Παρασκευή 10 Ιουνίου 2022

Αφίσα και κείμενο αλληλεγγύης στον αντιφασίστα σύντροφο Νίκο Α.

Αφίσα και κείμενο αλληλεγγύης στον αντιφασίστα σύντροφο Νίκο Α. από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και τον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης Ρεσάλτο, που κολλιέται και μοιράζεται αντίστοιχα στις γειτονιές του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας, εν όψει του εφετείου της υπόθεσής του στα δικαστήρια του Πειραιά (17/06/22).





Οι διώξεις αντιφασιστ(ρι)ών στα έδρανα του «θεσμικού αντιφασισμού»…
 
Την Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022, ο σύντροφος Νίκος Α. δικάζεται σε 2ο βαθμό στο εφετείο του Πειραιά για τη συμμετοχή του στην αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2014, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από νεοναζιστικό τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής. Το εξαρχής ανυπόστατο κατηγορητήριο αποτέλεσε τη βάση μίας πολύχρονης πολιτικής και εκδικητικής δίωξης, με 6 χρόνια καταδίκη σε 1ο βαθμό, τον Απρίλη του 2018.

Ο «κρατικός αντιφασισμός» και η παντός καιρού «θεωρία των άκρων» επιστρατεύονται για να αφομοιώσουν και να καταστείλουν τις αντιφασιστικές κοινωνικές αντιστάσεις, αλλά και για να ξεπλύνουν τις επιλογές κράτους-κεφαλαίου-πατριαρχίας που πριμοδοτούν και ευνοούν κάθε είδους φασιστική ιδεολογία ή γκρούπα. Ο φασισμός δεν πρόκειται ποτέ να τσακιστεί στα έδρανα των δημιουργών του αλλά στους δρόμους, τις πλατείες και τις συνειδήσεις. Ο αγώνας εναντίον του είναι συγχρόνως αγώνας ενάντια στο σύστημα και τους θεσμούς που τον γεννούν και τον θρέφουν.

…είναι η προετοιμασία των επόμενων φασιστικών εφεδρειών κράτους-κεφαλαίου-πατριαρχίας
Στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, ο φασισμός -με ή χωρίς χρυσή αυγή- είναι παρών σε διάφορες πτυχές, ατζέντες και λόγους της κυριαρχίας. Στις δολοφονίες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών. Στις εθνικές φιέστες, την πολεμική προετοιμασία και τα εξοπλιστικά της προγράμματα. Στη στρατιωτικοποίηση και την εκπειθάρχηση της κοινωνικής ζωής στη βάση ενός υγειονομικού-επιστημονικού ολοκληρωτισμού. Στην ολοένα εντεινόμενη καταστολή, από τα στρατιωτικοποιημένα σύνορα μέχρι και τις αστυνομοκρατούμενες πόλεις. Στην καταστολή όσων αγωνίζονται, όπως οι φοιτητ(ρι)ες ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, οι υγειονομικές/οι και οι φυλακισμένοι/ες. Στην πατριαρχική καθυπόταξη, τους βιασμούς, τους ξυλοδαρμούς και τις δολοφονίες γυναικών και άλλων ατόμων που δεν ταιριάζουν στις επιταγές της κυρίαρχης λευκής, ετεροσεξουαλικής αρρενωπότητας. Στους ρατσιστικούς λόγους και την προπαγάνδα των ΜΜΕ αλλά και στα social media κοινοβουλευτικών φορέων, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών και λοιπών “influencers”. Στην κανονικοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού, του ανταγωνισμού και της τοξικότητας. Στη γενικευμένη υλική και πνευματική φτωχοποίηση των ζωών μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΝΙΚΟ Α.

Η υπόθεση της δίωξης του αντιφασίστα Νίκου Α. είναι αναπόσπαστο κομμάτι των συλλογικών μας αγώνων. Η επιβαλλόμενη λήθη της εξουσίας, οι κρατικές μεθοδεύσεις και η καταστολή δεν θα καταφέρουν ποτέ να ξεθωριάσουν την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τις ζωντανές μνήμες των «από κάτω». Ο Νίκος Α. είναι ένας από εμάς και δεν θα μείνει μόνος απέναντι σε κράτος, αφεντικά και φασίστες.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ






ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΝΙΚΟ Α.
που διώκεται για την εναντίωσή του στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει


Την Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022, ο σύντροφος Νίκος Α. δικάζεται σε 2ο βαθμό στα δικαστήρια του Πειραιά για τη συμμετοχή του στην αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2014, η οποία πραγματοποιήθηκε έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από νεοναζιστικό τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής. Το εξαρχής σαθρό κατηγορητήριο αποτέλεσε τη βάση μίας πολύχρονης πολιτικής και εκδικητικής δίωξης, μέσω της οποίας τον Απρίλη του 2018 καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 6 χρόνια φυλάκισης με ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το επερχόμενο εφετείο.

Η ζωντανή μας μνήμη ενάντια στη λήθη της εξουσίας…

Από το 2008, η διαχείριση της συστημικής κρίσης που εκδηλώθηκε ενάντια στους «από κάτω» και τους αγώνες τους ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική λεηλασία, εξέθρεψε και πριμοδότησε ένα νεοναζιστικό/παρακρατικό μόρφωμα ως επίσημο κρατικό/κοινοβουλευτικό βραχίονα της δημοκρατίας. Τον Σεπτέμβρη του 2013, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και μαζί της η διαδήλωση με εξεγερσιακά χαρακτηριστικά πολλών χιλιάδων αντιφασιστ(ρι)ών την αμέσως επόμενη μέρα στους ίδιους δρόμους, αποκάλυψαν από τη μία τον βαθύ συστημικό ρόλο της χρυσής αυγής, την προώθηση της ακροδεξιάς ατζέντας και του κοινωνικού εκφασισμού εκ μέρους της, τη λειτουργία της ως φασιστική εφεδρεία απέναντι στο διαφορετικό ή απέναντι σε ό,τι αντιστέκεται ενάντια στο σύστημα. Από την άλλη, ανέδειξαν ότι κάθε τέτοιο μόρφωμα -με όποιο μανδύα και αν εμφανίζεται- ήταν, είναι και θα είναι το μακρύ χέρι της δημοκρατίας. Έκτοτε, ένας όψιμος «κρατικός αντιφασισμός» και η πάντα χρήσιμη «θεωρία των άκρων» επιστρατεύτηκαν από κάθε λογής θεσμικούς φορείς. Αφενός, για να αφομοιώσουν και να καταστείλουν τον διάχυτο κοινωνικό αντιφασισμό και αφετέρου, για να ξεπλύνουν την ίδια εξουσία κράτους-κεφαλαίου-πατριαρχίας που τα αμέσως προηγούμενα χρόνια ανέσυρε τους φασίστες από τις τρύπες τους για να τους αναδείξει ως επίσημο πολιτικό/κρατικό πόλο.

…είναι οι αντιστάσεις μας απέναντι στις κρατικές μεθοδεύσεις
Στην αντιφασιστική διαδήλωση στο Κερατσίνι τον Σεπτέμβρη του 2014, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, το ίδιο σύστημα που γεννάει και εκθρέφει τον φασισμό έθεσε σε εφαρμογή το κρατικό δόγμα «Νόμος και Τάξη» και την κατασταλτική στρατηγική της «μηδενικής ανοχής» απέναντι σε αντιφασίστ(ρι)ες. Η δημιουργία και η διάχυση ενός τρομοκρατικού κλίματος πριν την πορεία από κράτος και ΜΜΕ (με 4.000 αστυνομικούς, μηχανοκίνητες δυνάμεις, ελικόπτερα και αύρα μέσα σε γειτονιές) δεν ήταν αρκετά για να εμποδίσουν πολλές χιλιάδες διαδηλωτ(ρι)ών που εκείνη τη μέρα γέμισαν και πάλι τους δρόμους του Κερατσινίου και συμμετείχαν στα αντιφασιστικά καλέσματα. Μεταξύ τους, ο σύντροφος Νίκος Α. από τις γειτονιές του Περιστερίου, που συμμετείχε ως κομμάτι της διοργάνωσης στο κάλεσμα και στο μπλοκ που διαμόρφωσαν τα δύο αυτοοργανωμένα εγχειρήματα του Κερατσινίου (η Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και ο αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης Ρεσάλτο), με τη στήριξη του αντιφασιστικού συντονιστικού συλλογικοτήτων από τις περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας. Η αποτυχία της κρατικής καταστολής να εκφοβίσει χιλιάδες κόσμου συνοδεύτηκε από την εφαρμογή ενός σχεδίου κατατεμαχισμού και διάλυσης της ογκώδους αντιφασιστικής πορείας που την αψήφησε. Μεταξύ πολλών μπλοκ που χτυπήθηκαν από δυνάμεις των ΜΑΤ και μηχανοκίνητες δυνάμεις ΔΕΛΤΑ, αυτό που δέχθηκε τη μεγαλύτερη πίεση και διαδοχικές επιθέσεις ήταν το μπλοκ των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων της περιοχής, στο οποίο συμμετείχαν περί των 2000 ατόμων. Στη λεωφόρο Σαλαμίνος, το μπλοκ διασπάστηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις σε δύο κομμάτια τα οποία ανασυγκροτήθηκαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις λόγω των αστυνομικών φραγμών. Αμφότερα, δέχτηκαν νέες αστυνομικές επιθέσεις και συλλήψεις στο σωρό προκειμένου να διαλυθούν οριστικά. Το ένα κομμάτι, το πολυπληθέστερο, δέχτηκε επίθεση των ΜΑΤ με 61 συλλήψεις και τις συνήθεις ανυπόστατες απαγγελίες κατηγοριών πλημμεληματικού βαθμού. Το άλλο κομμάτι, που αν και μικρότερο αποτελούσε την κεφαλή του αρχικού μπλοκ, δέχτηκε νέα επίθεση από ομάδες ΔΕΛΤΑ στην πλατεία Κύπρου (στο δημαρχείο Κερατσινίου-Δραπετσώνας), σημείο που έγινε και η σύλληψη του Νίκου Α. με την απόδοση στη συνέχεια κατηγοριών κακουργηματικού βαθμού.

Το σαθρό και ανυπόστατο κατηγορητήριο ενάντια στον σύντροφο έφτασε στο σημείο να τον κατηγορεί για «κατοχή-χρήση μολότοφ, έκρηξη και εμπρησμό», ενώ εκείνη την ημέρα δεν είχε πέσει καμία μολότοφ ή κάτι σχετικό, ούτε στην πλατεία Κύπρου, ούτε στους γύρω δρόμους της. Η εκδικητικότητα του κράτους απέναντι σε όλους τους συλληφθέντες/ίσσες εκφράστηκε γενικότερα με τη δικαστική τους ομηρία επί 4 χρόνια για τις πολιτικές αυτές διώξεις, ενώ ειδικότερα στην περίπτωση του Νίκου Α. στην πρωτόδικη καταδίκη του σε 6 χρόνια φυλάκισης τον Απρίλη του 2018. Λίγους μόλις μήνες αργότερα (Γενάρης του 2019), οι 61 συλληφθέντες/ίσσες -που αρχικά διαδήλωναν στο ίδιο μπλοκ μαζί με τον Νίκο Α. πριν τους διασπάσουν οι κατασταλτικές δυνάμεις- απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες που τους είχαν αποδοθεί, αποδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η αρχική καταδίκη του συντρόφου έχει αποκλειστικά πολιτικό και εκδικητικό χαρακτήρα. Στο πρόσωπό του, το κράτος αναγνωρίζει και τιμωρεί την επιμονή όσων συμμετείχαμε στο αρχικό μπλοκ να παραμείνουμε στον δρόμο, παρά την πρωτοφανή κρατική καταστολή στις γειτονιές του Κερατσινίου. Αρνούμενες/οι με τη στάση μας τον όψιμο «θεσμικό αντιφασισμό» και τις προσταγές του, όπως επίσης και το ξέπλυμα του συστήματος που ευνοεί κάθε λογής φασιστικές γκρούπες και ιδεολογήματα.

Οι διώξεις αντιφασιστ(ρι)ών στα έδρανα του «θεσμικού αντιφασισμού»…  
Ο φασισμός δεν πρόκειται ποτέ να τσακιστεί στα έδρανα των δημιουργών του. Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι συγχρόνως και αγώνας ενάντια στο σύστημα και τους θεσμούς που τον γεννούν και τον θρέφουν. Είναι ο αγώνας των συλλογικών αντιστάσεων και της χειραφέτησης των «από κάτω» στους δρόμους, τις πλατείες και τις συνειδήσεις, για την αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και την ατομική/κοινωνική απελευθέρωση. Ενάντια σε κάθε εξουσία, ενάντια στους επίπλαστους και επιβαλλόμενους διαχωρισμούς της φυλής, του φύλου, της τάξης, της θρησκείας, της αρτιμέλειας.

Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε φορά ο θεσμός της δικαιοσύνης επιχειρεί να αφομοιώνει τις κοινωνικές αντιστάσεις σε ελεγχόμενα θεσμικά πλαίσια και ταυτόχρονα να νομιμοποιεί το ίδιο το σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης που παράγει κάθε φασισμό. Γι’ αυτό άλλωστε, ο σύντροφος Νίκος Α. όπως και άλλοι αντιφασίστ(ρι)ες -π.χ. οι 10 συλλεφθέντες/ίσσες της αντιφασιστικής πορείας στο Αγρίνιο τον Σεπτέμβρη του 2018 που δικάζονται στις 6 Ιουνίου 2022- διώκονται επί μακρόν ή και καταδικάζονται, την ίδια στιγμή που η συντριπτική πλειονότητα των φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν και του Αλίμ Αμπντούλ Μάναν (και αμέτρητων άλλων δολοφονικών επιθέσεων σε αγωνιζόμενες/ους και μετανάστ(ρι)ες) κυκλοφορούν ελεύθεροι, πριν αλλά και μετά την πολυδιαφημιζόμενη δικαστική καταδίκη του ναζιστικού μορφώματος της χρυσής αυγής. Μίας προσχηματικής καταδίκης ενός διαχρονικού παρακρατικού και δολοφονικού μηχανισμού που αναδεικνύει ακόμα περισσότερο το πραγματικό πρόσωπο της καταστολής μπάτσων και δικαστών, όπως επίσης και τη μακιαβελική χυδαιότητα της «θεωρίας των άκρων» (κομμάτι της οποίας άλλωστε αποτελεί και η χρονική σύμπτωση του εφετείου ενός αντιφασίστα με ανυπόστατο κατηγορητήριο, με το εφετείο των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου που έχει οριστεί την ίδια ακριβώς εβδομάδα). Πόσο δε μάλλον, αν ληφθούν επίσης υπόψη οι βαριές καταδίκες που ακούει κάθε φτωχοδιάβολος για συγκριτικά γελοία παραπτώματα -πάντα με βάση τα δικά τους μέτρα και σταθμά- αλλά και με τις παραδειγματικές καταδίκες και τους εκδικητικούς εγκλεισμούς όσων αντιστέκονται στην εξουσία. Χαρακτηριστικό και τρέχον παράδειγμα, η άρνηση αποφυλάκισης -άνευ κάθε νομικής βάσης- του αναρχικού Γιάννη Μιχαηλίδη, ο οποίος από τις 23 Μαΐου βρίσκεται σε απεργία πείνας για την απελευθέρωσή του, μετά την ολοκλήρωση της έκτισης της πολυετούς ποινής του από τον Δεκέμβρη του 2021.

…είναι η προετοιμασία των επόμενων φασιστικών εφεδρειών κράτους-κεφαλαίου-πατριαρχίας
Όσο περισσότερο ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός κράτους-κεφαλαίου-πατριαρχίας «αντιτίθεται» στον φασισμό, τόσο περισσότερο τον εκφράζει και τον υποστυλώνει, υποδαυλίζοντας τον κοινωνικό αυτοματισμό και εκφασισμό. Από τον πόλεμο στην Ουκρανία (όπου κάθε εμπλεκόμενη κρατική εξουσία δήθεν πολεμάει τον φασισμό ή τον ναζισμό μιας άλλης), στην αντιμεταναστευτική θανατοπολιτική που συνεχίζεται ακάθεκτη (με το ελληνικό και το τουρκικό κράτος να εξαιρούν και να καταστέλλουν μετανάστ(ρι)ες ως «πιόνια της άλλης πλευράς»), μέχρι τις πολιτικές ηγεσίες -εγχώρια ή παγκοσμίως- που ενσωματώνουν ή συμμαχούν με δηλωμένους φασίστες και ναζί (κάτι που δεν αρνήθηκε να κάνει ούτε και η αριστερά του ελληνικού κράτους τα περασμένα χρόνια). Ο φασισμός όμως, με ή χωρίς χρυσή αυγή, είναι παρόντας σε διάφορες πτυχές, ατζέντες και λόγους της κυριαρχίας. Στις δολοφονίες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών. Στις εθνικές φιέστες, στην πολεμική προετοιμασία και τα εξοπλιστικά της προγράμματα. Στη στρατιωτικοποίηση και την εκπειθάρχηση της κοινωνικής ζωής στη βάση ενός υγειονομικού-επιστημονικού ολοκληρωτισμού. Στην ολοένα εντεινόμενη καταστολή, στα στρατιωτικοποιημένα σύνορα και τις αστυνομοκρατούμενες πόλεις, σε φοιτητ(ρι)ές με αιχμή την εγκαθίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, όπως και σε υγειονομικές/ούς ή φυλακισμένους/ες. Στην πατριαρχική καθυπόταξη, τους βιασμούς, τους ξυλοδαρμούς και τις δολοφονίες γυναικών και άλλων ατόμων που δεν ταιριάζουν στις επιταγές της κυρίαρχης λευκής, ετεροσεξουαλικής αρρενωπότητας. Στους άμεσα ή έμμεσα ρατσιστικούς λόγους και την προπαγάνδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης αλλά και αυτών που εμφανίζονται σε λογαριασμούς των social media κοινοβουλευτικών φορέων, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών και λοιπών «influencers». Στην κανονικοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού, του ανταγωνισμού και της τοξικότητας. Στη γενικευμένη υλική και πνευματική φτωχοποίηση των ζωών μας.

Η υπόθεση της δίωξης του αντιφασίστα Νίκου Α. είναι αναπόσπαστο κομμάτι των συλλογικών μας αγώνων όλα αυτά τα χρόνια, σε δρόμους και πλατείες, σε πορείες και συγκεντρώσεις, σε συναντήσεις και αμφισβητήσεις, στη γενικότερη σύγκρουση μας με την κυρίαρχη κανονικότητα η οποία μας προκαλεί ασφυξία. Ακόμα περισσότερο, όταν η δίωξή του δεν κοιτάζει μόνο στο παρελθόν αλλά αποσκοπεί επίσης στην ανάσχεση των κοινωνικών αντιστάσεων απέναντι στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει, στο παρόν και το μέλλον. Όμως η επιβαλλόμενη λήθη της εξουσίας, οι κρατικές μεθοδεύσεις και η καταστολή δεν θα καταφέρουν ποτέ να ξεθωριάσουν την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τις ζωντανές μνήμες των «από κάτω». Ο Νίκος Α. είναι ένας από εμάς και δεν θα μείνει μόνος απέναντι σε κράτος, αφεντικά και φασίστες.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Ιούνης 2022

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης, Ρεσάλτο
 
 

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2020

Εκδηλώσεις για συλλογική δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης

 

 

 Γιατί επιλέγουμε την ολική άρνηση στράτευσης;

 

Γιατί δεν χαρίζουμε ούτε μία ώρα στο στρατό

Γιατί δεν υποθηκεύουμε το σώμα μας για κανέναν, πόσο μάλλον για κάποια πατρίδα

Γιατί το “9 μήνες είναι θα περάσουν” στα αυτιά μας ακούγεται παραίτηση, εμείς επιλέγουμε να ζήσουμε τις ζωές μας χωρίς παύσεις

Γιατί δεν θέλουμε να πολεμήσουμε για τις επενδύσεις τους

Γιατί με τις/τους μετανάστριες/ες είμαστε μαζί και εχθρευόμαστε κάγκελα, συρματοπλέγματα και σύνορα

Γιατί δεν νιώθουμε άντρες και προστάτες και ούτε θέλουμε να γίνουμε

 

…για όλους τους λόγους του κόσμου!

 

11/10 στις 20.00

Έκθεση φωτογραφιών και υλικού από μέρες και τόπους ανυποταξίας

18/10 στις 20.00

εκδήλωση συζήτηση με θέμα τη διαδικασία της στρατιωτικής θητείας και τους σκοπούς της, με αφορμή την συλλογική μας δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης

στον αυτοοργανωμένο χώρο έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης πάροδος (Π. Τσαλδάρη 173 κ’ Λαοδικείας, κοντά στο μετρό Νίκαια)

 

-3 ακόμα ανεύθυνοι και μεταδοτικοί ολικοί αρνητές στράτευσης-

3olikoi@gmail.com

 

 



Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020

Ενημέρωση από την αντικρατική-αντιφασιστική πορεία στη Νίκαια

Την Πέμπτη 17/9 πραγματοποιήθηκε διαδήλωση στη Νίκαια που συνδιοργανώθηκε από τις αυτοοργανωμένες συλλογικότητες Πάροδος, Ρεσάλτο και Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου και Δραπετσώνας, τις μέρες που συμπληρώθηκαν εφτά χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από τάγμα εφόδου που ξεκίνησε από τις γειτονιές μας. 
 
Η επιλογή του τόπου διεξαγωγής της διαδήλωσης αλλά και των περιεχομένων έγινε με κριτήριο τις ιδιαίτερες συνθήκες που συνθέτουν την πραγματικότητα στη Νίκαια. Σε ένα περιβάλλον αναπλάσεων, «ανάπτυξης» (νέος σταθμός μετρό) οι μετανάστες βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής με συνεχείς εξονυχιστικούς αστυνομικούς ελέγχους υποδαυλίζοντας τον κοινωνικό εκφασισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Σε γειτονιές με πολλούς μετανάστες, Ρομά και την μεγαλύτερη Πακιστανική κοινότητα στην Ελλάδα, οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια εκδιώχθηκαν άγρια από τα οργανωμένα τμήματα του φασισμού, το κράτος και η δημοτική αρχή εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των εμπόρων αναλαμβάνουν την φασιστική ατζέντα. Σε ένα περιβάλλον όπου η κυβερνητική στρατηγική ανάσχεσης των αντιθεσμικών αγώνων ξεδιπλώνεται και με το νομοσχέδιο για τις πορείες, λίγο πριν την έναρξη της συγκέντρωσης αστυνομικός στρατός κατοχής αναπτυσσόταν και έπιανε πόστα σε διάφορα σημεία στην πόλη, προκαλώντας δυσφορία, εκνευρισμό και λεκτικές αντιδράσεις από την πλευρά των κατοίκων προς τους μπάτσους. 
 
Περίπου διακόσια άτομα πορευτήκαμε πετώντας τρικάκια μοιράζοντας κείμενα, φωνάζοντας και αναγράφοντας συνθήματα, με κεντρικό πανό: «Από την Μόρια και τον Έβρο μέχρι τη Νίκαια – we can't breathe – εξέγερση-αυτοοργάνωση-αλληλεγγύη. Λίγο πριν την πλατεία Αγίου Νικολάου στον καινούργιο σταθμό του μετρό και διαχρονικό τόπο συνάντησης ντόπιων και μεταναστριών στήθηκε αστυνομικός φραγμός σε πλήρη συνεργασία με την δημοτική αρχή, με σκοπό να μην περάσει η διαδήλωση από την πλατεία. Μετά από ένα εικοσάλεπτο ο φραγμός αποσύρθηκε κάτω από την πίεση της αδιάλλακτης στάσης του σώματος της διαδήλωσης και η πορεία συνέχισε ολοκληρώνοντας το δρομολόγιο της με έναν κλοιό ματατζήδων να την «συνοδεύει» εμποδίζοντας το μοίρασμα κειμένων. Οι κοινωνικοί ταξικοί αγώνες δεν μπαίνουν σε καραντίνα , η καταστολή δεν θα μας αποσύρει από τους δρόμους. 
 

 


Ενάντια στη διάχυση του φόβου, τον ρατσισμό, τα εθνικά ιδεώδη, τον μιλιταρισμό, την καταστολή

Η φασιστική ατζέντα είναι πάντα κρατική ατζέντα.


Την περίοδο των εκτεταμένων κοινωνικών συγκρούσεων ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική λεηλασία, η φασιστική ατζέντα, με την πολιτική εκπροσώπηση της χρυσής αυγής, πριμοδοτήθηκε από το κράτος ώστε να σταθεί ανάχωμα για να μην διασαλευτεί περισσότερο η τάξη και η κρατική εξουσία. Με την συνεχή διαφήμιση τους από τα ΜΜΕ και την πλήρη κάλυψη-στήριξη από την αστυνομία διέχεαν το ρατσιστικό/εθνικιστικό δηλητήριο με πογκρόμ σε πλατείες και δρόμους, εκφοβιστικές παρελάσεις στις γειτονιές και δολοφονικές επιθέσεις.

Σήμερα ζούμε σε μια εποχή όπου το κράτος, με αφορμή την υγειονομική κρίση, πλέον έχει αναλάβει από μόνο του (χωρίς τα φασιστικά δεκανίκια) την επιβολή της ατζέντας ενός ολοκληρωτισμού, όπου η διάχυση του φόβου, ο πλήρης έλεγχος στις γειτονιές, ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο μιλιταρισμός ανάγονται στα βασικά εργαλεία της κυβερνητικής πολιτικής.

Ο καθολικός έλεγχος της καθημερινής ζωής ήταν πάντα επίδικο για την εξουσία. Με αφορμή τον ιό SARS-CoV-2, το κράτος επέβαλε καθεστώς καραντίνας στο σύνολο του πληθυσμού, συνεχή μέτρα υγειονομικού ελέγχου και πειθαρχικά μέτρα καταστολής για όσες και όσους δεν συνετίζονται. Οι κυβερνητικοί υπάλληλοι, ειδικοεπιστήμονες, και τα ΜΜΕ διαχέουν συστηματικά τον φόβο τόσο με καθημερινές αριθμητικές επιδείξεις νεκρών και κρουσμάτων όσο και με υποδείξεις «υπευθυνότητας» με ολίγη «ατομική ευθύνη». Η πολιτική εξουσία προσδίδει πολεμικό χαρακτήρα με αόρατους εχθρούς και έκτακτα διατάγματα για ατομική απομόνωση και κοινωνική αποστασιοποίηση, αναδεικνύοντας την ένταση με την οποία ασκούνται οι κρατικές πολιτικές για τον έλεγχο κάθε πτυχής της κοινωνικής ζωής. Ενώ ο ρατσισμός ως θεμελιώδης μορφή κυβερνοπολιτικής εντείνει περαιτέρω τους διαχωρισμούς, τη θανατοπολιτική, την κατάσταση εξαίρεσης, τον εγκλεισμό των μεταναστ(ρι)ών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους υποδεικνύει συστηματικά ως εθνική και υγειονομική απειλή.

Παράλληλα, η περίοδος των τελευταίων μηνών έντασης με το κράτος της Τουρκίας, έφερε ξανά στο προσκήνιο τους διακρατικούς ανταγωνισμούς και τις πολεμικές ιαχές. Ο ελληνικός εθνικισμός τρέφεται απο την αντιπαράθεση με τον «αιώνιο εχθρό» και οι κυβερνητικές στρατηγικές δημιουργούν ευφάνταστα πιάτα, με απαραίτητο συστατικό πάντα τα εθνικά ιδεώδη. Η επίταση του εθνικισμού από την κρατική διαχείριση, επιδιώκει να συσπειρώσει τον εθνικό κορμό στην «εθνική αφήγηση» της παραίτησης, της ανάθεσης, της πειθαρχίας, της κοινωνικής/ταξικής νηνεμίας, του καναπέ με σημαία στο σύνθετο. Την ίδια στιγμή οι ανταγωνισμοί για τις ΑΟΖ, τα αβαθή και τις υφαλοκρηπίδες αποτελούν την κορωνίδα της εθνικής ανάτασης, πουλώντας φαντασιακές πετρελαϊκές κοιτίδες ανάπτυξης και πλούτου. Όσο τα κράτη όμως θα δημιουργούν την πολεμική «προσφορά», άλλο τόσο θα συμμετέχουν και στη «ζήτηση» των εξοπλιστικών δαπανών, ενώ τα δισεκατομμύρια που θα πέσουν για μια ακόμη φορά σε μαχητικά και φρεγάτες, προς τέρψιν φυσικά της εθνικής ασφάλειας, είναι ένα από τα ζητούμενα της ίδιας της πολεμικής διαδικασίας που αναπαράγεται από τα κράτη.

Η καταστολή δεν θα μπορούσε να υπολείπεται σε ένταση και ποιότητα. Από τα χιλιάδες πρόστιμα μη συμμόρφωσης στα υγειονομικά μέτρα μέχρι τις εκκενώσεις και απαγορεύσεις εκδηλώσεων στις πλατείες και τους δημόσιους χώρους. Από τα πογκρόμ της αστυνομίας στην πλατεία Βικτωρίας μέχρι τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης για τις/τους μετανάστριες/ες. Από τις εκκενώσεις των καταλήψεων, την Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη και τη Rosa Nera στα Χανιά Κρήτης, μέχρι την ψήφιση του νόμου για τον περιορισμό των διαδηλώσεων.

Στις γειτονιές μας και ειδικά στη Νίκαια η επικέντρωση της Χρυσής Αυγής ήταν κεντρική πολιτική της επιλογή. Απο τα συγκεκριμένα γραφεία ήταν που οργανώθηκε και ξεκίνησε το τάγμα εφόδου που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα πριν 7 χρόνια στην Αμφιάλη. Δεν ήταν καθόλου τυχαία η προσπάθεια των φασιστών να εγκατασταθούν και να προσπαθήσουν να επιβληθούν σε περιοχές που χαρακτηρίζονται ως γειτονιές εργατών, μεταναστών και προσφύγων. Η πλατεία του Αγ. Νικολάου στη Νίκαια ήταν από τους κύριους στόχους με τα κατάπτυστα μοιράσματα τροφίμων μόνο για έλληνες, με φιέστες και ομιλίες, με τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς και δολοφονικές επιθέσεις κατά μεταναστών.

Σήμερα το κράτος, με αφορμή τη δημιουργία του σταθμού Μετρό στην πλατεία Αγ.Νικολάου και με όχημα το ιδεολόγημα της ανάπτυξης, με τα αστυνομικά τάγματα εφόδου του αυτή τη φορά, επιχειρεί σχεδόν καθημερινά να εκφοβίσει τους εκατοντάδες μετανάστριες/ες θαμώνες της πλατείας, με ελέγχους, τραμπουκισμούς και συλλήψεις. Για μια ακόμη φορά οι μετανάστριες/ες βιώνουν την εντεινόμενη καταστολή και για μια ακόμη φορά αντιστέκονται μαζί με αλληλέγγυους κατοίκους.

Ο φασισμός θα παραμένει πάντα το παιδί του συστήματος που τον γεννά και τον θρέφει. Πέρα από τις δίκες που ξεπλένουν το κράτος και τους μηχανισμούς του, μακριά από τις θεσμικές αυταπάτες και την ψευδαίσθηση ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται με πολυσέλιδες δικογραφίες, ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι και αγώνας ενάντια στην επικυριαρχία του φόβου και του ελέγχου. Είναι αγώνας ενάντια στις διακρίσεις και τους πλαστούς διαχωρισμούς,στις εθνικές σημαίες και την πατριδολαγνεία, στην υποταγή και τη στράτευση. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι ταυτόχρονα και αγώνας ενάντια στο κράτος.

Αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά

Πάροδος - αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης

Ρεσάλτο - αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης

Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου –
Δραπετσώνας
 
 

 
















 
 

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2020

Αντικρατική/αντιφασιστική διαδήλωση στη Νίκαια

 
 Ενάντια στη διάχυση του φόβου, τον ρατσισμό, τα εθνικά ιδεώδη, τον μιλιταρισμό, την καταστολή 



Η φασιστική ατζέντα είναι πάντα κρατική ατζέντα.

Γι' αυτό την περίοδο των εκτεταμένων κοινωνικών συγκρούσεων ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική λεηλασία, τα ναζιστικά τάγματα εφόδου πριμοδοτήθηκαν. Για να διαχύσουν το ρατσιστικό και εθνικιστικό τους δηλητήριο, για να επιτεθούν σε μετανάστες, αγωνιζόμενες, διαφορετικούς, για να στήσουν "γραφεία" σε περιοχές προσφύγων, εργατριών, ανταρτών, όπως στη Νίκαια, απ' όπου ξεκίνησαν για να δολοφονήσουν 7 χρόνια πριν τον Παύλο Φύσσα στην Αμφιάλη.

Γι' αυτό στις μέρες μας, που οι κοινωνικοί αγώνες επιχειρείται να μπουν σε καραντίνα και η συστημική κανονικότητα επιβάλλεται με έκτακτα διατάγματα, το επίσημο κράτος δεν χρειάζεται να ενεργοποιεί τις εφεδρείες του για να στήνει τους νέους ολοκληρωτισμούς: από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών και τη θανατοπολιτική στον Έβρο και το Αιγαίο μέχρι την εθνική ανάταση και τους πολεμικούς διακρατικούς ανταγωνισμούς, από τις απαγορεύσεις των "υγειονομικών μέτρων" μέχρι τις εκκενώσεις καταλήψεων και την απαγόρευση διαδηλώσεων.

Γι' αυτό όσες και όσοι αγωνίζονται ενάντια στην επικυριαρχία του φόβου, τους πλαστούς διαχωρισμούς, τις διακρίσεις, την πατριδολαγνεία, την εκμετάλλευση και την επιβολή θα βρίσκονται ξανά και ξανά στους δρόμους. Μακριά από θεσμικές αυταπάτες και την ψευδαίσθηση ότι ο φασισμός αντιμετωπίζεται με δίκες, οι οποίες ξεπλένουν το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει.

 

 Αντικρατική/αντιφασιστική διαδήλωση 

Πέμπτη * 17/9 * 18.30 * Περιβολάκι * Νίκαια

 

Πάροδος - Αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης.(Νίκαια)

Ρεσάλτο - αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης.(Κερατσίνι)

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας(Κερατσίνι)

 

η αφίσα σε pdf

 

 

 

 

 

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Ανακοινώσεις & Αφίσα από την κατάληψη Terra Incognita, την τυπογραφική κολεκτίβα DRUCK! & όλες τις υποδομές που στεγάζονταν στην κατάληψη...

...για την επιχείρηση εκκένωσής της


Terra κατάληψη για πάντα-Αφίσα της διαχειριστικής συνέλευσης 

Οι καταλήψεις και οι δομές μας είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία, καθώς και στις καθημερινές μας αντιστάσεις απέναντι στον κόσμο της εξουσίας. Σίγουρα μια εκκένωση αποτελεί σημαντικό χτύπημα στο σύνολο του κινήματος. Όμως τα κτίρια ανακαταλαμβάνονται. Οι δομές ξαναχτίζονται. Οι σχέσεις και οι ζυμώσεις που συντελούνται μέσα σε αυτά δεν μπορούν ποτέ να κατασταλούν από κανένα κράτος, κανέναν μπάτσο και καμία εξουσία.

Αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Αγώνας που θα συνεχίζεται όσο συνεχίζει να υπάρχει στις καρδιές και στα μυαλά μας η ιδέα της ελευθερίας και της αναρχίας.

[https://athens.indymedia.org/post/1606746/]

 

Ανακοίνωση της κατάληψης Terra Incognita για την σημερινή επιχείρηση εκκένωσης

Σήμερα το πρωί (17/8), περίπου στις 5 η ώρα, τα ένστολα καθάρματα της ΕΛ.ΑΣ εισέβαλαν στην Terra Incognita στην Θεσσαλονίκη, κτίριο που βρίσκεται υπό κατάληψη από το 2004 και αποτελεί κέντρο αγώνα και σημείο αναφοράς για το αναρχικό κίνημα της πόλης.

Οι μπάτσοι προέβησαν σε εκκένωση του κτιρίου, ενώ κατάσχεσαν υλικοτεχνικό εξοπλισμό και δέσμευσαν μεγάλο κομμάτι των υποδομών που υπήρχαν στο εσωτερικό του.

Πιο συγκεκριμένα, κατασχέθηκε εξοπλισμός από τις ακόλουθες κινηματικές υποδομές που στεγάζονται στην κατάληψη: Ιατρείου-πρώτων βοηθειών, γυμναστηρίου, βιβλιοθήκης, τυπογραφείου και επίσης μεγάλου μεγέθους αρχείο από αφίσες και έντυπο υλικό πολλών δεκαετιών

Από την πρώτη στιγμή φυσικά δίπλα τους έσπευσαν και οι καλοταϊσμένοι ρουφιάνοι των ΜΜΕ, οι οποίοι, αφού ξεκίνησαν το θεάρεστο έργο τους διαδίδοντας ψευδείς και ανεξακρίβωτες πληροφορίες περί προσαγωγής ατόμου (κάτι που δεν ισχύει), στην συνέχεια επιδόθηκαν στην συνήθη τους λασπολογία και τα ρεπορτάζ-καρμπόν που αναπαράγουν σε κάθε παρόμοια κατασταλτική επιχείρηση.

Σύντομα σε σημείο κοντά στην κατάληψη μαζεύτηκαν περίπου 100 αλληλέγγυα άτομα, τα οποία σταδιακά κινήθηκαν με πορεία προς το κτίριο, που ήταν περικυκλωμένο από μπάτσους και φώναξαν συνθήματα υπέρ των καταλήψεων και του αναρχικού αγώνα.

Το κράτος, την ίδια ώρα που συνάπτει συμφωνίες με μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις και με εργολάβους της “πράσινης ανάπτυξης” προς όφελος του κεφαλαίου, την ίδια ώρα που μάχεται για τα συμφέροντα των ενεργειακών κολοσσών, παίζοντας ανοιχτά με το ενδεχόμενο μια πολεμικής σύρραξης, την ίδια ώρα που στοιβάζει αβοήθητους ανθρώπους σε κέντρα κράτησης μεταναστών υπό άθλιες συνθήκες, τους πυροβολεί στα σύνορα ή τους πνίγει στην θάλασσα, την ίδια ώρα που χτυπάει το δικαίωμα στην διαδήλωση και επιχειρεί να τσακίσει τους/τις εργαζόμενους/ες, την ίδια ώρα που μεταφέρει στους/στις από-τα-κάτω την ευθύνη για την περεταίρω διάδοση του κορονοϊού, ώστε να καλύψει τα δικά του εγκλήματα απέναντι στο σύστημα υγείας, την ίδια αυτή ώρα λοιπόν δεν θέλει να ανεχτεί καμία φωνή αντίδρασης στο εσωτερικό του.

Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι επιλέγει για άλλη μια φορά να επιτεθεί σε μια δομή του αναρχικού κινήματος, η οποία στάθηκε απέναντί του με συνέπεια σε κάθε μια από τις επιδιώξεις του απέναντι στους/στις καταπιεσμένους/ες.

Οι καταλήψεις και οι δομές μας είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία, καθώς και στις καθημερινές μας αντιστάσεις απέναντι στον κόσμο της εξουσίας. Σίγουρα μια τέτοια κίνηση αποτελεί σημαντικό χτύπημα στο σύνολο του κινήματος.

Όμως τα κτίρια ανακαταλαμβάνονται. Οι δομές ξαναχτίζονται. Οι σχέσεις και οι ζυμώσεις που συντελούνται μέσα σε αυτά δεν μπορούν ποτέ να κατασταλούν από κανένα κράτος, κανέναν μπάτσο και καμία εξουσία.

Αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Αγώνας που θα συνεχίζεται όσο συνεχίζει να υπάρχει στις καρδιές και στα μυαλά μας η ιδέα της ελευθερίας και της αναρχίας.

 
Βαθιά να μας θάψουν θέλησαν, ξέχασαν ότι ήμασταν σπόρος

Τίποτα δεν τέλειωσε

Η Τerra για πάντα κατάληψη θα μείνει

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις


Κατάληψη Terra Incognita

αναδημοσίευση από https://athens.indymedia.org/post/1606671/

 

Κείμενο της τυπογραφικής κολεκτίβας DRUCK! 

 

"Aπέναντι στην καταστολή, [...] θα είμαστε πάντα [...]

το τυπογραφικό λάθος [...] στα κατάστιχά σας" 

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Ξημερώματα Δευτέρας, 17 Αυγούστου 2020, η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται από μπάτσους ύστερα από εισαγγελική παρέμβαση. Διμοιρίες και κλούβες, παρουσία του αστυνομικού διευθυντή, αποκλείουν το χώρο περιμετρικά του κτιρίου και αδειάζουν κυριολεκτικά τη κατάληψη. Προσωπικά αντικείμενα, υλικοτεχνικός εξοπλισμός, έντυπο αρχείο καθώς και εξοπλισμός των δομών που στεγάζονταν στην κατάληψη -ιατρείο πρώτων βοηθειών, γυμναστήριο, τυπογραφείο κ.α.- κατάσχονται από την ελληνική αστυνομία.

Από την πλευρά μας, σαν τυπογραφική κολεκτίβα Druck!, η απώλεια ήταν διπλή καθώς πέρα απο το χώρο μας, χάσαμε και όλο τον εξοπλισμό μας:

Μία τυπογραφική μηχανή offset διάστασης 48 x 65 cm με τα εργαλεία συντήρησής της, μαχαίρι κοπής χαρτιού, 3 μηχανές βιβλιοδεσίας, υπολογιστής, μεγάλη ποσότητα χαρτιών και αναλώσιμων -χημικά, μελάνια, λάδια κλπ. Μία συλλεκτική γραφομηχανή - αντίκα που σώσαμε από τα σκουπίδια, το βιβλίο καταγραφής των τυπωμάτων, καθώς και όλο το αρχείο των εκτυπώσεών μας.

Εξοπλισμός που αποκτήθηκε και οργανώθηκε με πολύ κόπο και τεράστιο κόστος από εμάς, αλλά και των συντρόφων / συλλογικοτήτων που μας βοήθησαν, πιστεύοντας πώς ένα κινηματικό τυπογραφείο θα μπορούσε να δώσει ώθηση στο κίνημα, να διαδώσει το λόγο αδιαμεσολάβητα, έξω από εμπορευματικές λογικές, στη βάση της αυτοοργάνωσης.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ

Η επιλογή μας να στεγαστούμε σε κατάληψη, και ειδικότερα στην Terra Incognita, δεν ήταν τυχαία, ούτε και γεννήθηκε με όρους χωροταξικής ευκολίας... Στόχος μας ήταν να λειτουργήσουμε μία κινηματική δομή, έξω απο εμπορευματικές λογικές και πελατειακές σχέσεις, που θα προωθεί το λόγο και τις δράσεις του ριζοσπαστικού χώρου ελπίζοντας να γεφυρώσουμε το χάσμα ανάμεσα στην ανάγκη για έντυπη έκφραση και τα πολιτικά και οικονομικά εμπόδια που προκύπτουν όταν αυτή δεν πραγματώνεται μέσα από το ίδιο το κίνημα.

Επιλέξαμε να στεγάσουμε το εγχείρημά μας στην Terra στηρίζοντας έναν ιστορικό κατειλλημένο χώρο της πόλης με ό,τι και αν αυτό συνεπάγονταν για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματός μας: Μία τυπογραφική δομή δεν μεταφέρεται εύκολα, δεν μετακομίζει μπροστά στην όποια δυσκολία ή διαφωνία αντιμετωπίσει, τα μηχανήματα και ο όγκος των υλικών και μόνο καθιστούν κάθε απόφαση συγκατοίκησης, απόφαση ζωής. Με αυτά κατά νου, συστεγαστήκαμε με την Terra, συγκατοικήσαμε με τους συντροφούς και τις συντρόφισσες των υπόλοιπων συνελεύσεων με την επιθυμία να αναδείξουμε έναν πολύμορφο, ζωντανό χώρο αλλά και με τη δέσμευση να τον προασπιστούμε απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή -κρατική ή μη.

Από το 2014 λοιπόν και μέχρι σήμερα, η τυπογραφική κολεκτίβα druck! αποτελεί μία ακόμη ενεργή κινηματική δομή. Και όπως όλες οι κινηματικές δομές, δεν υπάρχουμε απλά σαν ένα εργαλείο ή μέσο του κινήματος αλλά ως μία ενεργή διαδικασία αυτομόρφωσης, χειραφέτησης και αυτοδιάθεσης. Ακολουθήσαμε τα χνάρια της τυπογραφικής κολεκτίβας Rotta που στεγαζόταν στην Villa Amalias και μεταλαμπαδεύσαμε την όποια μας γνώση για τη δημιουργία της αυτοοργανωμένης τυπογραφικής ομάδας Titivillus στα Ιωάννινα. Από τους αναρχικούς τυπογράφους του 19ου αιώνα μέχρι και τα παράνομα τυπογραφεία της αντίστασης, η τέχνη της τυπογραφίας διαχρονικά αποτέλεσε μέσο αντιπληροφόρησης και διακίνησης ελεύθερης σκέψης και τα τυπογραφεία χώροι ριζοσπαστικοποίησης. Στη Druck! πραγματώσαμε τις αξίες αυτές. Επικοινωνήσαμε, τυπώσαμε, μάθαμε και μοιραστηκαμε.

Σε αυτά τα 6 χρόνια λειτουργίας μας λοιπόν η τέχνη της τυπογραφίας πήρε την πραγματική της υπόσταση. Μάθαμε να εκτυπώνουμε σε μηχανή offset, ξενυχτήσαμε για να έχουμε το εκάστοτε κινηματικό υλικό έτοιμο πριν από μία πορεία ή παρέμβαση, χάσαμε, χαλάσαμε και ξαναφτιάξαμε αναρίθμητα εξαρτήματα, καψαμε τα χέρια μας απο τα χημικά και λερώσαμε τα ρούχα μας απο τα μελάνια. Με χαρά είδαμε το εγχείρημά μας να αγκαλιάζεται από συλλογικότες ακόμα και εκτός συνόρων, κατανοώντας έτσι ακόμα περισσότερο την αξία των κινηματικών δομών και το ρόλο τους προς τη χειραφέτηση του κινήματος με όρους αυτοοργάνωσης.

ΤΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΑΘΟΣ

Η εκκένωση ακόμα μίας εστίας αγώνα κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν. Το κράτος θωρακίζεται και προετοιμάζεται για τις επερχόμενες αντιστάσεις που αναμένει, εντείνοντας την καταστολή των υποδομών και συλλογικοτήτων του «εσωτερικού εχθρού». Δοκιμασμένη συνταγή με αμφίβολα αποτελέσματα. Για κάποιο λόγο, που αδυνατούμε να κατανοήσουμε ακόμα, ο κ. Χρυσοχοίδης και το υπουργείο προ.πο θεωρεί ότι αδειάζοντας ένα κτίριο, ακυρώνει και 16 χρόνια αδιαμεσολάβητων αγώνων, συλλογικοποίησης και συνδιαμόρφωσης. Θεωρεί πώς κλέβοντάς μας τον υλικοτεχνικό μας εξοπλισμό, θα αδειάσουν και οι τοίχοι απο το λόγο μας. Ότι η κυκλοφορία των αγώνων θα πάψει τη στιγμή που ο μιντιακός φακός θα απαθανατίσει τα πειστήρια του εγκλήματος...

ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΙΧΑ ΣΑΣ

Απέναντι στο κράτος καταστολής λοιπόν καταθέτουμε 6 χρόνια και 370 τυπώματα ανατρεπτικού λόγου, μία “μεγάλου μεγέθους τυπογραφική μηχανή” και “ένα μηχάνημα κοπής χάρτου”, τα αποτυπώματά μας πάνω στους τοίχους, τις λάθος συμπτώσεις μας σε έντυπα και βιβλία στις καταλήψεις και τα στέκια σε όλη την ευρώπη. Σκέψεις ελευθερίας αποτυπωμένες στο αρχείο μας και πολύ μελάνι που δε λέει να στεγνώσει, να μας θυμίζει ότι οι αγώνες μοιράζονται και κερδίζονται με συλλογικούς όρους.

Οι δομές του κινήματος δεν ορίζονται απο τις υποδομές τους και μόνο. Βρεθήκαμε στη βάση συλλογικοποίησης των αναγκών μας και της επιθυμίας να πράξουμε πάνω σε αυτές και όσο κόπο και αν καταβάλλαμε να στήσουμε ένα κινηματικό εργαλείο άλλο τόσο αποφασισμένοι είμαστε να ξαναρχίσουμε απο την αρχή, με άλλα μέσα αλλά με την ίδια όρεξη να ξαναχαράξουμε το δρόμο προς τη χειραφέτηση.Όλα τα μελάνια που χαλάσαμε και όλες οι λέξεις που τυπώσαμε δεν είναι αρκετές για να εκφράσουν τη θέλησή μας.

Ραντεβού στους δρόμους και τους τοίχους, κάπου θα ξανασυναντηθούμε...

ΥΓ. προς την ελληνική αστυνομία: Το νου σας, το σύστημα νερού κολλάει λίγο...

 

Αλληλεγγύη στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ TERRA INCOGNITA

Αλληλεγγύη στις ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ και τις ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ

1,2,3 πολλά τυπογραφεία...

τυπογραφική κολεκτίβα Druck!

druck@espiv.net

[https://athens.indymedia.org/post/1606789/]

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2020

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2020

παρέμβαση στις γειτονιές της Ευγένειας & της Χαραυγής *

Πριν από λίγες ημέρες σε μια γειτονιά της περιοχής μας, στην Ευγένεια, μια παρέα ανδρών νεαρής ηλικίας κυνήγησε για αρκετή ώρα μια κοπέλα και την παρενόχλησε σεξουαλικά. Το περιστατικό έγινε αμέσως είδηση η οποία διαχύθηκε κατά βάση στα social media, με στόχο να το μάθει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται και κυρίως τα κορίτσια και οι γυναίκες της γύρω περιοχής, ώστε να είναι ενήμερες και προετοιμασμένες. Κάπως έτσι, το μάθαμε και εμείς.

Δεν είναι ούτε η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία γειτονιά που μια γυναίκα πριν αποφασίσει να βγει έξω, θα πρέπει να σκεφτεί πως να κατευνάσει τον φόβο της, από ποιους δρόμους να περπατήσει, ποιους ήχους να προσέξει και πως να αμυνθεί ή να εξαφανιστεί σε ένα πιθανό περιστατικό σεξιστικής παραβίασης. Γιατί η «απειλή» είναι πάντα παρούσα σε αυτήν τη γειτονιά αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη, γιατί η «απειλή» δεν έχει εθνικότητα/τάξη/θρησκεία, γιατί αυτού του τύπου η «απειλή» δεν είναι αόρατη, προσωποποιείται σε κοντινό σου πρόσωπο, σε έναν νεαρό μέχρι και σε κάποιον μεγαλύτερο σε ηλικία. Γίνεται επίκληση άπειρων «λόγων» για να αιτιολογηθεί η κάθε σεξιστική παραβίαση σε μια γυναίκα: ίσως να έχει ντυθεί σαν «ξέκωλο» και έχει το θράσος να κυκλοφορεί μόνη της, ίσως να έκανε κάτι που να μην άρεσε σε κάποιον οπότε της αξίζει να «τιμωρηθεί», ή μπορεί απλά να διέπραξε το «τρομερό ατόπημα» να βρεθεί μόνη της σε ένα δρόμο. Ο κατάλογος είναι μακρύς και προφανώς η προηγούμενη πρόταση είναι μόνο ειρωνεία. Ναι, δεν είναι τσιτάτο, είναι γεγονός! Ζούμε σε έναν πατριαρχικό κόσμο.
Μέσα σε έναν πατριαρχικό κόσμο που μας πνίγει με τους σεξιστικούς του λόγους, τις χειρονομίες και συμπεριφορές του, εμείς θα συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε στις πόλεις, να φοράμε ό,τι θέλουμε, να υπάρχουμε όπως και όπου θέλουμε, μόνες μας ή με παρέα και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να επιβάλει τη μαγκιά, τη ματσίλα και την αντρίλα του ούτε στα σώματά μας, ούτε στις επιθυμίες και τη διάθεσή μας. Μέσα σε αυτόν τον πατριαρχικό κόσμο θα συνεχίσουμε να ανοίγουμε μονοπάτια συλλογικού θράσους και αλληλεγγύης και να στεκόμαστε η μία δίπλα στην άλλη, γνωστή ή άγνωστη. Δεν θα επιτρέψουμε, από φόβο, να μας επιβληθεί ο τρόπος που προστάζει αυτός ο κόσμος να ζούμε: μονοδιάστατες, ελεγχόμενες, εξαρτημένες, αποστειρωμένες. Θα ζούμε όπως επιλέγουμε. Ή τουλάχιστον για αυτό αγωνιζόμαστε. Ζωή όχι επιβίωση!
Με πείσμα και ενάντια στον καθημερινό σεξισμό που μας επιβάλλεται, με πείσμα και ενάντια στις ρητές ή άρρητες απαγορεύσεις, με πείσμα και ενάντια στις πατερναλιστικές λογικές και τους προστάτες, με πείσμα και ενάντια στη φιλοσοφία της ασφάλειας, δεν θα είμαστε αυτές που θα κλειστούμε στα σπίτια μας, να μαζευτούν οι σεξιστές: οι γιοί, οι γείτονες, οι πατεράδες, οι σύζυγοι, οι θείοι, οι φίλοι… προτού το πρόσωπο της θρασυδειλίας τους εκτεθεί στις γειτονιές τους. Απέναντι στον εξατομικευμένο φόβο η συλλογική ζωή, απέναντι στη μοναξιά η αλληλεγγύη, απέναντι στον Νόμο η αντίσταση. Κι αυτό είναι υπόσχεση!

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΕΞΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ



* Η παρέμβαση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης 07/07/2020, μοιράζοντας το σχετικό κείμενο (εδώ σε pdf) της πρωτοβουλίας ενάντια στην πατριαρχία, το σεξισμό, τους έμφυλους διαχωρισμούς και διακρίσεις του αναρχικού στεκιού ρεσάλτο και γεμίζοντας διάφορα σημεία των γειτονιών με αντπατριαρχικά, αντισεξιστικά τρικάκια και αφίσες.


το πείρ(Α)γμα - τεύχος '29 - Ιούνιος 2020

Νέο τεύχος [σε pdf] της πρωτοβουλίας ενάντια στο θεσμό της εκπαίδευσης από το ρεσάλτο


τεύχος 29 - 06/2020

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2020

ΚΛΟΦΕΝ Τεύχος 3, Ιούνιος 2020

Το παρόν τεύχος αποτελεί μια σύνοψη παλαιότερων και νέων δεδομένων γύρω από τα φλέγοντα τοπικά ζητήματα (τα οποία από την άλλη δεν είναι και τόσο τοπικά), τις θέσεις, την οπτική αγώνα και τα προτάγματα της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

κλοφέν 03 [pdf]

Το κλοφέν είναι ένα ιδιαίτερα τοξικό υγρό που περιέχει υψηλό ποσοστό χλωρίου. Χρησιμοποιείται σε ηλεκτρικούς πυκνωτές, μετασχηματιστές, αντιστάσεις και έχει μολύνει το έδαφος της περιοχής των πρώην λιπασμάτων στη Δραπετσώνα κατά την λειτουργία του εργοστασίου.

Έντυπο δρόμου που μοιράζεται χέρι-χέρι σε δρόμους, πλατείες και παρεμβάσεις, χωρίς κανενός είδους αντίτιμο, της Συνέλευσης Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

Η Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας δημιουργήθηκε με το κίνημα των πλατειών τον Ιούνιο του 2011 και συνεχίζει τις συνελεύσεις και τις δράσεις της, στο πλαίσιο της συλλογικής αυτοοργανωμένης αντίστασης, δημιουργικότητας και αλληλεγγύης που έχει διαμορφώσει από τα πρώτα της βήματα.