Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Θάνατος στο φασισμό

Πριν λίγες μέρες ήταν η Νομική, η άρση του ασύλου, η αστυνομική κατοχή του κέντρου της Αθήνας. Σήμερα είναι η Κερατέα, η αστυνομική κατοχή της πόλης, η καταστροφή των μπλόκων, οι επιχειρήσεις μέχρι και μέσα σε σπίτια κατοίκων. Έτσι είναι ο σύγχρονος δημοκρατικός ολοκληρωτισμός: μικρές κυλιόμενες χούντες, χωρικά και χρονικά προσδιορισμένες, όπου κρίνεται απαραίτητο για την επιβολή της κυρίαρχης προσταγής.
Μια γεύση για το τι συμβαίνει απόψε στην Κερατέα…http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1259139

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Παρέμβαση το Σάββατο 5 Φλεβάρη στον ηλεκτρικό του Πειραιά για ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς

Το πρωί του Σαββάτου 5 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε στον σταθμό ΗΣΑΠ του Πειραιά παρέμβαση ενάντια στα νέα χαράτσια και για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Η παρέμβαση έγινε στο πλαίσιο συντονισμένων δράσεων που πραγματοποιήθηκαν την ίδια μέρα σε πολλούς σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ (και σε κάποια λεωφορεία) από τοπικές αυτοοργανωμένες και ακηδεμόνευτες συνελεύσεις κατοίκων, στέκια και καταλήψεις, με τη συμμετοχή και ενός μικρού αριθμού εργαζόμενων στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η παρέμβαση στον σταθμό του Πειραιά ξεκίνησε στις 11.30πμ και κράτησε 1 περίπου ώρα. Κολλήθηκαν αφίσες γύρω από το σταθμό (με κεντρικό σύνθημα: Φλεβάρης μήνας ελεύθερης μετακίνησης / κοινοί αγώνες και αλληλεγγύη εργαζομένων & επιβατών), μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, μπλοκαρίστηκαν στο εσωτερικό τους τα ακυρωτικά μηχανήματα και εξωτερικά μπήκαν αυτοκόλλητα που παρότρυναν σε κοινωνική ανυπακοή και σε «ακύρωση» των ελεγκτών.
Η εντύπωση από την όλη παρέμβαση θετική. Συνεχίζουμε με επόμενες κινήσεις αντιπληροφόρησης και δράσεις, τοπικές αλλά και συντονισμένες. Να πάρουμε πίσω την κλεμμένη μας ζωή.

Τα κείμενα που μοιράζονταν κατά τη διάρκεια της παρέμβασης…





[και σε pdf]

 

Για την εκδήλωση της 4ης Φλεβάρη στο στέκι

Η συζήτηση για την απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών έγινε με τη συμμετοχή 30 ανθρώπων από τις περιοχές μας, εξελίχθηκε για περισσότερο από 3 ώρες και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον όλων μας. Οι τοποθετήσεις πέρα από το ότι εμβάθυναν στην ίδια τη σημασία του αγώνα των απεργών πείνας, απλώθηκαν σε όλο το φάσμα του μεταναστευτικού ζητήματος: των αιτιών της μετανάστευσης με βάση τις συνθήκες που επικρατούν διεθνώς, τις αντι-μεταναστευτικές πολιτικές του ελληνικού κράτους και ευρύτερα ολόκληρης της ευρωπαϊκής ένωσης, τη σημασία της αλληλεγγύης στους μετανάστες ως το πλέον αποκλεισμένο και εκμεταλλευόμενο κομμάτι της κοινωνίας (αποφεύγοντας όμως και τη θυματοποίηση τους) και το πρόταγμα των κοινών αγώνων όλων των καταπιεσμένων (ντόπιων και μεταναστών) ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Επόμενο ραντεβού αλληλεγγύης, το επόμενο Σάββατο 12 Φλεβάρη, στις 12:00, με συγκέντρωση και πορεία από την πλατεία Κολιάτσου στα Πατήσια (επί της οδού Πατησίων) και κατάληξη το κτίριο στη συμβολή των οδών Πατησίων και Ηπείρου, όπου βρίσκονται οι απεργοί πείνας.

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Εκδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Φλεβάρη, στις 8:00μμ, στο Ρεσάλτο

Κάτω ο φασισμός κυβερνώντων και πρυτάνεων, κράτους και κομμάτων, ΜΜΕ και ακροδεξιών.
Ενημέρωση-συζήτηση, Παρασκευή 4 Φλεβάρη, 8:00μμ, στο Ρεσάλτο.

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Για την πανελλαδική πορεία στην ηγουμενίτσα…

…το Σάββατο 29 γενάρη

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι όσα κι αν νομίζεις ότι ξέρεις, όσα κι αν θεωρείς ότι μπορείς να φανταστείς για μία σκληρή πραγματικότητα, η άμεση σχέση με αυτήν (όχι με όρους ανθρωπιστικής περιέργειας αλλά αλληλεγγύης) καταρρίπτει κάθε εικόνα που έχεις φτιάξει. Το Σάββατο που βρεθήκαμε μαζί με 400 αλληλέγγυους από διάφορες πόλεις της ελλάδας στην Ηγουμενίτσα για την πραγματοποίηση πορείας αλληλεγγύης, ξέραμε πως υπάρχει ένας υπαίθριος καταυλισμός μεταναστών στα όρια της πόλης, στους πρόποδες του βουνού «λαδοχώρι». Είχαμε ενημερωθεί πως οι μετανάστες εκεί βρίσκονται σε άθλιες συνθήκες, πως αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, πως κάποιοι έχουν αγγίξει τα όρια του υποσιτισμού, πως τους κυνηγάνε, πως διάφορα φασιστοειδή ενίοτε τους πυροβολούν, όλα αυτά τα δεκάδες «πως…». Κι όμως, μόλις η διαδήλωση έφτασε πολύ κοντά στους πρόποδες του βουνού, μόλις αντικρίσαμε τις πρώτες κουβέρτες και πανιά ως αυτοσχέδιες τέντες, μόλις άρχισαν να ξεμυτίζουν δειλά-δειλά οι μετανάστες μέσα από τα δέντρα, μόλις άρχισαν να κατεβαίνουν το βουνό φωνάζοντας, σφυρίζοντας, κουνώντας χέρια για να μας προσεγγίσουν και να έρθουν μαζί μας στην διαδήλωση, μόλις οι μπάτσοι, τους έκλεισαν ερμητικά τον δρόμο κάτω από μία γέφυρα, μόλις είδαμε κάποιους να καταφέρνουν με διάφορους ελιγμούς να μπαίνουν στο σώμα της πορείας χαμογελώντας, μόλις η πορεία προς το τέλος της χτυπήθηκε από τους μπάτσους και βρεθήκαμε μαζί για ώρες στα ΤΕΙ της πόλης, μόλις ακούσαμε τα σφυρίγματα και τις φωνές από το βουνό, μέσα στο σκοτάδι, την ώρα που τα πούλμαν αναχωρούσαν για την επιστροφή των αλληλέγγυων στους τόπους τους, η ίδια πραγματικότητα έγινε πια μία άλλη. Πραγματικότητα που περισσεύει των συνθημάτων αλληλεγγύης, πραγματικότητα που ξεπερνάει τις προτάσεις περιγραφής ή ανάλυσης τέτοιων πολύπλοκων ζητημάτων. Είναι πια η πραγματικότητα της ελάχιστης σχέσης και επαφής. Είναι η επιβεβαίωση, για ακόμη μια φορά, ότι η συγκεκριμένη πραγματικότητα αφορά ανθρώπους κι όχι κατηγορίες, αφορά διωγμένους κι όχι τυχοδιώκτες…

[ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης των αλληλέγγυων στα ΤΕΙ της Ηγουμενίτσας, λίγο μετά το χτύπημα της πορείας από τους μπάτσους, όπως και διάφορα links με ενημερώσεις και φωτογραφίες]




Το κείμενο της συνέλευσης στα ΤΕΙ της Ηγουμενίτσας, λίγο μετά το χτύπημα της πορείας από την αστυνομία:

Σήμερα, 29 Γενάρη, η Ηγουμενίτσα ήταν μια πόλη κατεχόμενη. Αστυνομικές δυνάμεις κάθε είδους (ματ, ασφαλίτες και λιμενικοί) κατέκλυσαν τους δρόμους. Η αιτία αυτής της ιδιότυπης κατοχής ήταν η πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες που καλέστηκε με πρωτοβουλία ντόπιων συντρόφων.

Η περιοχή της Ηγουμενίτσας εδώ και αρκετό καιρό, έχει γίνει ένα από τα επίκεντρα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Ένα “γεωγραφικό” διακύβευμα για την Ευρώπη – Φρούριο: τα ανθρωποκυνηγητά, οι αποκλεισμοί, ο ρατσισμός, τα άτυπα και θεσμισμένα απαρτχάιντ γεννάνε όχι μόνο το ξεσάλωμα των αστυνομικών και λιμενικών δυνάμεων πάνω στους “παράνομους” φτωχοδιαβόλους αλλά και οπλίζουν τα χέρια ελληνόψυχων ντόπιων φασιστών.

Από την έναρξη της πορείας δεχθήκαμε την προκλητική πίεση των δυνάμεων καταστολής που είχαν κινητοποιήσει έναν ολόκληρο δημοκρατικό στρατό για να επιβάλλουν τον τρόμο στην τοπική κοινωνία και για να αποτρέψουν την προσέγγιση των αλληλέγγυων στον υπαίθριο καταυλισμό όπου διαμένουν εκατοντάδες μετανάστες. Όμως οι απόπειρες της δημοκρατίας να επιβάλλουν την σιωπή στην τοπική κοινωνία (ιδιαίτερα μετά τα πρόσφατα τοπικά περιστατικά θανάτων και τραυματισμών μεταναστών από τα χέρια μπατσών και από τις σφαίρες γνωστού ντόπιου φασίστα) σημαδεύτηκαν με αποτυχία.

Η σημερινή πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες διέσχισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Κατά τη διάρκεια της οποίας φωνάχθηκαν συνθήματα και μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα. Αρκετοί νεολαίοι και μετανάστες της πόλης ενσωματώθηκαν στην πορεία μέχρι τον υπαίθριο καταυλισμό των μεταναστών όπου εξελίχθηκαν συγκινητικές στιγμές αλληλεγγύης. Δεκάδες μετανάστες του καταυλισμού στη θέα της πορείας, κινήθηκαν προς αυτήν, ώστε να την ενισχύσουν με τη συμμετοχή τους. Στο σημείο εκείνο, τα ματ απέτρεψαν την κίνηση των μεταναστών προς τη πορεία, προχωρώντας στη δημιουργία φραγμού, γεγονός που προκάλεσε αρκετή ένταση. Ύστερα από την παρέμβαση των συντρόφων της περιφρούρησης, καταφέραμε την πρόσβαση σε κάποιους μετανάστες και κατόπιν συνεχίσαμε την πορεία προς το προκαθορισμένο σημείο τερματισμού της. Λίγο πριν το τέλος της πορείας, δεχτήκαμε τη συγκροτημένη επίθεση της αστυνομίας, με δακρυγόνα, κρότου λάμψης, ξύλο, γκλομπ και κυνηγητό ως τα ΤΕΙ. Εννιά τραυματίες (εξαρθρώσεις ώμων, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, ρήξη μηνίσκου, σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις στα μάτια...) και εφτά προσαγωγές στο τοπικό Α.Τ. επέβαλαν την παραμονή μας στην πόλη ως αργά το απόγευμα για την αλληλεγγύη στους συντρόφους μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ - ΕΣ
διάφορες συνδέσεις
1a, 1b, 2, 3a, 3b, 4, 5, 6

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Σήμερα στο ρεσάλτο η συνέλευση των περιοχών μας

Σήμερα Πέμπτη 27/1, στις 8:00μμ, θα πραγματοποιηθεί στο ρεσάλτο η "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά", με θέματα:
-πρακτικά ζητήματα για τη συλλογική κουζίνα της Κυριακής 30/1
-έκδοση αφίσας-κειμένου και οργάνωση παρεμβάσεων για τις αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων και γενικότερα για το ζήτημα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς
-και ότι άλλο τεθεί...
Η συνέλευση είναι ανοιχτή, πραγματοποιείται κάθε δύο βδομάδες και καλεί για γνωριμία και δράση, όσους και όσες ενδιαφέρονται να αγωνιστούν ακηδεμόνευτα και αδιαμεσολάβητα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, μακριά από κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, συνδικαλιστικές ηγεσίες και ΜΜΕ.

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ - ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Το Σάββατο 22 Ιανουαρίου  πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συνέλευση εργαζομένων στα ΜΜΜ – επιβατών και αλληλέγγυων για την οργάνωση του αγώνα μας και του συντονισμού των δράσεών μας. Μια κίνηση που έγινε ύστερα από πρωτοβουλία εργαζομένων στα ΜΜΜ, με στόχο να κινηθούμε έξω από το ηττημένο - συντεχνιακό πλαίσιο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, για  να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να καθορίσουμε με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τους στόχους της πάλης μας
Η Κοινή συνισταμένη των απόψεων και των θέσεων που ενδελεχώς διατυπώθηκαν και αναλύθηκαν καταγράφηκε στην κατάληξη των αποφάσεων:
Να αποτρέψουμε την εφαρμογή του νόμου 3891/2010 που αφορά τον ΟΣΕ, αλλά  αποτελεί πρότυπο για όλες τις ΔΕΚΟ.
Να μην επιτρέψουμε την υλοποίηση  του πολυνόμου 3899 που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις.
Να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να μην περάσει το σχέδιο νόμου για τις αστικές συγκοινωνίες.
Να επαναπροσληφθούν οι απολυμένοι συνάδελφοι του ΜΕΤΡΟ. Η απόφαση της απόλυσης 280 εργαζομένων αποτελεί δείγμα του ευρύτερου αντεργατικού σχεδίου «αναδιάρθρωσης και εξυγίανσης» των αστικών συγκοινωνιών και για αυτό πρέπει τώρα να ανακληθεί.  
Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς πρέπει να είναι δωρεάν για όλους χωρίς αποκλεισμούς και περιορισμούς. Η μετακίνηση δεν είναι εμπόρευμα είναι κοινωνική ανάγκη, επομένως η παροχή αυτής της υπηρεσίας δεν μπορεί να μπαίνει στη λογική του κέρδους και της οικονομικής βιωσιμότητας.
Για να εκφράσουμε εμπράκτως την αντίθεσή μας στην επίθεση που δέχονται τόσο οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ όσο και η εργατική τάξη στο σύνολό της αποφασίσαμε την πραγματοποίηση δράσεων στις 25.01.2011 στο σταθμό του Μετρό στην Αττική και συνεχίζουμε στο σταθμό του ΗΣΑΠ στον Πειραιά στις 27.01.2011 στις 7 το πρωί.
Όσο και να προσπαθούν οι εργατοπατέρες να μας διασπάσουν και να μας πείσουν πως ο αγώνας μας έφτασε σε αδιέξοδο εμείς δεν υποχωρούμε.
Με τη ενότητα στο πεδίο της μάχης περνάμε από το «τώρα δεν γίνεται τίποτα» στο με τους «αγώνες όλα κατακτούνται» . Τίποτα δεν τελείωσε… οι μάχες είναι μπροστά μας.
Επόμενη ανοιχτή Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο, 29/1 στις 15:00 για να καθοριστούν οι επόμενες δράσεις.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ με ανοιχτές συνελεύσεις
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ με απεργίες - πορείες - καταλήψεις
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εργαζομένων στα ΜΜΜ - επιβατών / ντόπιων - μεταναστών

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Ανοιχτή Συνέλευση εργαζομένων στα ΜΜΜ – επιβατών - αλληλέγγυων

*Μας το έστειλαν στο mail μας εργαζόμενοι από τα ΜΜΜ και το δημοσιεύουμε.

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

1η ημέρα απεργίας πείνας των 300 μεταναστών

"Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας"

Σήμερα, η πρώτη μέρα της πανελλαδικής απεργίας πείνας των 300 μεταναστών έχει ήδη "αγκαλιαστεί με θέρμη" από όλο το θεσμικό συρφετό, υπουργούς και βουλευτές, δημοσιογράφους και πρυτάνεις, καθηγητές και φασιστοειδή. Όλοι μαζί με μια φωνή, μας υπενθυμίζουν (για άλλη μια φορά) κουνώντας το δάχτυλο πως οι έννοιες της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας δεν χωράνε στο λεξικό ζωής των υπηκόων τους. Πόσο δε μάλλον όταν οι υποταγμένοι τους αποφασίζουν να αντισταθούν. Πόσο δε μάλλον όταν πρόκειται γι' αυτούς που η μόνη θέση που τους υποδεικνύουν είναι αυτή του σύγχρονου δούλου,  οι "αόρατοι", οι -μέχρι χθες- "χωρίς φωνή" μετανάστες. Πόσο δε μάλλον όταν αυτοί οι μετανάστες παλεύουν συλλογικά και ακηδεμόνευτα...
Οι κινήσεις του συστήματος απέναντι και σε αυτόν τον αγώνα  μόνο απρόβλεπτες δεν είναι (άλλωστε τις έχουμε ήδη δει σε μικρογραφία σε όλους τους πρόσφατους αγώνες, κινητοποιήσεις διαφόρων κλάδων εργαζομένων). Σε αυτούς τους καιρούς, υπάρχει ανάγκη να αναδειχθούν ως "πρόβλημα" κάποιοι από τους καταπιεσμένους. Υπάρχει ανάγκη να προωθηθεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός μεταξύ τους. Υπάρχει ανάγκη να δείξει η δημοκρατία την πυγμή της, ως "μάθημα" προς όλους όσους τολμήσουν στο μέλλον να σκεφτούν να αντισταθούν. Υπάρχει ανάγκη να μας αποπροσανατολίσουν από την ουσία... Ουσία που δεν είναι άλλη από την βαθιά κρίση ενός συστήματος που δεν έχει τίποτα άλλο να προσφέρει πέρα από βαθύτερη καταπίεση, εντατικότερη εκμετάλλευση, πιο κάθετους διαχωρισμούς.
Απέναντι και ενάντια σε αυτές τις κινήσεις, στεκόμαστε δίπλα στους 300 απεργούς πείνας, αλληλέγγυοι...

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Σχετικά με τη συζήτηση για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς την Παρασκευή 21/1 στο Ρεσάλτο και τη συλλογική κουζίνα την Κυριακή 23/1

Περισσότεροι από 50 άνθρωποι βρεθήκαμε την Παρασκευή 21/1 και συζητήσαμε για την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, για τη συρρίκνωση του συγκοινωνιακού δικτύου και τις υπέρογκες αυξήσεις στα εισιτήρια και τις κάρτες απεριορίστων διαδρομών. Η όλη συζήτηση έγινε υπό το πρίσμα της κοινωνικής ανυπακοής στα νέα χαράτσια, της ελεύθερης μετακίνησης χωρίς αντίτιμο για όλους και της αλληλεγγύης μεταξύ εργαζόμενων και επιβατικού κοινού. Ιδιαίτερα σημαντικές και διαφωτιστικές ήταν οι τοποθετήσεις εργαζόμενων από τον ΟΣΕ, το ΜΕΤΡΟ και την ΕΘΕΛ, οι οποίες κατέλαβαν και το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης. Το ραντεβού ανανεώθηκε για την ερχόμενη Πέμπτη 27 Γενάρη, στις 8:00μμ, στο ρεσάλτο, στη συνάντηση της «συνέλευσης αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά», για την ανάληψη πρωτοβουλιών λόγου και δράσης σχετικά με το ζήτημα.
Την Κυριακή 23/1 αρχίσαμε να μαζευόμαστε από τις 12 στο στέκι, φτιάξαμε καφέ και αρχίσαμε προεργασίες για τις μαγειρικές δραστηριότητες που ακολούθησαν και για την διαμόρφωση του χώρου. Όσο περνούσε η ώρα όλο και περισσότερος κόσμος κατέφτανε (μαζευτήκαμε περισσότεροι από 40 άνθρωποι) είτε με φαγητά ήδη έτοιμα από το σπίτι είτε με υλικά προς μαγείρεμα. Συντροφιές και αυτοσχέδια «πηγαδάκια» γνωριμίας και συζητήσεων και πολύς κόσμος που εναλλασσόμενα μαγείρευε συλλογικά. Λίγο μετά τις 4 όλα τα φαγητά ήταν έτοιμα και στρωθήκαμε στα τραπέζια. Η ποικιλία, η ποιότητα και η ποσότητα του φαγητού υπήρξαν ανώτερες κάθε προσδοκίας. Παράλληλα συγκεντρώθηκε ένας μεγάλος αριθμός ρούχων, παπουτσιών και κάποιων φαρμάκων για τους μετανάστες στην Ηγουμενίτσα ενόψει του πανελλαδικού καλέσματος για πορεία αλληλεγγύης που έχουν καλέσει το ερχόμενο Σάββατο 29/1, σύντροφοι και συντρόφισσες από την περιοχή.
Επόμενες στιγμές συνάντησης στο στέκι, την Πέμπτη 27/1, 8:00μμ, για τη «συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά», την Παρασκευή 28/1, 8:00μμ, στη συζήτηση για την αναδιάρθρωση στον τομέα της υγείας με τη «συνέλευση για την υγεία» (από την κατάληψη ΠΙΚΠΑ στα Πετράλωνα), την Κυριακή 30/1, στις 12 το μεσημέρι, για την επόμενη συλλογική κουζίνα.