Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

3ημερο δράσεων-εκδηλώσεων-συζητήσεων από το ΡΕΣΑΛΤΟ και την τοπική Συνέλευση Εξεγερμένων

Στην ανοιχτή συνέλευση της Παρασκευής 12/12 στο ΡΕΣΑΛΤΟ, στο πλαίσιο της Συνέλευσης Εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια, ανταλλάχθηκαν εκτιμήσεις γύρω από τις αστυνομικές εισβολές στο ΡΕΣΑΛΤΟ, στο Δημαρχείο Κερατσινίου αλλά και για το ευρύτερο κατασταλτικό κλίμα των ημερών και δρομολογήθηκε ένα 3ημερο δράσεων-εκδηλώσεων-συζητήσεων.
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί το πρόπλασμα της αφίσας που θα καλεί σε αυτό το 3ήμερο, ενώ για το βράδυ του Σαββάτου 19/12 δρομολογείται συναυλία αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης από τη μουσική κολλεκτίβα ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ (το μέρος δεν έχει καθοριστεί ακόμα και θα ανακοινωθεί από σχετική αφίσα των συντρόφων τις επόμενες μέρες).


Κερατσίνι, απόγευμα σαββάτου 5/12

βίαιη αστυνομική εισβολή χωρίς εισαγγελέα, επίδειξη εντάλματος ή κάποια αιτιολόγηση στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, πολύωρες άκαρπες «έρευνες» ενώ τα τηλεοπτικά κανάλια καθ’ υπαγόρευση Χρυσοχοϊδη μιλούν για «γιάφκα» και «ορμητήριο επιθέσεων», ένα μπιτόνι με πετρέλαιο θέρμανσης για τη σόμπα του στεκιού και μερικά άδεια μπουκάλια μπύρας που βαφτίζονται «υλικά παρασκευής εκρηκτικών υλών», κάποια εργαλεία και 7 μαυροκόκκινες σημαίες που βαφτίζονται «όπλα», 22 άνθρωποι σε έναν ανοιχτό κοινωνικό χώρο που βαφτίζονται «εγκληματική οργάνωση», τους αποδίδονται κακουργήματα και καλούνται να καταβάλλουν το ασύλληπτο ποσό των 51.000 ευρώ για να μην προφυλακιστούν, 42 αλληλέγγυοι/ες που συλλαμβάνονται μετά από αστυνομική εκκένωση του κατειλημμένου δημαρχείου το οποίο είχαν μετατρέψει σε κέντρο αντιπληροφόρησης, 3 ασφαλίτικα αναποδογυρισμένα έξω από το ΡΕΣΑΛΤΟ όταν άλλη ομάδα δεκάδων εξοργισμένων συντρόφων/ισσών φτάνει με πορεία στο μπατσοκρατούμενο στέκι.



ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ

ότι, με «όπλα» μας την ανατρεπτική συνείδηση, την εξεγερτική ευαισθησία και το πάθος για την ελευθερία, αποτελούμε «ορμητήριο επίθεσης» κατά του πολιτισμού της εκμετάλλευσης, της αλλοτρίωσης, της ιεραρχίας, των διακρίσεων και της υποταγής, αποτελούμε «χώρο παρασκευής εκρηκτικών» κοινωνικών διεργασιών κατά της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, των κομμάτων, των ΜΜΕ, των εργατοπατέρων, του κράτους και των απολογητών του.


ΡΕΣΑΛΤΟ

στην κρατική τρομοκρατία και τον κανιβαλισμό των ΜΜΕ,
στη στοχοποίηση των αυτοδιαχειριζόμενων στεκιών και καταλήψεων,
στα νέα ιδιώνυμα και την ποινικοποίηση του φρονήματος,
στην κατασκευή κατηγορητηρίων και την ομηρία αγωνιζόμενων ανθρώπων.


Σάββατο 19/12, 12:00, Πλ. Λαού, Κερατσίνι: ΠΟΡΕΙΑ ενάντια στην κρατική τρομοκρατία.


Κυριακή 20/12, 14:00, στο παρκάκι έξω από το ΡΕΣΑΛΤΟ: Συλλογική κουζίνα-γλέντι μέχρι το βράδυ (φέρνουμε φαγητά, κρασί και καλή διάθεση και συν-τροφιάζουμε)


Δευτέρα 21/12, 19:00, στο ΡΕΣΑΛΤΟ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την αστυνομική εισβολή στο ΡΕΣΑΛΤΟ και στο Δημαρχείο Κερατσινίου, για τις διώξεις και τις δικαστικές ομηρίες που έχουν ακολουθήσει και το ευρύτερο κατασταλτικό κλίμα των ημερών.

Αν έχουν ξεχάσει να μας σέβονται τότε πρέπει να θυμηθούν να μας φοβούνται

-Κυρία ανακρίτρια να σας ρωτήσω κάτι;
-Φυσικά.
-Στο σπίτι σας έχετε ζάχαρη;
-Έχω.
-Έχετε βούτυρο;
-Έχω δεσποινίς.
-Αυτό σημαίνει ότι αύριο θα φτιάξετε κέϊκ;
-Όχι.
-Τότε πώς ισχυρίζεστε ότι επειδή εμείς έχουμε άδεια μπουκάλια και πετρέλαιο για την σόμπα στο στέκι μας, αύριο θα φτιάξουμε μολότοφ;

Κι όμως, με αυτήν ακριβώς τη λογική διώκονται 22 άτομα που συνελήφθησαν το Σάββατο 5 Δεκέμβρη μετά από «προληπτική» εισβολή της αστυνομίας στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης «Ρεσάλτο». Έναν πολιτικό και κοινωνικό χώρο που εδώ και πολλά χρόνια είναι ανοιχτός, ευπρόσωπα ανυπόταχτος και παρεμβατικός στις γειτονιές του Κερατσινίου. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η αλληλουχία της αλληλεγγύης που ακολούθησε την εισβολή στο Ρεσάλτο. 42 άτομα κατέλαβαν το Δημαρχείο Κερατσινίου κι όταν η αστυνομία μπήκε στο Δημαρχείο και συνέλαβε τους καταληψίες αρκετοί γείτονες συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν. Μετά κι από αυτό, κανείς δεν αμφιβάλλει πια ότι με αφορμή την συγκυρία, το επανιδρυθέν σοσια-ληστρικό Κράτος δρομολογεί την επιδίωξή του να εξαφανίσει κάθε ακηδεμόνευτη φωνή από το πολιτικό προσκήνιο χρησιμοποιώντας την τακτική της γκεμπελικής προπαγάνδας. Έτσι, ένας ανοιχτός κοινωνικός χώρος βαφτίζεται γιάφκα, παραβιάζεται, αντιστεκόμενοι άνθρωποι διασύρονται και διώκονται με κακουργηματικό χαρακτήρα, φορτώνονται με βαρύτατες χρηματικές εγγυήσεις και περιοριστικούς όρους μέσα σε ένα κλίμα κατασκευασμένου κοινωνικού φόβου.

Στη συνέχεια, με γελοία δημαγωγικά κόλπα αντιστρέφεται η πραγματικότητα, ο φασισμός του κρατικού μηχανισμού επικαλείται την «προστασία του πολίτη» και ο ακηδεμόνευτος, ανιδιοτελής και αξιοπρεπής αγώνας για την ελευθερία ονομάζεται φασισμός. Η ουσία όμως, πέρα από τα ονόματα, παραμένει εξόφθαλμα αναλλοίωτη και τα γεγονότα απίστευτα πεισματάρικα. Οι ανιστόρητες βλακείες του υπουργού προστασίας των αφεντικών συντρίβονται από τα γκλομπ των φασιστοειδών υφισταμένων του, από τις ναζιστικού τύπου προληπτικές συλλήψεις, από τις εκατοντάδες προσαγωγές διαδηλωτών. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι φασισμός είναι η στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ανεξάρτητα από το πρόσχημα που επικαλείται ο εκάστοτε δικτατορίσκος. Και στο προκείμενο, η στρατιωτικοποίηση είναι εμφανής. Όσον αφορά το πρόσχημα, ο υπουργός θέλει ακόμη πολύ δουλειά.

Πίσω, όμως, από τα κωμικοτραγικά παραληρήματα του Χρυσοχοϊδη που δηλώνουν ένα έμμονο προσωπικό στοίχημα, μπορεί κανείς να διακρίνει με διαύγεια τα κατασταλτικά διακυβεύματα. Γίνεται εμφανές ότι το καθεστώς είναι αποφασισμένο να υπερασπιστεί όλες εκείνες τις επιλογές που μας κάνουν όλο και περισσότερο δύσκολη τη ζωή. Μια κρίση των αφεντικών που κι αυτή τη φορά, όπως πάντα εξάλλου, έχουν φορτωθεί οι «μισθωτοί» και οι «μη έχοντες», μια λιτότητα που ελαύνει αυξάνοντας τις κοινωνικές ανισότητες, ένας πολιτισμός κοινωνικών αποκλεισμών και περιθωριοποίησης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Αυτή την απανθρωπιά υπερασπίζεται σύσσωμο το καθεστώς θωρακίζοντας μια κοινωνία εκπειθάρχησης και ελέγχου και επιχειρώντας να καταστείλει κάθε ανυπότακτη φωνή.

Παρ’ όλους τους τόνους εκφοβιστικής προπαγάνδας που για καιρό διέσπειραν οι κυριαρχικές οθόνες και παρά τις υπερμεγέθεις κατασταλτικές εκστρατείες, το στοίχημα του Δεκέμβρη κερδήθηκε από τις χιλιάδες των «συκοφαντημένων». Παρά τους ισχυρισμούς των υπουργών, των γραμματέων και των φαρισαίων, των ένστολων ροπαλοφόρων και των undercover δημοσιογράφων, σε όλες σχεδόν τις πόλεις της επικράτειας διατυπώθηκε και πάλι ένα μήνυμα ανυποταγής από εργαζόμενους και άνεργους, φοιτητές και μαθητές, άνδρες και γυναίκες, ντόπιους και μετανάστες… Ένα μήνυμα σύγκρουσης με το στρατό κατοχής της Δημοκρατίας, ένα μήνυμα καταστροφής στις καταναλωτικές αυταπάτες, ένα μήνυμα αδιαλλαξίας προς την Εξουσία. Ένα μήνυμα που περισσεύει από τις επετείους και διεκδικεί παρουσία σε κάθε τόπο και χρόνο.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες μετά από εισβολή των μπάτσων στον αναρχικό χώρο «Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι.

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους, στους προφυλακισμένους και τους υπόδικους των τελευταίων ημερών.

Όλα είναι δρόμος

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω

Αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Αιγάλεω
http://anarxikoiaigaleo.squat.gr/

Πώς να συλλάβεις τη φωτιά, πώς να πυροβολήσεις το βυθό, πώς να χτυπήσεις με γκλοπ τον άνεμο; (4)

Συντροφικά

Και να θυμάσαι,
η πιο ζεστή αγκαλιά
είναι η συντροφικότητά σου,
η πιο μεγάλη θαλπωρή είναι
όταν κατεβαίνουμε μαζί στο δρόμο,
η πιο ζωογόνα πνοή ήταν όταν έσπρωχνες
τους ανθρωποφύλακες για να με φτάσεις,
όλη μου η ζωή είναι
αυτή η φλόγα στα μάτια σου.
Πόλεμος ταξικός,
μίσος για κάθε εξουσία.


του Κ.

Πώς να συλλάβεις τη φωτιά, πώς να πυροβολήσεις το βυθό, πώς να χτυπήσεις με γκλοπ τον άνεμο; (3)

Με τη γλύκα του ψεύδους στα χείλη

Με τη γλύκα του ψεύδους στα χείλη
περπατά η ευτυχία μας τώρα.
Έχει σφαλισμένα παράθυρα
κι αντικλείδια χαμένα σα χρόνια.

Το κακό με το χρόνο
είναι πως συνήθως δε φτάνει.
Κι είχαμε όλοι,
μεγαλόπνοα σχέδια, κάνει…

Στης ιστορίας τη στράτα
οι τελείες χλευάζουν τα όνειρα.
Οι θυσίες μοιάζουν με παύλες.

Ναρκωτικά αμνησίας
κοιμίζουν ολοκαυτώματα
και ο συμβιβασμός
αναγορεύετ’ αξίωμα.

Έτσι το παρόν
χωρίζει απ’ το πολύχρωμο.
Γίνεται χαμαιλέοντας.
Με μια ωραιοπάθεια
που γεμίζει γυμναστήρια
και μια μισαλλοδοξία
που φλυαρεί στα μικρόφωνα.

Αυτή ’ναι η τύχη μιας εποχής
αλαζονικών μετριοτήτων
και υπέρμετρης αλαζονείας.

Και πώς να μεταποιήσεις
ανώμαλες προσγειώσεις;
Πώς να τις κάνεις
φιλόδοξα φτερουγίσματα;

Μας έμαθαν,
όταν κάνουμε μία πρόταση,
να είναι πάντοτε τελική.
Δίχως σκοπό
δε νοούνται προθέσεις.

Λέξεις αμέτρητες
για να μπορείς να ξεχάσεις.
Λέξεις αμέτρητες
για να προσπεράσεις.

Για την κουκίδα του σήμερα
λέξεις χιλιάδες.
Στο βωμό του επίκαιρου
επιχειρήματα- αράδες.

Βιβλία χωρίς περιεχόμενα.
Εικόνες ατέλειωτες,
δίχως λόγια.
Ένα μακροσκελές παρόν
χωρίς καμιά προσδοκία.

Οι ιστορίες όλες ξεχάστηκαν.
Ένας διαβήτης
καρφωμένος στο τώρα,
το ανδρείκελο
που επέζησε της εξέλιξης.

Για την αιωνιότητα της μνήμης,
κανείς;
Για το κενοτάφιο της ευδαιμονίας,
είσαστε όλοι;

Κι εγώ,
πως θα χωρέσω σ’ ένα ποίημα μου
τόση ανυπαρξία;

Πού θα βρουν αντισώματα
οι στίχοι
την επιδημία που ξέσπασε
να γλιτώσουν;

της Α.

Πώς να συλλάβεις τη φωτιά, πώς να πυροβολήσεις το βυθό, πώς να χτυπήσεις με γκλοπ τον άνεμο; (2)

Αντίδοτο των ημερών ενός μέλλοντος δίχως αίσθηση

Ευτυχώς!
ο μπαγάσας ο ήλιος
...ο φαιδρός...ο χαζός. ..ο αστείος...ο μέγας...

Όσο υπάρχει, να μην ανησυχείς...

Καλεί τις αισθήσεις...
Αρκεί να τον πιστέψεις...
Αρκεί να δαμάσει ο καθένας
το εύκολο μέσα του!

της Α.

Πώς να συλλάβεις τη φωτιά, πώς να πυροβολήσεις το βυθό, πώς να χτυπήσεις με γκλοπ τον άνεμο; (1)

Φτου ξελευθερία σε όλους

Σχέσεις δίχως αντάλλαγμα,
δημιουργία δίχως εμπόρευμα,
έρωτας δίχως στερεότυπα,
συνείδηση δίχως ιδεολογία,
αλληλεγγύη δίχως παζαρέματα,
αντίσταση δίχως συνδιαλλαγή,
σύγκρουση δίχως καβάντζες,
συλλογικότητα δίχως αρχηγούς.

Μ’ αυτά γεμίσαμε το δισάκι μας
να πορευτούμε στο δρόμο της ζωής
με οδηγό μας μια πυξίδα πεισματάρικη,
ελευθερία την είπαμε
και τέτοια ήταν.

Λιθοβολήσαμε τις συμβάσεις
και πυρπολήσαμε τη νεκρική σιγή,
φωτίζοντας τα σκοτάδια
ν’ ανοίξουμε πέρασμα.
Ματώσαμε από γκλοπ,
πνιγήκαμε από δακρυγόνα,
ξενυχτήσαμε σε κρατητήρια,
αναστατώσαμε δικαστικές αίθουσες,
και κάποιες φορές βρεθήκαμε δεσμώτες.

Μες στον μεθυστικό ίλιγγο
και την κατάργηση κάθε βεβαιότητας
πολλές φορές κάναμε στάση στην ύπαρξη,
κουρνιάξαμε μονάχοι ο ένας απ’ τον άλλο
βλέποντας τις σάρκες μας να ξεσκίζονται
και το μυαλό μας να διαλύεται
από την απόσταση επιθυμίας και πραγματικότητας
και με όπλο μας τη συντροφικότητα
παλέψαμε ν’ αντέξουμε
κόντρα στην τρέλα και την παραίτηση.

Γι’ αυτό σου λέω δε θέλω να αναπολώ
μη μου μιλάς για θύμησες και περασμένα
παγώνουν και αιχμαλωτίζουν,
μόνο τη μνήμη θέλω συντροφιά
τη μόνη γέφυρα του χθες με το σήμερα και το αύριο.
Ας απλώσουμε ξανά τους χάρτες μας
ας χαράξουμε νέα δρομολόγια
ας κοιταχτούμε στα μάτια
κι ας προχωρήσουμε
η περιπλάνηση συνεχίζεται.

Προχθές το απόγευμα κρατικές συμμορίες
εισέβαλαν στο στέκι μας,
μας απήγαγαν σιδεροδέσμιους
και μας έστησαν δικαστικές ομηρίες.
Ραντεβού αύριο να μετρηθούμε και πάλι,
oι δήμιοι παρατάσσονται...
Τα λέμε στο δρόμο.

του Κ.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΝΙΚΑΙΑΣ ΣΤΙΣ 27/11/09



Το παραπάνω βίντεο προβλήθηκε στην εκδήλωση-συζήτηση που έγινε στο Δημαρχείο στην Νίκαια στις 27/11/2009

Για να κατεβάσετε το βίντεο σε μορφή FLV πατήστε εδώ
Για την αφίσα που καλούσε στην εκδήλωση-συζήτηση πατήστε εδώ
Για την έκδοση της εφημερίδας Ρεσάλτο που πλαισίωσε την συγκεκριμένη εκδήλωση-συζήτηση και ήταν αφιερωμένη στα γεγονότα της Νίκαιας (την δολοφονία του25χρονου πακιστανού μετανάστη Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, την πορεία στις 17/10, τις συλλήψεις και τις δράσεις που ακολούθησαν) πατήστε εδώ

Με μια γροθιά γεμάτη ατσάλι

Όλοι κάτω, Όλοι κάτω…
Σπασίματα, φωνές, σπρωξιές, μπουνιές
Κι όμως επικοινωνήσαμε τα πάντα με μια ματιά
Κουράγιο σύντροφε!
Την στιγμή που νομίζεις ότι δεν ελέγχεις την κατάσταση
Απλώνεται ένα χέρι σε ακουμπάει και σου λέει…
Είμαστε μαζί σύντροφε!
Χειροπέδες, στριμωξίδι, σειρήνες, Γ.Α.Δ.Α.
Γέλια, τραγούδια, αγκαλιές…
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-δικαστήρια
Τι γίνεται σύντροφε…;
Θα δούμε τους συντρόφους μας, αυτό γίνεται…
Νομίζουν ότι μας πάνε να απολογηθούμε, αλλά εμείς θα δούμε τους συντρόφους μας.
Ανοίγει η πόρτα του λεωφορείου
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-δικαστήρια
Εκατοντάδες βλέμματα σε κοιτούν κατάματα
Σου λένε είμαι κι εγώ εκεί μαζί σου, είμαστε όλοι μαζί
Κουράγιο σύντροφε!
Το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά.
Κλάψαμε με λυγμούς.
Όχι γιατί στεναχωρηθήκαμε, αλλά γιατί νιώσαμε την αγκαλιά σας
και το μίσος μας συναντήθηκε με τρόπο που εχθρός δεν
θα καταλάβει ποτέ!
Δεμένοι πισθάγκωνα Γ.Α.Δ.Α-μεταγωγών
Συναντηθήκαμε και με του υπόλοιπους επικίνδυνους(και δεν το λέω ειρωνικά)
Γέλια, τραγούδια, αγκαλιές…
Μεταγωγών-δικαστήρια…
Το λεωφορείο έτριζε από τις φωνές
Σας είχαν μακριά
Αλλά γροθιές γεμάτες ατσάλι έσκισαν τον ουρανό
Πάμε για επίθεση σύντροφοι, τίποτα δεν μας φοβίζει
Κλάψαμε με λυγμούς.
Όχι γιατί φοβηθήκαμε, αλλά να…συγκινηθήκαμε ρε γαμώτο
Ανακριτής-εισαγγελέας και πάλι ανακριτής
Προφυλάκιση καμία
Κατεβήκαμε και χαθήκαμε σε μια θάλασσα από αγκαλιές.
Όλα τώρα αρχίζουν.
Ευχαριστούμε για όλα σύντροφοι!
Οι φωνές σας καρφί στην καρδιά του εχθρού
Οι φωνές σας μας κρατούσαν στον ουρανό!


ένας κακούργος

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης και αλληλεγγύης



πρωτοβουλία συντρόφων από το κέντρο