από τη «νόσο» του κρατικού-δημοσιονομικού χρέους ως την πανδημία της COVID-19 τα μέτρα έρχονται με την πρόθεση να μείνουν.

«Μάστιγες» την εποχή του καπιταλισμού

Προσπερνώντας την αστειότητα των θεωριών συνωμοσίας που κατακλύζουν το ίντερνετ από τους απανταχού ψεκασμένους, θρησκόληπτους, πατριδόπληκτους και επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν, αυτός που ευθύνεται για την πρόκληση και διασπορά της λοίμωξης του κορονοϊού είναι ο καπιταλισμός. Με το σύγχρονο βιομηχανοποιημένο αγροκτηνοτροφικό του σύστημα παραγωγής της τροφής (στα μαζικά εκτροφεία-σφαγεία πουλερικών, χοίρων, βοοειδών), με τα πυκνά πλανητικά δίκτυα κυκλοφορίας κεφαλαίων, εμπορευμάτων και ανθρώπων, με τη συγκέντρωση μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού σε πόλεις σε συνδυασμό με τις συνθήκες καθημερινής ζωής και εργασίας. Όπως ευθύνεται για κάθε είδους ρύπανση, για την κλιματική αλλαγή, για τη λεηλασία του υπεδάφους, των βουνών, των δασών, των ποταμών, των θαλασσών. Δεν είναι τυχαίες οι διαδοχικές επιδημίες ιογενών λοιμώξεων που εκδηλώθηκαν και εξαπλώθηκαν γι’ αυτούς τους λόγους τα προηγούμενα χρόνια: από τον κορονοϊό του 2003 (SARS-CoV) και τον επόμενο (MERS-CoV) μέχρι τη «γρίπη των πτηνών», τη «γρίπη των χοίρων» και τον Έμπολα.
Η ιατρική και τα κρατικά συστήματα υγείας μπορεί να εμφανίζονται ως σωτήρες αλλά στην πραγματικότητα αποτελούν βασικό κομμάτι του «προβλήματος». Αφενός, γιατί επικεντρώνουν κυρίως στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων μιας ασθένειας και όχι στις δομικές αιτίες που την προκαλούν (κάτι που υποδεικνύεται και από τις φαρμακοβιομηχανίες για να θησαυρίζουν με τις έρευνες, τα εμβόλια, τις αγωγές και τις πατέντες τους). Αφετέρου, γιατί επιδίδονται στο κυνήγι των καμπυλών (κρουσμάτων ή θανάτων), όχι για την αντιμετώπιση του ιού αλλά για την «αντοχή» ενός απαξιωμένου, συρρικνωμένου και ξεχαρβαλωμένου δημόσιου συστήματος υγείας, ειδικά στη νεοφιλελεύθερη φάση του καπιταλισμού των τελευταίων δεκαετιών. Αυτό που επιδιώκουν είναι μια στατιστική πληθυσμιακή διαχείριση χαμηλών δεικτών κρουσμάτων, νοσούντων και αποθανόντων, που θα επιβεβαιώνει τον διαφημιζόμενο ρόλο του κράτους ως προστάτη της κοινωνίας.

Πότε ακριβώς αποδεχτήκαμε να σταματήσουμε να ζούμε
μπροστά στο ενδεχόμενο να αρρωστήσουμε;

Η κήρυξη «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» είναι μια γνώριμη και πετυχημένη συνταγή. Δεν ξεχνάμε τις επιδημίες ελέγχου και καταστολής πριν τον κορονοϊό, όπως τη δολοφονική δράση του ελληνικού στρατού και της αστυνομίας στον Έβρο καθώς και του λιμενικού στο Αιγαίο, την εμφάνιση στρατιωτικών μονάδων στους δρόμους ευρωπαϊκών πόλεων για την αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», την άγρια καταστολή των διαδηλώσεων στην εποχή των μνημονίων κοινωνικής υποδούλωσης και ταξικής λεηλασίας.
Οι πολεμικές ιαχές ενάντια σε έναν «αόρατο εχθρό» βουίζουν στα κεφάλια μας και μας καλούν ξανά σε συστράτευση με τους καταπιεστές μας για την αυτοπειθάρχησή μας στα διατάγματα και τις απαγορεύσεις. Μας λένε να «μείνουμε σπίτι», να μπούμε σε καραντίνα, να απομονωθούμε, να αποφύγουμε κάθε κοινωνική συναναστροφή, να παρακολουθούμε τα καθημερινά κρατικά διαγγέλματα ειδικών επιστημόνων και υπουργών. Μας έχουν ορίσει 6 βασικές ανάγκες για τις οποίες επιτρέπεται ολιγόωρος «προαυλισμός». Όλες οι υπόλοιπες χαρακτηρίστηκαν περιττές! Μας στερούν τους δρόμους, τις πλατείες, τα πάρκα, ως πεδίο κοινωνικής συναναστροφής αλλά και «συναθροίσεων», εκεί που εκδηλώθηκαν τα τελευταία χρόνια όλα τα μεγάλα κινήματα, αγώνες και εξεγέρσεις στον πλανήτη όπως και στον ελλαδικό χώρο. Οι κοινωνικές σχέσεις ψηφιοποιημένες και έγκλειστες στα σπίτια. Πραγματική πανδημία ολοκληρωτισμού.
Ο παραπλανητικός χαρακτήρας της κρατικής και επιστημονικής προπαγάνδας περί «αναγκαιότητας» της καραντίνας για την προστασία όσων κατατάσσονται στις λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες» (ηλικιωμένοι/ες, άνθρωποι με «υποκείμενα νοσήματα») αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην εξαίρεση μιας σειράς στιγματισμένων και αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων. Οι άστεγοι/ες και οι τοξικοεξαρτημένες/οι σε καθεστώς απαγόρευσης κυκλοφορίας απαγορεύεται να υπάρχουν. Το κάλεσμα «μένουμε σπίτι» εγκλωβίζει και βυθίζει ακόμα περισσότερο στην πατριαρχική βία της οικογένειας τις γυναίκες και όσες/ους δεν αντιστοιχίζονται στα κυρίαρχα αρρενωπά πρότυπα. Το «δεν συνωστιζόμαστε» προφανώς δεν ισχύει για τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης ή ομηρίας μεταναστ(ρι)ών που ασφυκτιούν στοιβαγμένοι/ες σε συνθήκες εγκλεισμού. Ο ρατσισμός δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις δακρύβρεχτες δηλώσεις Τσιόδρα για «αλληλεγγύη» όταν σπεύδουν να θέσουν κέντρα μεταναστ(ρι)ών και οικισμούς Ρομά σε αυστηρή γκετοποίηση-καραντίνα με τα πρώτα κρούσματα. Ωστόσο, η ζήτηση για μετανάστες σε αγροτικές εργασίες στον ελλαδικό χώρο και στην υπόλοιπη ευρώπη δεν υπολογίζει τους κατά τα άλλα «καθολικούς κανόνες υγιεινής». Πραγματική πανδημία εξαίρεσης και αποκλεισμών.
Την ίδια στιγμή, αρκετές/οι απολυθήκαμε, άλλοι/ες έχουμε υποστεί αναστολή σύμβασης, εκ περιτροπής εργασία ή τηλεργασία ενώ όσες και όσοι εργαζόμαστε σε αλυσίδες τροφίμων, εταιρείες courier, νοσοκομεία, εργοστάσια, τηλεφωνικά κέντρα, ηλεκτρονικό εμπόριο, παραμένουμε «συνωστισμένοι/ες» στα εργασιακά κάτεργα, αντιμετωπίζοντας εξοντωτικά ωράρια και ρυθμούς εργασίας. Τα παράσημα πολέμου για τους «ήρωες της πρώτης γραμμής» επιχειρούν να κανονικοποιήσουν την ομηρία μας από τα αφεντικά. Άλλωστε, αν το καλοσκεφτούμε, το επίδομα των 800 ευρώ για 45 μέρες (δηλαδή κατώτερο του βασικού μισθού) είναι επιδότηση των επιχειρήσεων και όχι των εργαζομένων. Για τη διατήρηση χωρίς μισθολογικό και ασφαλιστικό κόστος για τις επιχειρήσεις του απαραίτητου ανθρώπινου δυναμικού για την περιβόητη «επανεκκίνηση» της οικονομίας. Πραγματική πανδημία εκμετάλλευσης.
Μας αντιμετωπίζουν σαν υπηκόους (άρα και σαν ηλίθιους) με την έννοια της «υπευθυνότητας» και της «ατομικής ευθύνης» να μεταφράζονται ως υπακοή στις διαταγές και τις απαγορεύσεις και όχι ως συνειδητή στάση ανθρώπων που έχουν κριτική σκέψη, ενσυναίσθηση, κατανόηση και αξιολόγηση των δεδομένων για τη λήψη των κατάλληλων αποφάσεων και επιλογών. Μας ενσταλάζουν τον φόβο απέναντι στους άλλους και την ενοχή ότι είμαστε περιφερόμενοι/ες δυνάμει δολοφόνοι, με σκοπό την αυτοπειθάρχησή μας. Από το «μαζί τα φάγαμε» περάσαμε στην «ατομική ευθύνη» απέναντι στον κορονοϊό. Στην υπόδειξη ότι είμαστε απειλούμενοι/ες αλλά και απειλητικοί/ες, γι’ αυτό θα πρέπει να ανταποκρινόμαστε οικειοθελώς στην κοινωνική απόσταση-αποστασιοποίηση και τον αυτοπεριορισμό μας. Διαφορετικά, πρόστιμα για τους παραβάτες, σκληρότερα απαγορευτικά μέτρα για όλες/όλους. Η επιβολή καραντίνας, η απροσδιόριστης διάρκειας συνέχισή της, η ελαστικοποίηση ή σκλήρυνσή της με αυξομείωση των απαγορεύσεων «σύμφωνα με τις εξελίξεις» είναι το σημείο που αναδεικνύει ότι το κράτος-προστάτης δεν είναι τίποτε άλλο από κράτος-χωροφύλακας.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας
Η συλλογική αντίσταση η δύναμή μας

Το κράτος λοιπόν μαζί με τα αφεντικά στρώνουν τον δρόμο για νέα δεδομένα στις σχέσεις καταπίεσης και εκμετάλλευσης με το πρόσχημα της πανδημίας. Τα μέτρα έκτακτης ανάγκης δεν ήρθαν για να φύγουν αλλά για να ενσωματωθούν ως η νέα «αναπόφευκτη πραγματικότητα». Ήδη τα κυβερνητικά χείλη μιλούν για σταδιακή άρση των μέτρων και επαναφορά τους όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο, δείχνοντας πως η τωρινή «εξαίρεση» επιθυμούν να γίνει ο κανόνας: εκ περιτροπής εργασία κατ’ επιλογή των αφεντικών, ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία στις απολύσεις, τηλεργασία και νέες μορφές ελαστικοποίησης της εργασίας, απαγόρευση των συναθροίσεων με την επίκληση της πιθανότητας νέας αύξησης των κρουσμάτων, εντατική επιτήρηση των δημόσιων χώρων, επανοηματοδότηση της έννοιας της «υπευθυνότητας», «κοινωνική αποστασιοποίηση» ως η νέα μορφή «υγιούς συναναστροφής», μιας «νέας κοινωνικότητας» όπως είπε κι ο πρωθυπουργός.
Το κράτος με τα επιστημονικά του επιτελεία, τα δημοσιογραφικά του φερέφωνα και διάφορες διασημότητες της βιομηχανίας του θεάματος (ηθοποιοί, τραγουδιστές κ.α.) μας λένε ότι έχουμε πόλεμο με έναν «αόρατο εχθρό» γι’ αυτό χρειαζόμαστε «ικανούς στρατηγούς» για να διεξάγουν τη μάχη (ντύθηκε στα χακί κι ο Χαρδαλιάς). Όμως, ο εχθρός είναι ορατός και μας ρημάζει τη ζωή με ή χωρίς κορονοϊό: τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, οι τράπεζες και τα υπουργεία, οι στρατοί και οι αστυνομίες, τα ΜΜΕ, οι ρατσιστές, οι σεξιστές, οι εθνικόφρονες, οι φασίστες. Η πανδημία είναι μία: ο καπιταλισμός, το κράτος και η πατριαρχία.
Δεν σιωπούμε απέναντι στον πλουραλιστικό μονόλογο της εξουσίας και στην προσπάθεια επιβολής μιας κοινωνικής σιγής νεκροταφείου. Δεν αποδεχόμαστε την απαγόρευση των κοινωνικών συναναστροφών ούτε των συναθροίσεων (παρεμβάσεις, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, απεργίες). Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στο πλευρό των εργαζομένων, των απολυμένων, εκείνων που δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα, των κρατούμενων σε φυλακές, ψυχιατρεία, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών, των προσώπων που βιώνουν κακοποίηση, των άστεγων που δεν έχουν να «μείνουν σπίτι», κάθε στιγματισμένης και περιθωριοποιημένης κοινωνικής ομάδας. Προτάσσουμε αυτοοργανωμένες κοινότητες αλληλοβοήθειας και αγώνα σε κάθε γειτονιά.

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης Ρεσάλτο

 

Συναυλία αλληλεγγύης στις καταλήψεις, Σάββατο 8/2, στις 8.00 μ.μ , στον πευκώνα αγίων αναργύρων

Συναυλία αλληλεγγύης στις καταλήψεις,

Σάββατο 8/2 στις 8.00 μ.μ,

στον πευκώνα αγίων αναργύρων

(απέναντι από το παλιό δημαρχείο)

ΑΤΑΣΘΑΛΙΑ

ONCE UPON A TIME… THE END

ΓΚΑΜΕΛΑΝ

ΚΑΛΦΑΣ

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

Οι καταλήψεις είναι εγχειρήματα δημιουργίας, έμπρακτης αμφισβήτησης των κυρίαρχων διαχωρισμών ανάμεσά μας. Είναι εξεγερτικές εστίες, διαρκή καλέσματα για ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

Απέναντι στη βία του “νόμου & της τάξης” στήνουμε παντού εστίες ανομίας, ενάντια στην ιδιοκτησία, την εξουσία, την πατριαρχία, το κεφάλαιο, το κράτος. Μέχρι την οριστική καταστροφή τους.

Ενάντια στην κρατική καταστολή

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και σε μετανάστ(ρι)ες

Με αφορμή την κατασταλτική επιχείρηση που ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου

το κείμενο σε pdf

αναδημοσίευση από athens.indymedia.org


αναρχικές/οί από τις δυτικές συνοικίες της αθήνας και τον πειραιά 

Τρίτη 25/6 9:30 Συγκέντρωση αλληλεγγύης σε διωκόμενους συντρόφους (Ευελπίδων)

[αναδημοσίευση από το site του Θερσίτη και το blog της κατάληψης του Αγρού]

Ξημερώματα Παρασκευής 21/6, συνελήφθησαν στο Ίλιον οι αναρχικοί Γιώργος Μπ. και Τάσος Μ. Ενώ διέρχονταν από πλατεία της γειτονιάς μας (πλατεία Αγίας Βαρβάρας), δέχτηκαν «έλεγχο» με προτεταμένα όπλα από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. και στη συνέχεια οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ. Οι κατηγορίες που τους προσάπτονται είναι «κατοχή εκρηκτικών από τα οποία μπορεί να προκληθεί δημόσιος κίνδυνος», κατηγορία που οι σύντροφοι από την πρώτη στιγμή αρνούνται, όπως και απείθεια, επειδή δεν δέχτηκαν να υποβληθούν σε δακτυλοσκόπηση. Η κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορία, η κατοχή εκρηκτικών, βασίζεται στην ανεύρεση στον χώρο της πλατείας ενός σακιδίου, στο οποίο περιέχονταν δυο μπουκάλια με εύφλεκτο υλικό. Οι σύντροφοι κρατούνται ως και σήμερα έχοντας ζητήσει τριήμερη προθεσμία. Την Τρίτη στις 9.30 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτίριο 9) περνάνε από ανακριτική διαδικασία. Οι σύντροφοι είναι ενεργό κομμάτι των εγχειρημάτων μας, πάντα παρόντες σε κοινωνικούς αγώνες και αντιστάσεις, ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί γιατί η υπόθεσή τους είναι και δική μας υπόθεση. Οι σύντροφοί μας δεν είναι μόνοι τους. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΤΑΣΟ Μ. ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟ ΜΠ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Τρίτη 25/6, 9.30 π.μ. δικαστήρια Ευελπίδων κτίριο 9

Αγρός, αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο τρίτση

Θερσίτης, χώρος ραδιουργίας και ανατροπής

Κυριακή 26/5, 3μμ: (anti-εκλογική) Συλλογική κουζίνα στο Ρεσάλτο

Ενάντια σε κόμματα και αφεντικά, 

ενάντια στους ρόλους πελάτη, σερβιτόρου, μάγειρα, λαντζέρη

(anti-εκλογική)

Συλλογική Κουζίνα

Κυριακή 26/5 στις 15:00, στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης & ρήξης, Ρεσάλτο

Μαζευόμαστε από τις 15:00, φτιάχνουμε καφέ, γνωριζόμαστε, συζητάμε και τρώμε μαζί κατά τις 16:00. Συνεισφορές σε φαγητά ευπρόσδεκτες αλλά περισσότερο η καλή -αντιεκλογική- διάθεση!

Σάββατο 18/5, 8μμ, στο Ρεσάλτο: Ράδιο antimilitaire από την Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)

Ράδιο Antimilitaire

από την Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)

Ανιχνεύοντας τις αρνήσεις στον πόλεμο, τον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό

και τις χακί σκιές πάνω στη μουσική

[μουσικές / προβολές / αρχειακό υλικό / έντυπα]

* Στον χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης για τις διώξεις ολικών αρνητών στράτευσης

Σάββατο 18/5, 20:00

στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο

(έβρου 23 και βενιζέλου // ταμπούρια, κερατσίνι // 100 μέτρα από την πλ. λαού)

Για την αποτροπή της ομιλίας Βελόπουλου στις 14/3 στο Κερατσίνι

Την Πέμπτη 14/3, ο Κυριάκος Βελόπουλος και το κόμμα του ελληνική λύση είχαν ανακοινώσει ομιλία στο πολιτιστικό κέντρο Κερατσινίου "Αντώνης Σαμαράκης", στη συμβολή των οδών Παπαναστασίου και Μικράς Ασίας, στα Ταμπούρια. Από νωρίς το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε κατάληψη του πολιτιστικού κέντρου για τη ματαίωση της ομιλίας και καλέστηκε συγκέντρωση έξω από το πολιτιστικό για τις 6.00 το απόγευμα.

Στις 5.30μμ, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι έφτασαν διαδηλώνοντας στην οδό Παπαναστασίου κινούμενες/οι προς το πολιτιστικό κέντρο. Οι πολυπληθείς αστυνομικές δυνάμεις που είχαν απλωθεί στην περιοχή επιχείρησαν να τους σταματήσουν σε πιο απομακρυσμένο σημείο από την κατάληψη αλλά τελικά η πορεία κατάφερε να φτάσει ένα στενό κάτω από το πολιτιστικό κέντρο. Η συγκέντρωση συνεχίστηκε με παλμό, συνθήματα, τρικάκια, κείμενα, συσπειρώνοντας κι άλλο κόσμο κυρίως της γειτονιάς, μέχρι τις 7.00μμ, οπότε οι αστυνομικές δυνάμεις αποσύρθηκαν και οι συγκεντρωμένοι/ες ενώθηκαν με τους/τις καταληψίες. Ακολούθησε διαδήλωση στους δρόμους των Ταμπουρίων που αριθμούσε περισσότερα από 80 άτομα και κατέληξε στην πλατεία Λαού.

Στο ενδιάμεσο, λίγο μετά την κατάληψη του κτιρίου και αποχώρηση των εργαζομένων, των δασκάλων και μαθητών δραστηριοτήτων του πολιτιστικού κέντρου αφού τους μοιράστηκε το κείμενο και τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της κατάληψης, στελέχη και μπράβοι της ελληνικής λύσης μαζεύτηκαν έξω από το πολιτιστικό κέντρο επιδιώκοντας να προκαλέσουν αντιπαράθεση. Οι καταληψίες παραμείναμε ψύχραιμοι/ες ακόμα κι όταν επιχείρησαν ένα είδος εφόρμησης με τη χρήση δακρυγόνου σπρέι πιπεριού. Όταν απωθήσαμε αυτές τις επιθέσεις ρίχνοντας νερό από τα παράθυρα και την ταράτσα του κτιρίου, οι βελόπουλοι -ελαφρώς βρεγμένοι- ζητούσαν επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων γιατί… δέχτηκαν επίθεση! Όλως τυχαίως, μέσα σε λίγα λεπτά η περιοχή ζώστηκε από αστυνομικές δυνάμεις: ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, περιπολικά, διμοιρία ΜΑΤ, ασφαλίτες. Με την άφιξη του αρχηγού τους κινήθηκαν προς το δημαρχείο για να συναντήσουν τον δήμαρχο Κερατσινίου-Δραπετσώνας Χρήστο Βρεττάκο, ο οποίος δεν συναίνεσε με την αστυνομική εκκένωση της κατάληψης, με μια εκπληκτική «επιχειρηματολογία», όπως αυτή αποτυπώνεται σε βίντεο της συνομιλίας του με τον Κυριάκο Βελόπουλο, που έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο. Επί της ουσίας, ο αριστερός δήμαρχος συμφώνησε επί της αρχής με τον ακροδεξιό ηγετίσκο ότι το όποιο ζήτημα δεν έγκειται στην παρουσία του φασιστικού βόθρου στους δρόμους του Κερατσινίου αλλά… στους/στις καταληψίες και τους κατοίκους που αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό. Ως «παιδαγωγός» μάλιστα απλά διαφώνησε στον τρόπο επίλυσης του «προβλήματος» (δηλαδή μιας αντιφασιστικής κατάληψης και όχι του φασισμού), δηλώνοντας ότι «κρίνει καταλληλότερη τη νουθεσία (και όχι την καταστολή) των κακομαθημένων παιδιών με παραβατική συμπεριφορά» και ότι «οι καταληψίες θα έρθουν αντιμέτωποι κάποια στιγμή με τις επιλογές τους όταν κάποιος δυνατότερος θα τους κάνει το ίδιο»! Ως παλιόπαιδα, αδημονούμε για τις νουθεσίες του αγαπητού μας αριστερού δημάρχου, πατέρα και δασκάλου, όπως και για το μάθημα του πώς υπολογίζει το ισοζύγιο δύναμης ανάμεσα σε έναν δήμαρχο και το επιτελείο του, ένα αρχηγό κόμματος και τους μπράβους τους, έναν ταξίαρχο της αστυνομίας και τις παραταγμένες κατασταλτικές του δυνάμεις από τη μία, και σε αυτοοργανωμένες συλλογικότητες και μεμονωμένους κατοίκους χωρίς καμία θεσμική πλάτη από την άλλη. Αυτό που πάντα τους ενοχλούσε και τους ενοχλεί είναι η συλλογική ευφυΐα και βούληση των καταπιεσμένων που αντιστέκονται στην επιβολή, αναμετριούνται με την καταστολή, δεν ξεγελιούνται από τη χειραγώγηση, δεν δέχονται τη διαμεσολάβηση, δεν επιτρέπουν την καπηλεία των αγώνων τους.

Υ.Γ: Φήμες που επιβεβαιώνονται θέλουν το αμάξι με το οποίο έφευγε ο Βελόπουλος αμέσως μετά τη ματαίωση του λογυδρίου του, να διεμβολίζεται από άλλο αμάξι ενός… ομοϊδεάτη του έξω από το δημαρχείο Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Αρνούμαστε την όποια ευθύνη για οδικά ατυχήματα πέριξ της κατάληψης και μένει να διερευνηθεί από τις αρχές αν το οδικό αυτό συμβάν ήταν ύπουλος δάκτυλος του Σόρος, θεία τιμωρία για όσους αρνούνται τον Ιησού, κάποιο αυτοσχέδιο σκετσάκι θείας κωμωδίας ή απλά νομοτελειακό αποτέλεσμα των κυκλωμάτων πλαστών αδειών οδήγησης…

Ακολουθεί το κείμενο της κατάληψης, της συγκέντρωσης και της πορείας που ακολούθησε:

Σήμερα, Πέμπτη 14/3, ο Κυριάκος Βελόπουλος και το κόμμα του Ελληνική Λύση έχει ανακοινώσει ομιλία στο πολιτιστικό κέντρο Κερατσινίου "Αντώνης Σαμαράκης".

Ο Βελόπουλος, το κόμμα του, τα στελέχη και οι οπαδοί του είναι γνωστοί ακροδεξιοί, εθνικιστές, ρατσιστές, υμνητές του "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια". Αποτελούν σε νέα συσκευασία τη συνέχεια του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, του οποίου ο Βελόπουλος ήταν στέλεχος και βουλευτής από το 2007, όπως και το διάστημα 2011-12 που το ΛΑΟΣ συμμετείχε σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, με πρωθυπουργό τον διορισμένο πρώην τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο για να επιτευχθεί η συνέχιση και εφαρμογή των μνημονίων κοινωνικής ισοπέδωσης και ταξικής λεηλασίας, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών αντιστάσεων και ταραχών.

Επειδή τα εκλογικά πανηγύρια όλων των ειδών πλησιάζουν (δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές, βουλευτικές) δεν σημαίνει ότι οι δρόμοι, οι πλατείες, τα πολιτιστικά κέντρα, ο δημόσιος χώρος γενικότερα, θα αφεθούν βορά στα κάθε είδους φασιστοειδή και τα κομματίδιά τους. Ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση του είναι ανεπιθύμητοι στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα. Το ίδιο και κάθε άλλος εθνικιστικός και ρατσιστικός συρφετός, από τους νεοναζί της χρυσής αυγής μέχρι τους τσαρλατάνους της ελλήνων συνέλευσις. Οι προσπάθειές τους για εμφάνιση στο δημόσιο πεδίο αποτελούν από μόνες τους πρόκληση. Όχι γιατί τρέφουμε καμία συμπάθεια στον φιλελεύθερο, σοσιαλιστικό ή αριστερό πατριωτισμό, που θεμελιώνει εξίσου τους πλαστούς διαχωρισμούς και τα νεκροταφεία των εθνικών ιδεωδών. Αλλά γιατί το αίμα δεν γίνεται νερό κι η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Τα προηγούμενα χρόνια οι γειτονιές μας βίωσαν σωρεία φασιστικών επιθέσεων κατά μεταναστών, αγωνιστ(ρι)ών και αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Αποτέλεσαν πεδίο κάποιων από τις σφοδρότερες συγκρούσεις με τις παρακρατικές ομάδες κρούσης, τους κρατικούς πάτρωνές τους και τις δυνάμεις καταστολής τους. Έτσι θα πράξουμε και τώρα. Την προεκλογική περίοδο που ακολουθεί θα σταθούμε για άλλη μια φορά στις γειτονιές μας ανάχωμα στον φασισμό και στην προσπάθεια διάχυσης κοινωνικά του εθνικιστικού, ρατσιστικού και σεξιστικού δηλητηρίου. Μαζί με πολλούς άλλους και πολλές άλλες, όπως και τόσες άλλες φορές. Με όπλα μας την συνείδηση, την εξεγερτική ευαισθησία, τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη, για την ατομική και συλλογική χειραφέτηση.

Καλούμε σε στήριξη της κατάληψης στο πολιτιστικό κέντρο Αντώνης Σαμαράκης, Μικράς Ασίας και Παπαναστασίου, που έχει πραγματοποιηθεί από τις 14.00 για την ματαίωση της ομιλίας του Βελόπουλου και σε συγκέντρωση στις 18:00.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες της αντιφασιστικής πορείας στις 18/9/2014 στο Κερατσίνι

Την Πέμπτη 18/9/2014 βρεθήκαμε στους δρόμους του Κερατσινίου, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Ήμερα μνήμης και αγώνα ενάντια στον φασισμό. Κατεβήκαμε στον δρόμο συνειδητά και οργανωμένα – σε μπλοκ με πανό και περιφρουρήσεις- υπερασπιζόμενοι, για ακόμη μια φορά, τις συλλογικές μας αποφάσεις, δηλαδή αυτοοργανωμένα δίχως κομματικές διαμεσολαβήσεις.

Για εμάς ο πόλεμος ενάντια στον φασισμό δεν τελειώνει με μία διαδήλωση, ούτε περιορίζεται σε καταγγελτικές δηλώσεις. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι και θα πρέπει να παραμείνει διαρκής, ολομέτωπος μέσα σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας. Στις σχέσεις, στα σχολεία, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, ο φασισμός αντιμετωπίζεται συλλογικά και αδιαμεσολάβητα μέχρι την οριστική εξάλειψή του.

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 24/1/19  ΣΤΙΣ 9πμ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

Συνέλευση συλληφθέντων της αντιφασιστικής πορείας στις 18/9/2014 στο Κερατσίνι

Αναδημοσίευση από: https://athens.indymedia.org/event/78040/

07 Δεκέμβρη στις 20:30 προβολή του "School's out": οι μαθητικοί-φοιτητικοί αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο & το κράτος από την πρωτοβουλία ενάντια στον θεσμό της εκπαίδευσης "το ΠΕΙΡΑ(Γ)ΜΑ"

Το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε σε σχολεία των περιοχών μας και αφορά τα 10 χρόνια από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τις μαθητικές αντιστάσεις που ακολούθησαν...

για να κατεβάσετε το κείμενο σε μορφή pdf πατήστε εδώ

10 χρόνια από την εξέγερση του 2008. 10 χρόνια από την κρατική δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκoνέα στα Εξάρχεια. 10 χρόνια από γεγονότα που δεν ξεχάσαμε ποτέ, δεν σιωπήσαμε ούτε μια στιγμή για αυτά.

Η μαθητική κοινότητα δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη. Από την επόμενη κιόλας μέρα ξεκίνησαν καταλήψεις σχολείων σε όλη την ελλάδα. Έγιναν σχεδόν 700 καταλήψεις σχολείων και επιθέσεις σε τοπικά αστυνομικά τμήματα.

Μαθητ(ρι)ές ξεσηκώνονται, βγαίνουν στο δρόμο, συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής... διεκδικούν την ζωή τους. Oι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες μας δίνουν, εμπειρίες, για να μπορούμε όταν έρθει η ώρα μας, στην δημιουργικότητα και στις πρωτοβουλίες που θα πάρουμε να είμαστε πιο έτοιμοι-ες για να  σταματήσουμε την κανονικότητα.

Οι καταλήψεις και οι αγώνες του κοντινού παρελθόν ήρθαν, έρχονται και θα έρχονται σε σύγκρουση με το κράτος και τους θεσμούς του. Η κατάληψη δεν είναι απλά ένα μέσο αγώνα, αλλά είναι το ίδιο του το περιεχόμενο η αμφισβήτηση του νόμου, της ιδιοκτησίας και όχι η συμφιλίωση με το κράτος, το έθνος και τα αφεντικά.

Σάββατο 6 Δεκέμβρη 2008

Μόλις είχα ξεκινήσει να ετοιμάζομαι να κοιμηθώ όταν ένα μήνυμα ξαφνικά φτάνει στο κινητό μου «Καθίκι μπάτσος έφαγε 15 χρόνο παιδί στα Εξάρχεια τώρα». Δίχως δεύτερη σκέψη τρέχω να δω τι γίνεται. Η μάνα μου αποσβολωμένη κοιτάει την τηλεόραση και μόλις με πετυχαίνει να κρυφοκοιτάζω την είδηση την κλείνει κατευθείαν. Αρχίζω και πλημμυρίζω από οργή. Στην πόρτα με περιμένει κλαίγοντας και τρομαγμένη μου ουρλιάζει ότι δεν θα πάω πουθενά. Δεν δίνω σημασία φεύγω. Φτάνω κέντρο είχαν ήδη αρχίσει οι συγκρούσεις. Εγώ κατευθυνόμουν προς την ΑΣΟΕΕ. Εν τέλει φτάνω, βλέπω κόσμο πολύ κόσμο. Άλλοι κλαίνε άλλοι δεν συγκρατούνται από την οργή και κάποιοι ετοιμάζουν μάρμαρα πέτρες μπουκάλια, μυρίζει μπαρούτι είπα από μέσα μου. Άρχισα και εγώ να φτιάχνω τα δικά μου εφόδια μαζί με τους άλλους. Κάποια στιγμή ξεκινάει η συνέλευση. Νιώθω δέος μέσα μου μπροστά στο μεγαλείο της υπόθεσης. Νιώθω ότι και εγώ με τον τρόπο μου γράφω κομμάτι της ιστορίας. Αρχίζουμε και βγαίνουμε στους δρόμους καίμε τα πάντα, τράπεζες, καταστήματα, καίμε και απαλλοτριώνουμε προϊόντα και τα χρησιμοποιούμε για οδοφράγματα. Έρχονται οι μπάτσοι. Ένιωσα πως ξεκινάει ένας πόλεμος, είχε πραγματικά ξεκινήσει η εξέγερση. Θα αναβληθούν οι γιορτές. Τα συνθήματα που ακούγονταν ήταν 

«ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ...ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ».

Δευτέρα 8,9 Δεκέμβρη 2008

Πάω σχολείο μόνος μου σκοπός να σταματήσει η κανονικότητα. Το σχολείο τίθεται υπό κατάληψη. Τσακωνόμαστε με γονείς και καθηγητές. Το πρωί μαθαίνεται ότι περίπου 700 σχολεία είναι κατειλημμένα. Ξεκινάμε αυθόρμητη πορεία για το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Φτάνουμε. Η οργή ξεχειλίζει αρχίζουμε την επίθεση. Άλλοι τρέχουν άλλοι βρίζουν άλλοι από την οργή κλαίνε οι μπάτσοι μας επιτίθενται, φεύγουμε. Το απόγευμα καλείται πορεία μαθητική στο κέντρο. Οι γονείς μας βλέποντας την πραγματική θλίψη και οργή στα μάτια μας μας ακολουθούν σε μια πρωτοφανή συνάντηση δυο διαφορετικών κόσμων. Γονείς και μαθητές μοιραζόμαστε την ίδια διαμαρτυρία. Την επομένη αυτό δεν θα ξαναγίνει όμως η αντίσταση και οι συγκρούσεις είχαν μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας οι αναταραχές δεν σταματούσαν. Το πρωί της Τρίτης στο σχολείο μας ρωτούσαν περαστικοί, καθηγητές και καθωσπρέπει πολίτες της γειτονίας γιατί τα κάναμε αυτά. Η απάντηση ήταν γιατί όχι?

ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

το πείρα(γ)μα - πρωτοβουλία ενάντια στο θεσμό της εκπαίδευσης (ρεσάλτο)

Παρασκευές στο Ρεσάλτο

Παρασκευές στο Ρεσάλτο.

Κάθε Παρασκευή μετά τις 20.30 το Ρεσάλτο είναι ανοιχτό είτε για βραδιές χαλαρής συνεύρεσης είτε για θεματικές/δημιουργικές βραδιές με συζητήσεις ή προβολές γύρω από θέματα που μας απασχολούν.

Στον χώρο λειτουργεί αυτοοργανωμένη υποδομή με τσάι/καφέ/μπύρες/κρασί/σνακ με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Αν κάποια Παρασκευή το στέκι δεν ανοίξει, θα υπάρξει σχετική ανακοίνωση.

Διασυλλογικές αφίσες και κείμενο για τη δολοφονία του Zακ Κωστόπουλου/zackie oh

 

ακολουθεί το κείμενο:

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ
ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ

Παρασκευή 21.9.18. Ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονείται έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό από τους Ευάγγελο Δημόπουλο και Αθανάσιο Χορταριά, καταστηματάρχες της περιοχής, μεσημέρι στην οδό Γλάδστωνος, στην Ομόνοια. Στον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου συμμετέχουν και αστυνομικοί της ομάδας Δίας που δίνουν τα τελευταία θανάσιμα χτυπήματα στον Ζακ. Αρχικά, τα ΜΜΕ αναπαράγουν την είδηση με τον τρόπο που «αντιστοιχεί» στα στερεότυπα της περιοχής και των «πρωταγωνιστών». Από τη μία οι «ανάστατοι» από την «εγκληματικότητα» του ιστορικού κέντρου «φιλήσυχοι καταστηματάρχες» και από την άλλη ο «τοξικοεξαρτημένος», ο «ληστής», ο «εισβολέας», ένα προφίλ που εγείρει τα εδώ και δεκαετίες καλλιεργούμενα φοβικά αντανακλαστικά και διαμορφώνει το νομιμοποιητικό πλαίσιο εξόντωσής του. Τις επόμενες όμως ώρες, σε πείσμα των θλιβε­ρών, επαναλαμβανόμενων μιντιακών χειρισμών, η υπόθεση ανατρέπεται. Ο Ζακ ήταν ένας ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότη­τας, είναι η Zackie Oh που είχε μια ζωή, είχε φίλες και φίλους. Ένα θλιμμένο και ταυτόχρονα εξοργισμένο πλήθος ανθρώπων για την απώλειά του αποκαθιστά άμεσα τον Ζακ ως πρόσωπο εντός του κοινωνικού πεδίου και θυμίζει ότι η δολοφονία του, η κάθε δολοφονία ποτέ δεν στερείται πολιτικών σημαινόμενων.

Η δολοφονία του Ζακ δεν έγινε σε μια τυχαία εποχή ούτε σε ένα τυχαίο τόπο…

Η δολοφονία του Ζακ από τους δυο καταστηματάρχες και τις δυνάμεις της αστυνομίας, μπροστά σε ένα πλήθος κόσμου που, με εξαίρεση δύο-τριών ανθρώπων, παρακολουθούσε με όρους αρένας, είναι υλική συμπύκνωση του δόγματος της ασφάλειας, αυτού που εδώ και δεκαετίες αποτελεί κοινωνικό μοντέλο οργάνωσης, ελέγχου και διαχείρισης του πληθυσμού, που συνοδεύεται από πλήθος αντεγκληματικών, αντιμεταναστευτικών και αντιτρομοκρατικών πολιτικών στο πλαίσιο του λεγόμενου «κράτους ασφάλειας». Η «ασφάλεια των πολιτών» γίνεται βασικός νομιμοποιητικός λόγος ύπαρξης του κράτους και αναδεικνύεται σε βασικό ιδεώδες-ρυθμιστή της κοινωνικής ζωής. Το δόγμα της τάξης και της ασφάλειας δεν περιορίζεται μόνο στη διαμόρφωση ενός εξωτερικού εχθρού, της εισβολής των «βαρβάρων», δεν θωρακίζει μόνο τα σύνορα του κράτους με περισσότερους φράχτες και στρατόπεδα «φιλοξενίας» μεταναστών, δεν φροντίζει μόνο για την ενίσχυση και το βάθεμα των εθνικών αφηγήσεων, αλλά φροντίζει και για την επινόηση του εσωτερικού εχθρού, ειδικά σε μια περίοδο που τεράστια κοινωνικά κομμάτια λεηλατούνται. Για την κατασκευή του ανεπιθύμητου «Άλλου», εκείνου που δεν πληροί τις προϋποθέσεις των κυρίαρχων κανονικοτήτων, διαμορφώνεται συστηματικά η φιγούρα του «αταίριαστου», του μη κανονικού. Μετανάστρι­ες και μετανάστες, παραβατικές/οί, τοξικοεξαρτημένες/οι, άστεγες/οι, ψυχικά «αποκλίνοντες», εκδιδόμενες, επαίτες, άτομα lgbtqi+, αγωνιζόμενες και αγωνιζόμενοι γίνονται οι «επικίνδυνες τάξεις», αυτές που πρέπει να τεθούν σε καθεστώς εξαίρε­σης, ελέγχου και ειδικής διαχείρισης.

Η δολοφονία του Ζακ έγινε σε συγκεκριμένο τόπο. Η περιοχή της Ομόνοιας και πέριξ αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία στις γεωγραφίες του δόγματος της ασφάλειας, όπου εδώ και 20 χρόνια δοκιμάζονται κεντρικές πολιτικές διαχείρισης, οριο­θέτησης και καταστολής των «περιττών». Εκεί κατοικοεδρεύει το διαβόητο κολαστήριο, το αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας (ποιος δεν θυμάται τα περίφημα βίντεο που βγήκαν στη φόρα πριν μερικά χρόνια με τα σαδιστικά βασανιστήρια κρατουμένων μεταναστών;), το οποίο δεν προστατεύει τις μαφίες της περιοχής (σωματεμπορία και ναρκωτικά), ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.

Στη βάση του μεγάλου στοιχήματος για «εθνική ανάπτυξη» και «επανεκκίνηση της οικονομίας» διαμορφώνονται εκ νέου κοινωνικές-ταξικές συμμαχίες (στην περιοχή της Ομόνοιας μικροί και μεγάλοι καταστηματάρχες, πολυεθνικό ξενοδοχειακό κεφάλαιο, ιδιοκτήτες ακινήτων), ενώ παράλληλα οριοθετούνται οι «προβληματικές» φιγούρες. Ο αέρας της «ανάπτυξης» (με τη λειτουργία νέων ξενοδοχείων στην περιοχή) και της καθόδου τουριστικών ορδών, η άνοδος της αξίας γης, πάει χέ­ρι-χέρι με τον όλο και εντεινόμενο κοινωνικό συντηρητισμό, με τις συμμαχίες των «κανονικών και ευυπόληπτων». Αυτών δηλαδή που δεν θα διστάσουν -όπως έκαναν με τον Ζακ- να υπερασπιστούν την ιδιοκτησία και τα προνόμιά τους χορεύοντας τον δολοφονικό χορό τους πάνω στα σώματα των «περιττών». Η ατομική ιδιοκτησία αποτελεί ιδρυτική αρχή συγκρότησης, ύπαρξης και λειτουργίας του καπιταλιστικού κόσμου. Η υπεράσπισή της αποτελεί βασικό μέλημα του αστικού δικαίου. Οι ξεφτιλισμένοι καταστηματάρχες που λίντσαραν τον Ζακ (αξίζει να σημειωθεί ότι ο ένας από αυτούς, ο Αθανάσιος Χορταριάς, που διατηρεί μεσιτικό γραφείο, είναι συντονιστής της τ.ο. ανατολικής Αττικής του φασιστικού μορφώματος «Πατριωτικό Μέτωπο») προφυλάσσονται από εισαγγελείς, ανακριτές και ιατροδικαστές, όχι στο όνομα κάποιας (δεδομένης) συμπάθειας προς το πρόσωπό τους, αλλά από την ίδια την ουσία του νομικού-δικαιικού συστήματος. Όποιος/α θεωρηθεί ότι παραβιάζει το «ιερό» σύνορο της ατομικής ιδιοκτησίας μπορεί να εξοντωθεί με συνοπτικές διαδικασίες.

Η σοκαριστική δολοφονία του Ζακ αποτυπώνει κυριολεκτικά ένα «σκοτώστε-σκουπίστε-τελειώσατε» μικροαστών-καταστη­ματαρχών και μπάτσων. Με τους μπάτσους να περιφέρουν στα χέρια τους το δήθεν πειστήριο-μαχαίρι που αποδόθηκε στον Ζακ, αλλά τελικά προκύπτει ότι δεν ήταν δικό του, και τον δολοφόνο Δημόπουλο να σκουπίζει τα γυαλιά της βιτρίνας του μαγαζιού του. Ο Ζακ είχε εκ των προτέρων καταδικαστεί ως «περιττός», οπότε η όποια έρευνα ήταν επίσης περιττή. Όπως και σε άλλες αθέατες περιπτώσεις «έγινε αυτό που έπρεπε»: ένας «απόβλητος» λιγότερος. Χαρακτηριστική της εκ των προτέρων καταδίκης του Ζακ ήταν και η γνωμάτευση των ιατροδικαστών, σύμφωνα με την οποία δεν κρίνονται τα αλλεπάλληλα θανατη­φόρα χτυπήματα από τους φονιάδες του ως τέτοια. Είναι γνωστή εξάλλου η συνεισφορά του ιατροδικαστικού σώματος, όπως και των συγκεκριμένων ιατροδικαστών που ανέλαβαν την υπόθεση, στο ξέπλυμα δολοφονιών από τις δυνάμεις καταστολής.

Οι άμεσες αντιδράσεις για τη δολοφονία του Ζακ, θα συμβάλουν στην «ανάδυσή» του στο πεδίο του ορατού, ως προσώπου και σώματος με όνομα, επιλογές και ιστορία, κάνοντας απαραίτητη την αναπροσαρμογή των μιντιακών και θεσμικών χειρι­σμών. Το δημόσιο πεδίο καταλαμβάνεται από τις μιντιακές αφηγήσεις. Τηλεοπτικά γκάλοπ καλούν τους θεατές να ψηφίσουν σχετικά με το αν τίθενται ή όχι στο πλευρό των εκτελεστών, κλείνοντας το μάτι στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Γνωστές καθε­στωτικές φυλλάδες και διαδικτυακά μέσα που έχουν συμβάλλει τα μέγιστα στις διαδικασίες κοινωνικού εκφασισμού (πρώτο θέμα, ζούγκλα) πρωτοστατούν στην ανάρτηση αποκαλυπτικών βίντεο με συνοδευτικές εγκλήσεις προς την «πολιτεία» για εγρήγορση σε θέματα εκφασισμού και βαρβαρότητας. Θαυμάσιες αντιστροφές. Δηλώσεις από ακαδημαϊκούς, κόμματα, ακό­μα και από τον τομέα δικαιωμάτων του κυβερνώντος κόμματος (σύριζα) καταδικάζουν τη βαρβαρότητα.

Οι διάφορες (θεσμικές και μιντιακές) προοδευτικές φωνές που αγανακτούν σχετικά με το λιντσάρισμα και τη βίαιη αστυ­νομική αντιμετώπιση του Ζακ, έχουν ρόλο εξισορρόπησης για το σύστημα που γεννά τις διακρίσεις και τη θανατοπολιτική. Κριτικάρουν όχι τη δομή του αλλά τις όποιες ακραίες εκδηλώσεις του που έρχονται στην επιφάνεια. Ζητούν και προτείνουν διορθώσεις. Καθησυχάζουν, απονευρώνουν, μιλάνε για μεμονωμένα περιστατικά, αποπροσανατολίζουν την οργή. Η κατα­δίκη του λιντσαρίσματος και της εξόντωσης ενός «αδύναμου ανθρώπου», γίνονται στη βάση της υπενθύμισης ότι η άσκηση βίας και η τιμωρία είναι δουλειά των αρμόδιων επίσημων αρχών, δηλαδή της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Φτηνοί επι­κήδειοι. Για την επαναδιατύπωση και επιβεβαίωση του κράτους ως του μοναδικού και απόλυτου ρυθμιστή των κοινωνικών ζητημάτων, ως του μηχανισμού που κατέχει το μονοπώλιο της βίας. Για να νομιμοποιηθεί η καθημερινή οργανωμένη βία, η ιεραρχία, η εκμετάλλευση και η επιβολή του κρατικού-καπιταλιστικού-πατριαρχικού συστήματος…

Οι αφηγήσεις είναι σαν προβολείς. Φωτίζουν μέρος της σκηνής αφήνοντας την υπόλοιπη στο σκοτάδι. Αν φωταγωγούσαν ολόκληρη τη σκηνή θα ήταν ουσιαστικά άχρηστοι... Αποστολή της αφήγησης είναι να επιλέγει -και είναι ίδιον της φύσης της να συμπεριλαμβάνει αποκλείοντας και να διαφωτίζει σκιάζοντας...

Στο ίδιο πλαίσιο, η όποια αναφορά των δημοσιευμάτων στην ταυτότητα του Ζακ ως queer, gay, οροθετικού, drag queen δεν υπονοεί κάποια στροφή του κυρίαρχου θεσμικού πλέγματος προς μια κοινωνία χωρίς έμφυλους διαχωρισμούς, διαχωρι­σμούς στη βάση των σεξουαλικών επιλογών ή της αρτιμέλειας. Το ακριβώς αντίθετο. Η υπογράμμιση συμβάλλει και πάλι στην υπενθύμιση των κανονικοτήτων. Η εστίαση σε αυτού του είδους τις αναφορές επιχειρεί να παρουσιάσει αυτά τα πρόσω­πα ως καρικατούρες της «κανονικής ζωής». Οι επίμονες αναφορές δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να υποστηρίζουν, έστω και υπόγεια, το καθεστώς της ετεροκανονικότητας, της διάχυτης ομοφοβίας και τρανσφοβίας, του σεξισμού και της πατριαρχίας. Αυτό που πρέπει να εμπεδωθεί είναι ότι ο Ζακ ήταν «διαφορετικός» και αυτό που του συνέβη είναι μια εκδοχή που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ως φυσική κατάληξη των επιλογών του.

Οι φιγούρες των «περισσευούμενων», των «περιττών», των «αποκλινόντων» διευρύνονται και μαζί η ποινική και αστυνομική τους αντιμετώπιση. Ο Ζακ ήταν ένας δραστήριος ακτιβιστής με διευρυμένο φιλικό περίγυρο κι έτσι ανέκτησε το πρόσωπό του, την ταυτότητα και την ιστορία του. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με όλες εκείνες και εκείνους τους «απόβλητους» που δολο­φονούνται στα αστυνομικά κολαστήρια, όπως η δολοφονία-«αυτοκτονία» μιας γυναίκας στο τμήμα Πεντέλης τον Αύγουστο ή η δολοφονία ενός άντρα τον ίδιο μήνα από μπάτσους του Α.Τ. Ομονοίας. Αυτές, εξαντλούνται στην καλύτερη περίπτωση σε μονόστηλα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τη ζωή πολλών χιλιάδων μεταναστών και μεταναστριών, ζωή χωρίς σημασία, στοι­βαγμένη στα στρατόπεδα αορατότητας, στα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Στο ίδιο πλαίσιο νοηματοδοτείται η ζωή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων, των τοξικοεξαρτημένων, των παραβατών του κοινωνικού περιθωρίου, όσων βαφτίζονται απροσάρμοστες, αποτυχημένοι, παράξενες, διαφορετικοί. Η φρίκη βαθαίνει και οι μορφές που παίρνει γίνονται όλο και πιο αποτρόπαιες. Να σταθούμε ανάχωμα.

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚOΣΜΟ

ΤΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ, ΤΟΥ ΦOΒΟΥ, ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ,

ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ,

ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ-ΚΡΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ
 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤIΣ ΑΟΡΑΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΡΙΟΥΣ,

ΤΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ, ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥΣ,

ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Πάροδος (Νίκαια), Θερσίτης (Ίλιον), Κατάληψη Αγρός (Πάρκο Τρίτση-Ίλιον), Αναρχικές/οι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας κ’ τον Πειραιά, Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης

Ενημέρωση από την παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις για όλες/ους στον σταθμό μετρό Ευαγγελισμού στις 31/5

Την Πέμπτη 31/5 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις στο σταθμό μετρό Ευαγγελισμού στο πλαίσιο των αυτοοργανωμένων δράσεων που πραγματοποιούνται συντονισμένα από την αρχή του έτους από Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές Ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά ενάντια στις μπάρες, τους αποκλεισμούς στα Μ.Μ.Μ. και τα συστήματα ελέγχου και επιτήρησης. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης κρατήθηκαν για μιάμιση ώρα ανοιχτές οι πύλες εισόδου-εξόδου του σταθμού, μπλοκαρίστηκαν τα ακυρωτικά μηχανήματα, κρεμάστηκαν πανό αποκλείοντας τα εκδοτικά μηχανήματα, κολλήθηκαν αυτοκόλλητα, πετάχτηκαν τρικάκια έξω από το σταθμό και μοιράστηκε το διασυλλογικό κείμενο καθώς επίσης και ένα κείμενο μεταφρασμένο για μετανάστες/τριες.

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΜ

Συνελεύσεις γειτονιών, στέκια, αναρχικές ομάδες, καταλήψεις από Αθήνα και Πειραιά

 

Ανταπόκριση από την παρέμβαση για τις ελεύθερες μετακινήσεις για όλους/ες στον σταθμό ΗΣΑΠ Κάτω Πατησίων στις 12/5

Το Σάββατο 12/5 στο πλαίσιο των δράσεων για ελεύθερες μετακινήσεις για όλους/ες, ενάντια στα συστήματα ελέγχου και αποκλεισμών και της αναδιάρθρωσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στον σταθμό του ΗΣΑΠ Κάτω Πατησίων, από τις 12.30 μέχρι τις 14.15. Στην παρέμβαση συμμετείχαν περίπου 80 σύντροφοι και συντρόφισσες από συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, καταλήψεις και αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά.

Πιο συγκεκριμένα, μοιράστηκαν χιλιάδες αντίτυπα από το κοινό διασυλλογικό κείμενο (επισυνάπτεται σε μορφή pdf) καθώς επίσης και από ένα επιπλέον κείμενο μεταφρασμένο σε τέσσερις γλώσσες (Αγγλικά, Φαρσί, Μπάνγκλα και Αραβικά) για μετανάστες/τριες, τοποθετήθηκαν πανό, κολλήθηκαν δεκάδες αυτοκόλλητα, πετάχτηκαν τρικάκια περιμετρικά του σταθμού, πραγματοποιήθηκε αποκλεισμός των πυλών για ελεύθερη διέλευση των επιβατών, μπλοκάρισμα των μηχανισμών χρέωσης διαδρομής και των μηχανημάτων έκδοσης στις δύο αποβάθρες και υπήρχε μικροφωνική σε όλη τη διάρκεια της παρέμβασης στην πλατεία εξωτερικά του σταθμού. Είχαν προηγηθεί μισάωρες παρεμβάσεις-μοιράσματα στους σταθμούς ΗΣΑΠ Πειραιά και Πετραλώνων.

Φωτογραφίες από την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στον σταθμό ΗΣΑΠ Πειραιά:

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΚΥΡΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ


ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ


ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΜΜΜ

 
Φωτογραφίες από την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στον σταθμό ΗΣΑΠ Κάτω Πατησίων:

Συνελεύσεις Γειτονιών, Στέκια, Καταλήψεις και Αναρχικές ομάδες από την Αθήνα και τον Πειραιά