Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Για την αποτροπή της ομιλίας Βελόπουλου στις 14/3 στο Κερατσίνι


Την Πέμπτη 14/3, ο Κυριάκος Βελόπουλος και το κόμμα του ελληνική λύση είχαν ανακοινώσει ομιλία στο πολιτιστικό κέντρο Κερατσινίου "Αντώνης Σαμαράκης", στη συμβολή των οδών Παπαναστασίου και Μικράς Ασίας, στα Ταμπούρια. Από νωρίς το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε κατάληψη του πολιτιστικού κέντρου για τη ματαίωση της ομιλίας και καλέστηκε συγκέντρωση έξω από το πολιτιστικό για τις 6.00 το απόγευμα.

Στις 5.30μμ, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι έφτασαν διαδηλώνοντας στην οδό Παπαναστασίου κινούμενες/οι προς το πολιτιστικό κέντρο. Οι πολυπληθείς αστυνομικές δυνάμεις που είχαν απλωθεί στην περιοχή επιχείρησαν να τους σταματήσουν σε πιο απομακρυσμένο σημείο από την κατάληψη αλλά τελικά η πορεία κατάφερε να φτάσει ένα στενό κάτω από το πολιτιστικό κέντρο. Η συγκέντρωση συνεχίστηκε με παλμό, συνθήματα, τρικάκια, κείμενα, συσπειρώνοντας κι άλλο κόσμο κυρίως της γειτονιάς, μέχρι τις 7.00μμ, οπότε οι αστυνομικές δυνάμεις αποσύρθηκαν και οι συγκεντρωμένοι/ες ενώθηκαν με τους/τις καταληψίες. Ακολούθησε διαδήλωση στους δρόμους των Ταμπουρίων που αριθμούσε περισσότερα από 80 άτομα και κατέληξε στην πλατεία Λαού.


Στο ενδιάμεσο, λίγο μετά την κατάληψη του κτιρίου και αποχώρηση των εργαζομένων, των δασκάλων και μαθητών δραστηριοτήτων του πολιτιστικού κέντρου αφού τους μοιράστηκε το κείμενο και τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της κατάληψης, στελέχη και μπράβοι της ελληνικής λύσης μαζεύτηκαν έξω από το πολιτιστικό κέντρο επιδιώκοντας να προκαλέσουν αντιπαράθεση. Οι καταληψίες παραμείναμε ψύχραιμοι/ες ακόμα κι όταν επιχείρησαν ένα είδος εφόρμησης με τη χρήση δακρυγόνου σπρέι πιπεριού. Όταν απωθήσαμε αυτές τις επιθέσεις ρίχνοντας νερό από τα παράθυρα και την ταράτσα του κτιρίου, οι βελόπουλοι -ελαφρώς βρεγμένοι- ζητούσαν επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων γιατί… δέχτηκαν επίθεση! Όλως τυχαίως, μέσα σε λίγα λεπτά η περιοχή ζώστηκε από αστυνομικές δυνάμεις: ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, περιπολικά, διμοιρία ΜΑΤ, ασφαλίτες. Με την άφιξη του αρχηγού τους κινήθηκαν προς το δημαρχείο για να συναντήσουν τον δήμαρχο Κερατσινίου-Δραπετσώνας Χρήστο Βρεττάκο, ο οποίος δεν συναίνεσε με την αστυνομική εκκένωση της κατάληψης, με μια εκπληκτική «επιχειρηματολογία», όπως αυτή αποτυπώνεται σε βίντεο της συνομιλίας του με τον Κυριάκο Βελόπουλο, που έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο. Επί της ουσίας, ο αριστερός δήμαρχος συμφώνησε επί της αρχής με τον ακροδεξιό ηγετίσκο ότι το όποιο ζήτημα δεν έγκειται στην παρουσία του φασιστικού βόθρου στους δρόμους του Κερατσινίου αλλά… στους/στις καταληψίες και τους κατοίκους που αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό. Ως «παιδαγωγός» μάλιστα απλά διαφώνησε στον τρόπο επίλυσης του «προβλήματος» (δηλαδή μιας αντιφασιστικής κατάληψης και όχι του φασισμού), δηλώνοντας ότι «κρίνει καταλληλότερη τη νουθεσία (και όχι την καταστολή) των κακομαθημένων παιδιών με παραβατική συμπεριφορά» και ότι «οι καταληψίες θα έρθουν αντιμέτωποι κάποια στιγμή με τις επιλογές τους όταν κάποιος δυνατότερος θα τους κάνει το ίδιο»! Ως παλιόπαιδα, αδημονούμε για τις νουθεσίες του αγαπητού μας αριστερού δημάρχου, πατέρα και δασκάλου, όπως και για το μάθημα του πώς υπολογίζει το ισοζύγιο δύναμης ανάμεσα σε έναν δήμαρχο και το επιτελείο του, ένα αρχηγό κόμματος και τους μπράβους τους, έναν ταξίαρχο της αστυνομίας και τις παραταγμένες κατασταλτικές του δυνάμεις από τη μία, και σε αυτοοργανωμένες συλλογικότητες και μεμονωμένους κατοίκους χωρίς καμία θεσμική πλάτη από την άλλη. Αυτό που πάντα τους ενοχλούσε και τους ενοχλεί είναι η συλλογική ευφυΐα και βούληση των καταπιεσμένων που αντιστέκονται στην επιβολή, αναμετριούνται με την καταστολή, δεν ξεγελιούνται από τη χειραγώγηση, δεν δέχονται τη διαμεσολάβηση, δεν επιτρέπουν την καπηλεία των αγώνων τους.
Υ.Γ: Φήμες που επιβεβαιώνονται θέλουν το αμάξι με το οποίο έφευγε ο Βελόπουλος αμέσως μετά τη ματαίωση του λογυδρίου του, να διεμβολίζεται από άλλο αμάξι ενός… ομοϊδεάτη του έξω από το δημαρχείο Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Αρνούμαστε την όποια ευθύνη για οδικά ατυχήματα πέριξ της κατάληψης και μένει να διερευνηθεί από τις αρχές αν το οδικό αυτό συμβάν ήταν ύπουλος δάκτυλος του Σόρος, θεία τιμωρία για όσους αρνούνται τον Ιησού, κάποιο αυτοσχέδιο σκετσάκι θείας κωμωδίας ή απλά νομοτελειακό αποτέλεσμα των κυκλωμάτων πλαστών αδειών οδήγησης…

Ακολουθεί το κείμενο της κατάληψης, της συγκέντρωσης και της πορείας που ακολούθησε:

Σήμερα, Πέμπτη 14/3, ο Κυριάκος Βελόπουλος και το κόμμα του Ελληνική Λύση έχει ανακοινώσει ομιλία στο πολιτιστικό κέντρο Κερατσινίου "Αντώνης Σαμαράκης".
Ο Βελόπουλος, το κόμμα του, τα στελέχη και οι οπαδοί του είναι γνωστοί ακροδεξιοί, εθνικιστές, ρατσιστές, υμνητές του "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια". Αποτελούν σε νέα συσκευασία τη συνέχεια του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, του οποίου ο Βελόπουλος ήταν στέλεχος και βουλευτής από το 2007, όπως και το διάστημα 2011-12 που το ΛΑΟΣ συμμετείχε σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, με πρωθυπουργό τον διορισμένο πρώην τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο για να επιτευχθεί η συνέχιση και εφαρμογή των μνημονίων κοινωνικής ισοπέδωσης και ταξικής λεηλασίας, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών αντιστάσεων και ταραχών.
Επειδή τα εκλογικά πανηγύρια όλων των ειδών πλησιάζουν (δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές, βουλευτικές) δεν σημαίνει ότι οι δρόμοι, οι πλατείες, τα πολιτιστικά κέντρα, ο δημόσιος χώρος γενικότερα, θα αφεθούν βορά στα κάθε είδους φασιστοειδή και τα κομματίδιά τους. Ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση του είναι ανεπιθύμητοι στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα. Το ίδιο και κάθε άλλος εθνικιστικός και ρατσιστικός συρφετός, από τους νεοναζί της χρυσής αυγής μέχρι τους τσαρλατάνους της ελλήνων συνέλευσις. Οι προσπάθειές τους για εμφάνιση στο δημόσιο πεδίο αποτελούν από μόνες τους πρόκληση. Όχι γιατί τρέφουμε καμία συμπάθεια στον φιλελεύθερο, σοσιαλιστικό ή αριστερό πατριωτισμό, που θεμελιώνει εξίσου τους πλαστούς διαχωρισμούς και τα νεκροταφεία των εθνικών ιδεωδών. Αλλά γιατί το αίμα δεν γίνεται νερό κι η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Τα προηγούμενα χρόνια οι γειτονιές μας βίωσαν σωρεία φασιστικών επιθέσεων κατά μεταναστών, αγωνιστ(ρι)ών και αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Αποτέλεσαν πεδίο κάποιων από τις σφοδρότερες συγκρούσεις με τις παρακρατικές ομάδες κρούσης, τους κρατικούς πάτρωνές τους και τις δυνάμεις καταστολής τους. Έτσι θα πράξουμε και τώρα. Την προεκλογική περίοδο που ακολουθεί θα σταθούμε για άλλη μια φορά στις γειτονιές μας ανάχωμα στον φασισμό και στην προσπάθεια διάχυσης κοινωνικά του εθνικιστικού, ρατσιστικού και σεξιστικού δηλητηρίου. Μαζί με πολλούς άλλους και πολλές άλλες, όπως και τόσες άλλες φορές. Με όπλα μας την συνείδηση, την εξεγερτική ευαισθησία, τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη, για την ατομική και συλλογική χειραφέτηση.
Καλούμε σε στήριξη της κατάληψης στο πολιτιστικό κέντρο Αντώνης Σαμαράκης, Μικράς Ασίας και Παπαναστασίου, που έχει πραγματοποιηθεί από τις 14.00 για την ματαίωση της ομιλίας του Βελόπουλου και σε συγκέντρωση στις 18:00.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ
Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Μοτοπορεία ενάντια στο masterplan κράτους και πολυεθνικών 16/03/19, σε Κερατσίνι, Πέραμα, Δραπετσώνα

Το Σάββατο 16/3 πραγματοποιήθηκε μοτοπορεία, στις περιοχές του Κερατσινίου, του Περάματος και της Δραπετσώνας, στην οποία συμμετείχαν 30 μηχανάκια, ενάντια στο Master Plan κράτους και πολυεθνικών που δρομολογεί μια ευρείας κλίμακας καπιταλιστική ανάπλαση και επενδύσεις σε ολόκληρη την παραλιακή ζώνη από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα, με αποτέλεσμα την περαιτέρω υποβάθμιση, εκμετάλλευση και περίφραξη της ζωής μας.
Η μοτοπορεία, στη διάρκεια της οποίας πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια, γράφτηκαν συνθήματα και «πατήθηκαν» στένσιλ, είχε ως στόχο τόσο την αντιπληροφόρηση όσο και την ανάδειξη των (μέχρι στιγμής) σημείων τριβής του Master Plan με την καθημερινότητα των γειτονιών μας: τα καζάνια στο Πέραμα, τα διυλιστήρια της OIL ONE στη Δραπετσώνα, το κτίριο διακίνησης της COSCO στην ιχθυόσκαλα που είναι ο κύριος εκφραστής του Master Plan που κατέχει το 51% των μετοχών -από το 2021 το 67%- και της διοίκησης του ΟΛΠ, τα δημαρχιακά μέγαρα του Κερατσινίου και του Περάματος που αντιπροσωπεύουν τα ανταλλάγματα, τη σκόπιμη σιωπή και τη χειραγώγηση των τοπικών αρχοντίσκων σχετικά με την ενιαιότητα του πλάνου και την καταστροφικότητά του για τις περιοχές και τις ζωές μας. Σε αυτά τα σημεία κάναμε στάσεις και γράψαμε σχετικά συνθήματα.
Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από τη μοτοπορεία και τα σημεία παρέμβασης
Δημαρχείο Κερατσίνιου
 
Καζάνια στο Πέραμα
Δημαρχείο Περάματος
Κτίριο διακίνησης ΟΛΠ (Cosco)

Oil One

Eνάντια στο Μaster Plan κράτους και πολυεθνικών
στο παραλιακό μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα

Ενάντια στα καζάνια, τα διυλιστήρια, τη μόλυνση,
την περαιτέρω υποβάθμιση, περίφραξη και λεηλασία της ζωής μας

Αντίσταση - Αυτοοργάνωση - Αλληλεγγύη

Ο πολιτισμός της μόλυνσης, της εκμετάλλευσης, της υποταγής
δεν διορθώνεται, ανατρέπεται

Ενιαίο Άλσος στην περιοχή των πρώην Λιπασμάτων

 

Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας






κείμενο σε μορφή pdf



Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

αντιπατριαρχικές-αντισεξιστικές παρεμβάσεις

Τα απογεύματα, της Παρασκευής 01/03 και της Τρίτης 05/03, πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις στο Κερατσίνι και τη Νίκαια, από την πρωτοβουλία ενάντια στην πατριαρχία, τον σεξισμό, τους έμφυλους διαχωρισμούς και διακρίσεις του Ρεσάλτο, με τη συμβολή συντροφισσών από πολιτικά σχήματα των περιοχών του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας, ενάντια στην πατριαρχία, τη σεξιστική επιβολή, τις παραβιάσεις και τις δολοφονίες γυναικών.

η αφίσα των παρεμβάσεων

Την Παρασκευή, 25 συντρόφισσες ξεκινήσαμε από την πλατεία Νίκης (ζαρντέν), κρεμώντας πανό και γράφοντας τα πρώτα συνθήματα. Όλες μαζί, προχωρήσαμε στους δρόμους της περιοχής μοιράζοντας κείμενα στις περαστικές στο δρόμο, στις καφετέριες και τα μαγαζιά, γεμίζοντας την περιοχή με τρικάκια, κολλώντας αφίσες, πατώντας στένσιλ και γράφοντας συνθήματα. «Διακοσμήσαμε» με ένα χαρτοπανό και συνθήματα τον τοίχο του πρώην εργοστάσιου του Καχραμάνογλου και συνεχίσαμε την παρέμβαση με αφισοκολλήσεις, μοιράσματα κειμένων, γράφοντας αλλά και φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην έμφυλη βία, τον σεξισμό και την πατριαρχία, μέχρι που ολοκληρώσαμε την παρέμβαση στην πλατεία Λαού, στα Ταμπούρια. Ακριβώς με την ίδια φιλοσοφία, το απόγευμα της Τρίτης, στις 05.03, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στις γειτονιές της Νίκαιας και λίγες του Κορυδαλλού (Αθηνάς) από περίπου 20 συντρόφισσες, ομορφαίνοντας στο πέρασμά μας τους τοίχους, τις πλατείες και τους δρόμους της περιοχής με τρικάκια, συνθήματα, στένσιλ, αφίσες και μοιράζοντας εκατοντάδες κείμενα. 

Και στις δύο παρεμβάσεις ρίχτηκαν χιλιάδες τρικάκια, κολλήθηκαν πάνω από 700 αφίσες και μοιράστηκαν πάνω από 1500 κείμενα.
Δεν ήταν λίγες οι γυναίκες που συναντήσαμε στο δρόμο, που συμμερίζονταν το σπάσιμο της σιωπής σχετικά με την καθημερινότητα των έμφυλων διαχωρισμών, των σεξιστικών παραβιάσεων και επιβολών στο δρόμο, στο σχολείο, στη δουλειά, στο σπίτι, που ερχόμαστε αντιμέτωπα όσα πρόσωπα δεν «αντιστοιχούμαστε» στα κυρίαρχα αρρενωπά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές.

[Ακολουθούν φωτογραφίες από τις παρεμβάσεις, το κείμενο σε μορφή pdf και τα τρικάκια.]

 

Η απάντηση στα «γιατί» των ξυλοδαρμών, των βιασμών, των δολοφονιών...
είναι η πατριαρχία.


Καμία μόνη ποτέ και πουθενά


Η σιωπή δεν βοήθησε ποτέ…

Τσακίζουμε κάθε σεξιστή


genderprw@protonmail.com


το κείμενο των παρεμβάσεων



 
τα τρικάκια







Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Διασυλλογικό κάλεσμα στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ολικό αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη


 η αφίσα σε pdf εδώ

ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

των σφαγών, των χαρακωμάτων, των βομβαρδισμών και του στρατιωτικού ελέγχου, των γεωπολιτικών εντάσεων και των εθνοκρατικών ανταγωνισμών από τον Καύκασο έως την Μέση Ανατολή, της στρατηγικής της έντασης και των «θερμών επεισοδίων» για τις ΑΟΖ και τα ενεργειακά περάσματα στο Αιγαίο και τα Βαλκάνια, της αναβάθμισης των νατοϊκών βάσεων, των εξοπλισμών και της στρατιωτικοποίησης των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων, της επιθετικής επαναφοράς του δόγματος της «ισχυρής Ελλάδας στα Βαλκάνια».

ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ

της κανονικοποίησης των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών, της θανατοπολιτικής διαχείρισης αυτών που ορίζονται ως «περιττοί-ες», της όξυνσης του «αντεγκληματικού» και «αντι»τρομοκρατικού θεσμικού οπλοστασίου, της αναβάθμισης των ευρω-στρατιωτικών και ευρω-αστυνομικών σωμάτων, των συνεχών «ατυχών» θανάτων και βασανιστηρίων στα κρατητήρια τμημάτων, των βιασμών και των δολοφονιών γυναικών, του λιντσαρίσματος των «διαφορετικών», της λεηλασίας της φύσης και της πραγμοποίησης των ζώων, του εκβιασμού της μισθωτής σκλαβιάς και της φτωχοποίησης, της καθυπόταξης στους ειδήμονες της τεχνολογίας και των επιστημών, της καθημερινής εξάρτησης από τον θαυμαστό κόσμο των εικόνων και των εμπορευμάτων, της καθημερινότητας του φόβου και της μοναξιάς, της συναισθηματικής αποστέρησης, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.


ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ
ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης 

στον ολικό αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη 
όπου δικάζεται την ίδια μέρα για δύο διαφορετικές περιόδους ανυποταξίας.


ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΥΦ, Τετάρτη 13/3, 9 π.μ.

 






Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

Διασυλλογικό κείμενο αντιπληροφόρησης για τα στρατοδικεία των ολικών αρνητών στράτευσης τον Φεβρουάριο στο Ρουφ



Τα τρία στρατοδικεία ολικών αρνητών στράτευσης -Κωνσταντίνου Γουνιτσιώτη, Στράτου Μωυσή και Παύλου Χριστόπουλου- στο Ρουφ μέσα σε διάστημα μόλις 12 ημερών (6 & 18 Φεβρουαρίου) εντάσσονται στο πλαίσιο μίας ευρύτερης συστημικής όξυνσης των εθνικών ιδεωδών και του μιλιταρισμού. Ο λόγος, οι δράσεις και η συλλογική στάση όσων αρνούνται τόσο τον πολιτισμό της αρβύλας όσο και τη στρατιωτική καταστολή, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων, των κοινωνικών αντιστάσεων, της ανυπακοής ενάντια σε κράτη, αφεντικά, πατριαρχία και όλα τα ιδεολογήματά τους. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης τοποθετήθηκαν από κοινού δημόσια με συλλογικό κείμενο εν όψει των στρατοδικείων τους, ενώ με συλλογικές αποφάσεις επιλέχθηκε οι τρεις υποθέσεις να ενοποιηθούν καθώς -πέραν της αμφισβήτησης του θλιβερού θιάσου των στρατοδικών- όπως διατυπώθηκε εκ των προτέρων δημόσια από τους διωκόμενους: «δεν θεωρούμε τις διώξεις μας «εξατομικευμένες» (όπως ορίζει το δίκαιο), αλλά ως μια ενιαία κατασταλτική κίνηση από την πλευρά του κράτους και του στρατού και ενιαία τις αντιμετωπίζουμε. Δεν υπάρχουν τρεις διώξεις. Η δίωξη είναι μία και είναι διαρκής και απευθύνεται σε όλους και όλες που δεν θέλουν να χωρέσουν στην γαλανόλευκη κανονικότητα και τον χακί εκβιασμό της.»
Το πρωί της Τετάρτης 6 Φεβρουαρίου στο στρατοδικείο Ρουφ (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας των δύο εκ των τριών ολικών αρνητών στράτευσης), έπειτα από μία σειρά εκδηλώσεων και κινήσεων αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10), πραγματοποιήθηκε πορεία από το μετρό του Κεραμεικού και συγκέντρωση αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης, η οποία πλαισιώθηκε από περίπου 100 συντρόφους/ισσες που βρίσκονταν στην είσοδο, αλλά και εντός του στρατοδικείου. Σε μία γεμάτη από αλληλέγγυους/ες αίθουσα του στρατοδικείου, η συλλογική στάση των 3 διωκόμενων συντρόφων αμφισβήτησε έμπρακτα τόσο την στρατιωτική καταστολή όσο και τους ρόλους των «μαρτύρων» και των «κατηγορουμένων». Με συλλογικές και αλληλοσυμπληρούμενες πολιτικές τοποθετήσεις -αντί «μαρτυρικών καταθέσεων» και «απολογιών»- κατά την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης αποδόμησαν τα εθνικά/πατριαρχικά ιδεολογήματα, τον ρόλο και τη φύση του στρατού και του μιλιταρισμού ενάντια στους «από κάτω» και τις κοινωνικές αντιστάσεις, ανέδειξαν τα πραγματικά διακυβεύματα της στρατιωτικής καταστολής τόσο διαχρονικά όσο και στην τρέχουσα περίοδο της όξυνσης των πολεμικών λόγων και διεργασιών, αρνήθηκαν την εξατομίκευση των συνεχών πολιτικών διώξεων ολικών αρνητών στράτευσης ενοποιώντας με τη συλλογική παρουσία τους τις τρεις υποθέσεις τους σε μία. Στο τέλος της τελευταίας τοποθέτησης και πριν ξεκινήσει η αγόρευση της στρατιωτικής εισαγγελέα, οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές μαζί με τον αλληλέγγυο κόσμο αποχωρήσαμε συλλογικά από το στρατοδικείο φωνάζοντας αντιμιλιταριστικά συνθήματα και πραγματοποιήσαμε ξανά πορεία αλληλεγγύης, καταλήγοντας στο μετρό του Κεραμεικού. Αρνηθήκαμε να παρακολουθήσουμε τη συνέχιση μιας κακοστημένης θεατρικής παράστασης που θα κατέληγε σε προαποφασισμένη καταδίκη, καθώς και τη «νέα» διαδικασία θεσμικής παρωδίας που θα ακολουθούσε αμέσως μετά για το δεύτερο στρατοδικείο, στο οποίο θα δικαζόταν ως «κατηγορούμενος» ο ένας από τους δύο «μάρτυρες».
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συλλογική παρουσία στο στρατοδικείο όχι μόνο έθεσε τους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης με τις ιεροτελεστίες και τα θέσφατα του στρατοδικείου, αλλά απέτρεψε επίσης μία νέα κατασταλτική μεθόδευση της τελευταίας περιόδου της αριστερής διακυβέρνησης (όπως συνέβη πρόσφατα σε αντίστοιχες υποθέσεις συντρόφων στη Θεσσαλονίκη), κατά την οποία οι διωκόμενοι ολικοί αρνητές συλλαμβάνονται επί τόπου στην ίδια τους τη δίκη προκειμένου να ασκηθεί εκ νέου δίωξη για την αμέσως επόμενη «περίοδο ανυποταξίας» από αυτήν που εκδικάζεται και κατ’ επέκταση την επιβολή νέου προστίμου 6 χιλιάδων ευρώ. Αυτός ο νέος κατασταλτικός πειραματισμός αποτυπώνει ξεκάθαρα την εκδικητικότητα και τον πολιτικό σχεδιασμό του στρατιωτικού μηχανισμού για συνεχείς και επαναλαμβανόμενες διώξεις απέναντι σε όσους αρνούνται να τον υπηρετήσουν (όπως συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν με τα συνεχή εντάλματα σύλληψης και τα αυτόφωρα σε ολικούς αρνητές στράτευσης για το πλημμεληματικό κατά τα άλλα «αδίκημα» της ανυποταξίας). Ωστόσο, η σύλληψη ενός εκ των δύο «κατηγορουμένων» που εξ αρχής μεθοδευόταν «διακριτικά» μέσω νευμάτων μεταξύ στρατιωτικής εισαγγελέα και αστυνομίας, εν τέλει δεν εκτελέστηκε λόγω των απρόβλεπτων μεταβλητών που έθετε η συλλογική παρουσία των αλληλέγγυων. Έτσι, αμέσως μετά τη συλλογική αποχώρηση ολικών αρνητών και αλληλέγγυων, στρατοδίκες και μπάτσοι επιδόθηκαν σε έναν δημόσιο κωμικοτραγικό διάλογο αναζήτησης ευθυνών για την αποτυχία τους. Η έδρα του στρατοδικείου συνέχισε το θλιβερό μακιαβελικό της μονόπρακτο σε μία σχεδόν άδεια αίθουσα, καταδικάζοντας τους ολικούς αρνητές στράτευσης Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη και Στράτο Μωυσή σε ποινές 12 και 18 μηνών αντίστοιχα, με 3ετή αναστολή.
Με δεδομένη την ξεκάθαρη, συνολική και συλλογική τοποθέτηση των τριών διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης στις 6 Φεβρουαρίου ενάντια στον στρατιωτικό μηχανισμό, την καταστολή και τις επαναλαμβανόμενες διώξεις, το διακύβευμα της 18ης Φεβρουαρίου (ημέρα εκδίκασης της ανυποταξίας του τρίτου ολικού αρνητή στράτευσης) πέρασε από την αλληλεγγύη στους διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης στον αντιμιλιταρισμό των αντιστεκόμενων και πέρα από τα στενά όρια της άρνησης της υποχρεωτικής θητείας, κάτι που αποτέλεσε άλλωστε και βασικό σημείο της τοποθέτησης των τριών συντρόφων στο προηγούμενο στρατοδικείο (κινήσεις που έγιναν ενόψει του στρατοδικείου της 18ης Φλεβάρη 1,2,3,4). Με συλλογικούς όρους, οι τρεις διωκόμενοι σύντροφοι αρνήθηκαν συνειδητά να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους μία εκ των πραγμάτων καταγέλαστη διαδικασία, ακόμα και για τους λάτρεις του νόμου και της τάξης. Δεκάδες αλληλέγγυοι/ες βρέθηκαν ξανά μέσα και έξω από την αίθουσα. Τον λόγο αυτή τη φορά ενάντια στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τη στρατιωτική καταστολή πήραν δύο συντρόφισσες, οι οποίες ανέδειξαν επιπλέον τον κομβικό ρόλο του στρατού στις πατριαρχικές σχέσεις, την αντρική κυριαρχία, τη σεξιστική βία και τις έμφυλες διακρίσεις, ξεκαθάρισαν ότι η ολική άρνηση στράτευσης είναι κομμάτι της ευρύτερης άρνησης της πατριαρχίας και του αγώνα ενάντια στους έμφυλους διαχωρισμούς. Οι συντρόφισσες, ως ολικές αρνήτριες στράτευσης, δήλωσαν ότι αρνούνται όχι μόνο να υπακούσουν στις διαταγές και τους εκβιασμούς της «υποχρεωτικής θητείας» -όποτε κι αν αυτό ζητιόταν ή ζητηθεί- αλλά και να δεχτούν τη δήθεν κανονικότητα του μιλιταρισμού που, εκτός των τειχών της δύσης, βυθίζει ολόκληρους πληθυσμούς στα σκοτάδια των πολέμων και των εθνοκαθάρσεων και εντός των τειχών των σύγχρονων μητροπόλεων εθίζει στο φόβο και την υποταγή στην κρατική βία, φωλιάζοντας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας και των κοινωνικών σχέσεων. Όπως έκαναν και οι τρεις διωκόμενοι ολικοί αρνητές στράτευσης στις 6 Φλεβάρη, αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν τόσο το στρατοδικείο όσο και τον στρατιωτικό μηχανισμό συνολικά, αντιστρέφοντας τους ρόλους «κοινού» και «έδρας», «κατηγορούμενου» και «κατήγορου» και βάλλοντας ενάντια στους φυσικούς φορείς όλων των μεθοδεύσεων καταστολής που έχουν εφεύρει στρατολογίες και στρατοδίκες εδώ και σχεδόν 30 χρόνια, από την εμφάνιση των πρώτων αναρχικών ολικών αρνητών στράτευσης. Φυσικά, χωρίς καμιά έκπληξη από πλευράς μας, η έδρα καταδίκασε τον ολικό αρνητή στράτευσης Παύλο Χριστόπουλο με 18 μήνες φυλάκισης με 3ετή αναστολή ξεπερνώντας τα όρια της εκδικητικότητας, όπως και στις δύο προηγούμενες υποθέσεις, αφού το ανώτατο όριο της ποινής είναι 24 μήνες.
Τα στρατοδικεία των τριών συντρόφων δεν αποτέλεσαν κάποιου είδους κορύφωση, αλλά μια ακόμα στιγμή για τη διάχυση κοινωνικά αντιμιλιταριστικού λόγου και δράσεων πάνω στα διακυβεύματα της περιόδου, για τη συλλογικοποίηση των αρνήσεων και της στάσης των διωκόμενων στο στρατοδικείο ενάντια σε κράτη, έθνη, στρατούς και πατριαρχία, ενάντια στον πολιτισμό των στρατοπέδων και των διαταγών, για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης. Συγχρόνως, ανέδειξαν ότι οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να μετατρέψουν το πλέον στημένο και κακόγουστο θεσμικό θέατρο σε ανοιχτό πεδίο αντιπαράθεσης. Σε μία εποχή όπου τα εθνικά ιδεώδη, ο μιλιταρισμός και η πολεμική διαδικασία αναδύονται για να διαχωρίσουν και να επιτεθούν στους «από κάτω» μέσω εθνικοπατριωτικών ιδεολογημάτων αριστερής και δεξιάς προέλευσης, η αλληλεγγύη και οι ακηδεμόνευτοι αγώνες θα ανοίγουν ρωγμές στους σχεδιασμούς της εξουσίας και τον πόλεμο των κυρίαρχων.
Η επόμενη πράξη θα λάβει χώρα στον ίδιο χώρο παραστάσεων, γνωστό και ως στρατοδικείο ΡΟΥΦ, την Τετάρτη 13 Μάρτη, όπου και εκδικάζεται η υπόθεση του ολικού αρνητή στράτευσης Μπάμπη Τσιλιανίδη, για δύο διαφορετικές περιόδους ανυποταξίας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ, ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
  ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ, ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ 
 ΜΠΑΜΠΗ ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ, ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΥΦ, 13/3, 9π.μ.


Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Ενημέρωση από το στρατοδικείο των 3 ολικών αρνητών στράτευσης στο Ρουφ, την Τετάρτη 6/2

Το πρωί της Τετάρτης 6/2 στο στρατοδικείο Ρουφ της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 3 διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη, Στράτο Μωυσή και Παύλο Χριστόπουλο που διώκονται για την επιλογή τους να αρνηθούν να υπηρετήσουν τον δολοφονικό μηχανισμό του στρατού. Δεκάδες αλληλέγγυοι/ες έφτασαν με πορεία στον χώρο του στρατοδικείου όπου αναρτήθηκαν πανό αλληλεγγύης, μοιράστηκαν κείμενα και τρικάκια και φωνάχτηκαν αντιμιλιταριστικά συνθήματα απέναντι στον κόσμο των εθνικών ιδεωδών, των συρματοπλεγμάτων, της υποταγής και της αρβύλας.

Εντός της αίθουσας του στρατοδικείου, η συλλογική παρουσία τόσο των 3 διωκόμενων ολικών αρνητών στράτευσης όσο και των αλληλέγγυων αμφισβήτησαν το στρατιωτικό δίκαιο (ενοποιώντας τις υποθέσεις τους σε μία διαδικασία με διαδιοχικές πολιτικές τοποθετήσεις αρνούμενοι τους ρόλους των «μαρτύρων» και των «κατηγορουμένων»), αποδόμησαν τα εθνικά/πατριαρχικά ιδεολογήματα της εκπειθάρχησης και του χακί καταναγκασμού, έθεσαν τα πραγματικά διακυβεύματα της στρατιωτικής καταστολής στην τρέχουσα περίοδο της όξυνσης της πολεμικής διαδικασίας και του μιλιταρισμού, ενώ όρθωσαν ένα σαφές ανάχωμα στις μεθοδεύσεις, τους πειραματισμούς και την εκδικητικότητα της στρατιωτικής καταστολής. Με τη λήξη της τελευταίας τοποθέτησης του ολικού αρνητή στράτευσης Κωνσταντίνου Γουνιτσιώτη (αφού είχαν προηγηθεί οι τοποθετήσεις του Στράτου Μωυσή και του Παύλου Χριστόπουλου), πραγματοποιήθηκε συλλογική αποχώρηση των 3 ολικών αρνητών στράτευσης και όλων των αλληλέγγυων, αρνούμενοι/ες να παρακολουθήσουν μία σαθρή και κωμικοτραγική διαδικασία ομαδικών πολιτικών διώξεων (που σκόπιμα εξετάζονται χωριστά) και προαποφασισμένων καταδικών. Την ίδια στιγμή που οι περίπου 100 αλληλέγγυοι/ες και ολικοί αρνητές στράτευσης αποχωρούσαν από το Ρουφ με αντιμιλιταριστική πορεία, η έδρα του στρατοδικείου συνέχισε το θλιβερό μακιαβελικό της μονόπρακτο σε μία σχεδόν άδεια αίθουσα, καταδικάζοντας τους ολικούς αρνητές στράτευσης Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη και Στράτο Μωυσή σε ποινές 12 και 18 μηνών αντίστοιχα.

Τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου στις 9πμ στο στρατοδικείο του Ρουφ δικάζεται ο ολικός αρνητής στράτευσης Παύλος Χριστόπουλος. Για ακόμα μία φορά, η αλληλεγγύη και η εναντίωση στα έθνη, τα κράτη και τους στρατούς θα βρεθούν και πάλι αντιμέτωπες με τη στρατιωτική καταστολή, χωρίς να αφήσουν κανέναν μόνο του απέναντι στις εκδικητικές μεθοδεύσεις και τον χακί εκβιασμό. 

Κάτω τα κράτη, τα έθνη και οι πατρίδες
Οι άνθρωποι δεν είναι κρέας για οβίδες

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης

Παύλο Χριστόπουλο, Κωνσταντίνο Γουνιτσιώτη και Στράτο Μωυσή

*αναδημοσίευση απο το blog της πρωτοβουλίας για την ολική άρνηση στράτευσης








Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

Πανό, χαρτοπανό και αφίσες αλληλεγγύης στους 3 διωκόμενους ολικούς αρνητές στράτευσης

Την Κυριακή 4/2, τοποθετήθηκαν πανό και κολλήθηκαν χαρτοπανό και αφίσες σε γέφυρες στην Πέτρου Ράλλη, τον Κηφισό και τον Σκαραμαγκά.

Η δράση αυτή έγινε στο πλαίσιο διασυλλογικών παρεμβάσεων και κινήσεων αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης που δικάζονται στο στρατοδικείο του Ρουφ στις 6 και 18 Φλεβάρη.

Το σχετικό διασυλλογικό κείμενο και αφίσες με τα καλέσματα αλληλεγγύης στο στρατοδικείο του Ρουφ.