Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Πορεία ενάντια στην κρατική βία: Σάββατο 24/09/2016, 13:00, σχολεία Γκράβας (Πατήσια)

αναδημοσίευση από το blog του στεκιού Άνω-Κάτω Πατησίων (Κατάληψη Νάξου 75 & Κρασσά):


Ακολουθεί το κείμενο του καλέσματος (για να κατεβάσετε το κείμενο σε pdf, πατήστε εδώ):


Ι. ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Στις 3 Αυγούστου 2016, ο πρώην κρατούμενος Pëllumb Marnikollaj, 29 χρονών αλβανικής καταγωγής, παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα Πατησίων για να δώσει το καθιερωμένο “παρών”, όπως ήταν υποχρεωμένος να κάνει ύστερα από την υπό όρους αποφυλάκισή του. Εκεί βασανίζεται και δολοφονείται από τους κρατικούς υπαλλήλους της ασφάλειας. Για άλλη μια φορά, οι μπάτσοι πέρα από τα καθήκοντα του αστυνομικού, εκτελούν κι εκείνα του δικαστή και του δήμιου.
Το ελληνικό κράτος από την πρώτη στιγμή προσπαθεί να κουκουλώσει τη δολοφονία, λέγοντας ότι πρόκειται για αυτοκτονία, τη στιγμή που η σορός του δολοφονημένου “χάνεται” από νοσοκομεία σε νεκροτομεία για 9 ημέρες. Οι συγγενείς του προλαβαίνουν κι εντοπίζουν τη σορό του, λίγο πριν θαφτεί ως “άντρας αγνώστων στοιχείων”. Η δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση δείχνει σημάδια κακοποίησης και βασανισμού. Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που το κράτος συγκαλύπτει δολοφονία μεταναστών ή κρατούμενων σε κελιά, αστυνομικά τμήματα ή χαντάκια. 

ΙΙ. ΟΙ ΑΓΑΘΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. 

Ο ρόλος της ελληνικής αστυνομίας και κάθε αστυνομίας είναι λίγο ως πολύ γνωστός και ξεκάθαρος. Ως κυρίαρχος μηχανισμός άσκησης της νόμιμης κρατικής βίας, αναλαμβάνει τη διατήρηση της κοινωνικής “ευημερίας”. Μιας ευημερίας που δεν είναι τίποτα άλλο από την de facto προάσπιση των συμφερόντων των πλουσίων. Ενδεικτικό παράδειγμα η εποχή των μνημονίων, όπου η υποτίμηση της ζωής και της εργασίας των από τα κάτω συνεχίζεται αμείωτη, με τους μπάτσους να πρωτοστατούν στην καταστολή των αγώνων, των απεργιών, των διαδηλώσεων και της κάθε μορφής αντίστασης με ξυλοδαρμούς, βασανισμούς, χημικά, πλαστικές σφαίρες. Επιπλέον, οι κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί εξοπλίζονται με υλικό και έμψυχο δυναμικό, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα. 
Εξίσου γνωστές και μη εξαιρετέες είναι οι σχέσεις της αστυνομίας με τη χρυσή αυγή, τόσο σε ιδεολογικό επίπεδο, καθώς το 50% των μπάτσων ψήφισε το νεοναζιστικό κόμμα στις εκλογές του 2015, όσο και σε πρακτικό, αφού έχουν πολλάκις συνεργαστεί σε πογκρόμ και ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια στους μετανάστες, σε επιθέσεις αγωνιστών και καταλήψεων και στη συγκάλυψη δολοφονικών επιθέσεων, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα. Διαιωνίζουν έτσι μια σχέση κράτους-παρακράτους που δεν σταματά μόνο εκεί, αλλά επεκτείνεται στο κομμάτι της παραοικονομίας του κεφαλαίου, με πάμπολλες υποθέσεις εμπλοκής ένστολων σε εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, δουλεμπόριο, πορνεία, μπραβιλίκια κλπ. 

ΙΙΙ. ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Οι θάνατοι όπως αυτός του Pëllumb Marnikollaj σε αστυνομικά τμήματα αλλά και σε μεταγωγές, κρατητήρια, φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι ούτε τυχαίοι ούτε πρωτόγνωροι. Αντιθέτως αποτελούν συνέχεια μιας κρατικής πολιτικής που εναντιώνεται σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες(μετανάστες, τοξικοεξαρτημένοι, ρομά, μικροπαραβάτες, κρατούμενοι) όσο και στον εσωτερικό εχθρό, σ’ αυτούς δηλαδή που αγωνίζονται ενάντια στα αφεντικά και την εξουσία. Εξάλλου κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τα αναρίθμητα περιστατικά αστυνομικής βίας από την αρχή του 90′ στους αλβανούς μετανάστες (βλ. “σκούπες”, ξυλοδαρμούς, ταπεινώσεις). 
 Ο ρόλος αυτός της αστυνομίας συνεχίστηκε και εντάθηκε τα τελευταία χρόνια, καθώς τα κύματα των μεταναστών και των προσφύγων από την αφρικανική ήπειρο και την Ασία συνέχισαν να καταφτάνουν στην ελλάδα. Ακόμα και αστικοί, ευρωπαϊκοί θεσμοί όπως η διεθνής αμνηστία και το συμβούλιο της ευρωπαϊκής ένωσης, των οποίων ο ρόλος είναι η προώθηση ενός βιώσιμου και “ανθρώπινου” καπιταλισμού, κάνουν λόγο για συνθήκες που “παραβιάζουν το δικαίωμα στη ζωή” μέσα σε ελληνικά σωφρονιστικά ιδρύματα και αστυνομικά τμήματα, όπου οι πρακτικές των μπάτσων και οι συνθήκες περίθαλψης και υγιεινής είναι εγκληματικές. Αξιοσημείωτη είναι και η ατιμωρησία των αστυνομικών, για ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου, βασανιστήρια, ποινικές διώξεις και λοιπά ανδραγαθήματα κατά μεταναστών, ανθρώπων με ψυχικά νοσήματα, αντιφασιστών, διαδηλωτών, αλλά και ανθρώπων που βρέθηκαν μάρτυρες και προσπάθησαν να αποτρέψουν ή να καταγγείλουν την αστυνομική αυθαιρεσία. 

ΙV. (ΑΛΛΗ ΜΙΑ) ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ 

Η συγκεκριμένη δολοφονία ανέδειξε κι ένα πλέγμα φορέων και θεσμών που λειτούργησαν από κοινού ή επικουρικά για το κουκούλωμα της υπόθεσης. Από τους μπάτσους που καλύπτουν τους δολοφόνους συναδέλφους τους, στον ιατροδικαστή και την εισαγγελία, ενδεχομένως και τις δομές υγείας και τέλος τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όλοι ενήργησαν προς την απόκρυψη και την αποσιώπηση ενός βίαιου θανάτου, με την ελπίδα πως το γεγονός θα θαβόταν μέσα στη θερινή ραστώνη του Αυγούστου, ποντάροντας ίσως στο ότι ο δολοφονημένος είναι μετανάστης, φτωχός και “περιθωριακός”. Αλλά ακόμα κι αν η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο, η πεπατημένη οδός δεν παρουσιάζει κινδύνους για τους δολοφόνους. Ακόμα και στη δίκη της εξόφθαλμης δολοφονίας του φυλακισμένου Ίλια Καρέλι, μέχρι και ο ιατροδικαστής άλλαξε την κατάθεσή του, λέγοντας πως το κάταγμα στο στέρνο δεν προήλθε από χτύπημα, υπονοώντας εν ολίγοις πως για τον θάνατο ευθύνεται η αδύναμη καρδιά του και όχι η φάλαγγα ή τα δεκάδες χτυπήματα στο πρόσωπο και το σώμα του νεκρού, ύστερα από δυόμιση ώρες βασανιστηρίων. 
Επίσης, στα γεγονότα των ημερών ήρθε να προστεθεί και η δολοφονία ενός 33χρονου από το Καζακστάν που πυροβολήθηκε στην Καλλιθέα στις 10/9 από αστυνομικό, ο οποίος δεν ήταν σε ώρα υπηρεσίας και ισχυρύστηκε μάλιστα πως το όπλο εκπυρσοκρότησε. Μαγικά βέβαια δεν είναι μόνο τα όπλα των μπάτσων που ρίχνουν μόνα τους, αλλά και οι πένες των δημοσιογράφων, που για άλλη μια φορά ξεπλένουν μια δολοφονία δημιουργώντας το προφίλ του κακού θύματος και του καλού –πλην άτυχου- αστυνομικού. 
Και τέλος, το τμήμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε διαπρέψει ως αντιπολίτευση με πύρινα διαβήματα κατά της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, απουσίασε ηχηρά από την επικαιρότητα για την υπόθεση Marnikollaj. Μας θύμισε έτσι για άλλη μια φορά πως το κράτος έχει συνέχεια, ανεξάρτητα από τη δεξιά ή την αριστερή χροιά του και πως όσοι κατέχουν πλειοψηφικό μερίδιο στην εξουσία αποδεικνύονται στυγνοί κι αμείλικτοι. 

V. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ – ΑΠΑΝΤΑΜΕ 

Ενάντια στην κρατική βαρβαρότητα και τη βία αφεντικών-εξουσιαστών που προσπαθούν να μας καταδικάσουν σε μια εκκωφαντική σιωπή, γνωρίζουμε πως η ταξική μας μνήμη είναι πιο δυνατή από τη λήθη. Δεν θα συνηθίσουμε ούτε την οσμή του θανάτου, ούτε το συναίσθημα της απάθειας. Αντιθέτως, σπάμε τον φόβο, εχθρευόμαστε το έθνος, πολεμάμε τον ρατσισμό, διεκδικούμε τον δημόσιο χώρο και χτίζουμε σχέσεις πέρα από την εκμετάλλευση, δημιουργώντας κοινότητες αγώνα στη γειτονιά. Με όπλο την αλληλεγγύη μας, παίρνουμε θέσεις μάχης και συγκρουόμαστε καθημερινά με αυτόν τον σάπιο κόσμο. 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ 

ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ PELLUMB MARNIKOLLAJ 

ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ


Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων (Νάξου 75 & Κρασσά)

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Μιλιταρισμός και αντιμιλιταρισμός στην ισραηλινή κοινωνία – Παρασκευή 23/9, ΑΣΟΕΕ, 7μμ


αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας για την ολική άρνηση στράτευσης:

Την Παρασκευή 23 Σεπτέμβρη, στις 7μμ, στην ΑΣΟΕΕ (αίθουσα Αντωνιάδου) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:

ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΣ & ΑΝΤΙΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

η εισήγηση θα γίνει από συντρόφισσα της αναρχοκομμουνιστικής οργάνωσης σε Ισραήλ/Παλαιστίνη Unity (Ahdut/Wihda)



Λίγα λόγια για τη Unity:

H Unity (Ahdut/Wihda) είναι μια αναρχο-κομμουνιστική οργάνωση σε Ισραήλ/ κατεχόμενη Παλαιστίνη. Δημιουργήθηκε το 2010 ως η πρώτη αναρχο-κομμουνιστική οργάνωση που δραστηριοποιείται μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και τη Μεσόγειο.

Στόχος τους είναι να συνδυάσουν δυνάμεις και να ενώσουν τις προσπάθειες όλων όσων αποζητούν να δημιουργήσουν τον ελευθεριακό κομμουνισμό. Επιθυμούν να προωθήσουν την επαναστατική διαδικασία εντός της οποίας τα δημοκρατικά συμβούλια και τα συνδικάτα, οι οργανώσεις, οι κομμούνες, οι οργανώσεις φοιτητών, εργατών και δασκάλων θα υιοθετούν την αρχή της αυτοδιαχείρισης, θα απορρίπτουν τον καπιταλισμό και το κράτος και θα τα αντικαθιστούν προς όφελος μιας ελεύθερης κοινωνίας, οργανωμένης στη βάση των κοινών αναγκών.

Καλούν σε αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, την κατοχή και την αποικιοκρατία, το σεξισμό και την πατριαρχία, το ρατσισμό και κάθε είδους καταπίεση και εκμετάλλευση.

Μέλη της Unity, κατά καιρούς, έχουν επιλέξει την ολική άρνηση στράτευσης προς επίρρωση των σκοπών τους. Για παράδειγμα, το Φλεβάρη του 2016 η Tanya Golan δημοσίευσε την άρνηση της να καταταγεί, αφού στο Ισραήλ η θητεία είναι υποχρεωτική και για τις γυναίκες. 

Η διακύρηξη στόχων και αρχών της Unity (αγγλικά)

Η δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης της Tanya Golan (ελληνικά)


Λίγα λόγια για την εκδήλωση:

Αφού γίνει μια σύντομη παρουσίαση της Unity, η εισήγηση θα επικεντρωθεί σε ζητήματα όπως: αντιμιλιταρισμός και πασιφισμός, μιλιταρισμός και μαχητικότητα, πολιτική κατάσταση σε Ισραήλ/Παλαιστίνη, πώς ο στρατός παρουσιάζει τον εαυτό του, κανόνες και στατιστικά περί θητείας και μιλιταρισμού, η νεότητα κάτω από την πίεση της γενικής μιλιταριστικής κινητοποίησης, οι διαρκείς πόλεμοι του Ισραήλ – κατοχή, η στάση των αριστερών και των αναρχικών απέναντι στο στρατό, αντιμιλιταρισμός-αντιπολεμικές δραστηριότητες-άρνηση στράτευσης-νομικές συνέπειες-καταστολή κλπ

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Ενημέρωση από την αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι, το πρωί του Σαββάτου 17/9


Το πρωί του Σαββάτου 17/9 στο Κερατσίνι, πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική πορεία που καλέστηκε από τα δύο αυτοοργανωμένα σχήματα του Κερατσινίου (Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας & Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ), με αφορμή τη συμπλήρωση 3 χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Με τη συμμετοχή περισσότερων των 300 αντιφαστών/στριών, η πορεία κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους αλλά και στις γειτονιές της Αμφιάλης και των Ταμπουρίων, δίνοντας εκ νέου ένα ξεκάθαρο μήνυμα αγώνα και αλληλεγγύης ενάντια στον φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει, ενάντια στην κρατική/παρακρατική καταστολή, τα αφεντικά και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.





 
Κατά τη διάρκεια της πορείας γράφτηκαν αντιφασιστικά συνθήματα σε προσόψεις τραπεζών, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκε χέρι-χέρι σε εκατοντάδες αντίτυπα το κείμενο που ακολουθεί.





 Για να κατεβάσετε το κείμενο σε μορφή pdf, πατήστε εδώ.





Μετά το τέλος της διαδήλωσης ακολούθησε μηχανοκίνητη πορεία από την Αμφιάλη προς το στρατόπεδο του Σχιστού με τη συμμετοχή πάνω από 100 αντιφασιστών/στριών από διάφορες περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά. Κατά την άφιξη στο στρατόπεδο, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες/μετανάστες οι οποίοι βιώνουν τη "ζεστή φιλοξενία" του ελληνικού κράτους, σε έναν απομονωμένο λόφο στρατιωτικής διαχείρισης, σε ένα αόριστα παρατεταμένο καθεστώς ομηρίας, μέσα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης και σιτισμού. Η ανταπόκριση ήταν άμεση και συγκινητική και μέσα σε λίγα λεπτά πολλές δεκάδες προσφύγων/μεταναστών βγήκαν από το στρατόπεδο για να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση. Από κοινού, ντόπιοι και μετανάστες ένωσαν τις φωνές τους για πάνω από μισή ώρα, ενώ ακολούθησε από όλους/ες μαζί, κατόπιν πρότασης και επιθυμίας των προσφύγων/μεταναστών, μία αυθόρμητη πορεία αλληλεγγύης, που ξεκίνησε από το κέντρο, κινήθηκε στη λεωφόρο Σχιστού κλείνοντας δύο λωρίδες κυκλοφορίας και επέστρεψε προς λήξη στο κέντρο "φιλοξενίας".





Τα μηνύματα της ημέρας ήταν σαφή προς πάσα κατεύθυνση:

Ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά

Ενάντια στις "κρίσεις" και τις εξαιρέσεις των εθνών-κρατών

Φασίστες-δολοφόνοι

Δεν ξεχνάμε


Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Ενημέρωση από συγκέντρωση διαμαρτυρίας προσφύγων/μεταναστών στο στρατόπεδο του Σχιστού.(14/9)


To πρωί της Τετάρτης 14/9 περίπου 100 εκτοπισμένοι/ες στο κέντρο «φιλοξενίας» προσφύγων/μεταναστών του Σχιστού στο Κερατσίνι κινήθηκαν έξω από το στρατόπεδο, προς τη λεωφόρο Σχιστού, πραγματοποιώντας συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις συνθήκες διαβίωσης στο στρατόπεδο αλλά και για τις αβέβαιες και χρονοβόρες διαδικασίες ασύλου. Νωρίτερα μια κλούβα των ΜΑΤ τους είχε κλείσει την είσοδο για τουλάχιστον μία ώρα επιδιώκοντας να ματαιώσει τα σχέδια τους, η οποία αποσύρθηκε από την πίεση και την αποφασιστικότητα των προσφύγων/μεταναστών.Το φαγητό, εκτός της άθλιας κατάστασής του, έχει μειωθεί πια στο ελάχιστο.  Οι πρόσφυγες/μετανάστες ξεκίνησαν να απέχουν από το συσσίτιο την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου ενώ στις 14/9 δεν επέτρεψαν στο φορτηγό της εταιρίας catering να εισέλθει στο χώρο του στρατοπέδου, δηλώνοντας πως η αποχή τους από το συσσίτιο θα συνεχιστεί μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημά τους για την αλλαγή της ποιότητας και της ποσότητας του φαγητού. 

Η διαβίωση στο στρατόπεδο είναι εξαιρετικά δύσκολη, όντας στοιβαγμένοι σε σκηνές, εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες, με τις τουαλέτες και τις ντουζιέρες σε άθλια κατάσταση, με ελάχιστη διανομή καθαριστικών, ειδών υγιεινής κλπ, τα οποία τους αναγκάζουν να αγοράζουν μόνοι τους. Επιπλέον, δεν μπορούν να πάνε σε γιατρούς, τα παιδιά τους δεν έχουν πρόσβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα, δεν μπορούν να εργαστούν και διαμένουν μακριά από τον ιστό της πόλης, αποκλεισμένοι από την κοινωνική πραγματικότητα, σε καθεστώς αορατότητας. Για να συμπληρωθεί αυτή η πραγματικότητα, από την κατάσταση ομηρίας που τους έχει επιβληθεί εξαιτίας των κλειστών συνόρων και της διαδικασίας ασύλου, η οποία εξελίσσεται με ιδιαίτερα αργό ρυθμό και αβέβαιη έκβαση, ειδικά για τις υπόλοιπες "εθνικότητες" πέρα των Σύριων.

Εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNCHR), σε ρόλο ανθρωπιστικής καταστολής, χωρίς βία και γκλοπ αλλά με τα εργαλεία της πρόκλησης σύγχυσης, της εξαπάτησης και του εκφοβισμού, από νωρίς προσπαθούσε να πείσει τους μετανάστες/πρόσφυγες στο Σχιστό να μην πραγματοποιήσουν διαδήλωση, ενώ όταν έγινε η συγκέντρωση για άλλη μια φορά τους υποσχέθηκε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί και μπορούν να επιστρέψουν (ησύχως) στο στρατόπεδο.

Αλληλέγγυοι/ες από την περιοχή, βρεθήκαμε (και θα βρεθούμε ξανά) στο πλευρό τους ενάντια στην κατάσταση εξαίρεσης, τις διακρίσεις, τους διαχωρισμούς, την καθυπόταξη που μας επιβάλλουν κράτος και αφεντικά.

* To πανό που είχαν φτιάξει έλεγε:
Respect us, We are humans, don't play with us
 

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Αντιφασιστική πορεία, Σάββατο 17/9, 12:00, πλατεία Νίκης (Αμφιάλη)



ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 17/9, 12.00, ΠΛ. ΝΙΚΗΣ - Αμφιάλη
οδός ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ (ΤΡΙΓΩΝΑΚΙ - ΖΑΡΝΤΕΝ) 

- ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΘΝΗ-ΚΡΑΤΗ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΟΥΝ, ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΥΝ, ΕΞΑΘΛΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ 
ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΡΑΖΟΥΝ ΣΕ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΕΔΡΑΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

- ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΘΝΗ-ΚΡΑΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΟΥΝ, ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ, ΕΞΑΙΡΟΥΝ
ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΦΑΖΟΥΝ, ΝΑ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ ΓΟΥΡΟΥΝΟΚΕΦΑΛΕΣ

- ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΘΝΗ-ΚΡΑΤΗ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ "ΚΡΙΣΗ"
ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΞΑΝΑ ΤΙΣ «ΤΕΛΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΛΥΣΕΙΣ»

Σε αυτό το έθνος-κράτος, με τους εφοπλιστές, τους εργολάβους, τα αφεντικά του, με το κοινοβούλιο, τους δημοκρατικούς εθνικούς και υπερεθνικούς θεσμούς, τις οργανώσεις και τις διαμεσολαβήσεις του, με την εκκλησία και τις ΜΚΟ και με όλους όσοι κατάπιαν αμάσητο το χάπι της αντιπροσώπευσης και της ανθρωπιστικής ελπίδας, με τους οργανωμένους του φασίστες, τους εθνικιστές, τους πατριώτες και όλους όσοι καταπίνουν αμάσητο το χάπι της εθνικής ύπνωσης και ανωτερότητας, στρώνεται ο δρόμος της επιβολής και της επικράτησης, της εξατομικευμένης επιβεβαίωσης και επιβίωσης πάνω σε πτώματα, εξαθλιωμένους, εκτοπισμένους, έγκλειστους, πάνω σε όσους θα αποφασίζεται κάθε φορά, στο όνομα κάποιας «κρίσης», ότι δεν αξίζει να ζουν και να λέγονται άνθρωποι.

3 χρόνια έχουν περάσει από εκείνο το βράδυ που οι φασίστες δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα στους δικούς μας δρόμους και δεν πρόκειται να συμφιλιωθούμε ούτε με τη λήθη, ούτε με τον θάνατο, ούτε με τη νομοτέλεια, ούτε με τον κανιβαλισμό. Παθιασμένα ενάντια σε ό,τι και όποιον προωθεί, υποθάλπει και υλοποιεί εξουσιαστικές, ολοκληρωτικές λογικές. Πεισματικά υπέρμαχοι των κοινοτήτων αντίστασης, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ "ΚΡΙΣΕΙΣ" ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ-ΚΡΑΤΩΝ

ΦΑΣΙΣΤΕΣ - ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ


Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Αντιμεταναστευτικές δυστοπίες. Το περίφημο παράδειγμα της Μυτιλήνης.






Υδάτινα σύνορα με Τουρκία. Ανατολικές ακτές, Εφταλού, Συκαμνιά. Κάτω τρίτος – κάπου ανάμεσα στα χωράφια… Ονόματα ασήμαντα, που εύκολα θα ξεχαστούν, ακόμα κι αν καταγράφηκαν πρόσκαιρα από τις κάμερες των διεθνών μήντια, όταν αυτά, παίρνοντας στο κατόπι αστέρες του χόλιγουντ, προσγειώνονταν στην «καρδιά της προσφυγικής κρίσης»… 

Μερικοί τόνοι σωσίβια, δεκάδες ναυαγισμένα δουλεμπορικά καΐκια, άλλα τόσα κορμιά πρόχειρα παραχωμένα στη μέση του πουθενά, μακριά από τα πολλά βλέμματα, βυθισμένα στην εκκωφαντική σιωπή τους. 

Ακολουθήσαμε τα χνάρια μιας νοητής διαδρομής από ακτές σε στρατόπεδα κράτησης κι από χωράφια σε «μη τόπους» ταφής, με ένα σφίξιμο στο στομάχι. Και με την απορία για το πόση συμπύκνωση βαρβαρότητας, απαξίωσης και χυδαιότητας απέναντι στην ίδια τη ζωή, πόση εκμετάλλευση και απάθεια μπορεί να αντέξει ένα κομμάτι γης στο βόρειο αιγαίο. 

Το περίφημο «παράδειγμα της Μυτιλήνης» – μια μακάβρια διαδρομή ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Θα την έλεγες και ανακύκλωση, ανακύκλωση φτηνών και αναλώσιμων υλικών…

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Λίγα λόγια για την κατάληψη φασιστών στον Ελαιώνα

Αναδημοσίευση από το site της Κατάληψης Σινιάλο:

1.
Τον Σεπτέμβρη του 1933, το Τρίτο Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ, που βρισκόταν μόλις εννιά μήνες στην εξουσία της Γερμανίας, ενορχήστρωσε ένα ανελέητο πογκρόμ εναντίον άστεγων, επαιτών, αλκοολικών και άλλων κοινωνικών ομάδων που παρεκκλίναν από το πρότυπο της Άριας φυλής. Κατά τη διάρκεια του πογκρόμ, που έμεινε στην Ιστορία ως «Η εβδομάδα των ζητιάνων» (Beggars’ Week), συνελήφθησαν περίπου 100.000 – γερμανοί και μη – άστεγοι, επαίτες, αλκοολικοί και πόρνες, πολλοί από τους οποίους οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως το Breitenau. Τον Νοέμβρη του ίδιου έτους, η Ναζιστική Γερμανία υιοθέτησε ένα νόμο ενάντια στην εγκληματικότητα (Law against Habitual and Dangerous Criminals) με βάση τον οποίο χιλιάδες άνθρωποι – ανάμεσά τους άστεγοι, επαίτες, πόρνες και αθίγγανοι – χαρακτηρίστηκαν ως «ακοινώνητοι» (asocial), συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τον Ιούνη του 1938, η «Εθνική Εκστρατεία ενάντια στην Αεργία» (National Campaign against the Workshy) είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη και μεταφορά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης 11.000 «ακοινώνητων». Καθ’ όλη τη διάρκεια της Ναζιστικής Γερμανίας, άστεγοι, επαίτες, πόρνες και αθίγγανοι ήταν υποχρεωμένοι να φορούν πάνω τους ένα σήμα Μαύρου Τριγώνου (Black Triangle Badge) προκειμένου να γίνονται διακριτοί, ως κατώτεροι, σε σχέση με τους υπόλοιπους κάτοικους της χώρας.

2.
Πριν λίγες εβδομάδες, μια ομάδα φασιστών και λοιπών ιδεολογικών τέκνων του Χίτλερ και του Τρίτου Ράιχ, προχώρησε σε κατάληψη του χώρου που προοριζόταν να γίνει τζαμί στην περιοχή του Ελαιώνα με σκοπό, κατά τα λεγόμενά τους, να στεγάσουν έλληνες άστεγους. Η συγκεκριμένη κίνηση ήρθε ως συνέχεια στις, κατά καιρούς, μισαλλόδοξες και ρατσιστικές αντιδράσεις φασιστοειδών ενάντια στη λειτουργία τζαμί στην περιοχή· αντιδράσεις που σε θεσμικό επίπεδο βρίσκουν φωνή μέσω του σιχαμερού μορφώματος της Χρυσής Αυγής.

3.
Δεν είναι πρώτη φορά που, με αφορμή την επελαύνουσα κρίση, οι φασίστες επιχειρούν να εδραιώσουν τον πόλεμο μεταξύ των φτωχών προκειμένου οι πλούσιοι να μείνουν στο απυρόβλητο. Οι φασίστες, όταν βάζουν στη θήκη τα μαχαίρια τους, διοργανώνουν ρατσιστικά συσσίτια και αιμοδοσίες μόνο για έλληνες και ρίχνουν λάδι στη φωτιά του κοινωνικού κανιβαλισμού που με τη σειρά της θα ανάψει τις δάδες που θα κάψουν οποιονδήποτε δεν χωράει στη μισάνθρωπη ιδεολογία τους.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι δεν έχει υπάρξει ούτε ένα ψήγμα επιθετικότητας των εν λόγω υπανθρώπων ενάντια σε όσους λεηλατούν καθημερινά τις υποτελείς τάξεις. Δεν πρόκειται για σύμπτωση: οι φασίστες αποτελούσαν ανέκαθεν το μακρύ και σκοτεινό χέρι του καπιταλιστικού συστήματος και, σαν τα φίδια, δάγκωναν πάντα τους ξυπόλυτους. Ο Σεραφείμ Μάξιμος, το 1929, στο βιβλίο του «Κοινοβούλιο Ή Δικτατορία» έγραφε μεταξύ άλλων: «Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αστικής αντιδράσεως με φασιστική μορφή, συνίσταται στο γεγονός ότι η μπουρζουαζία χρησιμοποιεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη δυσαρέσκεια της μικροαστικής τάξεως της πόλεως και του χωριού, ακόμα δε και μερικών declasses στρωμάτων του προλεταριάτου, για να δημιουργήσει ένα φανατικό, αντιδραστικό, αντιπρολεταριακό κίνημα και να εγκαταστήσει, με τη βοήθειά του, την ανοιχτή, συνεπή και απεριόριστη δικτατορία της.»

4.
Τα παραδείγματα της Ναζιστικής Γερμανίας του 1930 δεν αναφέρθηκαν χωρίς λόγο. Η λατρεία, τόσο των χρυσαυγιτών όσο και των φασιστών που κατέλαβαν τον χώρο στον Ελαιώνα, για τον Χίτλερ και το Τρίτο Ράιχ δεν είναι απλά εμφανής αλλά θρασύτατα έκδηλη αφού προσπαθούν και φροντίζουν να ακολουθούν με κάθε ακρίβεια τα λεχθέντα και πραχθέντα του πολιτικού τους πατέρα. Μόνο κάποιος με παντελή άγνοια της Ιστορίας θα μπορούσε να πεισθεί από το επίπλαστο ενδιαφέρον των φασιστών για αυτούς που πεινάνε, για αυτούς που ζουν στον δρόμο, για αυτούς που ζητιανεύουν, έστω κι αν είναι «έλληνες». Η πραγματικότητα είναι ότι η φασιστική ιδεολογία δεν χάρισε ποτέ τίποτα άλλο στην ανθρωπότητα πέρα από στρατόπεδα συγκέντρωσης, κρεματόρια και μαζικούς τάφους. Οι «έλληνες» άστεγοι, οι «έλληνες» επαίτες, οι «έλληνες» φτωχοί θα είναι οι επόμενοι που θα σφαγιαστούν από τα μαχαίρια των φασιστικών συμμοριών όταν αυτές κρίνουν ότι έχουν ξεμπερδέψει με τους μετανάστες. Με την Ιστορία πρέπει να προσέχουμε γιατί δεν είναι ούτε φάρσα, ούτε τραγωδία. Είναι κοινωνική ευθύνη και ταξικό χρέος.

5.
Η ιστορία των καταλήψεων στέγης στην Ευρώπη ξεκινάει τη δεκαετία του 1960 με σημείο αναφοράς την Ολλανδία και τις καταλήψεις δημόσιων κτιρίων με σκοπό τη στέγαση, ενώ η εξέγερση του Μάη ’68 επαναφέρει δυναμικά το ζήτημα των καταλήψεων με αποτέλεσμα στις αρχές του ’70 να υπάρχουν δεκάδες καταλήψεις στέγης σε Γαλλία και Γερμανία. Στην Ελλάδα, η πρακτική της κατάληψης στέγης εξαπλώνεται τη δεκαετία του 1980 από κομμάτια του αναρχικού χώρου και του punk ρεύματος. Μέχρι σήμερα, η κατάληψη στέγης αποτελεί κοινωνικό πρόταγμα του ευρύτερου εναντιωματικού κινήματος με σημείο αναφοράς την εναντίωση στον θεσμό της ιδιοκτησίας και την άρνηση ή αδυναμία καταβολής χρημάτων με σκοπό τη στέγαση.
Σε μια περίοδο όπου οι καταλήψεις στέγης στην Ελλάδα αυξάνονται συνεχώς ενώ αλληλέγγυοι οργανώνουν υποδομές στέγασης για τους χιλιάδες πρόσφυγες που ξεβράζονται στα νησιά του Αιγαίου, οι φασίστες προχωρούν σε μια κατάληψη «μόνο για έλληνες» κάνοντας ασκήσεις δημαγωγίας και λαϊκισμού επιχειρώντας να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό και να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από τον διάχυτο συντηρητισμό. Η απόπειρα των νοσταλγών του Χίτλερ να οικειοποιηθούν πρακτικές του ανταγωνιστικού κινήματος δεν μπορεί και ούτε πρέπει να μείνει αναπάντητη.

6.
Οι καταπιεσμένες τάξεις ή θα δρομολογήσουν τις απαντήσεις τους απέναντι στα φασιστικά καθάρματα ή θα βρουν μπροστά τους τα μαχαίρια που ακόνισε η θανάσιμη απάθεια και απραξία τους.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

6ος χρόνος Cine Σινιάλο: Πρόγραμμα θερινών προβολών





Ακόμη και μέσα στον βόρβορο της κοινωνίας του Θεάματος ο κινηματογράφος μπορεί να αποτελέσει τόσο μία αιτία όσο και μία αφορμή.

Αιτία για να ανιχνεύσουμε τις στιγμές ενός σημειολογικού αντάρτικου σε μια οθόνη, τις αιρετικές ματιές που υπονομεύουν τα κυρίαρχα αυτονόητα των κωδίκων επικοινωνίας, τις μυθοπλασίες εκείνες που διαστέλλουν την πραγματικότητα με αιφνιδιαστικές προοπτικές.

Αφορμή για να συναντηθούμε στον τόπο ενός “κοινού” που δεν ενδιαφέρεται να είναι μια κουρελού από αδηφάγους θεατές, απρόσιτους καταναλωτές, υπερόπτες περαστικούς.



Οι προβολές γίνονται μπροστά από την κατάληψη Σινιάλο, στην πλατεία Παπανικολάου, Θεσσαλονίκης και Καποδιστρίου στο κάτω Αιγάλεω και αρχίζουν στις 9:00 μ.μ. 
 

αναδημοσίευση από το site της Κατάληψης Σινιάλο

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις της Θεσσαλονίκης


Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27 Ιουλίου, το Κράτος, με μια συντονισμένη επιχείρηση εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών εισέβαλε και εκκένωσε βίαια τρεις καταλήψεις στέγης στη Θεσσαλονίκη, που φιλοξενούσαν πρόσφυγες-μετανάστες και αλληλέγγυους. Πρόκειται για τις καταλήψεις του Ορφανοτροφείου, της Λεωφόρου Νίκης και Καρόλου Ντηλ και της κοινότητας Hurriya. Συνολικά έγιναν 74 συλλήψεις ενώ την ίδια ημέρα κατεδαφίστηκε το κτίριο της κατάληψης του Ορφανοτροφείου. Λίγες ώρες αργότερα κλιμάκια του λιμενικού σώματος εκκένωσαν τη γέφυρα κάτω από την οποία είχαν βρει προσωρινό κατάλυμα, οι τελευταίοι πρόσφυγες στο λιμάνι του Πειραιά, ενώ ο δήμαρχος της Αθήνας, Καμίνης, κατέθεσε μήνυση εναντίον καταλήψεων σε κτίρια του δήμου που φιλοξενούν πρόσφυγες-μετανάστες.

Από την πρώτη στιγμή τόσο στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα όσο και σε διάφορες πόλεις πανελλαδικά αλληλέγγυοι/-ες προχωράνε σε καταλήψεις γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ, οργανώνουν συγκεντρώσεις και πορείες, αναρτούν πανό και απαντούν με δυναμικές ενέργειες και παρεμβάσεις. Η χρονική συγκυρία που ξεδιπλώνεται αυτή η κατασταλτική επιχείρηση από το Κράτος δεν είναι καθόλου τυχαία, προσδοκώντας ένα αποδυναμωμένο κύμα αλληλεγγύης λόγω καλοκαιρινών απουσιών. Ακόμα όμως και κάτω από αυτές τις συνθήκες εκατοντάδες είναι οι σύντροφοι/-ισσες που ανταποκρίνονται στα καλέσματα και συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις.

Το μήνυμα που η εξουσία θέλει να περάσει είναι σαφές και είναι ένα από τα διαρκή επίδικα της. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα πρέπει να παραμείνουν εξόριστοι σε στρατοπεδικούς χώρους, άμεσα ελεγχόμενοι, απομονωμένοι και αόρατοι από την υπόλοιπη κοινωνία, χωρίς καμία δυνατότητα αγωνιστικής συνεύρεσης και διεκδικήσεων. Όποιος/-α αμφισβητήσει τα χαρακτηριστικά αυτά αλλά και όποιος/-α σταθεί αλληλέγγυος θα κατασταλεί, θα διωχθεί, θα φυλακιστεί ή θα απελαθεί.

Η πολιτική διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπάθησε, σε μια χαλαρή ανακοίνωση που εξέδωσε, να νίψει τας χείρας της με τη γνωστή μέθοδο "δεν ήξερα, δεν άκουσα, δεν είδα". Όσο όμως κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για τις "αγνές" τους προθέσεις η οργή μας έχει σαφείς παραλήπτες. Και δεν είναι άλλοι από αυτούς που τόσο καιρό τώρα κλείνουν σύνορα και πνίγουν μετανάστες, οργανώνουν στρατόπεδα – φυλακές, που μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια αδιαμεσολάβητης αλληλεγγύης, κάθε προσπάθεια διάρρηξης της απομόνωσης και δημιουργίας ζωντανών σχέσεων, που καταστέλλουν αλληλέγγυους, που εκκενώνουν καταλήψεις, που δίνουν άλλοθι στον κόσμο της εξουσίας και των αφεντικών.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ, ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΝΙΚΗΣ, κοινότητα "HURRIYA"
 
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ


Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

Αναδημοσίευση από το blog της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν:

Για την υπόθεση «Βανκούβερ Απαρτμάν»


Η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν μετράει 11 χρόνια, αρχικά ως κατάληψη στέγης στο δεύτερο όροφο του κτιρίου στην οδό Μαυροματαίων και Δεριγνύ και σταδιακά των υπόλοιπων ορόφων, μετά την εγκατάλειψη από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ). Από το φθινόπωρο του 2014 άρχισε να λειτουργεί ως ανοιχτό κοινωνικό κέντρο για τις ανάγκες του αναρχικού/ αντιεξουσιαστικού κινήματος.

Οι καταλήψεις για εμάς είναι χώροι πολιτικής ζύμωσης, δημιουργίας και ελεύθερης έκφρασης, είτε ως στεγαστικά εγχειρήματα που σκοπό έχουν να αποδομήσουν κάθε έννοια ιδιοκτησίας, είτε ως κέντρα αγώνα και κοινωνικοί χώροι. Χώροι μέσα στους οποίους οι επιθυμίες γίνονται πράξη με σχέσεις συντροφικότητας, αλληλεγγύης και ισότητας, αποτελώντας μέσο και εργαλείο στον αγώνα για την ελευθερία. Λειτουργώντας συλλογικά, αντί-ιεραρχικά, οριζόντια και αυτοοργανωμένα ο κόσμος που επιλέγει να βρεθεί μέσα σε αυτούς πραγματώνει μια ζωή στηριζόμενη στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία, χωρίς αφέντες και δούλους.

Στην αντίπερα όχθη, η τωρινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και κάθε άλλη, έχει επιλέξει εξαρχής να παίξει το παιχνίδι της «νομιμότητας», καταστέλλοντας ό,τι αποκλίνει από τη γραμμή του νόμου και της τάξης. Εκκενώσεις καταλήψεων, καταστολή εργατικών και αντιφασιστικών διαδηλώσεων, 100αδες χρόνια φυλακής που επιφυλάσσουν σε αγωνιστές σε δίκες-παρωδίες, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκκενώσεις καταυλισμών, οι χιλιάδες των θαλασσοπνιγμένων μεταναστών στο Αιγαίο είναι μερικά από τα παραδείγματα της «πρώτη φορά» αριστερά με φουλ δεξιά ατζέντα. Ακολουθώντας τις επιταγές των δανειστών προς τέρψιν ξένου και ντόπιου κεφαλαίου κατά γράμμα, το κράτος αυξάνει την κοινωνική και ταξική επίθεση, ενώ παράλληλα η οικονομική κρίση συνεχίζει να σαρώνει αφήνοντας πίσω της ερείπια.

Υπό αυτήν τη συνθήκη, τους τελευταίους μήνες η Βανκούβερ Απαρτμάν έρχεται αντιμέτωπη με συνεχείς επιθέσεις από τη μεριά του «ιδιοκτήτη» ΟΠΑ. Αρχικά τον Φεβρουάριο ’16 όπου προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την ανάδειξη αναδόχου εταιρείας με σκοπό την ανακατασκευή του κτιρίου που στεγάζεται η κατάληψη, ο οποίος ακυρώθηκε μετά από παρέμβαση αλληλέγγυων. Μετά την ακύρωση, ο πρύτανης Γιακουμάκης ζήτησε τη βοήθεια του Υπουργείου Παιδείας μιας και δεν ήθελε να αναλάβει εξ’ ολοκλήρου την πολιτική ευθύνη της υπόθεσης, όπως και έγινε. Για τους τύπους, στάλθηκαν προσκλήσεις στις εταιρείες που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον στην προηγούμενη φάση, ενώ είναι κοινό μυστικό πως η ανάδοχος εταιρεία και ο πρύτανης είχαν δώσει τα χέρια πολύ νωρίτερα. Κεκλεισμένων των θυρών λοιπόν, μέσα σε αίθουσα του υπουργείου, με προσκλήσεις και την οδηγία στους εμπλεκόμενους να μην βγάλουν άχνα για αυτό που συνέβαινε, χωρίς καμία ανακοίνωση σε ΦΕΚ. Ό,τι ήταν δυνατόν για να μην τους πάρει κανείς χαμπάρι και τους χαλάσει το πάρτι εκατομμυρίων. Αφού όλα κύλησαν όπως είχαν συμφωνήσει, η κατασκευαστική που έκανε το καλύτερο
deal με το Γιακουμάκη πήρε το έργο και τα 3 εκατ. ευρώ πήραν και αυτά το δρόμο τους προς τις τσέπες των εμπλεκομένων.

Γινόμαστε μάρτυρες στην εξέλιξη μιας σχέσης «αγάπης» μεταξύ Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Υπουργείου Παιδείας και της κοινοπραξίας των δύο κατασκευαστικών εταιριών που ανέδειξε ο - «ανοιχτός» κατά τα άλλα - διαγωνισμός. Οι εμπλεκόμενοι ευελπιστούν το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης να είναι η εκκένωση από τους «παράνομους» καταληψίες και η παράδοσή του στους «νόμιμους» ιδιοκτήτες του ώστε να το εκμεταλλευτούν με σκοπό το κέρδος, όπως και κάθε τι άλλο που πέφτει στα χέρια τους.

Ο πρύτανης Εμμανουήλ Γιακουμάκης έχει απ’ ό,τι φαίνεται μεγαλεπήβολα σχέδια, θέλοντας με το που ανέλαβε το καινούριο του πόστο να λύσει ένα από τα χρόνια «προβλήματα» του ΟΠΑ, το οποίο είναι η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν. Αφού η υπόθεση αυτή είχε και 3 εκατ. € στη μέση, θεώρησε εαυτόν καταλληλότερο για τη δουλειά. Άλλωστε δεν είχε να κάνει και κάτι παραπάνω απ’ ότι έκανε τόσο καιρό. Εκτός από τα πετυχημένα
deals που έχει συνάψει με μεγάλες εταιρίες (βλ. ΟΤΕ) και την κατοχή θέσης σε υπουργείο (βλ. γενικός γραμματέας Yπ. Μεταφορών), θέλει να προσθέσει στο βιογραφικό του και επιτυχίες με πολιτική χροιά, όπως είναι η εκκένωση μιας κατάληψης αναρχικών. Ξεκινώντας ήδη την «πολιτική» του σταδιοδρομία και ως άλλος Μαυρογιαλούρος υποσχέθηκε σε φοιτητικές παρατάξεις και στη θεατρική ομάδα του ΟΠΑ ότι θα έχουν να λάβουν κομμάτι του κτιρίου μετά το «σουλούπωμα», ενώ σ’ εμάς πρότεινε να βρει έναν άλλο χώρο να στεγάσουμε προσωρινά τα υπάρχοντά μας (!). Ο Γιακουμάκης θέλει να πείσει ότι όλα αυτά γίνονται για το συμφέρον του πανεπιστημίου και όχι της τσέπης και της υστεροφημίας του. Η κατάληψη βρίσκεται σε περιοχή-φιλέτο (τυχαίο;), απέναντι από το Πεδίο του Άρεως και δίπλα στο ΟΠΑ. Παράλληλα όμως, ενώ το καινούριο κτίριο του ΟΠΑ και συνολικού εμβαδού 5.000 τ.μ. παραδίπλα (Κιμώλου και Σπετσών) δεν χρησιμοποιείται, το πανεπιστήμιο, λέει, ασφυκτιά λόγω περιορισμένων κτιριακών υποδομών και η Βανκούβερ είναι η λύση στα προβλήματά τους.

Η κοινοπραξία «Κων/νος Ζηρίλιος-ΠΕΤΚΑ ΑΕ» ανακηρύχθηκε, μετά το διαγωνισμό-παρωδία, ως ο μειοδότης του έργου, έχοντας δώσει την καλύτερη προσφορά. Ή μήπως να λέγαμε ότι είχε δώσει τα χέρια με τον Γιακουμάκη πριν καν ανακοινωθεί ο διαγωνισμός και ότι αυτός έγινε για τα μάτια του κόσμου; Άλλωστε στις πιάτσες των εργολάβων όλοι ξέρουν πως πάει η ιστορία. Όλες οι συμφωνίες γίνονται από πριν και τα υπόλοιπα είναι για τους τύπους και τις αναμνήσεις. Ας τους καταστεί σαφές ότι το κτίριο που ανέλαβαν να ανακαινίσουν δεν είναι για τα δόντια τους. Θεωρούνται συνυπεύθυνοι για οποιαδήποτε κατασταλτική επιχείρηση εναντίον της κατάληψης και θα αντιμετωπιστούν ως τέτοιοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΠΕΤΚΑ ΑΕ συνεργάζεται με το δημόσιο, με έργα τους να αφορούν και αρκετές κατασκευές στρατιωτικών βάσεων.

Το Υπουργείο Παιδείας και ο πολιτικός του προϊστάμενος Νίκος Φίλης, από την άλλη, ήρθαν να παίξουν το ρόλο του μπαλαντέρ. Ο Γιακουμάκης βλέποντας ότι η μπίζνα κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, αφού ο διαγωνισμός ήδη είχε ακυρωθεί μια φορά, αποφάσισε να θυματοποιηθεί και να ζητήσει χείρα βοηθείας από τους προϊσταμένους του στο υπουργείο, λέγοντας ότι το ΟΠΑ δεν θέλει να συγκρουστεί με τον αναρχικό χώρο. Εκείνοι με τη σειρά τους δεν δίστασαν να δώσουν ασφαλή διέξοδο στο πρόβλημά του, αφού τους πρόσφεραν αίθουσα για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού άρα και πολιτική κάλυψη. Με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια. Το Υπ. Παιδείας βέβαια δεν μπορεί να αποκοπεί από τον υπόλοιπο κρατικό μηχανισμό. Ο Φίλης και οι συνεργάτες του δεν θα μπορούσαν να έχουν πάρει απόφαση για στήριξη του ΟΠΑ, στην προσπάθειά του για εκκένωση μιας κατάληψης, χωρίς να έχουν συμβουλευτεί τους δικούς τους προϊσταμένους. Αν δεν το έχουν κάνει, τότε μάλλον θα το βρουν μπροστά τους, γιατί η κατάληψη δεν θα πέσει αμαχητί και χωρίς το ανάλογο γι’ αυτούς κόστος.

Το κράτος και οι μηχανισμοί του έχουν ξεκάθαρο όφελος χτυπώντας τη Βανκούβερ, καθώς όντας ενεργό κομμάτι του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου είναι κι αυτή ένα σαράκι που κατατρώει τα σχέδιά τους. Σχέδια που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με οικονομικό και πολιτικό όφελος, όπως άλλωστε συνέβη και στο παρελθόν με εκκενώσεις καταλήψεων σε σημεία-κλειδιά. Από την εκκένωση της ιστορικής Βίλλα Αμαλίας και της Σκαραμαγκά στην Αθήνα, της Δέλτα και το Ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη που ανακαταλήφθηκε για τις ανάγκες στέγασης μεταναστών, του Παραρτήματος στην Πάτρα και την Αντιβίωση στα Γιάννενα που επίσης ανακαταλήφθηκαν, οι καταλήψεις αποτελούν σταθερό στόχο του κράτους αλλά και του φασιστικού παρακράτους. Και ενώ βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου το πρόταγμα των καταλήψεων είναι πιο επίκαιρο από ποτέ και οι καταλήψεις πληθαίνουν, με τον ίδιο ρυθμό πληθαίνουν και οι επιθέσεις εναντίον τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιες όπως τις συνεχόμενες απειλές στη Βίλλα Ζωγράφου, τις απειλές στην κατάληψη Θεμιστοκλέους 58 στην Αθήνα, στις καταλήψεις 111, Μ
undo Nuevo και το ανακατειλημμένο Ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη, τη διακοπή ηλεκτροδότησης της κατάληψης Σχολείο στη Θεσσαλονίκη και σε δύο κτίρια των κατειλημμένων προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Την εκκένωση της κατειλημμένης (σε αλληλεγγύη με την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων) Πρυτανείας τον Απρίλιο του 2015, της κατάληψης Ντουγρού στη Λάρισα τον Μάιο και του Κένταυρου στην Φιλαδέλφεια τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Tον Απρίλιο του 2016 τις εκκενώσεις της NoBorder Kitchen στη Λέσβο, τη στεγαστική κατάληψη προσφύγων Turtle Corner στη Θεσσαλονίκη, την κατάληψη Περεσιάδου 8 στο Γαλάτσι. Τον Ιούνιο την κατάληψη Θερμίδα στη Ριζούπολη που ανακαταλήφθηκε, τον Ιούλιο την πέτρινη αποθήκη στο λιμάνι του Πειραιά, οπού «ζούσανε» μετανάστες και μετανάστριες κα.. Κι επειδή, ως γνωστό, όπου δεν φτάνει το κράτος πάει το παρακράτος παραθέτουμε και κάποιες από τις φασιστικές επιθέσεις που έχουν δεχτεί τον τελευταίο καιρό καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι:


01 /11/ 2015 κατάληψη Αγρός στο Πάρκο Τρίτση
09 /11/ 2015 κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου Μαρούσι
27 /11/2015 κατάληψη
Libertatia Θεσσαλονίκη
01/12/ 2015 στέκι της Συνέλευσης κατοίκων Βύρωνα, Καισαριανής, Παγκρατίου
19 /12/ 2015 κατάληψη
Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη
03/01/2016 κατάληψη Ανάληψη στην Αθήνα
16/02 /2016 κατάληψη Ζαΐμη στην Αθήνα
23/04/2016
SoliCafe στη Χίο
20 /05/2016 η κατάληψη στέγασης Προσφύγων/Μεταναστών Κάνιγγος 22 στην Αθήνα
02/07/2016 το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης
και βεβαίως-βεβαίως η τριπλή εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε η κατάληψη Βανκούβερ τον Μάρτιο και Μάιο.


Δεν είμαστε διατεθειμένοι να μείνουμε άπραγοι μπροστά στην επικείμενη καταστολή της κατάληψης. Δεν έχουμε σκοπό να συνδιαλλαγούμε με πρυτάνεις, μεγαλοεργολάβους και κράτος. Δεν θα φύγουμε από το κτίριο, μέσα στο οποίο δημιουργούμε καθημερινά με βάση την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και την αξιοπρέπεια, λέξεις άγνωστες σε όλους αυτούς που θέλουν να μας εκκενώσουν. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους. Δεν θα αφήσουμε κανένα πρύτανη να μας πουλήσει, καμία κατασκευαστική να μας χτίσει, κανένα υπουργείο και καμία κυβέρνηση να μας τρομοκρατήσει. Και το κόστος ας το αναλογιστούν όλοι αυτοί, όχι εμείς.

Η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν μετράει 11 χρόνια ζωής χωρίς ιδιοκτήτες. Θα συνεχίζει να ζει με κινητήρια δύναμη τον κόσμο που τη στηρίζει, χωρίς ανακαινίσεις και ανακατασκευές.


ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ


Υ.Γ. Για να δώσουμε και μια απάντηση στην αισχρή ανακοίνωση της Συγκλήτου του ΟΠΑ, έχουμε να πούμε σε σας, τους ακαδημαϊκούς, τους επιφανείς και κατέχοντες όλη τη «γνώση» καθηγηταράδες του ΟΠΑ ότι το ίδρυμα δεν έχει ανάγκη από κτίρια. Έχετε πάρει ήδη αρκετά και το μεγαλύτερο από αυτά δεν το λειτουργείτε καν. Όσο για τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που σας υπαγορεύουν την ομαλή εκτέλεση του έργου, τους γράφουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας. Αν δε νοείται για σας «πανεπιστημιακός χώρος στον οποίο να παρεμποδίζεται η πρόσβαση της πανεπιστημιακής κοινότητας» και ζητάτε να αποχωρήσουμε, άλλο τόσο δε νοείται για μας ένα πανεπιστήμιο το οποίο να ασχολείται με μπίζνες εκατομμυρίων και real estate. Και ρωτάμε, αν το Βανκούβερ δεν ήταν στο Πεδίο του Άρεως και δεν ήταν κατάληψη αναρχικών θα είχατε μπει καν στον κόπο να ασχοληθείτε;


Κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν
Ιούλιος 2016