Πέμπτη, 23 Μαΐου 2019

10 χρόνια κατάληψη Αγρός

Αναδημοσίευση από το blog του Αυτοδιαχειριζόμενου κατειλημμένου εδάφους, Αγρός (Πάρκο Τρίτση):






10 χρόνια κατάληψη Αγρός
Προχωράμε στον δρόμο της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης, της σύγκρουσης, ρηγματώνοντας τον κόσμο της εξουσίας. Δημιουργούμε ενάντια στον κόσμο της ιδιοκτησίας και των εμπορευματικών σχέσεων, μακριά από τους κυρίαρχους διαχωρισμούς.
 
Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη – Σύγκρουση 



  • Σάββατο 25/5, 9.00 μ.μ, Συναυλία
(κεντρικά του πάρκου) 
 
Κ. ΘΑΛΕΡΟΣ

ΑΤΑΣΘΑΛΙΑ

ΒΑΡΙΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

ΓΚΑΜΕΛΑΝ




  • Σάββατο 1/6, 7.00μ.μ, Εκδήλωση-Συζήτηση
(στον χώρο της κατάληψης)

“Εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ήπειρο και σε άλλες περιοχές. Λεηλασία της γης και γεωπολιτικά παιχνίδια. Αντιστάσεις”


Κυριακή 26/5, 3μμ: (anti-εκλογική) Συλλογική κουζίνα στο Ρεσάλτο

Ενάντια σε κόμματα και αφεντικά, 
ενάντια στους ρόλους πελάτη, σερβιτόρου, μάγειρα, λαντζέρη





(anti-εκλογική)
Συλλογική Κουζίνα
Κυριακή 26/5 στις 15:00, στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης & ρήξης, Ρεσάλτο


Μαζευόμαστε από τις 15:00, φτιάχνουμε καφέ, γνωριζόμαστε, συζητάμε και τρώμε μαζί κατά τις 16:00. Συνεισφορές σε φαγητά ευπρόσδεκτες αλλά περισσότερο η καλή -αντιεκλογική- διάθεση!



Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Αφίσες ενάντια στις αυτοδιοικητικές εκλογές και τις ευρωεκλογές από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπτεσώνας

Αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας:



ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ;

Για άλλη μια φορά όλοι οι επίδοξοι δημοτικοί και περιφερειακοί αρχοντίσκοι και συμβουλάτορες, «αναδεδειγμένοι» τοπικά ή κομματικά μνηστήρες της καρέκλας, διεκδικούν την ψήφο μας για να αποκτήσουν πρόσβαση στη νομή της εξουσίας: αίγλη, κύρος, ισχύ, δημόσιες σχέσεις, βολέματα ημετέρων, μίζες, φράγκα. Με την απλή αναλογική μάλιστα στις τοπικές-περιφερειακές εκλογές βρήκε την ευκαιρία να κατέβει υποψήφιος μέχρι και ο «φούφουτος». Από φασιστοειδή, γραβατωμένα ακροδεξιόμουτρα, οπαδούς του συντηρητισμού, νεοφιλελεύθερους γιάπηδες, μέχρι μετριοπαθείς κεντρώους, σοσιαλιστές της «αλλαγής» και τις διάφορες παραλλαγές της «αριστεράς των κινημάτων και των αγώνων».

Η τοπική «αυτο»διοίκηση και οι περιφέρειες, όμως, δεν είναι τίποτε άλλο από οργανικά κομμάτια του διοικητικού μηχανισμού του κράτους, οι απολήξεις του στις γειτονιές, θεσμοί διαχείρισης και μεταβίβασης των κρατικών/καπιταλιστικών σχεδιασμών, μακριά από κάθε έννοια «αυτονομίας» ή «αυτοδιεύθυνσης». Και το κράτος, σε οποιαδήποτε μορφή του (κοινοβουλευτικό στις αστικές δημοκρατίες, τυραννικό στις δικτατορίες, γραφειοκρατικό στις λαϊκές δημοκρατίες), δεν είναι τίποτε άλλο από όργανο κυριαρχίας.

Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι ποιος/α θα μαζεύει καλύτερα τα σκουπίδια, θα βάλει περισσότερα φώτα, θα φροντίσει τις πλατείες και τις παιδικές χαρές, θα αυξήσει ή θα μειώσει την αστυνόμευση, θα προσελκύσει θέσεις μισθωτής σκλαβιάς ή θα κάνει «πολιτιστικό έργο».

Το ζήτημα είναι ότι για άλλη μια φορά ζητιέται η απουσία μας από τις διαδικασίες και τις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή μας και η ανάθεσή τους σε μικρούς ή μεγαλύτερους επίδοξους σωτήρες. Καλούμαστε να μείνουμε απαθείς και παθητικοί/ες, να ιδιωτεύουμε και να αδιαφορούμε, να σιωπούμε και να φοβόμαστε. Να μη δοκιμάσουμε ποτέ να συνεννοηθούμε αδιαμεσολάβητα με τον γείτονα, τη συνάδελφο, τον μετανάστη, τη συμμαθήτρια μας…

Η ψήφος εμφανίζεται ως υπευθυνότητα και συμμετοχή ενώ είναι παραίτηση και ανάθεση. Με τον ίδιο τρόπο που η αποχή από τα εκλογικά πανηγύρια ποτέ δεν είναι αρκετή αν δεν συσχετίζεται με τη συλλογικοποίηση, την αμοιβαιότητα, τη χειραφέτηση, την κριτική σκέψη, τη δράση.

ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ,

ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
 
Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας
 
 
-----------------------------------------
 
 
 
 
ΓΙΑ ΠΟΙA ΕΥΡΩΠΗ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ;

Για άλλη μια φορά, όπως κάθε 5 χρόνια, όσοι/ες έχουν τη νομική ιδιότητα του πολίτη στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καλούνται να ψηφίσουν αντιπροσώπους για το ευρωκοινοβούλιο, στη βάση του καταστατικού δημοκρατικού μύθου των «ισότιμων πολιτών» και των «κυρίαρχων λαών». Σε πολλές περιπτώσεις με πλήρη άγνοια για τη λειτουργία και τα όργανα αποφάσεων της Ε.Ε. Τις προεδρίες που αναλαμβάνονται εκ περιτροπής από τα 28 κράτη-μέλη. Το «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο» και το «Συμβούλιο της ΕΕ» (πρωθυπουργικά και υπουργικά συμβούλια αντιστοίχως). Την «Ευρωπαϊκή Επιτροπή», τη λεγόμενη Κομισιόν, ένα όργανο επιτρόπων που σχεδιάζει και υποβάλλει τις νομοθετικές προτάσεις. Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο απλά κυρώνει τις νομοθετικές προτάσεις των επιτρόπων, που έχουν προαποφασιστεί από τα συμβούλια υπουργών και πρωθυπουργών, βάσει της ατζέντας που έχουν ορίσει οι εκάστοτε προεδρίες.
Η Ε.Ε. είναι ένας υπερεθνικός συνασπισμός πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, ένα κυριαρχικό διακρατικό μπλοκ επιβολής των αποφάσεων και επιλόγων του, οι οποίες αφορούν τη ζωή εκατομμυρίων καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, τόσο εντός όσο και εκτός Ευρώπης (οικονομική λεηλασία, στρατιωτικές επιχειρήσεις, ανθρωπιστικές πολεμικές επεμβάσεις, «αντι»τρομοκρατικές εκστρατείες, θανατοπολιτική κατά των μεταναστών/ριών). Ένας περίπλοκος θεσμικός μηχανισμός, που όπως κάθε εξουσιαστική συγκρότηση, χαρακτηρίζεται από την αρχή ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται και οι κατευθύνσεις χαράζονται πάντα στην κορυφή, με κοινά όργανα ή διακρατικές συμπράξεις σε αστυνομικό, στρατιωτικό, δικαστικό επίπεδο να τις διασφαλίζουν.

Το ευρωεκλογικό πανηγύρι, με την επίφαση της συμμετοχής, δεν συνιστά τίποτε άλλο από την επιλογή των όρων περαιτέρω υποτίμησης και ποδηγέτησης της ζωής μας. Από την ενίσχυση της Ε.Ε. ή τις προτάσεις καλλωπισμού της, μέχρι τις διάφορες εκφάνσεις του ευρωσκεπτικισμού ή το πρόταγμα «εξόδου από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ», όλα τα κόμματα εν τέλει προτείνουν την παραίτηση και την ανάθεση, αντιπροσωπεύοντας διαφορετικές εκδοχές της εξουσιαστικής-εκμεταλλευτικής κοινωνικής οργάνωσης.
Το να πούμε ότι οι πολιτικοί εξαπατούν, κοιτάνε το συμφέρον τους και αυτό των «αγορών», πουλάνε φόβο ή ελπίδα ή και τα δύο μαζί, είναι κάτι κοινότοπο. Όπως και το να προτείνουμε αποχή, χωρίς να κάνουμε κάτι άλλο, προφανώς δεν αρκεί. Αν κάτι έχει σημασία να τίθεται μεταξύ όσων ανήκουμε σε υποταγμένες, εκμεταλλευόμενες, αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες και τάξεις, είναι το να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, να βάλουμε μπροστά τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας όνειρα, τις δικές μας επιδιώξεις.
Γιατί μόνο εμείς, οι «από κάτω», μπορούμε να φτιάξουμε έναν αυτοοργανωμένο κόσμο συνθετικού πληθυντικού αριθμού, που θα καθορίζεται από τον καθένα και την καθεμία ως συλλογική μονάδα ενσυναίσθησης, συνείδησης και ευθύνης. Έναν κόσμο χωρίς κράτος και ιεραρχία, χωρίς κεφάλαιο και ατομική ιδιοκτησία, χωρίς σύνορα και πατρίδες, χωρίς θρησκείες και ειδικούς, χωρίς πατριαρχία και σεξισμό, χωρίς εθνικισμό και μιλιταρισμό, χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις, χωρίς καμιά μορφή ανωτερότητας και εξουσίας. Έναν κόσμο που θα χαρακτηρίζεται από τη συνδιαμόρφωση, την αμοιβαιότητα, την αλληλοβοήθεια, τη χειραφέτηση.


ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ
 
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
 
ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ



Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας
 
 

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Σάββατο 18/5, 8μμ, στο Ρεσάλτο: Ράδιο antimilitaire από την Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)



Ράδιο Antimilitaire


Ανιχνεύοντας τις αρνήσεις στον πόλεμο, τον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό
και τις χακί σκιές πάνω στη μουσική

[μουσικές / προβολές / αρχειακό υλικό / έντυπα]


* Στον χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης για τις διώξεις ολικών αρνητών στράτευσης





Σάββατο 18/5, 20:00
στον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο
(έβρου 23 και βενιζέλου // ταμπούρια, κερατσίνι // 100 μέτρα από την πλ. λαού)


Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Διασυλλογική αφίσα αλληλεγγύης στον ολικό αρνητή στράτευσης Δ. Δημτσιάδη (στρατοδικείο Λάρισας, 07/05)



ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ 2Ο

Τηλ. 2413505300, Fax: 2410537266

 Αριθμός πρωτοκόλλου: 666

Λάρισα, 07 Μαΐου 2019 



ΠΡΟΣ: Εισαγγελία Στρατοδικείου Λάρισας

ΚΟΙΝ: Α’ ΑΤ ΛΑΡΙΣΑΣ, ΣΥ Θεσσαλίας, ΔΟΥ Λάρισας

ΘΕΜΑ: Εσωτερικό έγγραφο [ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ]


Άρθρο 1: Αν θες ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις διασφαλίζουν την ειρήνη των κυρίαρχων με στρατιωτικοποίηση της κρατικής επικράτειας, ανταγωνισμούς και στρατηγικές της έντασης, τόνωση του εθνικισμού και του ρατσισμού, χιλιάδες νεκρούς μετανάστ(ρι)ες στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα, την κόλαση των στρατοπέδων ομηρίας και των κέντρων κράτησης, την αύξηση των πολεμικών εξοπλισμών και αναβάθμιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Το στρατηγείο της Λάρισας συνδράμει περαιτέρω στην παγκόσμια ειρήνη με τη δημιουργία κεντρικής αεροπορικής βάσης του ΝΑΤΟ για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), με κατασκοπεία και βομβαρδισμούς, όπως το Global Hawk.

Άρθρο 2: Αν θες πόλεμο, ετοιμάσου για ειρήνη. Το στράτευμα πολεμάει για την ειρήνη: με συμμετοχή ή αρωγή σε ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς και πολεμικές επιχειρήσεις ή (αντι)τρομοκρατικές εκστρατείες για την εξαγωγή της δημοκρατίας ή την προάσπιση της ασφάλειας, τη λεηλασία ολόκληρων περιοχών και πληθυσμών, την ανάπτυξη μέσα από την καταστροφή της φύσης και των εκεί κοινοτήτων. Ιδιαιτέρως με την επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης και με πίστη στα ιδανικά της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, όλα τα σώματα ασφαλείας είναι έτοιμα να εφαρμόσουν τα στρατιωτικά δόγματα καταστολής και ελέγχου ενάντια στον εσωτερικό εχθρό, με ωμή καταστολή των εξεγερμένων, τιμώντας τις παραδόσεις του Έθνους, από την σφαγή των αγροτών στο Κιλελέρ, την εθνοσωτήριο επανάσταση του ´67, μέχρι και τις πρόσφατες κατασταλτικές επιχειρήσεις στις Σκουριές.

Άρθρο 3: Μέσα από το ιερό καθήκον της στρατιωτικής θητείας, ο πόλεμος και ο μιλιταρισμός αφομοιώνονται από τους υπηκόους του ελληνικού κράτους. Καλός και χρήσιμος στρατιώτης και πολίτης είναι αυτός που αγαπάει το έθνος και την πατρίδα του ώστε να μισεί τους «εχθρούς» που του υπαγορεύονται, που γίνεται άντρας ώστε να επιβάλλεται σε όποιον/α δεν ανταποκρίνεται στα αρρενωπά πρότυπα, που αποδέχεται την ιεραρχία υπακούοντας τους ανώτερους και διατάζοντας τους κατώτερους, που παραμερίζει την καταπίεση και την εκμετάλλευση ώστε να προωθεί την κοινωνική/ταξική ειρήνη, που υποθηκεύει την ύπαρξή του ώστε να υπηρετεί το κράτος.

Άρθρο 4: Όσοι δεν ενστερνίζονται τα άνωθεν, τους επιτρέπουμε -μέχρι νεωτέρας- να τα αποδεχτούν σιωπηλά δια του καταναγκασμού ή να δηλωθούν ψυχικά ασθενείς. Όσοι δεν αντέχουν τη σύνθλιψη του εαυτού τους και αυτοκτονούν θα λοιδορούνται από τα πορίσματά μας. Οι ανυπότακτοι στην εξουσία μας θα διώκονται ποινικά και οικονομικά κατά συρροή, με απανωτά στρατοδικεία και πρόστιμα των 6.000 ευρώ.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 έως 4, ο ολικός αρνητής στράτευσης Δημήτρης Δημτσιάδης -όπως και καθένας/καθεμία που επιλέγει να αρνείται τον μιλιταρισμό και τον εθνικισμό- κρίνεται εκ των προτέρων ένοχος για το αδίκημα της αλληλεγγύης στους όπου γης καταπιεσμένους/ες καθώς και της αντίστασης και της ανυπακοής στο κράτος και στη στρατιωτική του εξουσία. Στο στρατοδικείο μας, το αδίκημά του θα μετονομαστεί ως «ανυποταξία σε καιρό ειρήνης», προκειμένου να συγκαλυφθεί μία ακόμα πολιτική δίωξη.

Από το Στρατολογικό Γραφείο
Λ/γός (ΣΣΝΣ) Αναστασία Λάππα


--------------------------------

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ,
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΣΤΟΝ ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ Δ. ΔΗΜΤΣΙΑΔΗ

που δικάζεται για 4η φορά στο στρατοδικείο Λάρισας στις 07/05
για την επιλογή του να αρνηθεί την στρατιωτική θητεία




Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης (Αθήνα)
Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος, Αγρός (Πάρκο Τρίτση)
Χώρος ραδιουργίας και ανατροπής, Θερσίτης (Ίλιον)
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο (Κερατσίνι)
Κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω)
Αναρχικές/οί από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και τον Πειραιά

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Έντυπο δρόμου ΡΕΣΑΛΤΟ / γ' κύκλος έκδοσης / τεύχος 8


Το 8ο τεύχος του εντύπου δρόμου ΡΕΣΑΛΤΟ (γ' κύκλος έκδοσης) κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 2019 σε 2000 αντίτυπα και μοιράζεται χέρι με χέρι σε δρόμους, πλατείες, σχολεία, εργασιακούς χώρους και σε πολιτικές-κοινωνικές παρεμβάσεις, χωρίς κανενός είδους αντίτιμο.


Τα περιεχόμενα της έκδοσης του 8ου τεύχους:
  • Editorial
  • Ενάντια στο master plan κράτους-πολυεθνικών από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα
  • Αντιπατριαρχικές-αντισεξιστικές παρεμβάσεις
  • Αποτροπή ομιλίας Βελόπουλου στο Κερατσίνι
  • Αλληλεγγύη στον αντιφασίστα Νίκο Α.
  • Τι σημαίνει να είναι υποψήφιος
  • Αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης
  • Ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια
  • Αλληλεγγύη στις καταλήψεις
Για να κατεβάσετε το έντυπο σε μορφή pdf, πατήστε εδώ.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Ενημέρωση από την πορεία του Σαββάτου 20/4 ενάντια στον εθνικισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων


Περισσότεροι/ες από 500 διαδηλωτές/τριες πορευτήκαμε από κοινού το πρωί του Σαββάτου 20/4 στην Αθήνα ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων. Η συγκέντρωση είχε καλεστεί στο Μοναστηράκι και διήρκησε μιάμιση ώρα με μικροφωνική, διάβασμα αποσπασμάτων από προκηρύξεις και μοίρασμα κειμένων ενώ η διαδήλωση κινήθηκε με παλμό, συνθήματα, σπρέι, τρικάκια και μοίρασμα κείμενων μέσω της οδού Αθηνάς στην Ομόνοια και μέσω της Γ' Σεπτεμβρίου στην πλατεία Βικτωρίας, όπου και ολοκληρώθηκε.

Είχαν προηγηθεί αφισοκολλήσεις, μοιράσματα κείμενων και αναρτήσεις πανό σε πολλές περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά και 2 προπαγανδιστικές μοτοπορείες, η μία σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας (https://athens.indymedia.org/post/1597231/) και η δεύτερη σε συνοικίες της δυτικής Αθήνας και του Πειραιά (https://athens.indymedia.org/post/1597284/).


Σάββατο, 13 Απριλίου 2019

Σάββατο 20/4, 12:00, Μοναστηράκι - Πορεία ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό, τον πόλεμο & την ειρήνη των κυρίαρχων




Ενάντια στον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό, τον φασισμό
Ενάντια στον πόλεμο και την ειρήνη των κυρίαρχων

Λίγοι μήνες έχουν περάσει από τα θλιβερά γαλανόλευκα καρναβάλια για την «μακεδονία ξακουστή» και τον εθνικό παροξυσμό. Ένα συνονθύλευμα από δεξιούς, ψεκασμένους, ελληνόψυχους, παπαδαριό, ναζί, (παρα)στρατιωτικούς και αριστερούς πατριώτες, που έχυσαν τόνους εθνικιστικού-ρατσιστικού-σεξιστικού δηλητηρίου, προσπάθησε να σπείρει το σκοτάδι του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και έστρωσε τον δρόμο στις κάθε λογής φασιστικές και ναζιστικές γκρούπες να ξαναβγούν στον δημόσιο χώρο και με τις πλάτες των αστυνομικών δυνάμεων να επιτεθούν σε κατειλημμένους χώρους, σε μετανάστριες-ες και αγωνιστές-τριες. Οι «γραφικοί» μακεδονομάχοι «νταντεύτηκαν» από όλο το καθεστωτικό φάσμα (κόμματα, ΜΜΕ κτλ). Τροφοδοτήθηκαν από τον διάχυτο δημόσιο λόγο εθνικισμού, ρατσισμού, μιλιταρισμού˙ από τις ιαχές για τις «μάχες των υδρογονανθράκων» στο Αιγαίο, από την πριμοδότηση του πατριωτισμού ως «υγιούς ιδεολογίας» από την κυβερνώσα αριστερά, από τη διαρκή ρητορεία για «εθνική ενότητα και ανάπτυξη», την Ελλάδα «ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια». 
Σχετικά με τη λεγόμενη «συμφωνία των Πρεσπών», αυτή αποτέλεσε στην πραγματικότητα (πέρα από τις κραυγές των προδομένων ελληνόψυχων) μια επιβεβαίωση της «νέας» εθνικής στρατηγικής για ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας στο πλαίσιο κρατικών ανταγωνισμών και συγκέντρωσης κεφαλαίων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Η υπερπαραγωγή πατριωτικών λόγων για «εθνική ενότητα» και «εθνική ανάπτυξη» είναι η βάση μιας επιθετικής στρατηγικής που εδώ και χρόνια στήνεται με: περαιτέρω αύξηση του διαχρονικά διογκωμένου προϋπολογισμού των ενόπλων δυνάμεων (3,32 δισ. ευρώ για το 2019), ενίσχυση των περιφερειακών συμμαχιών και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τα στρατοκρατούμενα κράτη του Ισραήλ και της Αιγύπτου, δαπανηρές αναβαθμίσεις των F-16 και παραγγελίες νέων φρεγατών για το πολεμικό ναυτικό, εντατικότερη στρατιωτικοποίηση για τις ΑΟΖ σε Κύπρο και Αιγαίο, με διασφάλιση εμπορικών συμφωνιών με ενεργειακούς κολοσσούς (TOTAL, MOBILκτλ). Ταυτόχρονα, αναβαθμίζεται ο ρόλος του ελληνικού κράτους στον ΝΑΤΟϊκό μηχανισμό (ΝΑΤΟϊκά drones στη Λάρισα, εγκατάσταση πυρηνικών στον Άραξο, μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά ελικόπτερα στο Άκτιο και το Στεφανοβίκειο, εγκατάσταση της Frontex στο Τυμπάκι της Κρήτης, ΝΑΤΟϊκό λιμάνι στην Αλεξανδρούπολη, ενίσχυση της βάση της Σούδας κ.ά.) Παράλληλα, το ελληνικό κράτος αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο της «Ευρώπης Φρούριο», διεξάγοντας έναν αιματηρό πόλεμο κατά των μεταναστριών/ων στα σύνορα του Έβρου και στο Αιγαίο, στα στρατόπεδα και τα κέντρα «φιλοξενίας», στα κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, στους δρόμους των πόλεων: είτε γιατί οι ζωές και οι τόποι τους λεηλατήθηκαν από τον πόλεμο είτε γιατί λεηλατήθηκαν από την ειρήνη του καπιταλιστικού κόσμου. 
Το δίπολο περί «αγνού» πατριωτισμού και «ακραίου» εθνικισμού είναι ψευδεπίγραφο καθώς και τα δύο χρησιμοποιούνται από την κυρίαρχη αφήγηση για να ενισχυθεί η εθνική συνείδηση, προκειμένου να αποκρυφτούν οι ταξικοί, ρατσιστικοί και έμφυλοι διαχωρισμοί και ιεραρχήσεις. Από το σχολείο και την εκκλησία, μέχρι τα ΜΜΕ και τον στρατό, από τα πρώτα βήματά μας επιχειρούν να μας εμποτίσουν με το εθνικιστικό δηλητήριο. Κάθε κράτος επιδιώκει να δημιουργήσει στο φαντασιακό των υπηκόων του μια «κοινών συμφερόντων εθνική κοινότητα» την οποία οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε. Γιατί είναι απαραίτητη ώστε να αποσιωπούνται οι μορφές καταπίεσης και εκμετάλλευσης και να αφομοιώνονται τα ριζοσπαστικά κινήματα. Και γιατί χωρίς μια εθνική (και άρα διαταξική) συνείδηση δεν θα ήταν δυνατή η πολιτική συγκρότηση σε εθνικά κράτη, ούτε η νομιμοποίηση και εδραίωση των νέων ολοκληρωτισμών, μέσω της επέκτασης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και της στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών, με τρόπο που να συμβαδίζει με τις ανάγκες του καπιταλισμού. 
Η αριστερή διαχείριση ενισχύει την εθνική αφήγηση. Ήδη από το 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ προτάσσει την ταύτιση των εθνικών και ταξικών συμφερόντων με την εθνικιστική προμετωπίδα του «αριστερού πατριωτισμού». Οι περιβόητες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015 αποτέλεσαν βασικό μηχανισμό εθνικοποίησης συνειδήσεων, επιβεβαίωση της ανάθεσης στους κρατικούς διαχειριστές και μετατροπής κινημάτων σε συνοδοιπόρους των κρατικών πολιτικών στο όνομα της «μάχης ενάντια στους ξένους δανειστές για τη διάσωση της εθνικής οικονομίας και την αποκατάσταση της εθνικής υπερηφάνειας και αξιοπρέπειας». 
Ο «αριστερός πατριωτισμός» και ο «δεξιός εθνικισμός» είναι όψεις της κυρίαρχης αφήγησης που έχει επιβληθεί: του έθνους-κράτους ως μοναδικής δυνατότητας κοινωνικής συγκρότησης. Του έθνους-κράτους που στη μεγάλη του αγκαλιά θα χωρέσουν όλες εκείνες οι ανταγωνιστικές σχέσεις, οι συγκρούσεις ανάμεσα στους καταπιεστές και τους καταπιεζόμενους/ες, τους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους/ες, για να μπορεί διαρκώς η «κανονικότητα» να θριαμβεύει. Δολοφονίες στα σύνορα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εντατικοποίηση της μισθωτής σκλαβιάς και της τρομοκρατίας της ανεργίας, αποκλεισμός/τιμωρία κάθε άλλης ταυτότητας που «ντροπιάζει» την αρρενωπότητα του έθνους, έλεγχος και καταστολή όλων αυτών που θα ονομαστούν περιττοί/ές (μετανάστες/τριες, τοξικοεξαρτημένοι/ες, άστεγοι/ες κτλ), καταστολή όλων αυτών που στέκονται απέναντι σε αυτήν την «κανονικότητα» της ταξικής και κοινωνικής ειρήνης, που δεν θα φάνε το κουτόχορτο των «κοινωνικών και εθνικών συμβολαίων». Είτε αριστερός είτε δεξιός, ο πατριωτισμός στρώνει το έδαφος και συμβάλλει στην προώθηση του κοινωνικού εκφασισμού και της αιματοβαμμένης εθνικής ενότητας. Τα παραδείγματα των σχολείων στα οποία πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις με εθνικιστικό περιεχόμενο, των φασιστικών πογκρόμ στην Κόνιτσα και τα Βίλια, της άρνησης των γονιών να στείλουν τα παιδιά τους σε σχολείο της Σάμου, στο οποίο θα παρακολουθούσαν μαθήματα παιδιά μεταναστών είναι χαρακτηριστικά φαινόμενα της περιόδου. 
Το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και τα απολύτως υλικά αποτελέσματα που είχε για τις δυτικές κοινωνίες συνέβαλαν στη γιγάντωση του εθνικισμού, ο οποίος αποτελεί δοκιμασμένο εργαλείο διαχείρισης τέτοιων κρίσεων και ταυτόχρονα αντίβαρο σε μια πιθανή συνολική αμφισβήτηση του κρατικού-καπιταλιστικού οικοδομήματος. Αποτελεί βασικό κομμάτι του παγκόσμιου παζλ, το οποίο συνθέτουν στρατιωτικές επεμβάσεις, οικονομικές επενδύσεις, συμμαχίες και ανταγωνισμοί μεταξύ κρατών και μπλοκ εξουσίας. Η επανεμφάνιση του στρατού στις δυτικές μητροπόλεις και η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, ο μιλιταρισμός ως κοινωνική μορφή οργάνωσης, οι χιλιάδες νεκροί, εκτοπισμένοι και έγκλειστοι μετανάστες και μετανάστριες μάς θυμίζουν ότι η «ειρήνη» των κυρίαρχων είναι η συνέχεια του πολέμου τους με άλλα μέσα. Η εμφάνιση «εξωτερικών εχθρών» και η απειλή ενός πολέμου, χρησιμοποιείται για την τρομοκράτηση της κοινωνίας και τη συσπείρωση και σύνταξή της γύρω από το κράτος. Αποτελεί μια τεχνική κοινωνικού ελέγχου, συνήθως όταν η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των κυρίαρχων, πολιτικά και οικονομικά, προκαλεί ή πρόκειται να προκαλέσει έντονες αναταραχές στο εσωτερικό ενός κράτους.
Και, ναι μεν, ο «πόλεμος» διαφέρει ως προς την υλικότητα της στρατιωτικής σύγκρουσης και των θυμάτων από την «ειρήνη», αλλά είναι σε αυτήν την «ειρήνη» που βαθαίνουν και οξύνονται οι σχέσεις ιεραρχίας, πειθαρχίας, ανισότητας, εκμετάλλευσης, καταπίεσης και επιβολής διαχωρισμών. Οι σχέσεις, δηλαδή, που κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ της «ειρήνης» και του «πολέμου» ώστε να συνεχίσουν να διαιωνίζονται απρόσκοπτα η ιεραρχία, η επιβολή, τα προνόμια και η αύξηση του πλούτου των κυρίαρχων και η διαρκής εξαθλίωση και υποτίμηση της ζωής των «από κάτω». 
Για τους καταπιεσμένους/ες και τους εκμεταλλευόμενους/ες αυτού του κόσμου δεν αποτελεί λύση η εθνική συστράτευση, ούτε η επιλογή κάποιου επίδοξου «εθνοσωτήρα» δεξιού ή αριστερού. Δεν αποτελεί λύση η ανάθεση, η ψήφος και η συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες και ψευτοδιλήμματα. Απέναντι στην εχθρότητα, την αλληλοεξόντωση, τον ανταγωνισμό μεταξύ των καταπιεσμένων, μοναδική διέξοδο αποτελεί ο αγώνας για την συνολική καταστροφή του κόσμου της εξουσίας, της εκμετάλλευσης και της υποταγής. Να σταθούμε ο ένας δίπλα στην άλλη, να οργανωθούμε μέσα από οριζόντιες, αντιιεραρχικές, αυτοοργανωμένες διαδικασίες και να παλέψουμε για την καταστροφή του κράτους, του καπιταλισμού, της πατριαρχίας.

Κανένα έθνος δεν μας ενώνει, κανένα όνομα δεν μας χωρίζει

Σύγκρουση με κράτος, αφεντικά, φασίστες

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Αγώνας για την κοινωνική επανάσταση, την κοινωνική απελευθέρωση

Πορεία Σάββατο 20 Απριλίου, 12:00, Μοναστηράκι

Αναρχικές συλλογικότητες, στέκια, καταλήψεις, συντρόφισσες, σύντροφοι

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

2 Παρασκευές τον Απρίλη στο Ρεσάλτο & Συλλογική κουζίνα (07/04)



Παρασκευές στις 8:30μμ στο Ρεσάλτο:

  • 05.04| Παρουσίαση μπροσούρας/συζήτηση: ενάντια στα social media: επιτήρηση/ κοινωνικός έλεγχος/καταστολή (των dead zuckerbergs στην τροχιά της cybrigade)
  • 12.04| Προβολή/συζήτηση: "η αύξηση της βίας κατά των γυναικών" με τη silvia federici (48') - η απάντηση στα "γιατί" των βιασμών, των ξυλοδαρμών, των δολοφονιών λέγεται πατριαρχία
Συλλογική κουζίνα, Κυριακή 07.04 στις 13:00

*Στις εκδηλώσεις όπως και στη συλλογική κουζίνα θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης για τα δικαστικά έξοδα του αντιφασίστα συντρόφου Νίκου Α., που δικάζεται στις 5/4 με κατασκευασμένες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, για τη συμμετοχή του στην αντιφασιστική διαδήλωση στο Κερατσίνι, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΝΙΚΟ Α.



ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΝΙΚΟ Α.
Την Παρασκευή 5 Απριλίου στα δικαστήρια Πειραιά δικάζεται με κατασκευασμένες κατηγορίες σε 2ο βαθμό ο αντιφασίστας σύντροφος Νίκος Α. για τη συμμετοχή του στην αντιφασιστική διαδήλωση στο Κερατσίνι στις 18/9/2014, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μαχαιροβγάλτες νεοναζιστικού τάγματος εφόδου της χρυσής αυγής. 
Η συγκεκριμένη διαδήλωση χαρακτηρίστηκε από τη συμμετοχή πολλών χιλιάδων ανθρώπων, σε μία περίοδο που το κρατικό σχέδιο πριμοδότησης των νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου και των δολοφονικών τους επιθέσεων κατά μεταναστ(ρι)ών και αγωνιζόμενων ανθρώπων είχε αντικατασταθεί από το ιδεολογικό/πολιτικό ξέπλυμα του «κρατικού αντιφασισμού» και της «θεωρίας των άκρων», καθώς και από τη στρατηγική της «μηδενικής ανοχής» στη βάση του δόγματος «Νόμος και Τάξη». Για τον λόγο αυτό άλλωστε, το «κράτος έκτακτης ανάγκης» μετά τις επίσημες προαναγγελίες της πολιτικής ηγεσίας της αστυνομίας περί «αποφασιστικότητας να μην μετατραπεί η ελληνική δημοκρατία σε δημοκρατία της Βαϊμάρης», δεν δίστασε να εφαρμόσει μέσα στις γειτονιές του Κερατσινίου ένα κατασταλτικό σχεδιασμό 4.000 αστυνομικών (με μηχανοκίνητες δυνάμεις, ελικόπτερα, μέχρι και παρέλαση της περιβόητης αύρας). Από τη στιγμή που η εκστρατεία φόβου και τρομοκρατίας από την πλευρά του «κράτους ασφάλειας» απέτυχε στο να εμποδίσει χιλιάδες διαδηλωτές να συμμετάσχουν στην αντιφασιστική διαδήλωση, σειρά πήρε η εφαρμογή ενός κατασταλτικού σχεδίου κατατεμαχισμού και διάλυσής της από δεκάδες διμοιρίες των ΜΑΤ και μηχανοκίνητες ομάδες ΔΕΛΤΑ, οι οποίες επιτέθηκαν με δολοφονικά χτυπήματα σε διάφορα μπλοκ της πορείας. 
Εκείνο όμως που δέχτηκε τη μεγαλύτερη πίεση και διαδοχικές επιθέσεις ήταν το μπλοκ των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων της περιοχής (της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ), το οποίο στήριξε επίσης με δημόσιο κάλεσμα ο αντιφασιστικός συντονισμός συλλογικοτήτων από τις περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας. Το εν λόγω μπλοκ, που αριθμούσε 2000 άτομα, αποτέλεσε το διακύβευμα της κρατικής καταστολής, με προφανή σκοπό τη διάλυσή του και κατόπιν την προσαγωγή και τη σύλληψη δεκάδων διαδηλωτών ακολουθούμενη με την κλασσική αστυνομοδικαστική πρακτική της απόδοσης «φασόν» κατηγοριών. Έτσι, μετά την πρώτη επίθεση των ΜΑΤ στη λεωφόρο Σαλαμίνος το μπλοκ κόπηκε σε δύο κομμάτια, τα οποία αν και κατάφεραν αμφότερα να ανασυγκροτηθούν δέχτηκαν με τη σειρά τους νέες επιθέσεις μέχρι την τελική τους διάλυση. Από τη μία, διμοιρίες των ΜΑΤ χτύπησαν το ένα κομμάτι στην οδό Ψαρρών, με αποτέλεσμα 61 συλλήψεις στο σωρό και απαγγελίες κατηγοριών για πλημμελήματα. Από την άλλη, το δεύτερο κομμάτι στο οποίο υπήρχε η αρχική κεφαλή του μπλοκ, χτυπήθηκε ξανά από ομάδες ΔΕΛΤΑ στην πλατεία Κύπρου (στο δημαρχείο Κερατσινίου-Δραπετσώνας), με αποτέλεσμα τη σύλληψη του συντρόφου Νίκου Α. από τις γειτονιές του Περιστερίου (ο οποίος συμμετείχε στην πορεία με συλλογικούς όρους ως κομμάτι της διοργάνωσης), που του αποδόθηκαν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος για κατοχή-χρήση μολότοφ, έκρηξη και εμπρησμό. Κατηγορίες ανυπόστατες, όχι μόνο γιατί ο σύντροφος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με όσα του αποδίδονται αλλά και γιατί στο δημαρχείο, στην πλατεία Κύπρου και τριγύρω δεν έπεσε εκείνη τη μέρα καμία μολότοφ. Ο Νίκος Α. χρεώνεται το πείσμα όλων μας που συμμετείχαμε στο μπλοκ, να παραμείνουμε δυναμικά στον δρόμο και να υπερασπιστούμε τις επιλογές μας.
Η άγρια καταστολή της αντιφασιστικής διαδήλωσης του Σεπτεμβρίου του ’14 ακολουθήθηκε από μία πολυετή δικαστική ομηρία των δεκάδων συλληφθέντων. Το 2018, τέσσερα χρόνια αργότερα και με την «πρώτη φορά αριστερά» να βρίσκεται στα ηνία του κράτους υπερασπιζόμενη τη «συνέχειά» του σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, την ίδια στιγμή που οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα κυκλοφορούν ελεύθεροι, την ίδια στιγμή που ο φασισμός έρχεται και πάλι στην επικαιρότητα διαμέσου μίας εθνικιστικής και μιλιταριστικής ατζέντας που προωθείται κυριαρχικά από την κυβερνώσα αριστερά μέχρι και την άκρα δεξιά, ο σύντροφος Νίκος Α. καταδικάζεται πρωτόδικα από τα δικαστήρια του Πειραιά -με πασιφανείς πολιτικούς λόγους εκδικητικότητας και παραδειγματισμού πάνω σε ένα ανυπόστατο κατηγορητήριο- σε 6 χρόνια φυλάκισης, για την επιλογή του να στέκεται συλλογικά και ανυποχώρητα, μαζί με πολλούς άλλους και άλλες, απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και τον φασισμό. Λίγους μήνες αργότερα άλλωστε και πάλι στο Πρωτοδικείο Πειραιά, στις 24/1/2019, ακολούθησε το τέλος της δικαστικής ομηρίας των 61 συλληφθέντων -που διαδήλωναν μαζί με τον Νίκο Α. μέχρι και την πρώτη αρχική επίθεση των ΜΑΤ- οι οποίοι/ες απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν, αναδεικνύοντας ακόμα περισσότερο την πλήρη αβασιμότητα των κατηγοριών του Νίκου Α. και την πολιτική σημασία της αρχικής του καταδίκης αλλά και του επερχόμενου εφετείου του. 
Ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα και τη φασιστική θηριωδία, μοιραστήκαμε τη συντροφικότητα, σταθήκαμε πρόσωπο με πρόσωπο απέναντι στις παρακρατικές συμμορίες, υπερασπιστήκαμε τους δρόμους, τις πλατείες, τις γειτονιές, τα αυτοοργανωμένα στέκια και τις καταλήψεις ενάντια στην επιβολή του φόβου. Βρεθήκαμε στο πλάι των μεταναστ(ρι)ών και των αγώνων τους, ενάντια στους πλαστούς διαχωρισμούς, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την απαξίωση της ζωής τους. Διαδηλώσαμε ξανά και ξανά, οργισμένοι και οργισμένες, και αντιμετωπίσαμε την κρατική καταστολή. Δεν ξεγελαστήκαμε ούτε από τον θεσμικό «αντιφασισμό» ούτε από την αριστερά του κράτους. Και δεν θα αφήσουμε κανέναν και καμία μόνη της, σε καμία κατασταλτική και δικαστική μεθόδευση.


Ο σύντροφος Νίκος Α. είναι ένας από εμάς!

Ο,ΤΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Α.
από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Πειραιά (Φίλωνος & Σκουζέ)
Παρασκευή 5/4, 9.00πμ


Αντιφασιστική Συνέλευση Πειραιά, Ρεσάλτο (Κερατσίνι), 
Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Πάροδος (Νίκαια),
 Pasamontańa (Κορυδαλλός), κατάληψη Σινιάλο (Αιγάλεω),
 κατάληψη Παπουτσάδικο (Χαϊδάρι), Antifascist Action (Περιστέρι),
Θερσίτης (Ίλιον), κατάληψη Αγρός (πάρκο Τρίτση)

 

Το απόγευμα της Παρασκευής 29/3 πραγματοποιήθηκε στο Κερατσίνι δίωρη παρέμβαση με αφισοκόλληση, μοίρασμα κείμενων και τοποθέτηση πανό, από 20 συντρόφισσες και συντρόφους στον άξονα της Αμφιάλης και των Ταμπουρίων. Ενώ το πρωί του Σαββάτου 30/3 πραγματοποιηθήκε, επίσης, δίωρη παρέμβαση με αφισοκόλληση, μοίρασμα κειμένων, τρικάκια και συνθήματα, στο κέντρο του Πειραιά (Τσαμαδού, αγορά, Ηρώων Πολυτεχνείου, Δημοτικό Θέατρο, Τερψιθέα, Πασαλιμάνι, Σωτήρος, πλ. Κοραή, Βασ. Γεωργίου, σταθμός ΗΣΑΠ) με τη συμμετοχή 70 συντρόφων και συντροφισσών. Ακολουθούν φωτογραφίες από την παρέμβαση του Σαββάτου.