Κάτω τα κράτη και οι στρατοί - άρνηση θητείας ολική

Στα λευκά κελιά της Τουρκίας βρίσκεται από τις 6 Γενάρη ο αναρχικός/αντιμιλιταριστής Volkan Sevinc (Βολκάν Σεβίντς), που συνελήφθη σε κεντρικό σημείο στην Άγκυρα, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αντιρρησία συνείδησης Enver Aydemir (Ενβέρ Αϊντεμίρ).

Ο Enver είχε δηλώσει δημόσια την άρνησή του να υπηρετήσει στον τουρκικό στρατό τον Ιούλιο του 2007, με αποτέλεσμα να φυλακιστεί από τις στρατιωτικές αρχές, όπου και βασανίστηκε.. Μετά από το στρατιωτικό δικαστήριο τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, αφέθηκε ελεύθερος με τον όρο να παρουσιαστεί στο στρατό. Ο Enver δεν παρουσιάστηκε και έτσι συνελήφθη ξανά, με την κατηγορία της λιποταξίας, στις 24 Δεκέμβρη 2009, καθώς πήγαινε σε συνέλευση για τους αντιρρησίες συνείδησης στην Κωνσταντινούπολη. Τώρα κρατείται στη στρατιωτική φυλακή Μάλτεπε, στην Κωνσταντινούπολη.

Οι αναρχικοί, αριστεροί και αλληλέγγυοι, που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Enver, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στην Άγκυρα, στις 6 Γενάρη, προσπάθησαν να ανοίξουν πανό με σύνθημα «Λευτεριά στον Enver Aydemir» και να διαβάσουν σχετικό κείμενο αλληλεγγύης, όταν δέχτηκαν επίθεση από τα τουρκικά ΜΑΤ. Οι μπάτσοι συνέλαβαν 23 διαδηλωτές, στην πλειοψηφία τους αναρχικούς. Μετά από 24ωρη κράτηση, οι 22 αποφυλακίστηκαν και οι 19 από αυτούς βρέθηκαν να κατηγορούνται με το γνωστό άρθρο 318 περί "αποξένωσης του λαού από το στρατιωτικό καθήκον" (νόμος που απαγορεύει και τιμωρεί όποιον προτρέψει άλλον να μην καταταγεί ή κάνει προπαγάνδα κατά της στρατιωτικής θητείας) και το γελοίο νόμο περί «επαίνου του εγκλήματος και του εγκληματία». Ο αναρχικός και αντιμιλιταριστής Volkan, που βαρύνεται με τις ίδιες κατηγορίες, προφυλακίστηκε φερόμενος ως υποκινητής. Κρατείται στις φυλακές τύπου F (λευκά κελιά) Σιντζάν στην Άγκυρα μέχρι την μέρα της δίκης του, στις 15 Φλεβράρη και κινδυνεύει να καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 χρόνια, όπως και οι άλλοι 19 συλληφθέντες.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΕΤΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ
την Πέμπτη 11/2/2010
ώρα 17:30

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ-ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΗ VOLKAN
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ENVER
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 19

Αλληλέγγυοι/ες

Κράτος-ΜΜΕ-φασιστοειδή όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

Ανακοίνωση ανοιχτής συνέλευσης Πρυτανείας

Σήμερα 5 Φλεβάρη αναρχικοί/ές, αντιεξουσιαστές/στριες, αντιφασίστες/στριες επιλέγουμε να κρατήσουμε ανοιχτό ως χώρο συνδιαμόρφωσης και αγώνα το κτίριο της Πρυτανείας στα Προπύλαια. Σκοπός μας είναι η ζύμωση και η αντιπληροφόρηση εν όψει της αυριανής αντιφασιστικής συγκέντρωσης, που έχει καλεστεί για τις 11:00 στα Προπύλαια. Μιας συγκέντρωσης που στέκεται απέναντι στο εθνικιστικό και ρατσιστικό συρφετό των φασιστικών ομάδων, που καλούν αύριο στις 15:00 στα Προπύλαια. Μιας συγκέντρωσης που αντιπαραθέτει την αλληλεγγύη των καταπιεσμένων στα κρατικά και παρακρατικά πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες. Στεκόμαστε εχθρικά τόσο απέναντι στο θεσμικό ρατσισμό, έτσι όπως εκφράζεται και μέσα από το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, όσο και απέναντι σε όσους με τα μισάνθρωπα καλέσματά τους επιδιώκουν τη φυσική εξόντωση των μεταναστών.

Την ίδια στιγμή που το κράτος στοχοποιεί τους χώρους αντίστασης συνολικά, οι φασίστες επιχειρούν να εισβάλουν σ’ ένα χώρο, που μέσα από σκληρούς αγώνες ανήκει στον κόσμο της ελευθερίας και της αντίστασης.Δε σκοπεύουμε να αφήσουμε ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο στο κράτος και το παρακράτος.

Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο/η στην ανοιχτή συνέλευση στο χώρο της Πρυτανείας στις 20:00 με θέμα την αυριανή αντιφασιστική συγκέντρωση στα Προπύλαια (Σάββατο 6/2, 11:00πμ).

ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ,

ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Ανοιχτή Συνέλευση Πρυτανείας

"Αντι"εγληματική πολιτική, αστυνομικός της γειτονιάς, τοπικά συμβούλια πρόληψης της εγκληματικότητας

«Αντι»εγκληματική πολιτική στηριγμένη σε έξι άξονες εξήγγειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης για την περιοχή της Αττικής, στη συνάντηση του στις 26 Γενάρη με 27 δημάρχους και 17 προέδρους κοινοτήτων της περιοχής της Ανατολικής Αττικής:

1. Συγκρότηση πιλοτικών αστυνομικών τμημάτων.

2. Συγκρότηση τοπικών συμβουλίων πρόληψης εγκληματικότητας.

3. Συνεργασία της Ελληνικής Αστυνομίας με τους δήμους και τις δημοτικές αστυνομίες με βάση συγκεκριμένο μνημόνιο.

4. Καθιέρωση και λειτουργία του θεσμού του αστυνομικού της γειτονίας στην περιοχή.

5. Ενεργοποίηση του Κεντρικού Συμβουλίου Πρόληψης Εγκληματικότητας σε συνεργασία με την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος.

6. Εμφανή αστυνόμευση ώστε να υπάρξει και πρόληψη της εγκληματικότητας και ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών.
 

Διαφωτιστικά αποσπάσματα από τον αστικό ημερήσιο τύπο των τελευταίων ημερών για τον "αστυνομικό της γειτονιάς"… 

«Φορώντας στην αριστερή πλευρά του σακακιού κονκάρδες που αναγράφουν «αστυνομικός της γειτονιάς» και χρησιμοποιώντας δίκυκλα σκούτερ με την ίδια ένδειξη στον ανεμοθώρακα, ξεκίνησαν από τις 17 Γενάρη περιπολίες 218 αστυνομικοί που υπηρετούν σε 45 Αστυνομικά Τμήματα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Για την Αττική έχουν διατεθεί 114 αστυνομικοί που υπηρετούν σε 18 αστυνομικά τμήματα, 28 αστυνομικοί σε υπηρεσίες της Θεσσαλονίκης και 76 στην επαρχία.» (στα τσακίδια και το συντομότερο πίσω στις γιάφκες των τμημάτων σας γουρούνια, που θέλετε να κάνετε αστυνομική κατάληψη των γειτονιών και να στήσετε δίκτυα κοινωνικής ρουφιανιάς -σημείωση δική μας).

«Οι 218 αστυνομικοί διαθέτουν επαγγελματική κάρτα η οποία -σαν τυπική μπίζνες καρντ- περιλαμβάνει το ονοματεπώνυμό τους, τον αριθμό του υπηρεσιακού τους κινητού και το e-mail της υπηρεσίας τους. Η κάρτα αυτή θα είναι διαθέσιμη στους πολίτες και θα μοιράζεται δια ζώσης.» (σα να διαφαίνεται ότι θα «σπάσουν» τα τηλέφωνα τους και θα πάθουν overload τα mail τους από φάρσες -σημείωση δική μας). 

«Στην Αττική θα λειτουργήσουν πειραματικά 18 τέτοια δίκτυα περιπολιών που θα καλυφθούν από 114 αστυνομικούς. Ανάμεσα στις επιλεγείσες περιοχές βρίσκονται η Κυψέλη, τα Πατήσια, το Παγκράτι, η Νίκαια, το Μαρούσι, το Χαλάνδρι, η Γλυφάδα η Ηλιούπολη, η Καλλιθέα, το Αιγάλεω, οι Αχαρναί, το Ίλιον, το Περιστέρι, ο Άγιος Παντελεήμονας.» (Νίκαια, Αιγάλεω, Περιστέρι, Ίλιον… την τιμητική τους έχουν -όλως τυχαίως- οι περιοχές της δυτικής αττικής -σημείωση δική μας).

«Ο αστυνομικός της γειτονιάς θα είναι ο «δικός» μας άνθρωπος. Γενικά επιδιώκει τη διείσδυση και την ενσωμάτωσή του στην τοπική κοινωνία, ώστε να αποτελέσει μέρος της καθημερινής ζωής των πολιτών, να γνωρίσει καλύτερα οποιοδήποτε χαρακτηριστικό του χώρου που επιτηρεί και να μετατραπεί τελικά σε “πρώτη κεραία” της γειτονιάς.» (σαν τον μετεμφυλιακό χαφιέ δηλαδή, με μόνη διαφορά ότι σήμερα θα είναι υπηρεσιακός και ένστολος -σημείωση δική μας). 

«Όπως αναφέρεται στο σχετικό ενημερωτικό φυλλάδιο, ο αστυνομικός της γειτονιάς «δεν είναι αρμόδιος για να παρεμβαίνει σε εγκληματικές ενέργειες. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο πολίτης πρέπει να επικοινωνεί απευθείας με την Άμεση Δράση». Η δική του αρμοδιότητα είναι να προσέχει τους πολίτες (να τους επιτηρεί και να τους καταδίδει δηλαδή -σημείωση δική μας) και σε αυτό το πλαίσιο, όπως σημειώνεται στο ίδιο φυλλάδιο, να «παρίσταται στις συγκεντρώσεις ή στις συνελεύσεις τοπικών φορέων και κατοίκων, όπου συζητούνται θέματα ασφάλειας και προστασίας των πολιτών» (δηλαδή θα επιδιώξουν να εμφανιστούν σε ανοιχτές εκδηλώσεις, λαϊκές συνελεύσεις και άλλες σχετικές κοινωνικές παρεμβάσεις; Πολύ καζούρα και γιαούρτι προβλέπεται να πέσει, κρίμα τα «παιδιά» -σημείωση δική μας). 

«Εμείς, πάντως, που ασχολούμαστε με το αστυνομικό ρεπορτάζ είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πόσο πολλά είναι τα οφέλη από αυτόν τον θεσμό, ο οποίος καλύπτει όλο το φάσμα του εγκλήματος στη χώρα μας. Θα έχει αποτελέσματα τόσο στη δίωξη του κοινού εγκλήματος όσο και της τρομοκρατίας.» (Πάνος Σόμπολος, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, αρχιερέας της δημοσιοκαφρίλας και της ρουφιανιάς εδώ και χρόνια. Άξιος ο μισθός σου Πάνο... -σημείωση δική μας). 

…και για τα "τοπικά συμβουλία πρόληψης της παραβατικότητας"

«Τα τοπικά συμβούλια πρόληψης παραβατικότητας θα συστήνονται και θα λειτουργούν με απόφαση του δημάρχου μετά από πρόταση του Δημοτικού Συμβουλίου, όμως τα γενικότερα θέματα που αφορούν στη συγκρότηση, οργάνωση και λειτουργία και τη συνεργασία τους με τις αρμόδιες αρχές και φορείς, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια καθορίζονται με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Στα συμβούλια μετέχουν και αστυνομικοί εν ενεργεία που ορίζονται με απόφαση του τοπικού αστυνομικού διοικητή και οι συνεδριάσεις τους ανακοινώνονται υποχρεωτικά στην τοπική αστυνομική αρχή […]. Επίσης, ζητήθηκε από τη πλευρά των δημάρχων περισσότερες αρμοδιότητες για τις δημοτικές αστυνομίες και τον εξοπλισμό τους με αμυντικά μέσα.» (μην ξεχάσουν να μας καλέσουν τα δημοτικά συμβούλια των περιοχών μας όταν θα αποφασίσουν να συζητήσουν την πρόταση για συγκρότηση τοπικών συμβουλίων πρόληψης της εγκληματικότητας -σημείωση δική μας).

Οι αυτοοργανωμένοι χώροι αντιστέκονται στις κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις

λευτεριά

Σε ποικιλότροπη φορά

Ήσυχο νερό
σκάβει, τρυπάει το βουνό.
Υπόγεια ρεύματα
ανοίγουν διαδρομές, περάσματα.
Διακλαδίζονται συσσωρεύονται.
Αναβλύζουν ως πηγές
κι άλλες φορές ως πίδακες πηδούν.
Ελεύθερης πτώσης καταρράκτες.
Από 'κει, στην κοίτη.
Ρέουν, σε ρέματα και ποταμούς
στις εκβολές του δέλτα.
Ξεχύνονται στα ανοιχτά
πλημμύρα.
Αδάμαστη θάλασσα

του Α., Ιούνιος 2009, στο 4ο φύλλο του ΡΕΣΑΛΤΟ

Κουκίδες από το ψηφιδωτό των ημερών μας

Στο Ροζάρνο της νότιας Ιταλίας η ολιγοήμερη εξέγερση των αφρικανών μεταναστών εργατών γης «χωρίς χαρτιά» (μετά από πυροβολισμούς που δέχτηκαν κάποιοι από αυτούς ενώ επέστρεφαν από τα χωράφια από νεαρούς ντόπιους) έληξε με σφοδρή αστυνομική καταστολή, αντισυγκεντρώσεις και φονικές επιθέσεις των ντόπιων, μαζικές απελάσεις, εγκλεισμό χιλιάδων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, παραπλανητική δαιμονοποίηση των κυκλωμάτων της μαφίας (που παρεμπιπτόντως αποτελεί βασικό πυλώνα συγκρότησης και λειτουργίας του ιταλικού κράτους), κυβερνητικές και ακροδεξιές διαπιστώσεις του στυλ «ορίστε που μας έχει φτάσει η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση» και αριστερές απορίες του στυλ «και ποιος θα μαζέψει τώρα τα πορτοκάλια στο Ροζάρνο;». Κάθε ομοιότητα με τη Νέα Μανωλάδα στον Πύργο Ηλείας, τη συγκομιδή της φράουλας, την απεργία πριν 2 χρόνια των παραπηγματούχων ασιατών -ως επί το πλείστον- μεταναστών για μεροκάματο στα 28 από τα 23 ευρώ και τον «σωφρονισμό» τους με λοστούς και καραμπίνες από τραμπούκους των τσιφλικάδων με τις πλάτες της αστυνομίας δεν είναι βέβαια ούτε τυχαία ούτε συμπτωματική. Όπως επίσης και κάθε ομοιότητα με τη Νέα Μηχανιώνα έξω από τη Θεσσαλονίκη και την πρόσφατη απεργία των αιγύπτιων αλιεργατών ενάντια στη μείωση των αποδοχών τους από τους ιδιοκτήτες των αλιευτικών σκαφών.
Στην Αϊτή των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών από το σεισμό, αυτό που καταφθάνει εντατικά και διαρκώς δεν είναι «ανθρωπιστική βοήθεια» αλλά χιλιάδες στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών και των ΗΠΑ, με τους τελευταίους να έχουν καταλάβει κυριολεκτικά την χώρα. Στρατιωτική επιχείρηση μετά από «φυσική καταστροφή» όχι για την «υποστήριξη» ή την «ασφάλεια» της «ανθρωπιστικής βοήθειας» αλλά για τη διασφάλιση του νόμου, της τάξης και της ομαλότητας. Όλως τυχαίως μόνο οι φτωχοί έχουν τόσα θύματα από «φυσικά φαινόμενα» (σεισμούς, τυφώνες, πλημμύρες, τσουνάμια κλπ) και τόσους μπάτσους και στρατιώτες να τους φυλάνε για να μην παρεκτραπούν ακόμα κι όταν έχουν πεθάνει μαζικά.
Στην Ελλάδα το υπουργείο εσωτερικών προωθεί νομοσχέδιο για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που οι γονείς τους μένουν τουλάχιστον 5 χρόνια νόμιμα στη χώρα. Δηλαδή τα υπόλοιπα παιδιά που γεννιούνται από μετανάστες γονείς «χωρίς χαρτιά» θα συνεχίσουν να μην υπάρχουν, να είναι αόρατα παρότι ζουν, μεγαλώνουν, πηγαίνουν σχολείο και κατόπιν σπουδάζουν ή εργάζονται εδώ.
Στην Ελλάδα πάλι, δεν πέρασαν 100 μέρες από την ανάληψη της νέας διακυβέρνησης και πλέον ακόμα και οι αφελείς έχουν καταλάβει ότι το εμπόριο ελπίδας και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα τελείωσαν. Τα ποσοστά ανεργίας προβλέπεται ότι θα εκτοξευθούν την τρέχουσα χρονιά ενώ το περίφημο «πρόγραμμα σταθερότητας» (υπό την επίβλεψη της ΕΕ) δεν είναι τίποτε άλλο από ένα νέο κρατικό «πρόγραμμα λιτότητας» που υποστηρίζει τη σκληρότερη ταξική επίθεση του κεφαλαίου, με περισσότερη εργασιακή επισφάλεια, εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης, καθήλωση των αποδοχών, συρρίκνωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και δεκάδες νέα -έμμεσα ή άμεσα- φορολογικά χαράτσια.
Και κάπου μέσα σε όλα αυτά η χυδαιότητα της μεταφοράς της δίκης του Κορκονέα και του Σαραλιώτη, των μπάτσων φονιάδων του Αλέξη, στην Άμφισσα.
Οι φυγόκεντρες τάσεις του συστήματος έχουν αυξηθεί επικίνδυνα και οι όπου γης κυρίαρχοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να μη χάσουν τον έλεγχο της κατάστασης. Κάθε στιγμή και σε κάθε σημείο ελλοχεύει η πιθανότητα ξεσπάσματος κοινωνικών εξεγέρσεων και μάλιστα με μεταδοτικές δυνατότητες. Μόνο τους χαρτί η διάχυση και η επικυριαρχία του φόβου και η εμφάνιση των κρατών ως απαραίτητων (και μοναδικών) προστατών των κοινωνιών απέναντι στους πανταχού παρόντες κινδύνους: από την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία μέχρι τους μετανάστες και τη νέα γρίπη. Έτσι έχουν τα πράγματα. Η οικονομική και πολιτική τρομοκρατία, η κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα πάνε χέρι-χέρι.
«Δεν υπάρχει πια ομορφιά ή παρηγοριά, παρά μόνο στη ματιά που πέφτει στη φρίκη, αντιστέκεται σ’ αυτήν και δεν έχει χάσει καθόλου την επίγνωση της αρνητικότητας που είναι βαθιά ριζωμένη στη δυνατότητα για το καλύτερο».

Τετάρτη 20 Γενάρη η δίκη των 5 συλληφθέντων από την αντιρατσιστική παρέμβαση στον Αγ. Παντελεήμονα στις 9 Ιούνη 2009

Το πρωί της Τετάρτης 20 Γενάρη στα δικαστήρια της Ευελπίδων θα γίνει η δίκη των 5 συλληφθέντων της αντιρατσιστικής παρέμβασης (μοίρασμα κειμένων, αναγραφή συνθημάτων, άνοιγμα της παιδικής χαράς), της 9ης Ιούνη 2009 στην πλατεία Αγ. Παντελεήμονα. Η παρέμβαση, όπως και αρκετές άλλες με αποκορύφωμα την πορεία 2500 διαδηλωτών στις 7 Ιούλη 2009 ενάντια στο σύγχρονο απαρτχάιντ, είχε οργανωθεί από αναρχικούς, αντιεξουσιαστές και αλληλέγγυους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την ολοκλήρωση της παρέμβασης, ομάδα «αγανακτισμένων κατοίκων» επιχείρησε να επιτεθεί στους συγκεντρωμένους μέσα από τις αστυνομικές δυνάμεις φύλαξης του τοπικού αστυνομικού τμήματος για να απωθηθούν από την περιφρούρηση. Ακολούθως, το έργο της επίθεσης ανέλαβαν διμοιρίες των ΜΑΤ καθώς οι συγκεντρωμένοι αποχωρούσαν από την οδό Δεριγνύ προς την Πατησίων. Η επίθεση ολοκληρώθηκε με εφόρμηση μηχανοκίνητων ομάδων ΔΕΛΤΑ & ΖΗΤΑ στους αλληλέγγυους (τουλάχιστον 100 ένστολοι με πάνω από 60 μηχανές) και συμπλοκές σώμα με σώμα στη συμβολή Δεριγνύ & Πατησίων. Αποτέλεσμα, 5 αλληλέγγυοι συλληφθέντες (με καταγέλαστες κατηγορίες περί αντίστασης κατά της αρχής, εξύβρισης, σωματικών βλαβών στους αστυνομικούς κ.α.) 2 εκ των οποίων σοβαρά τραυματισμένοι.

Την ίδια στιγμή στην πλατεία Αγ. Παντελεήμονα κάτοικος της περιοχής επισκέφθηκε με το παιδί του την (προσωρινά) ανοιχτή παιδική χαρά για να δεχτεί ύβρεις, απειλές και προπυλακισμό από 50-60 οπαδούς αυτού του ιδιότυπου απαρτχάιντ. Η μεσολάβηση των μπάτσων κατέληξε σε προσαγωγή του κατοίκου στο αστυνομικό τμήμα, ενώ τα φασιστόμουτρα συγκεντρώθηκαν στη γωνία του τμήματος φωνάζοντας και πετώντας αντικείμενα, ζητώντας τον στα χέρια τους σε μια επίδειξη του κανιβαλισμού που τους χαρακτηρίζει.

Αλληλεγγύη στους 5 διωκόμενους αγωνιστές.

Δέκα, εκατό, χιλιάδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης πλήξης

ευτυχισμένο το νέο έτος,
πρυτανικές “επιχειρήσεις” και φέτος…

Στις 26-12-09, οι πρυτανικές αρχές με τη συνοδεία ΜΑΤ, ασφαλιτών και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων, εισβάλλουν ύπουλα στο κατειλημμένο κτίριο Παπαδόπετρου, γνωρίζοντας ότι λόγω των χριστουγεννιάτικων διακοπών δεν θα έβρισκαν αντίσταση... Αφαιρούν την υποδομή της κατάληψης (έπιπλα, εργαλεία, υπολογιστές, έντυπα, υλικά κλπ), καθώς και όλα τα πορτοπαράθυρα ώστε το κτίριο, άδειο πλέον, να παραδοθεί στον εργολάβο Γιώργο Παπαδάκη (TRIAS ΔΟΜΙΚΗ).

Στόχος της πρυτανείας είναι να ανακαινίσει το κτίριο ώστε να το ξαναεκμεταλλευτεί οικονομικά και –φυσικά– να διώξει τους καταληψίες. Όμως οι ελεύθεροι χώροι δεν ομορφαίνουν με ανακαινίσεις, η ομορφιά τους βρίσκεται σε όσα γίνονται μέσα τους…

Η κατάληψη Παπαδόπετρου λειτουργεί επί 3 χρόνια ως ανοιχτός πολιτικός, πολιτιστικός και κοινωνικός χώρος. Μέσα στο κτίριο λειτουργούν θεατρική και κινηματογραφική ομάδα, εργαστήρι ξυλοκατασκευών, αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, ενώ επίσης πραγματοποιούνται διαλέξεις και αντι-μαθήματα πανεπιστημιακών, πολιτικές εκδηλώσεις και συνελεύσεις, δράσεις αλληλεγγύης, μουσικές βραδιές κ.ά.

Η κατάληψη έχει αποτελέσει κέντρο αγώνα κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων το 2006-07, της πολυήμερης απεργίας πείνας 15 μεταναστών το Νοέμβρη του 2008 και της κοινωνικής εξέγερσης του Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς. Γενικότερα αποτελεί ένα από τα σημεία συσπείρωσης και ζύμωσης φοιτητών, εργαζομένων και άνεργων μέσα στο κέντρο της πόλης.

Η διοίκηση του πολυτεχνείου έχει κατά καιρούς εξαγγείλει διαφόρων ειδών “εκπαιδευτικού” χαρακτήρα χρήσεις του κτιρίου (στέγαση κέντρου επιχειρηματικής δραστηριότητας, εγκατάσταση κόμβου ευρυζωνικού δικτύου της Siemens).

Για την κρατική και εκπαιδευτική εξουσία δεν έχει σημασία ποια θα είναι η λειτουργία του κτιρίου Παπαδόπετρου, αρκεί να εκκενωθεί από τους καταληψίες. Έτσι κι αλλιώς, το καλοκαίρι του 2006 που έγινε η κατάληψή του, ήταν ήδη άδειο και αχρησιμοποίητο για χρόνια, ενώ παλιότερα ενοικιαζόταν σε ιδιωτικό ΙΕΚ.

Ο κομπιναδόρος πρύτανης δε μας πείθει ότι πλέον έχει ανιδιοτελείς βλέψεις, να στεγάσει δηλαδή εκθεσιακό χώρο της αρχιτεκτονικής σχολής, όπως δηλώνει τελευταία. Αν το κτίριο εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του πολυεθνικού κολοσσού όπως ο ίδιος είχε αποφασίσει στο παρελθόν, θα έδειχνε άραγε τέτοια ευαισθησία για τις –όντως– υπαρκτές ανάγκες στέγασης του τμήματος;

Η εισβολή στο κτίριο Παπαδόπετρου έχει, από τη μεριά της εξουσίας, ξεκάθαρες στοχεύσεις:

Μέσα σε συνθήκες κρίσης και καλπάζουσας βαρβαρότητας απʼ τη μια, και έντονης πολιτικής ζύμωσης και κινηματικής δραστηριότητας απʼ την άλλη, το κράτος θέλει να σβήσει κάθε αντίσταση στα σχέδιά του. Οι καταλήψεις και οι κοινωνικοί χώροι αμφισβήτησης, είναι ένα μόνο απʼ τα πολλά ζωντανά κοινωνικά κύτταρα που η εξουσία θέλει να καταστρέψει.

Είναι επίσης επιτακτικό για την κυριαρχία, να ακυρώσει μια κοινωνική κατάκτηση δεκαετιών: το πανεπιστημιακό άσυλο. Το άσυλο δεν είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα∙ είναι η επικύρωση ενός συσχετισμού δυνάμεων. Είναι η άρνηση του ελέγχου, της αστυνομικής επιτήρησης και της αποστείρωσης σε μια, τουλάχιστον, σφαίρα της κοινωνικής ζωής. Είναι η καθιέρωση ενός χώρου άμυνας απέναντι στις κρατικές επιθέσεις. Η κατάλυσή του, έχει ως στόχο να σβήσει τις κοινωνικές αντιστάσεις που ξεπηδούν συνεχώς από τους εκπαιδευτικούς χώρους - εργαστήρια κινηματικής δραστηριότητας.

Η κατάλυση του ασύλου και η εντατικοποίηση των σπουδών, είναι κάποιες από τις προϋποθέσεις για να λειτουργήσει η τριτοβάθμια εκπαίδευση με όρους αγοράς, όπως επιβάλλει ο νέος «νόμος πλαίσιο» (βλ. δια βίου εκπαίδευση, 4ετή προγράμματα, “αυτο”χρηματοδότηση κ.ά.). Αυτή η πολιτική, επιβάλλει την αποστείρωση και την ασφυκτική επιτήρηση της καθημερινότητας στους πανεπιστημιακούς χώρους, καθώς και την επιχειρηματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμης υποδομής, κτιριακής και μη.

Για όσους και όσες δρούμε συλλογικά και αυτό-οργανωμένα στην κατάληψη Παπαδόπετρου, το κτίριο αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο αντίστασης, δημιουργικής έκφρασης και διακίνησης απελευθερωτικών ιδεών, μακριά απʼ τη λογική του εμπορεύματος, της ιεραρχίας και της διαμεσολάβησης. Θεωρούμε αναγκαία την ύπαρξη ενός ανοιχτού και ελεύθερου χώρου στο κέντρο της πόλης και γιʼ αυτό συμμετέχουμε στην κατάληψη της πρυτανείας του πολυτεχνείου, μέχρι την οριστική παραχώρηση του κτιρίου.

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις!


κάποιοι και κάποιες από τους προσωρινά άστεγους της κατάληψης Παπαδόπετρου

Σχετικά με την παρακολούθηση συντρόφου από πράκτορα της ΕΥΠ στην Αγία Παρασκευή

"Την Τρίτη 5/1/2010, στις 19:30, καθώς ο σύντροφός μας Κ.Μπ. επέστρεφε στο σπίτι του στην Αγία Παρασκευή, αντιλήφτηκε ένα άτομο να «περιεργάζεται» το αυτοκίνητο της μητέρας του μέσα στη πυλωτή της πολυκατοικίας. Μετά από ερώτηση του έκπληκτου συντρόφου για το «ποιος είναι και τι κάνει εκεί;» ο άγνωστος προσπάθησε να ξεφύγει. Ο σύντροφος τον κυνήγησε και κατάφερε να τον σταματήσει σε μικρή απόσταση από το σπίτι. Επόμενο είναι ότι με το κυνηγητό και τις φωνές, η γειτονιά βγήκε στο δρόμο και μετά από την πίεση που δέχτηκε, ο άγνωστος αναγκάστηκε να επιδείξει την αστυνομική του ταυτότητα. Θαμώνες γειτονικού προποτζίδικου, τον είχαν άλλωστε ήδη αναγνωρίσει ως πελάτη των τελευταίων δύο ημερών. Αυτόν και άλλο ένα άτομο το οποίο ήταν ακόμα μέσα στο πρακτορείο, αλλά παρά την προσπάθεια των περιοίκων να τον σταματήσουν κατάφερε να διαφύγει με μηχανή μεγάλου κυβισμού χωρίς πινακίδες, εγκαταλείποντας στις «ανακριτικές μεθόδους» της γειτονιάς το συνάδελφό του. Ο αστυνομικός ο οποίος τελικά υπηρετεί στην ΕΥΠ, αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση, επικαλούμενος διαρκώς «προσωπικούς και συναισθηματικούς λόγους». Μετά από λίγο, κατέφθασαν περιπολικά -τα οποία είχαν καλεστεί από περιοίκους- και ο αστυνομικός αποκτώντας την χαμένη του ευγλωττία δήλωσε ότι βρίσκεται σε «αποστολή» και ότι ο σύντροφός μας απειλούσε την σωματική του ακεραιότητα. Με δεδομένη τη μεταστροφή της στάσης του μπάτσου και μετά από επικοινωνία τόσο με εμάς όσο και με τη δικηγόρο του, ο σύντροφος αποφάσισε να προχωρήσει σε μήνυση και όλοι μαζί κατέληξαν στο τοπικό τμήμα για τα περαιτέρω. Κατά τη διάρκεια της μήνυσης οι τοπικοί ασφαλίτες φρόντισαν για το φιλικό κλίμα επιδεικνύοντας αφενός τις γνώσεις τους για την προσωπική ζωή του συντρόφου (τόπο εργασίας, φιλικό περιβάλλον κλπ) αλλά και ειρωνευόμενοι τις επιχειρησιακές ικανότητες του συναδέλφου τους.

Για την ιστορία η δικαιοσύνη μετά από παρέμβαση εισαγγελέα έδειξε το ανθρώπινο πρόσωπό της και ο πράκτορας της ΕΥΠ δε πέρασε το βράδυ του στο ΑΤ Αγίας Παρασκευής ούτε οδηγήθηκε την επομένη στο αυτόφωρο αλλά θα παραπεμφθεί σε δίκη με ρητή δικάσιμο.

Οι απειλές του Σανιδά για τους κατειλημμένους χώρους.Οι συμμορίες που βαφτίστηκαν «επιτροπές κατοίκων».

Τα καθημερινά πογκρόμ, οι βασανισμοί και οι δολοφονίες μεταναστών στα Αστυνομικά Τμήματα. (πχ ΑΤ Νίκαιας, ΑΤ Ακροπόλεως).

Η χολιγουντιανή υπόθεση των συλλήψεων στο Χαλάνδρι στην εκπνοή της προεκλογικής περιόδου. Η συνέχιση της υπερπαραγωγής, από τη νέα κυβέρνηση, με νέα εντάλματα, υπαγορευμένα δημοσιεύματα και συλλήψεις.

Η αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων και του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας.

Η εφαρμογή του κουκουλονόμου στους συλληφθέντες της συγκρουσιακής πορείας στο ΑΤ Νίκαιας.

Η επικήρυξη των 3 καταζητούμενων αναρχικών λίγες βδομάδες πριν τη δίκη του συντρόφου μας Γιάννη Δημητράκη, που είχε διπλό στόχο: Αφενός να επηρεάσει την επερχόμενη δίκη και αφετέρου να συνεισφέρει στην εδραίωση του νέου κατασκευάσματος της σύνδεσης «οργανωμένου εγκλήματος-τρομοκρατίας-αναρχικού χώρου».

Η κατασταλτική στρατηγική των προληπτικών συλλήψεων και της μηδενικής ανοχής που εφαρμόστηκε στην πορεία του Πολυτεχνείου.

Οι χίλιες προληπτικές προσαγωγές και η έφοδος των αστυνομικών δυνάμεων στο «Ρεσάλτο» και στο Δημαρχείο Κερατσινίου μαζί με τα παραληρήματα περί γιάφκας και μεγάλης αστυνομικής επιτυχίας.

Η αστυνομική βία, η δολοφονική επίθεση των αστυνομικών της Ομάδας «Δ» στο σώμα των διαδηλωτών στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη που προκάλεσε –πέρα από όλα τα άλλα-και τον βαρύ τραυματισμό της αγωνίστριας του ΕΕΚ Αγγελικής Κουτσούμπου.

Οι προσαγωγές και οι καθημερινές παρακολουθήσεις συντρόφων.

Είναι σαφές ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν τα διαφορετικά σημεία της ίδιας στρατηγικής. Της ιδεολογικής και κατασταλτικής αντεπίθεσης, της ανασύνταξης της δημοκρατίας μετά το Δεκέμβρη.


Ενημέρωση-Συζήτηση

Πολυτεχνείο Τετάρτη 13/1, 20:00

Αναρχικοί Σύντροφοι Συντρόφισσες"

Στο δρόμο για την αναρχία με συντροφιά τον μπαρμπα-γιάννη ταμτάκο

http://www.youtube.com/watch?v=WcGMI6pSI0I

"Γιάννης Ταμτάκος: εργάτης, αγωνιστής, επαναστάτης και αναρχικός...

Από τα εφηβικά του χρόνια, τσαγκάρης ο ίδιος, εντάσσεται στο εργατικό κίνημα. Αρχικά συμμετέχει στο κίνημα των αρχειομαρξιστών και έπειτα στην τροτσκιστική ομάδα του Παντελή Πουλιόπουλου. Ο Ταμτάκος στα χρόνια της εξορίας του στη Γαύδο ('37-'42) αποχωρεί από την ομάδα Πουλιόπουλου και εντάσσεται στην ομάδα Στίνα, από τις γραμμές της οποίας θα αγωνιστεί ενάντια στο σταλινισμό και το σοβινισμό στα χρόνια της κατοχής. Το '51 φεύγει μετανάστης στη Αυστραλία. Επιστρέφει μετά από 15 χρόνια για να διαπιστώσει ότι η πολιτική δράση -όπως τουλάχιστον την είχε ζήσει ο ίδιος, για παράδειγμα το Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη- είχε ατονήσει. Παρ' όλα αυτά διατηρεί τη φιλική του σχέση με τους παλιούς του συντρόφους, το Στίνα, τον Καστοριάδη κ.α., ενώ έρχεται σε επαφή με διάφορες αναρχικές ομάδες και συμμετέχει μάλιστα σε διάφορες συσκέψεις και εκδηλώσεις τους.

Ο Γιάννης Ταμτάκος, όπως και όλα τα μέλη της ομάδας Στίνα, υπήρξε ένα παράδειγμα επαναστατικού ήθους, τιμιότητας και αφοσίωσης στο πρόταγμα της χειραφέτησης της κοινωνίας. Κανένας από τους αγωνιστές αυτούς δεν εγκατέλειψε ούτε στιγμή την πίστη του, αλλά και τον αγώνα του για το σεβασμό της ανθρώπινης ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν πρόκειται το πρόταγμα της αυτονομίας, η βλέψη προς την ελευθερία της ανθρωπότητας να έχει κάποια συνέχεια στον 21ο αιώνα, είναι βέβαιο ότι πρέπει να διδαχθεί από το παράδειγμά τους και να ακολουθήσει τη γενναιότητα του πνεύματός τους που ποτέ δε δίστασε να αμφισβητήσει τις παραδοσιακές ιδεολογίες και τους εγκλεισμούς τους, ανεξάρτητα από το κόστος που είχε μια τέτοια αμφισβήτηση."

Ο μπαρμπα-γιάννης μας άφησε στις 4 Γενάρη 2008 έχοντας συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής. Ευτυχείς οι μεγαλύτεροι από εμάς που προλάβαμε να σε γνωρίσουμε έστω και σε προχωρημένη ηλικία (που δεν έμοιαζε σε τίποτα όμως με τα γηρατειά) και μας γέμισες με ελπίδα και αφοσίωση στον παναθρώπινο αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Γιορτή αλληλεγγύης

Μετανάστριες/ες, πρόσφυγες, άνθρωποι με ή χωρίς «χαρτιά»

σ’ αυτούς τους δρόμους, σ’ αυτές τις γειτονιές και τις πλατείες,

όπου κάθε μέρα συγκρούονται ο αγώνας για την επιβίωση με τις επιχειρήσεις-σκούπα και την εκμετάλλευση, η αξιοπρέπεια με το ρατσισμό και την ξενοφοβία,

η αλληλεγγύη με τους εξευτελισμούς, τα βασανιστήρια και την τρομοκρατία

συναντιόμαστε ακόμα μια φορά, για να μοιραστούμε

στιγμές ελπίδας, χαράς και ελευθερίας

Μουσική-Φαγητό-Χορός

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010, 13:00 μμ, πλατεία Βικτωρίας

Μετανάστριες/ες, πρόσφυγες, αλληλέγγυες/οι

Πορεία ΑΓΡΟΣ : ο σπόρος ενός κόσμου που αρνείται να υποταγεί είναι πολύ βαθιά για να καεί

Χαράζοντας νέα δρομολόγια στους χάρτες μας...

Την Παρασκευή 9/1, στις 8:00μμ, θα πραγματοποιηθεί στο ΡΕΣΑΛΤΟ η επόμενη συνέλευση εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια, Κορυδαλλό.

Συνεχίζουμε χαράζοντας νέα δρομολόγια στους χάρτες μας. Ραδιουργούμε κατά κάθε εξουσίας -οικονομικής, πολιτικής, φυλετικής, έμφυλης- για την κοινωνική και ατομική απελευθέρωση.

ρεσάλτο-πειστήρια-προσαγωγές

Απολαυστικό βιντεάκι που ανέβηκε πριν 3 εβδομάδες στο youtube...

http://www.youtube.com/watch?v=PZXVVMQcJVY

Κινητοποιήσεις του ΑΓΡΟΥ για τη φασιστική εμπρηστική επίθεση εναντίον του

ΤΕΤΑΡΤΗ 30/12/2009 18:00 Μικροφωνική στην πλατεία Ιλίου

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/1/2010 10:00 Μικροφωνική στο σιντριβάνι, στο Πάρκο Τρίτση

12:00 Στον ΑΓΡΟ, Ενημέρωση για την επίθεση και την πορεία των εργασιών &

Συζήτηση ανταλλαγής σκεπτικών για τις φασιστικές επιθέσεις

ΠΕΜΠΤΗ 7/1/2010 18:00 Μικροφωνική στην πλατεία των Αγ. Αναργύρων

ΣΑΒΒΑΤΟ 9/1/2010 11:00 Συγκέντρωση-Πορεία από πλατεία Αγ. Αναργύρων

Αλληλεγγύη στον τούρκο πολιτικό πρόσφυγα Ridvan Celik (Rido) που κινδυνεύει με απέλαση στην Τουρκία

Μας στάλθηκε με e-mail από την αντιεξουσιαστική εφημέριδα ΑΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου Κρήτης και το αναδημοσιεύουμε ως μια πρώτη ένδειξη αλληλεγγύης στον Ridvan Celik (Rido):

Την Πεμπτη 24/12 τα ξημερωματα, η αστυνομια εβαλε σε αεροπλανο με προορισμο την Αθηνα, τον Τουρκο πολιτικο προσφυγα Ridvan Celik (Rido), ο οποιος ζητα απο το 1991 πολιτικο ασυλο στην Ελλαδα.

Ο Rido ο οποιος ειναι ανυποτακτος απο τον Τουρκικο στρατο (αρνηθηκε να καταταγει για να μη πολεμησει τους Κουρδους ανταρτες) διεφυγε το 1991 στην Ελλαδα και απο τοτε ενω εχει κανει αιτηση δυο φορες για να του δωθει πολιτικο ασυλο μεχρι στιγμης δε του εχει δοθει.

Ο Rido συνελληφθει στις 6/12/2009 οταν τα ΜΑΤ επιτεθηκαν σε ομαδα 20 συντροφων που πηγαιναν στο σημειο συγκεντρωσης της πορειας για τον ενα χρονο απο τη δολοφονια Αλεξανδρου Γρηγοροπουλου και την εξεγερση που ακολουθησε.

Κρατουνταν απο τις 6/12 μεχρι σημερα στην ΓΑΔ Ηρακλειου, ενω οσες κινησεις εγιναν για προσωρινη απελευθερωση του και εξεταση του αιτηματος του για πολιτικο ασυλο δεν καρποφορησαν με αποτελεσμα ο Rido να κινδυνευει με αμεση απελαση στο φασιστικο τουρκικο κρατος.

Προφανως η εν κρυπτω μεταφορα του στην Αθηνα και η μερα που διαλεξε το ελληνικο κρατος να τον μεταφερει (24/12), δειχνει οτι σκοπεύουν να τον απελασουν.

Ο Ριντο βρισκεται στο αλλοδαπων στη Πετρου Ραλλη.

Ακολουθει κειμενο αλληλεγγυης  που μοιραζεται στο Ηρακλειο:

 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

“Ονομάζομαι Ridvan Celik. Το Σεπτέμβριο του 1991 κλήθηκα από τις τουρκικές αρχές να παρουσιαστώ στο στρατό, προκειμένου να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή του Ντιαρμπακίρ( Νοτιοανατολική Τουρκία – Βόρειο Κουρδιστάν), στην οποία την εποχή εκείνη μαίνονταν οι μάχες μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και των τουρκικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι δεν επιθυμούσα να εμπλακώ ως στρατιώτης στις μάχες αυτές, οι οποίες είχαν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, εγκατέλειψα τη χώρα μου τρεις μέρες αφότου έλαβα την πρόσκληση για την εκπλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας.”

Απόσπασμα από την αίτηση του Ridvan Celik προς το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για χορήγηση πολιτικού ασύλου, Σεπτέμβριος 1991

Ο Ridvan Celik (Rido) ήρθε στην Ελλάδα ως πολίτικός πρόσφυγας το 1991, σε ηλικία 22 ετών. Επέλεξε να αυτοεξοριστεί όταν αναγκάστηκε απο το φασιστικό τουρκικό καθεστώς να καταταγεί και να πολεμήσει ενάντια στα ταξικά του αδέρφια, τους Κούρδους αντάρτες του PKK. Το 2002 το τουρκικό κράτος τον διέγραψε απο πολίτη του, αφού για 11 χρόνια ήταν “ανυπότακτος”. Φθάνοντας στην Ελλάδα συνέχισε να αγωνίζεται και να συμμετέχει στα κινήματα. Η συνεχής άρνηση του ελληνικού κράτους, από το 1991, να του χορηγήσει πολιτικό άσυλο ανάγκασε τον Rido να ζει σε ημιπαράνομο καθεστώς, μετατρέποντάς τον παράλληλα σε πεδίο εκμετάλλευσης του κάθε εργοδότη.

Η πολιτική που έχει ακολουθήσει το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια για τους μετανάστες, στερεί απο τον Rido όλα τα αυτονόητα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, καθιστώντας τον νομικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ. Αδυνατεί να φύγει νόμιμα απο την χώρα, καθώς δε δικαιούται ούτε ταυτότητα ούτε διαβατήριο, με αποτέλεσμα να τον κρατάει όμηρο και να τον οδηγεί συνεχώς στην παρανομία. Η σύλληψη του μπορεί να επιφέρει την απέλασή του στην Τουρκία, όπου το ελάχιστο που θα του επιβληθεί είναι η φυλάκιση και ο εξαναγκασμός του να σκοτώσει ή να σκοτωθεί, συμμετέχοντας στον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο κουρδικό αγώνα.

Καλούμε τους φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαθητές, τις πολιτικές οργανώσεις, τους μετανάστες και κάθε κομμάτι αυτής της κοινωνίας, το οποίο ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να διαθέσει κάθε δυνατό πολιτικό μέσο για να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στον Rido.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ RIDVAN CELIK (RIDO)

 αλληλεγγυοι/ες

Φώτο από την επίθεση στον "Αγρό"

 

Φωτογραφία από το κατεστραμμένο σπορείο

 

…και το διαρρηγμένο παράθυρο, απ’ όπου μπήκαν οι φίλοι των σωμάτων ασφαλείας.

Συνεχής ενημέρωση από το blog του "αγρού":

http://eleftherosagros.blogspot.com/

«Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: θα νικήσουμε, θα νικηθούμε; Πολέμα!»

Το βράδυ της Τετάρτης 23/12 εμπρηστική επίθεση δέχτηκε το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος ΑΓΡΟΣ στο πάρκο Τρίτση. Μια επίθεση που έρχεται να προστεθεί σε σειρά φασιστικών-παρακρατικών επιθέσεων το τελευταίο διάστημα, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη «σοσιαλιστική» πολιτική διαχείριση: στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.
Έτσι πρέπει να ερμηνευτεί η αναφορά του Χρυσοϊδη πριν κάποιες εβδομάδες σε «πιθανή έξαρση της ακροδεξιάς τρομοκρατίας»: ως προσκλητήριο σε ανάληψη πρωτοβουλιών από τις φασιστικές ομάδες κρούσης, σε συντονισμό τους με την επίσημη κρατική καταστολή. Εξάλλου, όπως αναλυτικά αποτυπώθηκε μετά την πρόσφατη αστυνομική εισβολή στο ΡΕΣΑΛΤΟ, τα αυτοοργανωμένα ανοιχτά κοινωνικά εγχειρήματα, στέκια και καταλήψεις, έχουν στοχοποιηθεί από το κράτος και κατ’ επέκταση από τους παρακρατικούς μηχανισμούς (τελευταία κρατική επιχείρηση η εισβολή της αστυνομίας με επικεφαλής τον πρύτανη του πανεπιστημίου στην κατάληψη Παπαδοπέτρου στα Χανιά, το πρωί της Τετάρτης 23/12).
Προφανώς τις στρατηγικές και τους τρόπους αυτής της επιθετικότητας πρέπει να εξέτασε και το undercover πανελλαδικό συνέδριο της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα, το Σάββατο 19/12, στο ξενοδοχείο ΣΤΑΝΛΕΥ στην πλατεία Καραϊσκάκη.
Κράτος και παρακράτος το έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψη και το δείχνουν με κάθε τρόπο ότι εντείνουν την κατασταλτική και επιθετική τους δραστηριότητα, μετά την απελευθερωτική όξυνση του κοινωνικού-ταξικού πολέμου τον τελευταίο ένα χρόνο, μετά την «έφοδο στον ουρανό» με την εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη.
Επαγρύπνηση, συντροφικότητα, αποφασιστικότητα, κοινωνική απεύθυνση, δράση, αλληλεγγύη και μαχητικότητα, λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, στην Αθήνα και σε όλη την επικράτεια. Σηκώσαμε το γάντι, κλιμακώσαμε τη σύγκρουση και θα τραβήξουμε την αντιπαράθεση μέχρι τέλους με τους εχθρούς της ελευθερίας. Μέχρι την ανατροπή του κρατικού/καπιταλιστικού/πατριαρχικού συστήματος εξουσίας και εκμετάλλευσης, μέχρι την κοινωνική και ατομική απελευθέρωση.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Η φωτιά δε μας καίει, η φωτιά καίει μέσα μας. Συνεχίζουμε. Στο πλάι των συντρόφων και των συντροφισσών του ΑΓΡΟΥ, στο πλάι κάθε αγωνιζόμενου και καταπιεσμένου ανθρώπου.

Για την εμπρηστική επίθεση στον ΑΓΡΟ το βράδυ της Τετάρτης 23 Δεκέμβρη

Την Τετάρτη το βράδυ 23/12 ο Αγρός, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση δέχτηκε εμπρηστική επίθεση –στις 23:45 καλέστηκε η πυροσβεστική και λίγο αργότερα οχήματά της έσβησαν τη φωτιά. Τα φασιστοειδή περίμεναν να φύγουμε από το χώρο και λίγο αργότερα μπήκαν στα σκοτεινά και μουλωχτά, όπως μαρτυράει το σπασμένο κάγκελο που βρήκαμε στο πίσω μέρος της κατάληψης. Οι σημαντικότερες υλικές ζημιές έγιναν στο χώρο αποθήκευσης των εργαλείων και της δεξαμενής νερού –όπου βρίσκεται και το διαρρηγμένο παράθυρο. Όπως όλα δείχνουν περιέλουσαν ό,τι μπορούσαν με εύφλεκτο υγρό, ενώ στο χώρο βρέθηκαν καμένα κομμάτια μιας τσάντας πλάτης, φιτίλια, εμποτισμένα πανιά με εύφλεκτο υγρό, φελιζόλ κ.α. τυλιγμένα σε πετσέτα. Το μικρό φυτώριο στα δεξιά της κατάληψης, όπου φιλοξενούνταν κάποια φυτάκια μέχρι να φυτευτούν στο χωράφι, καταστράφηκε επίσης –χωρίς φωτιά! Οι ζημιές όπως είπαμε είναι μόνο υλικές, περιορισμένες και επισκευάσιμες.

Η επίθεση στον αγρό, συμπληρώνει μια σειρά άλλων που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα σε στέκια και καταλήψεις, όπως στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, η επίθεση με μολότωφ στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, η εμπρησμός στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.

Οι παρακρατικές επιθέσεις –ή ακροδεξιά τρομοκρατία όπως την αποκάλεσε πρόσφατα ο αρχηχός της κρατικής καταστολής Χρυσοχοϊδης καλώντας τη να ενεργοποιηθεί- δε μας τρομάζουν. Αντίθετα δυναμώνουν τη βούλησή μας να παραμείνουμε ακλόνητοι-ες στις επιλογές μας, σύμφωνα με τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης, αντιιεραρχικά, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα. Και αυτά δε χτυπιούνται, γιγαντώνονται.

Από το Σάββατο 26/12 στις 11.00 το πρωί, στον Αγρό αρχίζουν οι δουλειές αποκατάστασης του χώρου.

από το blog του ΑΓΡΟΥ http://eleftherosagros.blogspot.com/

3 μέρες δρόμος, γιορτή, ανταλλαγή απόψεων

Σάββατο 19/12, πλατεία Λαού, 1:15μμ, η τελευταία ανακοίνωση της μικροφωνικής σκιαγραφεί το κοινωνικό τοπίο των περιοχών μας: οι συγκεκριμένες γειτονιές είναι ταξικά φορτισμένες και αγωνιστικά χαρακτηρισμένες μέσα στην ιστορία τους και έχουν φτιαχτεί από 3 γενιές μεταναστών (πρώτα οι μικρασιατές πρόσφυγες τη δεκαετία του '20, έπειτα οι μεταπολεμικοί επαρχιώτες εσωτερικοί μετανάστες και τα τελευταία 20 χρόνια οι μετανάστες και πρόσφυγες από τα Βαλκάνια και την κεντρική Ασία). Γίνεται αναφορά στη μάχη της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι και στο μπλόκο της Κοκκινιάς και σημειώνεται ότι οι ακηδεμόνευτοι αγωνιστές του σήμερα είναι πολιτικοί (και σε ορισμένες περιπτώσεις και φυσικοί) απόγονοι των ανταρτών του παρελθόντος. Ο αγώνας ενάντια στους στρατούς κατοχής (από τα ναζιστικά στρατεύματα μέχρι τις δημο-κρατικές συμμορίες) συνεχίζεται όπως και η αλληλεγγύη.

Η πορεία ξεκινάει για να διασχίσει κεντρικούς δρόμους και γειτονιές των Ταμπουρίων και της Αμφιάλης και θα διαρκέσει 1,5 ώρα. Σύμφωνα με τους πιο μετριοπαθείς συμμετέχουν 800 άνθρωποι, σύμφωνα με τους πιο αισιόδοξους 1000.

Στο πέρασμά μας τα στενά δονούνται από τα συνθήματα. Ο παλμός δυνατός, ο κόσμος που συναντάμε στο διάβα μας και στα μπαλκόνια θετικός, ενώ συνθήματα αναγράφονται στις τράπεζες που συναντάμε καθ' οδόν.

Με δικά τους πανό έχουν κατέβει στην πορεία το ΕΕΚ, η Πρωτοβουλία για την Αυτοοργάνωση στην Εκπαίδευση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι διμοιρίες των ΜΑΤ δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα και σα χαμένες προσπαθούν να παρακολουθήσουν τα γυρίσματα του δρομολογίου μας.
Ιδιαίτερη νότα τα δύο σκυλιά-σύντροφοι με τα πλακάτ τους

και ένα έξυπνο αυτοκόλλητο που "διακόσμισε" όλες τις κολώνες στο διάβα μας.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή 20/12, από τις 2:00μμ κόσμος κάθε ηλικίας (από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένοι αγωνιστές παλαιάς κοπής) συγκεντρώνεται στο παρκάκι έξω από το ΡΕΣΑΛΤΟ φέρνοντας φαγητά και κρασί (πολύ φαγητό και πολύ κρασί είναι η αλήθεια). Στις 3 ώρες που μείναμε στο παρκάκι φτάσαμε να είμαστε 150 άνθρωποι. Όμως ο καιρός μάς τα μούσκεψε και έτσι αναγκαστήκαμε να μαζέψουμε ηχοσύστημα, τραπεζάκια, καρέκλες και εδέσματα και να μπούμε στο στέκι (θεός και κράτος το ίδιο συνδικάτο). Εκεί, λόγω του αδιαχώρητου, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και τα παιδιά αποχώρησαν μετά από λίγο, ενώ οι νεότεροι με το κέφι που τους διέκρινε μετέτρεψαν το γλέντι σε ξέφρενο πάρτυ που κράτησε μέχρι τις 1:00 μετά τα μεσάνυχτα και από το οποίο πέρασαν εκατοντάδες άνθρωποι (αφού το στέκι άντεξε αυτό το πάρτυ μάλλον δεν κινδυνεύει από τίποτα).

Στην τελευταία μέρα του τριημέρου, στην κουβέντα της Δευτέρας 21/12, 100 και πλέον άνθρωποι ανταλλάξαμε σκέψεις και εκτιμήσεις γύρω από την αστυνομική εισβολή στο ΡΕΣΑΛΤΟ και τις ευρύτερες κατασταλτικές μεθοδεύσεις όπως εφαρμόζονται τους τελευταίους 2 μήνες, όπως εκδηλώθηκαν με ιδιαίτερη δριμύτητα στις πρόσφατες κινητοποιήσεις, όπως ανακοινώνονται για τη συνέχεια από το υπουργείο "προστασίας του πολίτη" (μαζί με το ανοιχτό κάλεσμα του Χρυσοχοϊδη προς την "ακροδεξιά τρομοκρατία", η οποία πρόσφατα ξαναχτύπησε, αυτή τη φορά με γκαζάκια τον κατειλημμένο ανοιχτό κοινωνικό χώρο ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ στην Πετρούπολη, με μια ανάληψη ευθύνης που στοχοποιεί και το ΡΕΣΑΛΤΟ). Επίσης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η πολύμορφη και πολυεπίπεδη συνέχιση της δράσης πιστοποιήθηκε και η αλληλεγγύη ισχυροποιήθηκε.

Απολογισμός για το τριήμερο θετικός, συνεχίζουμε. Κρατάμε τα πανιά μας φουσκωμένα, χαράζουμε νέα δρομολόγια στους χάρτες μας και βάζουμε πλώρη για νέα ρεσάλτο. Ραντεβού στο στέκι, στις αυτοοργανωμένες συλλογικές διαδικασίες, στις κοινωνικές παρεμβάσεις, στις δημιουργικές δραστηριότητες, στις κινήσεις αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης, στους δρόμους της οργής. Γιατί αν η ελευθερία είναι έγκλημα, ας το διαπράξουμε όλοι και όλες μας...

το τραγούδι του ρεσάλτο...

Ο Καραϊσκάκης έστησε τα ταμπούρια στο Μετόχι
Κι ο Κιουταχής μες τη χωσιά έχασε μια στρατιά
Η πόλη πήρε τ’ όνομα από το δέντρο κερατιά
Και από τον Γκίνη τον αδίστακτο μεγαλοτσιφλικά

Αποτραβήχτηκε ο Σαρωνικός ξεμπαρκάραν πρόσφυγες
Γέμισε η ιχθυόσκαλα μικρασιάτικες φωνές
Πηχτή η λάσπη χέρσα οικόπεδα αρχαία κληρονομιά
Και το πείσμα να κερνά τις παράγκες γιασεμιά

Βρες με…

Λιπάσματα στο μεσοπόλεμο Μποδοσάκης και Κοπή
Το τσιμεντάδικο χορεύει βαλς με το φουγάρο της ΔΕΗ
Πρόσφυγες που γίναν απεργοί του ιδιώνυμου στρατοί
Ρεμπέτες που γλιστράν στο τραμ τα χαράματα βουβά

Κατοχή και θάνατος εμφύλιος και ζωή
Ο Μιχάλης του ΕΛΑΣ σβήνει με τον Φωτάκη αγκαλιά
Απ’ τη Ρέπουλη ως το Νερό στην Μάχη της Ηλεκτρικής
Γερμανοί Άγγλοι φάλλαγες και οι ρουφιάνοι στην αυλή

Απ’ τα ταμπούρια στα νησιά εμφύλια προσφυγιά
Απ’ τις αλάνες στα στενά πάντα βαριά τα λαϊκά
Το πεϊνιρλί κι η Φίνος Φιλμ μπερδεμένη εργατιά
Τρέλα τρελή που λύθηκε στα Ιουλιανά

Τα τανκς από την Παπανικολή αράξαν στην Ερμού
Οι χαφιέδες στρώθηκαν για πατσά στου Κεραντζάκη
η εξορία τύλιξε τα σπίτια στη σιωπή
που έσπαγε με σαμποτάζ θραύσματ’ από γιασεμί

το πυκνό τσιμέντο έπνιξε τις φωνές μες τις αλάνες
και η μεταπολίτευση στις ντουντούκες τις φωτιές
η Σαλαμίνος κατηφόρισε προς το σοσιαλισμό
και η Δημοκρατίας ανηφόρισε προς τον οπορτουνισμό

η πλατεία Λαού άδειασε από τον περιώνυμο λαό
είδε στα τραπεζοκαθίσματα τον καινούργιο του εαυτό
τι δεξιός και τι αριστερός στα μοντέρνα καφενεία
τι πούλια τι αυγερινός στα πούλια στα κωλοχανεία

στις μέρες μας τις πονηρές η χούντα κι η δημοκρατία
σχεδιάζουν στα υπουργεία τους τη νέα τυραννία
οι μελανοχιτώνες γυαλίζουν τις στολές
σάβανα γαλανόλευκα στολίζουν τις μεταγωγές

κι αν έρχονται από την Ερμού ή τη Δημοκρατίας
με τον εισαγγελέα και τους ανακριτές
πάντα θα φεύγουν τρέχοντας κοιτώντας στις αυλές
μη τους ματώσουν γιασεμιά κι εμφύλιοι εραστές

Βρες με…

από τους ωχρά σπειροχαίτη

Ότι αυτό δεν είναι ένα πολιτικό κείμενο ανάλυσης έχει να κάνει με το γεγονός ότι αφήνει χώρο για την τούρτα που σου 'ρχεται.

Ξέρεις πως είναι να έχεις προορισμούς και χάρτες, να αναζητάς οχήματα και συνοδοιπόρους;

Ξέρεις πως είναι να πλαγιάζεις τα βράδια με  τον άνθρωπο σου και με ένα φόβο πως αύριο μπορεί να ναι αιχμάλωτος;

Ξέρεις πως είναι να δημιουργείς αποδομώντας, ένα κόσμο διάκοσμο μακριά από στερήσεις και πλαίσια;

Ξέρεις πως είναι να σε σφιχταγκαλιάζουν, τόσο δυνατά μα και τόσο τρυφερά, άνθρωποι μοναδικοί ισότιμοι γνωστοί και άγνωστοι, αλληλέγγυοι και αγωνιστές, που σε κάνει να είσαι πεπεισμένος πως κανένα άρπαγο χέρι δεν πρόκειται να σε αποσπάσει; 

Ξέρεις τι είναι και πως είναι ο πόνος;

Και τελικά άραγε, ξέρεις τι είναι ο έρωτας, όταν περιπλέκεται, με τον δρόμο;

Είναι αυτά, και άλλα πολλά που πάντα, θα σου διαφεύγουν ως καισάρεια αλαζόνεια ύπαρξη. Που το μόνο που επιδιώκεις, είναι να  χαΐδολογείς την αυτοκρατορική σου μεγαλομανία, επιλέγοντας τους υποψήφιους σου κινδύνους μέρα την ημέρα ούτως ώστε  να ικανοποιείται το κενό του τίποτα σου, η παθολογία της ανυπαρξίας σου.


Ναι σε σένα μιλώ

εσένα που η σπασμένη σου φωνή

πρόδωσε εξ αρχής το παραλήρημα απ' τα εντός σου.


Ναι ανθρωπάκο, γνωρίζοντας

πως μέσα απ' τους δικούς σου πραίτορες προδόθηκες.

Τρέξε τώρα, τρέξε στους αυλικούς σου

τώρα που σε πήρε και το παράπονο για το "ενδεχομένως λάθος".


Ναι, σε σένα μιλώ

την έπαρση του κοπανιστού αέρα

το φαντασμένο "κωλόφαρδο" γιουσουφάκι απ' το παρελθόν.

Και ξέρεις τι εννοώ.


Ένας απελεύθερος

απ' τα πειραιώτικα

που άμα λάχει

σου τα λέει και αλλιώτικα.

 

Για την αυριανή πορεία στο Κερατσίνι

Για την αυριανή πορεία στο Κερατσίνι, στις 12:00, στην πλατεία Λαού, σας ενημερώνουμε ότι επιδίωξή μας είναι η διαδήλωση (που θα πορευτεί σε κεντρικούς δρόμους και γειτονιές της περιοχής) να ξεκίνησει στις 13:00 (και όχι αργότερα) για να συναντήσουμε κόσμο και στους δρόμους πέρα από το σημείο συγκέντρωσης. Τα λέμε στο δρόμο...