Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Ένα σχόλιο για τον θάνατο


  • Και να ο φόβος, ο τρόμος, η ασφυξία, το αδιέξοδο, η απώλεια, ο θάνατος εισέβαλλαν στα ασφαλή μας σπίτια (για άλλη μια φορά).
[όση προσπάθεια κι αν κάνουν οι κυρίαρχοι στον πλανήτη για να συνηθίσει ο άνθρωπος τον θάνατο που επιβάλλουν (άμεσα ή έμμεσα) με τις κατά τα άλλα ορθολογικές επιλογές τους -πολέμους, συρράξεις, αστυνομικοστρατιωτικές επιχειρήσεις, πλάνα οικονομικής ανάπτυξης με εξορύξεις, εργοστάσια, λιμάνια, logistics, αυτοκινητόδρομους, «πράσινες» επενδύσεις, καταστρέφοντας τον αέρα, τη γη, το νερό δεν θα τα καταφέρουν. Μόλις ο θάνατος σου κλείσει το μάτι μεμιάς αποκτά πρόσωπο και αιτίες, γίνεται ο δικός σου αγώνας, ο δικός σου πόνος, η δική σου απώλεια, ο δικός σου θρήνος. Ωστόσο, έχουν καταφέρει να τον εξατομικεύσουν]
  • Και να, η λεηλασία, η καταστροφή της φύσης, στην οποία τόσο επενδύουν οι ντόπιοι κυρίαρχοι για να "ξεπεράσουμε" την κρίση, την ανέχεια, την ανεργία, δύο φορές σε μερικούς μήνες, σε αυτόν τον τόπο, δεν αφορούσε μόνο οργανισμούς, ζώα, πουλιά, ψάρια, θάμνους, δέντρα, φυτά αλλά και ανθρώπους.
[η απόσταση ανάμεσα στον εμπρησμό ενός δάσους, στη μόλυνση της θάλασσας από πετρελαιοκηλίδες, στην εκτροπή ποταμών και την κατασκευή υδροηλεκτρικών εργοστασίων, στην αποψίλωση βουνών για το φύτεμα αιολικών πάρκων, στη λειτουργία μονάδων εξόρυξης χρυσού, στην ισοπέδωση παραλιών με σπίτια, επιχειρήσεις, ξαπλώστρες, στις μονοκαλλιέργειες, στα χημικά λιπάσματα, στις ιχθυοκαλλιέργειες, στο κυνήγι, στο μπετονάρισμα "δημόσιων" χώρων στις πόλεις... με το παιδί που βαριανασαίνει από κρίσεις βήχα αλλεργικού άσθματος εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, με τους εγκλωβισμένους νεκρούς ανθρώπους εξαιτίας πλημμυρών και πυρκαγιών... αυτή η απόσταση είναι κυριολεκτικά μια ανάσα]
  • Σήμερα, όπως χθες και δυστυχώς όπως αύριο ας μην συνηθίσουμε τον θάνατο που προκαλεί κάθε εξουσία, κάθε κυρίαρχος, κάθε σύστημα για τον όποιο λόγο, ας μην τον περιχαρακώσουμε σε ηπείρους, σύνορα, συχνότητα και αριθμούς. Ας θρηνήσουμε για την καμένη γη, για τα είδη χλωρίδας που κάηκαν για τα είδη πανίδας που πέθαναν από ασφυξία ή κάηκαν ή μετανάστευσαν, για κάθε μικροοργανισμό, για τους ανθρώπους που χάθηκαν. Και την επόμενη στιγμή ας αναλογιστούμε και ας πράξουμε. Αντίσταση στη συνήθεια, τη ματαιότητα. Αντίσταση στην περίφρακτη λογική της λεηλασίας, της καταστροφής, της εξαθλίωσης. Αντίσταση σε κάθε εξουσιαστική συστημική επιλογή.
 

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ MASTER PLAN ΤΗΣ COSCO ΣΕ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ ΚΑΙ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Τη Δευτέρα 16/7 στο θεατράκι της Πλατείας Πόντου στη Χαραυγή και την Κυριακή 22/7 στο νέο χώρο της περιοχής των πρώην Λιπασμάτων στον Όρμο Κράκαρη πραγματοποιήθηκε προβολή βίντεο για το συνολικό σχέδιο καπιταλιστικών αναπλάσεων-επενδύσεων σε όλη την παρακτια ζώνη του Πειραιά που υποβαθμίζει και περιφράσει περαιτέρω τις ζωές μας προς όφελος του εφοπλιστικού, εμπορικού, τουριστικού, πετρελαϊκού, κατασκευαστικού κεφαλαίου.







Ενδιάμεσα, την Τετάρτη 18/7 και το Σάββατο 21/7 πραγματοποιήθηκαν δυο παρεμβάσεις σε συναυλίες που διοργάνωνε ο Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας στα πρώην λιπάσματα. Αναρτήθηκαν πανό και μοιράστηκε σε χιλιάδες αντίτυπα κείμενο αντιπληροφόρησης και θέσης για το ζήτημα. [το κείμενο σε pdf]
 Είχε προηγηθεί αφισοκόλληση για τις προβολές και μοίρασμα κειμένων την Κυριακή 15/7 στην περιοχή της Χαραυγής και στους δύο αναπλασμένους από τον δήμο χώρους των πρώην λιπασμάτων.

Οι παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνέχισης των κινήσεων κοινωνικής απεύθυνσης και αντιπληροφόρησης ενάντια στα καζάνια, τα διυλιστήρια και το MASTER PLAN κράτους και πολυεθνικών στο παραλιακό μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραµα, από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, το Ρεσάλτο (Κερατσίνι), την Πάροδο (Νίκαια) και το Pasamontana (Κορυδαλλός), στην προοπτική δημιουργίας μιας ακηδεμόνευτης πρωτοβουλίας αγώνα.

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

2 προβολές ενημερωτικού βίντεο ενάντια στο Master Plan

σε μορφή pdf


ΕΝΑΝΤΙΑ
• ΣΤΟ MASTER PLAN ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
για το παραλιακό μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα


• ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ, ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ, ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ -ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ


Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ,
ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ
ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ 

ΠΡΟΒΟΛΗ 

ενημερωτικού βίντεο 




ΔΕΥΤΕΡΑ 16/07 9:00 μ.μ.
θεατράκι πλατείας Πόντου
ΧΑΡΑΥΓΗ


χάρτης 
https://goo.gl/maps/pQ2RmrWma382

  

 
ΚΥΡΙΑΚΗ 22/07 9:00μ.μ.
στον νέο χώρο των πρώην λιπασμάτων (όρμος Κράκαρη)
ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ


πρόσβαση από Πειραιά:
https://www.google.com/maps/dir/37.9493852,23.636996/37.9425719,23.621524/@37.9457897,23.6145658,1289m/data=!3m1!1e3!4m2!4m1!3e0?hl=el&shorturl=1

πρόσβαση από Κερατσίνι:
https://www.google.gr/maps/dir/37.9589834,23.6144122/37.9425957,23.6214961/@37.9432604,23.6181234,1289m/data=!3m1!1e3!4m2!4m1!3e0



  σε μορφή pdf


Ακολουθεί το κείμενο: 
 
Χρονικό των τελευταίων μηνών:

21.01.2018, η COSCO παρουσιάζει το «Αναπτυξιακό Πρόγραμμα και τη Μελέτη Διαχείρισης» (Master Plan) για την παράκτια ζώνη από το εμπορικό-τουριστικό λιμάνι του Πειραιά μέχρι τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα.

29.03.2018, ξεκινούν οι κινητοποιήσεις ενάντια στα «καζάνια του θανάτου» στο Πέραμα, μετά την ανακοίνωση επαναλειτουργίας δεκάδων ανενεργών δεξαμενών στην περιοχή από τις πετρελαϊκές εταιρείες CORAL και CYCLON.

03.05.2018, έντονη δυσοσμία από την OIL ONE του Μελισσανίδη κατακλύζει τις περιοχές του Πειραιά. Η εκπομπή ρύπων και η αφόρητη κατάσταση θα συνεχιστεί τις επόμενες βδομάδες, προκαλώντας αντιδράσεις και κινητοποιήσεις των κατοίκων της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου.

30.05.2018, oι εργαζόμενοι στους σταθμούς εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ) της COSCO, στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ, ξεκινούν απεργία διεκδικώντας συλλογική σύμβαση εργασίας φορτοεκφορτωτών, ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά και μέτρα ασφάλειας. Η COSCO/ΟΛΠ/PCT/DPORT και οι εργολάβοι προσέφυγαν άμεσα στη δικαιοσύνη, η οποία καθόλου τυχαία και εξίσου άμεσα κήρυξε την απεργία παράνομη. Το σωματείο μετά από 3 μέρες απεργίας, το βράδυ της 1ης Ιουνίου, αποφασίζει την αναστολή της και την ανακοίνωση νέας ημερομηνίας απεργίας στις 6 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της οποίας οι εργαζόμενοι δέχτηκαν τη «δέσμευση» του υπουργείου και των εργολαβικών εταιρειών (που είναι οι εργοδότες τους) για υπογραφή της συλλογικής σύμβασης εργασίας.

14.06.2018, με το άρθρο 70 στα «προαπαιτούμενα» για το κλείσιμο της πρόσφατης «αξιολόγησης» η κυβέρνηση ψήφισε την παράταση έως 20 χρόνια (από 12 που ίσχυε) της λειτουργίας εγκαταστάσεων, με επικίνδυνες και οχλούσες χρήσεις, σε μη βιομηχανικές ζώνες, ακόμα και εντός οικιστικού ιστού, όπως η OIL ONE και η LAFARGE BETON στη Δραπετσώνα και οι δεξαμενές πετρελαιοειδών στο Πέραμα.




Το MASTER PLAN της COSCO

Στις 21.01.2018, η ΟΛΠ ΑΕ, δηλαδή η COSCO SHIPPING, σε κλειστή συνάντηση με τους «εκλεκτούς» αρμόδιους φορείς, παρουσίασε το «Αναπτυξιακό Πρόγραμμα και τη Μελέτη Διαχείρισης» (Master Plan) για ολόκληρη την παράκτια ζώνη από το εμπορικό-τουριστικό λιμάνι του Πειραιά μέχρι τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα. Σε συνέχεια και εφαρμογή της Σύμβασης Παραχώρησης του ΟΛΠ από το ελληνικό κράτος στην COSCO, με την πώληση του 67% των μετοχών τον Αύγουστο του 2016 από την κυβέρνηση που θα έσκιζε τα μνημόνια. Μια μελέτη, που -καθόλου τυχαία- εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα του εφοπλιστικού, εμπορικού, τουριστικού, πετρελαϊκού και κατασκευαστικού κεφαλαίου, υποβαθμίζοντας και περιφράζοντας περαιτέρω τη ζωή μας. Ένα κεφαλαιο-κρατικό σχέδιο που σε μεγάλο βαθμό παραμένει αθέατο από τους κατοίκους των περιοχών του Πειραιά, μιας και τα κομμάτια του παζλ παραμένουν σκόπιμα ασύνδετα από τους κυβερνήτες, τους αντιπολιτευόμενους, τους περιφερειάρχες, τους δημάρχους, τους δημοσιογράφους, μαζί με τις κλασικές τακτικές της αποσιώπησης, της παραπληροφόρησης, της εξαπάτησης και της χειραγώγησης που ακολουθούν. Ας ενώσουμε, λοιπόν, τα κομμάτια του παζλ για να δούμε και να καταλάβουμε τη συνολική εικόνα.

Εν συντομία το Master Plan:

Επέκταση του Λιμένα κρουαζιέρας στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά, με επέκταση του επιβατικού σταθμού της κρουαζιέρας στις πύλες Ε11 & Ε12, κατασκευή νέου επιβατικού σταθμού, δημιουργία νέων αποθηκών εντός του λιμανιού, δύο τουλάχιστον πεντάστερων πολυτελών ξενοδοχείων (ένα εκ των οποίων στο εκθεσιακό κέντρο του ΟΛΠ, την επονομαζόμενη Παγόδα) και πολυώροφου εμπορικού κέντρου τύπου MALL.

Κατασκευή επισκευαστικής προβλήτας για μεγάλα σκάφη αναψυχής (Mega Yacht) στον Nέο Μώλο Δραπετσώνας, για την επέκταση της ναυπηγοεπισκευής πέρα από τα φορτηγά πλοία και τα δεξαμενόπλοια και στα τουριστικά πλοία και πολυτελή σκάφη αναψυχής.

Επέκταση σταθμού διακίνησης αυτοκινήτων (car terminal) στον λιμένα Ηρακλέους, με σκοπό, όπως μας λέει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΟΛΠ Α.Ε. κύριος Fu Chengqiu της COSCO: «το λιμάνι του Πειραιά να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους σταθμούς διακίνησης αυτοκίνητων σε ολόκληρη τη Μεσόγειο». Η προβλεπόμενη χωρητικότητα θα αγγίζει τα 5.400 οχήματα με περαιτέρω αύξησή της μέσω της σχεδιαζόμενης κατασκευής δύο τεράστιων κτιρίων στάθμευσης αυτοκινήτων, στην περιοχή του πρώην ΟΔΔΥ, πίσω από τον Σκλαβενίτη, στο κέντρο αποθηκών που σχεδιάζουν να δημιουργήσουν στην εν λόγω έκταση.

Δημιουργία κέντρου αποθηκών (Logistics) στην περιοχή του πρώην ΟΔΔΥ. Πυρήνας της καπιταλιστικής επένδυσης με βάση το master plan είναι η κατασκευή κέντρου logistics στην έκταση των 80 στρεμμάτων του πρώην ΟΔΔΥ πίσω από τον Σκλαβενίτη. Εκεί που χρόνια τώρα οι υπουργοί και οι δήμαρχοι όλων των κυβερνήσεων και όλων των παρατάξεων ανακοίνωναν ότι θα γίνει κέντρο υγείας. Στόχος η μετατροπή του Πειραιά στο βασικό διαμετακομιστικό κέντρο εμπορευμάτων της Μεσογείου.

Λειτουργία προβλήτας πετρελαιοειδών στην Προβλήτα ΙΙΙ των ΣΕΜΠΟ στο Πέραμα. Ένα καπιταλιστικό λιμάνι διασφαλίζει την απρόσκοπτη ροή των εμπορευμάτων και ο Πειραιάς μετατρέπεται σε σημαντικό κόμβο διασύνδεσης της παγκόσμιας αγοράς και σε ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια διαμετακομιστικού εμπορίου της Ευρώπης. Οι τρεις προβλήτες φορτο-εκφόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ) της COSCO στο Ικόνιο και στο Πέραμα, με τους δυσθεώρητους γερανούς που έχουν γίνει σήμα κατατεθέν της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού, ξεκίνησαν να λειτουργούν με ετήσιο ρυθμό περίπου 800.000 Containers, έχοντας φτάσει σήμερα στα 5.000.000 ετησίως, με αύξηση κερδών για την εταιρεία περισσότερο από 40% το 2017.

Στην προβλήτα ΙΙΙ, που εκτός από εμπορευματοκιβώτια διακινούνται και πετρελαιοειδή φορτία, οι πετρελαϊκές εταιρείες CORAL και CYCLON θέλουν να επαναλειτουργήσουν τα ανενεργά καζάνια που βρίσκονται στη γύρω περιοχή και να τα συνδέσουν με υπόγειες σωληνώσεις με την προβλήτα ΙΙΙ για την τροφοδοσία πλοίων με καύσιμα, χημικά κ.α. Μια ενεργή βόμβα μέσα σε κατοικημένη περιοχή.

Βελτίωση Υποδομών Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος, δεδομένου ότι η προσόρμιση όλο και περισσότερων πλοίων στο λιμάνι του Πειραιά αυξάνει τις δυνατότητες κερδοφορίας της ναυπηγοεπισκευής, σηματοδοτώντας την επέκταση και τον «εκσυγχρονισμό» της αλλά και την εμφάνιση νέων παικτών-εργολάβων, όπως η ίδια η COSCO μέσω θυγατρικών της. Στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα, η οποία λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως το κεντρικό ναυτιλιακό συνεργείο του Πειραιά, βελτιώθηκαν οι ήδη υπάρχουσες πλωτές δεξαμενές και μεταφέρθηκε μία καινούργια από την ίδια την COSCO, στην οποία μπορούν να δοκιμαστούν και τα πιο μεγάλα πλοία μετά την επισκευή τους.




Η OIL ONE

03.05.2018, ξημερώματα, έντονη δυσοσμία κατακλύζει τις περιοχές του Πειραιά, ιδιαίτερα τη Δραπετσώνα, τη Χαραυγή, την Ευγένεια, τον Αγ. Διονύση και το λιμάνι αλλά και μέχρι τη Νίκαια και τον Κορυδαλλό. Η εκπομπή ρύπων και η αφόρητη κατάσταση θα συνεχιστεί τις επόμενες βδομάδες. Η μονάδα OIL ONE του Μελισσανίδη, διαχείρισης-επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων (SLOPS), θα την βγάλει για άλλη μια φορά καθαρή. Τα κρατικά μηχανήματα μέτρησης δεν θα δείξουν υπερβάσεις στις εκπομπές αέριων ρύπων και τα κυβερνητικά, περιφερειακά και δημοτικά στελέχη, που αρχικά έσκιζαν τα ρούχα τους, θα λουφάξουν. Οι ρύποι και η δυσοσμία θα συνεχιστούν το επόμενο διάστημα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας από τους κατοίκους της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου. Μια ρυπογόνος εστία εντός κατοικημένης ζώνης, με άγνωστες επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων.

Η ιστορία δημιουργίας αυτού του διυλιστηρίου είναι εξίσου αμαρτωλή με τους «α-μέτρητους» ρύπους που εκλύει. Τον Δεκέμβρη του 2012, ο Δημήτρης Μελισσανίδης, σε έναν επενδυτικό «οίστρο» εν μέσω οικονομικής κρίσης (συμμετοχή στην αγορά του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΠΑΠ, αγορά των μετοχών της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ κτλ) αγοράζει με όχημα τη θυγατρική εταιρεία ΟΙL ONE AEBEE του Ομίλου Aegean τις εγκαταστάσεις που διατηρούσε η ΒP HELLAS στην περιοχή της Δραπετσώνας. Η μονάδα από το 1984 λειτουργούσε για την παραγωγή, αποθήκευση και διακίνηση μόνο λιπαντικών (όχι πετρελαιοειδών) και η στιγμή της συγκεκριμένης αγοράς δεν ήταν καθόλου τυχαία. Στις 27.11.2012, ένα μήνα πριν την αγορά των εγκαταστάσεων από την πλευρά Μελισσανίδη, «εντελώς συμπωματικά» η Περιφέρεια Αττικής με περιφερειάρχη τον Γιάννη Σγουρό, με την υπ’ αριθμό 374/2012 απόφασή της, ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για τη λειτουργία μονάδας παραγωγής, παραλαβής, αποθήκευσης και διακίνησης πετρελαίου, ανάμιξης και συσκευασίας λιπαντικών και επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων, παρ’ ότι η έκταση της πρώην βιομηχανικής περιοχής της Δραπετσώνας είχε χαρακτηριστεί ως χώρος «ανάπλασης» και αποχαρακτηριστεί ως χώρος «βιομηχανικής δραστηριότητας» από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας τόσο το 1997 όσο και το 2007. Στη συνέχεια, στις 5.8.2013 υπήρξε τροποποίηση των περιβαλλοντικών όρων, με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, η οποία παρείχε στην εταιρεία ΟΙL ONE, δυνατότητα αποθήκευσης 20.000 κυβικών μέτρων υγρών καυσίμων και 3.500 κυβικών μέτρων ορυκτελαίων και μονάδας επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων. Στην ουσία, άνοιξε ο δρόμος για το πραγματικό επιχειρηματικό σχέδιο του Μελισσανίδη στην περιοχή: τη διαχείριση-επεξεργασία υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων “SLOPS”, μέσω των οποίων γίνεται άλλωστε συστηματικά και οργανωμένα όχι μόνο εμπόριο αλλά και λαθρεμπόριο πετρελαίου. Το παζλ ολοκληρώθηκε με τη φωτογραφική τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, που μετέτρεπε τη χρήση της περιοχής από «Ανάπλασης» σε «Μητροπολιτικής Παρέμβασης» και την παραλία σε «Λιμενοβιομηχανική ζώνη» όπου επιτρέπονται χρήσεις βιομηχανίας, βιοτεχνίας, τριτογενούς τομέα, με απόφαση του τότε Υπουργού Περιβάλλοντος Γ. Μανιάτη του κυβερνητικού συνασπισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στις 14 Μαρτίου 2014.

Τον Ιούλιο του 2015, η σημερινή κυβέρνηση, σε μια κίνηση εντυπώσεων (αφού οποιοσδήποτε επόμενος νόμος οποιασδήποτε κυβέρνησης μπορεί να χαρακτηρίσει εκ νέου την περιοχή ως βιομηχανική) προχώρησε πάλι στον αποχαρακτηρισμό της περιοχής των πρώην λιπασμάτων ως «βιομηχανικής δραστηριότητας», παρατείνοντας ταυτόχρονα για 12 επιπλέον χρόνια τη λειτουργία των εργοστασίων που λειτουργούν σε αυτή. Έναν χρόνο μετά, το καλοκαίρι του 2016, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, με την πώληση στην COSCO του 67% των μετοχών του ΟΛΠ και την παραχώρηση της διοίκησής του στην πολυεθνική. Στις 14.06.2018, με το άρθρο 70 στα «προαπαιτούμενα» για το κλείσιμο της πρόσφατης «αξιολόγησης», η ίδια κυβέρνηση ψήφισε μια φωτογραφική διάταξη, που παρατείνει στα 20 χρόνια (από τα 12) τη λειτουργία εγκαταστάσεων με επικίνδυνες και οχλούσες χρήσεις, σε μη βιομηχανικές ζώνες, ακόμα και εντός οικιστικού ιστού (OIL ONE, LAFARGE BETON, δεξαμενές πετρελαιοειδών στο Πέραμα).

Τα καζάνια στο Πέραμα

Στα τέλη Μάρτη οι κάτοικοι του Περάματος ξεκίνησαν κινητοποιήσεις ενάντια στα «καζάνια του θανάτου». Η κατασκευή νέας προβλήτας πετρελαιοειδών στην άκρη της Προβλήτας ΙΙΙ, έφερε εταιρείες πετρελαιοειδών όπως η CORAL και η CYCLON να επιδιώκουν την επαναλειτουργία των ανενεργών δεξαμενών. Ήδη από το καλοκαίρι του 2017 έχουν αρχίσει εργασίες επισκευής και οι οσμές γίνονται όλο και εντονότερες.



Δεν είναι ένα καινούργιο θέμα για το Πέραμα. Για δεκαετίες οι κάτοικοι έδιναν μάχη για το κλείσιμο των "καζανιών του θανάτου" και με την πίεση των κινητοποιήσεών τους κατορθώθηκε η διακοπή της λειτουργίας τους τις δυο τελευταίες δεκαετίες. Όμως, με βάση το επενδυτικό σχέδιο της COSCO για τον ΟΛΠ υπάρχει κινητικότητα εταιρειών πετρελαιοειδών και ενδιαφέρον της COSCO για την επαναλειτουργία τους.



Οι συνέπειες και οι κίνδυνοι σε ενδεχόμενη επαναλειτουργία θα είναι τεράστιες. Δεκάδες καζάνια γεμάτα πετρέλαιο δημιουργούν μια βόμβα στο κέντρο της πόλης, επάνω στον δρόμο που είναι ο μοναδικός δρόμος διαφυγής σε περίπτωση «ατυχήματος». Κίνδυνοι πολλαπλάσιοι από την πετρελαιοκηλίδα που μόλυνε ανεπανόρθωτα τον Σαρωνικό από το πρόσφατο «ατύχημα» στο δεξαμενόπλοιο "Αγία Ζώνη ΙΙ".




Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Το Master Plan που ανακοίνωσε η COSCO τον Ιανουάριο του 2018 συμπυκνώνει μια διαδρομή 20ετίας που αφορά στην εκμετάλλευση της παράκτιας ζώνης από την Ακτή Ξαβερίου στον Πειραιά μέχρι την Ελευσίνα. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο υπό κρατική διαχείριση ΟΛΠ, στα 5ετή επενδυτικά του πλάνα, έθεσε ως βασικό στόχο τη μετατροπή του λιμανιού του Πειραιά σε κύριο διαμετακομιστικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου και κατ’ επέκταση της Ευρώπης και βασικό τουριστικό προορισμό κρουαζιέρας στη Μεσόγειο. Βάσει αυτής της στοχοθεσίας, η επέκταση της Προβλήτας Ι για αύξηση της ροής των εμπορευματοκιβωτίων, η κατασκευή νέων προβλητών, άλλες για εμπορευματοκιβώτια (ΣΕΜΠΟ), άλλες για διακίνηση οχημάτων και άλλες για μεγάλα κρουαζιερόπλοια, ο τεχνικός εκσυγχρονισμός της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, οι δεξαμενές τροφοδοσίας καυσίμων στα ολοένα και περισσότερα πλοία και οι μονάδες διύλισης και επεξεργασίας των πετρελαϊκών απόβλητων (SLOPS) αυτών των πλοίων συνέθεταν τη δέσμη των απαραίτητων κινήσεων που έπρεπε να υλοποιηθούν τα επόμενα χρόνια. Το μοτίβο ήταν κλασικό και αποδείχθηκε πλήρως η εφαρμογή του στη συνέχεια: το κράτος χάραξε την στρατηγική «εκσυγχρονισμού» και «ανάπτυξης» του λιμανιού μέσω των διοικήσεων του ΟΛΠ, προχώρησε στην κατασκευή των αρχικών απαραίτητων υποδομών και «την κατάλληλη επενδυτική στιγμή» το ιδιωτικό κεφάλαιο σε εύφορο πια -για κερδοφορία- πεδίο αγόρασε το 67% των μετοχών του ΟΛΠ αντί πινακίου φακής. Η COSCO (που αναρριχήθηκε το 2017 στην 1η θέση των πολυεθνικών κολοσσών διεθνών μεταφορών) από το 2008 (επί κυβέρνησης Καραμανλή) είχε υπογράψει μετά βαΐων και κλάδων συμφωνία με τον ΟΛΠ για την παραχώρηση των Προβλητών ΙΙ και ΙΙΙ ως ΣΕΜΠΟ, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης. Το πεδίο μάλιστα, με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, έγινε ακόμη ευφορότερο και από το 2009, επί προεδρίας Ανωμερίτη στον ΟΛΠ, εκπονήθηκε το πρώτο ολοκληρωμένο πλάνο για το μέλλον του λιμανιού. Ουσιαστικά, το πλάνο Ανωμερίτη δεν διέφερε από το τωρινό Master Plan. Δεν ήταν τίποτε άλλο από μία πρώτη απόπειρα ολοκληρωμένης προσφοράς για την προσέλκυση επενδυτών. Η COSCO, όπως κάθε πολυεθνικός κολοσσός, αγόρασε το 2016 το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του ΟΛΠ, γνωρίζοντας πρώτα σε τί θα επενδύσει και ποιο αναμένεται να είναι το κέρδος της από αυτήν την κίνηση.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αντιληφθούμε την πραγματικότητα συνολικά και όχι κατακερματισμένα. Η παράκτια ζώνη του Πειραιά είναι σαφές ότι μετατρέπεται σε ενός τύπου Ειδική Οικονομική Ζώνη. Τεράστια κεφάλαια, εμπορευματικών μεταφορών και εφοδιαστικών αλυσίδων (logistics), εφοπλιστικά, πετρελαϊκά, τουριστικά, κατασκευαστικά (πλοίων και κτιριακών υποδομών), συσσωρεύονται στην παράκτια ζώνη από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραμα και την Ελευσίνα, η οποία καθίσταται απόλυτα ελεγχόμενη και περιφραγμένη, ενώ απολαμβάνει κατ’ ουσία ένα προνομιακό καθεστώς από το κράτος (φορολογικά, διοικητικά κτλ). Την ίδια στιγμή η τουριστική βιομηχανία και το real estate οργανώνουν τα πλάνα τους για την άλλη πλευρά του παραλιακού μετώπου από το Φαληρικό Δέλτα και το Ελληνικό μέχρι το Σούνιο. Σε αυτό το πλαίσιο ήδη τεράστιες πολυεθνικές έχουν μεταφέρει το κέντρο διαμετακόμισης των εμπορευμάτων τους στο λιμάνι του Πειραιά, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την καπνοβιομηχανία British American Tobacco, η οποία ήδη από το 2016 έχει μεταφέρει το διεθνές διαμετακομιστικό της κέντρο στον Πειραιά κατόπιν συμφωνίας με την COSCO.

Σε αυτήν τη ζώνη, ζωτικό κέντρο θα είναι το κέντρο logistics, που προβλέπεται να κατασκευαστεί στην έκταση του πρώην ΟΔΔΥ πίσω από τον Σκλαβενίτη (μαζί με πολυώροφα κτίρια στάθμευσης-αποθήκευσης οχημάτων). Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι οι περιοχές μας θα τρέχουν στους ρυθμούς του λιμανιού και θα καλεστούν να συναινέσουν σε κάθε επιταγή των «από πάνω» (όπως η επαναλειτουργία των ανενεργών δεξαμενών στο Πέραμα), είτε αυτή αφορά στο κεφάλαιο είτε στο κράτος. Ήδη άλλωστε, οι κατοικημένες περιοχές γύρω από τους προβλήτες των ΣΕΜΠΟ που βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από τον πρώην ΟΔΔΥ, ορίζουν το 24ωρό τους γύρω από την αδιάκοπη λειτουργία, τη ρύπανση και την ηχορύπανση των γερανών, των κλαρκ, των νταλικών και των φορτηγών πλοίων. Τα λιμάνια και κυρίως ο τομέας της φορτοεκφόρτωσης, αποθήκευσης και μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων αποκτούν όλο και πιο κεντρική θέση στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες (logistics) αποτελούν τον κρίσιμο κρίκο οργάνωσης-παραγγελιών-διακίνησης μεταξύ της παραγωγής και της κατανάλωσης στην πλανητική γεωμετρία του συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Παράλληλα, η σχεδιαζόμενη επέκταση του επιβατικού σταθμού της κρουαζιέρας, η κατασκευή νέου επιβατικού σταθμού, η δημιουργία νέων αποθηκών εντός του λιμανιού, δύο τουλάχιστον πεντάστερων πολυτελών ξενοδοχείων και πολυώροφου εμπορικού κέντρου (τύπου mall), με στόχο να γίνει βασικός κόμβος της κρουαζιέρας το λιμάνι του Πειραιά, προφανώς θα προσελκύσει και ήδη προσελκύει πολυεθνικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, εταιρείες real estate και την ντόπια επιχειρηματική ελίτ, οι οποίες επιχειρούν να αδράξουν οφέλη από την υλοποίηση του Μaster Plan. Ήδη εταιρεία real estate αγόρασε την περιοχή του πρώην εργοστασίου του Παπαστράτου και οι ενώσεις των ντόπιων εφοπλιστών και βιομηχάνων προχωρούν σε κινήσεις σύνδεσης με την COSCO. Το gentrification στην περιοχή της παλιάς τρούμπας εξελίσσεται, ενώ είναι βέβαιο ότι περιμετρικά του λιμανιού η πόλη θα αποκτήσει μεταξύ άλλων χλιδάτα ξενοδοχεία, πολυτελή συγκροτήματα κατοικιών, ναυτιλιακές επιχειρήσεις και εμπορικά μεγαθήρια κατανάλωσης τύπου MALL, που θα επεκτείνουν σε βάθος χρόνου το καθεστώς της ειδικής οικονομικής ζώνης και μέσα στην πόλη. Ένα προνομιακό καθεστώς για λίγους, με ελάχιστους ελεύθερους και «δημόσιους» χώρους, υπό συνεχή έλεγχο και επιτήρηση, δημιουργώντας νέους και θωρακίζοντας υφιστάμενους αποκλεισμούς.

Για να λειτουργεί αδιάκοπα αυτή η πολυεπίπεδη αλυσίδα κυκλοφορίας εμπορευμάτων, πρέπει παράλληλα να υπάρχει η δυνατότητα γρήγορης και άμεσης επισκευής των πλοίων που προσαράζουν στο λιμάνι, η άμεση δυνατότητα καθαρισμού τους από τα πετρελαϊκά απόβλητα (SLOPS) και ανεφοδιασμού τους με καύσιμα. Γι’ αυτό είναι σημαντική για την εύρυθμη λειτουργία του λιμανιού η παρουσία της ΟIL ONE του Μελισσανίδη και η επαναλειτουργία των καζανιών στο Πέραμα. Τα διυλιστήρια του Μελισσανίδη σε συνδυασμό με το εργοστάσιο τσιμέντου της LAFARGE είναι οι αναγκαίες βιομηχανικές μονάδες εντός της παράκτιας ζώνης που διευκολύνουν τη λειτουργία των υπόλοιπων λιμενικών εγκαταστάσεων και τα καζάνια οι βασικές δεξαμενές τροφοδοσίας. Το διυλιστήριο και τα καζάνια αποτελούν αυτήν τη στιγμή το εμφανέστερο πρόβλημα λόγω της δυσοσμίας και των κινδύνων αλλά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκομμένα από το υπόλοιπο καπιταλιστικό σχέδιο για το λιμάνι. Αυτό το σχέδιο είναι ενιαίο και ως τέτοιο μόνο μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Τα καζάνια και τα διυλιστήρια δεν θα φύγουν όσο το λιμάνι και οι λειτουργίες του επεκτείνονται. Αυτό ήρθε να επιβεβαιώσει η προσθήκη και ψήφιση του άρθρου 70 στα πρόσφατα «προαπαιτούμενα» που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Τα «τυράκια» για να χωνευτεί κοινωνικά αυτό το τερατούργημα είναι από τη μία, τα "αντισταθμιστικά οφέλη" (ανταλλάγματα) προς τους δήμους και από την άλλη, η υπόσχεση για θέσεις εργασίας, ό,τι καταλληλότερο μετά από 8 χρόνια σαρωτικής ταξικής επίθεσης και καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης με την αύξηση της ανεργίας και την φτωχοποίηση ιδίως στις περιοχές μας. Αυτό όμως που σκόπιμα αποκρύπτεται και ανέδειξε τόσο η προ τετραετίας όσο και η πρόσφατη απεργία του σωματείου των λιμενεργατών που εργάζονται σε εργολάβους για λογαριασμό της PCT (Θυγατρική της COSCO) είναι ότι πρόκειται για θέσεις εργασίας σε εξοντωτικές συνθήκες, χωρίς τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας (αφού το προνομιακό εργοδοτικό καθεστώς εντός τέτοιων ειδικών οικονομικών ζωνών εξαφανίζει τα όποια «εργατικά δικαιώματα»), ελαστικά και εξαντλητικά ωράρια που ξεπερνούν τις 12 ώρες δουλειάς, πενιχρούς μισθούς και κυρίως την επισφάλεια να επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια των εργαζομένων στο διηνεκές.

Όσον αφορά τα «αντισταθμιστικά οφέλη» προς τους παραλιμένιους δήμους Κερατσινίου-Δραπετσώνας και Περάματος, με τους φιλοκυβερνητικούς δημάρχους τους, αυτά συνίστανται από παραχωρήσεις εκτάσεων και παροχή κονδυλίων, για τη σιωπή των δημοτικών αρχών στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και το master plan, για την επικέντρωσή τους σε επιμέρους σημεία που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα και τη μετατροπή των κοινωνικών αντιδράσεων σε άνευρες θεσμικές καταγγελίες-διαμαρτυρίες. Η σιωπή τους για την πώληση του ΟΛΠ στην COSCO, την επαναλειτουργία δεκάδων ανενεργών καζανιών στο Πέραμα, τη συνέχιση λειτουργίας της OIL ONE και της LAFARGE και την περαιτέρω επέκταση του χρονικού διαστήματος λειτουργίας τους, εξαγοράστηκε με λίγα στρέμματα γης και παροχή του 3,5% των κρατικών εσόδων από τα «οφέλη» της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ στους δήμους Πειραιά, Κερατσινίου-Δραπετσώνας και Περάματος, από τα οποία ο δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας θα παίρνει το 20% και ο δήμος Περάματος το 27%. Υποτυπώδεις παραχωρήσεις-ανταλλάγματα για να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις μας, ένας τρόπος για να κανονικοποιηθεί στα μάτια μας η δυστοπική συνθήκη των καζανιών, των διυλιστηρίων, των γιγαντιαίων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, των γερανών φορτοεκφόρτωσης, της εκκωφαντικής φασαρίας, της αβάσταχτης δυσοσμίας. Επιχωματωμένες ψευδο-οάσεις από χαλίκι, πλαστικό και τσιμέντο, με λιγοστά δέντρα, όπως οι δύο εκτάσεις συνολικά 110 στρεμμάτων στα πρώην λιπασμάτα, που δόθηκαν προς «ανάπλαση» στον δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, για να παραμένουμε έστω και λίγο ικανοποιημένοι με αυτό που μας δίνεται: μια στριγμωγμένη και περιφραγμένη γωνιά περιπάτου, συναυλιών και αθλητικών δραστηριοτήτων, δίπλα σε καζάνια και διυλιστήρια, σιλό που συσκευάζουν τσιμέντο, εγκαταστάσεις που επεξεργάζονται τα λύματα όλης της Αττικής, ακούγοντας 12 μήνες τους γερανούς και τα κλαρκ να φορτοεκφορτώνουν 24 ώρες το 24ώρο κοντέινερ εμπορευμάτων.

Μπροστά στην επιχειρούμενη επέκταση της λεηλασίας των ζωών μας, ας διερευνήσουμε πώς δεν θα μας κρατήσουν δεμένους στη θέση της απάθειας και να αντισταθούμε, ας φανταστούμε πώς θα επιθυμούσαμε την πόλη μας και να αγωνιστούμε, δημιουργώντας μια ακηδεμόνευτη πρωτοβουλία αγώνα στις περιοχές του Πειραιά. Το πρόταγμα της δημιουργίας «ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΛΣΟΥΣ» στην περιοχή των Λιπασμάτων και της ελεύθερης πρόσβασης στην θάλασσα παραμένει ζωντανό και η μόνη διακριτή επιλογή απέναντι στο συρφετό των «αναπτυξιακών οραμάτων» των επιχειρηματικών συμφερόντων και των εκάστοτε κυβερνητικών-περιφερειακών-δημοτικών αρχών.




Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

ΡΕΣΑΛΤΟ (Κερατσίνι)

ΠΑΡΟΔΟΣ (Νίκαια)

Pasamontaña (Κορυδαλλός)
 

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Για την εκδήλωση στις 29/6 από το Πείρα(γ)μα, στο μπασκετάκι

Την Παρασκευή 29/6 στο μπασκετάκι στα Ταμπούρια, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση από το πείρα(γ)μα, μίας πειρα(γ)ματικής πρωτοβουλίας από το Ρεσάλτο, «εμπνευσμένη» από διάφορους αγώνες και εξεγέρσεις από τον Μάη του ’68 ως σήμερα. 


Η εκδήλωση περιελάμβανε πειρα(γ)ματικά παιχνίδια, προβολή βίντεο με τίτλο: «learning to resist-μαθητικoί αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος» καθώς και συζήτηση στο παραπάνω ζήτημα.

Αναδείξαμε τη δυναμική των μαθητών, φοιτητών σε αγώνες και εξεγέρσεις με δημιουργικότητα, φαντασία και συντροφικότητα. Έτσι λοιπόν κάναμε μια πιο «διαδραστική και παιχνιδιάρικη» προσέγγιση αυτών των αγώνων και εξεγέρσεων με στόχο να τους εισηγηθούμε, να τους αποκαλύψουμε, να τους υπενθυμίσουμε και να τους μοιραστούμε όλοι και όλες μας. 

Τέλος, μετά την προβολή του βίντεο, ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω σε ζητήματα που άπτονται του θέματος από κόσμο που βρίσκεται και εντός και εκτός της σχολικής μηχανής. 



το πείρα(γ)μα 

πρωτοβουλία ενάντια στον θεσμό της εκπαίδευσης από το ρεσάλτο

peiragma@hotmail.com

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Ενημέρωση από την εκδήλωση ενάντια στο Master Plan 18/06/18, χώρος πρώην λιπασμάτων, Δραπετσώνα

Αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας:




Τη Δευτέρα 18/6 πραγματοποιήθηκε στον χώρο των πρώην Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα εκδήλωση ενάντια στα καζάνια, τα διυλιστήρια και το MASTER PLAN κράτους και πολυεθνικών στο παραλιακό μέτωπο από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι το Πέραµα. Προβλήθηκε βίντεο που παρουσίασε το σχέδιο καπιταλιστικών αναπλάσεων-επενδύσεων που υποβαθμίζει περαιτέρω τις ζωές μας προς όφελος του εφοπλιστικού, εμπορικού, τουριστικού, πετρελαϊκού, κατασκευαστικού κεφαλαίου και ακολούθησε συζήτηση και ανταλλαγή σκεπτικών με τη συμμετοχή κατοίκων και συλλογικοτήτων από τις περιοχές του Πειραιά.




Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ανανέωση του ραντεβού, για συνέχιση των παρεμβάσεων κοινωνικής απεύθυνσης και αντιπληροφόρησης, στις γειτονιές του Πειραιά, μέσα από έναν συντονισμό αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων από τις περιοχές, στην προοπτική δημιουργίας μιας ακηδεμόνευτης πρωτοβουλίας αγώνα.


Η μπροσούρα που κυκλοφόρησε και μοιράστηκε στην εκδήλωση:
σε μορφή pdf






εικόνες από την εκδήλωση:





Η αφίσα της εκδήλωσης:
σε μορφή pdf


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΖΑΝΙΑ ΚΑΙ MASTER PLAN
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ
ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ


Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Παρασκευή 29/6, 8μμ, στο μπασκετάκι: Προβολή βίντεο & "πειρα(γ)μένα" παιχνίδια από το Πείρα(γ)μα


Πριν από 50 χρόνια, τον Μάη του '68 ένα πρωτοφανές κύμα εξεγέρσεων ξέσπασε σε πολλές χώρες παγκόσμια. Οι ταραχές ήταν τόσο μεγάλες που για τα επόμενα δέκα χρόνια οι κυβερνήσεις και οι καπιταλιστές έτρεχαν για να αναδιαρθρώσουν  την παγκόσμια οικονομία, τους μηχανισμούς και τις νομοθεσίες καταστολής και τους τρόπους διακυβέρνησης. Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι φοιτητές και οι μαθητές ανά τον κόσμο που με το πείσμα και την σύγκρουσή τους με τους μπάτσους ενέπνευσαν ένα ευρύτερο κύμα ανθρώπων να κατέβει στο δρόμο και να διεκδικήσει.






Παρασκευή 29/6, στις 20:00, στο μπασκετάκι*:

  • "πειρα(γ)μένα" παιχνίδια
  • προβολή βίντεο: "learning to resist: μαθητικοί αγώνες ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος" (35')  & συζήτηση

*(στο γήπεδο μπάσκετ απέναντι από τα εκπαιδευτήρια Στέγκα, 100μ. από την πλατεία λαού - Ταμπούρια, λεωφόρος Δημοκρατίας 54)



το πείρα(γ)μα
πρωτοβουλία ενάντια στον θεσμό της εκπαίδευσης από το ρεσάλτο 
peiragma@hotmail.com

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Αντιπολεμική-Αντικρατική Μοτοπορεία, Σάββατο 23 Ιουνίου 2018, Προπύλαια, 7μμ

Την τελευταία επταετία μια πλειάδα κρατών έχει αναμειχθεί άμεσα ή έμμεσα στον πόλεμο που διεξάγεται στο συριακό έδαφος. Κράτη τα οποία έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τις από τα κάτω κοινωνικές δυναμικές που ξέσπασαν το 2011(«αραβική άνοιξη») προς ίδιον όφελος, εκφυλίζοντας τις προοπτικές που αναδύθηκαν σε έναν ολοκληρωτικό εμφύλιο πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου έχουν λάβει χώρα μία σειρά από συγκρούσεις που ξεπερνάνε το απλοϊκό δίπολο καθεστωτικών-αντικαθεστωτικών. Η ανάδυση του Ισλαμικού Κράτους, η στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας, ο εσωτερικός εμφύλιος στο στρατόπεδο των αντικαθετωτικών (σύγκρουση ομάδων που εκφράζουν τα αντιμαχόμενα συμφέροντα Κατάρ, Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας), η πολεμική εμπλοκή των Άσαντ, Η.Π.Α., Γαλλίας, Αγγλίας, Ρωσίας, Χεσμπολάχ, Ιράν υπό το μανδύα της αντιτρομοκρατικής ρητορείας είναι κάποιες από τις πτυχές των ενδοεξουσιαστικών συγκρούσεων και παιχνιδιών που εξελίσσονται στη Συρία γεννώντας εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους. Ο πόλεμος συνεχίζεται και στο ευρωπαϊκό έδαφος με το ελληνικό κράτος, μέλος εξουσιαστικών και υπερκρατικών μηχανισμών (βλ. ΝΑΤΟ), να λειτουργεί ως δεσμοφύλακας και διαχειριστής των μεταναστευτικών ροών.
Ως αναρχικές/οί δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε σε μια ψυχροπολεμική ανάλυση πατροπαράδοτου αντιαμερικανισμού, μιας στείρας αντιιμπεριαλιστικής λογικής και μιας προσπάθειας επιλογής του «μικρότερου κακού» που αλληθωρίζει στα εγκλήματα του ρωσικού στρατοπέδου και του Άσαντ. Είμαστε με τούς εξεγερμένους και τις εξεγερμένες της περιοχής που προσπάθησαν να αποτινάξουν το δικτατορικό καθεστώς, που αυτοοργάνωσαν την ζωή τους υπό καθεστώς πολέμου και ενώ προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο με την άμυνα τους, εγκολπώθηκαν και ηγεμονεύτηκαν από πολεμικές μηχανές που εξυπηρετούν ξένα προς την επανάσταση συμφέροντα. Με αυτές κι αυτούς που πλήρωσαν και πληρώνουν βαριά το τίμημα να πάνε κόντρα στους δυνάστες τους, κόντρα στο σκοταδισμό του ISIS και άλλων φονταμενταλιστικών ομάδων, κόντρα στις δολοφονικές κρατικές μηχανές και τους καπιταλιστικούς κολοσσούς που λυμαίνονται την περιοχή.
Η αλληλεγγύη μας στα εκατομμύρια των εκτοπισμένων που βιώνουν τα καταστροφικά αποτελέσματα αυτού του πολέμου, είναι η δημιουργία κοινών αγώνων, ξεπερνώντας διαχωρισμούς έθνους, κράτους, φύλου, θρησκείας και φυλής καθώς και η στοχοποίηση της συνθήκης που τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από αυτές τις σφαγές και διαιωνίζει την από κοινού μας καταπίεση και εκμετάλλευση: την κρατική-καπιταλιστική δόμηση της κοινωνίας.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ, ΚΡΑΤΗ, ΣΥΝΟΡΑ, ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
Σάββατο 23 Ιουνίου 2018, Προπύλαια, 7μμ

Πρωτοβουλία αναρχικών συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στον πόλεμο στη Συρία και την ειρήνη των κυρίαρχων

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

2ήμερο εκδηλώσεων στον χώρο των πρώην Λιπασμάτων, 100 μέτρα από το parking προς το θεατράκι, Δραπετσώνα


 Η αφίσα σε μορφή pdf
 
2ΗΜΕΡΟ ​ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ
ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ
100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ PARKING ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ

ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΟ MASTER PLAN ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα
ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΤΑ ∆ΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ, ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ, ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΚΥΡΙΑΚΗ 17/06 8:30µ.µ.
ΠΡΟΒΟΛΗ VIDEO - ΣΥΖΗΤΗΣΗ
• Η παραχώρηση του ΟΛΠ στην COSCO και το MASTER PLAN δηµιουργίας µιας Ειδικής Οικονοµικής Ζώνης για το εµπορικό, εφοπλιστικό, τουριστικό, πετρελαϊκό, κατασκευαστικό κεφάλαιο, στο παραλιακό µέτωπο από το λιµάνι του Πειραιά µέχρι το Πέραµα, µε επισφαλείς και κακοπληρωµένες θέσεις εργασίας.
• Τα διυλιστήρια, τα καζάνια, η µόλυνση, τα φαραωνικά έργα καπιταλιστικής κερδοφορίας και κοινωνικού αποκλεισµού, η περαιτέρω υποτίµηση της ζωής στις περιοχές του Πειραιά και οι κοινωνικές αντιδράσεις.


∆ΕΥΤΕΡΑ 18/06 8:30µ.µ.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Στην προοπτική δηµιουργίας µιας ορίζοντιας Πρωτοβουλίας Αγώνα κατοίκων από τις περιοχές του Πειραιά, χωρίς καθοδηγητικούς µηχανισµούς καπελώµατος και εξαργύρωσης, µακριά από θεσµικές λογικές ενσωµάτωσης και συνδιαλλαγής, ενάντια στην απάτη, την χειραγώγηση, τους χειρισµούς, τον ρόλο κυβερνητικής-περιφερειακής-τοπικής εξουσίας.


Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ​ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ∆ΕΝ ∆ΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, ​ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
  
ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ 

Πρόσβαση:
Με το τρόλλεϊ 20 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά
Στάση ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ.
Με το λεωφορείο 859 από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά 
Στάση ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ.
 
 



Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου - Δραπετσώνας

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 30/5 ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

[αναδημοσίευση από athens.indymedia]
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται έγκλειστος εδώ και 16 χρόνια στην υπόγεια «ειδική πτέρυγα» των φυλακών Κορυδαλλού, καταδικασμένος σε πολλές φορές ισόβια για τη συμμετοχή του στην Ε.Ο. 17Ν. Η ανάληψη πολιτικής ευθύνης από πλευράς του για τη δράση της οργάνωσης και η άρνησή του να καταθέσει «δήλωση μετάνοιας» είναι κομμάτι της σημειολογίας ενός καθεστώτος εξαίρεσης που έχει στηθεί πάνω στο πρόσωπό του και του στέρησε επί σειρά ετών τις ολιγοήμερες άδειες εξόδου που δικαιούταν, όπως κάθε κρατούμενος.
Με 8 χρόνια καθυστέρηση, τον Νοέμβρη 2017 πήρε την πρώτη διήμερη άδεια και τον Φλεβάρη 2018 την δεύτερη -και πάλι διήμερη- άδεια. Και στις δύο περιπτώσεις, ενορχηστρώθηκε ένας μιντιακός και πολιτικός σάλος, με παρέμβαση ακόμα και από το υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ κατά της χορήγησης αδειών σε «τρομοκράτες». Ακολούθησε από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου η δίωξη των δύο εισαγγελέων οι οποίοι ενέκριναν τις δύο άδειες, υποδεικνύοντας την άρση της χορήγησης επόμενων αδειών και επαναφέροντας ουσιαστικά για την περίπτωσή του ως βασική προϋπόθεση έγκρισης άδειας τη «μεταμέλεια».

Η εκδικητική αντιμετώπιση του Δημήτρη Κουφοντίνα, με το ιδιαίτερο συμβολικό της φορτίο, δεν αποτελεί μια πρωτόγνωρη πρακτική αλλά εντάσσεται σε μια μακρά λίστα θεσμικών μεθοδεύσεων, ενός «καθεστώτος εξαίρεσης» που επιβάλλεται εδώ και χρόνια σε δεκάδες φυλακισμένους αγωνιστές. Ενώ ο πυρήνας αυτού του καθεστώτος ειδικής (σκληρότερης) αντιμετώπισης εντοπίζεται στους διαδοχικούς τρομονόμους που θεσπίστηκαν τη δεκαετία του 2000 (Ν.2928/2001, Ν.3251/2004 και συμπληρωματικά Ν.2331/2005 και 3691/2008). Η απουσία «αντι»τρομοκρατικής νομοθεσίας στο ελληνικό κράτος -αποτέλεσμα έντονων κοινωνικών αντιδράσεων και αντιστάσεων όποτε είχε επιχειρηθεί παλαιότερα να θεσμοθετηθεί- θεωρούταν για χρόνια ένα έλλειμμα από την εγχώρια και υπερεθνική κυριαρχία, τους μόνους και πραγματικούς τρομοκράτες. Το «κενό» ήρθε να καλυφθεί στο πλαίσιο της ενιαίας παγκόσμιας «αντι»τρομοκρατικής εκστρατείας που εκπονήθηκε μετά την επίθεση της 11ης Σεπτέμβρη στο πεντάγωνο και στους δίδυμους πύργους στις ΗΠΑ: πανομοιότυπες «αντι»τρομοκρατικές νομοθεσίες σε όλα τα κράτη, στρατιωτικές επεμβάσεις με εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους, θεσμική επαναφορά των βασανιστηρίων, μυστικές φυλακές της CIA, κολαστήρια τύπου Άμπου Γκράιμπ, τόποι εξαίρεσης όπως το Γκουαντάναμο για «μαχητές του εχθρού» (χωρίς στοιχεία και απόδοση κατηγοριών) και τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών (χωρίς καν το πρόσχημα κάποιου αδικήματος), επιβολή μιας μόνιμης κατάστασης «έκτακτης ανάγκης».

Η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία και τα ιδεολογήματα που την διέπουν βρίσκονται στην αιχμή του «κράτους ασφάλειας», το οποίο εδώ και τουλάχιστον 3 δεκαετίες αποτελεί την κυρίαρχη συγκρότηση πλανητικά. Μία συστημική και διακρατική αιχμή, η οποία μπορεί να εντοπίζει και να διαχειρίζεται «κοινούς εχθρούς» ακόμα και μεταξύ κρατών που την ίδια στιγμή βρίσκονται σε αντιπαραθέσεις και «θερμά επεισόδια»: ενδεικτική η περίπτωση του Τούρκου αγωνιστή Turgut Kaya, ο οποίος από τις 31/5 επίσης διεξάγει απεργία πείνας διεκδικώντας την ακύρωση της απόφασης του ελληνικού κράτους να τον εκδώσει στο τουρκικό, σε μία ακόμα υπόθεση «εξαίρεσης» του «εσωτερικού εχθρού» από τις προβλεπόμενες νομολογίες.
Η «αντι»τρομοκρατική νομοθεσία δεν είναι μια απλή «εξαίρεση» αλλά ένα κομβικό εργαλείο καταστολής και διάχυσης του φόβου, το οποίο συμπορεύεται με αστυνομο-στρατιωτικά δόγματα αντιμετώπισης πλήθους και ευρύτερες κατασταλτικές/θεσμικές στρατηγικές, οι οποίες στοχοποιούν, παρανομοποιούν, εκτοπίζουν και εγκλείουν κοινωνικά κομμάτια που αποτελούν τις λεγόμενες «επικίνδυνες τάξεις» (μετανάστ(ρι)ες, κοινωνικό «περιθώριο», αγωνιστές/ριες κτλ).
Το άρθρο 187Α του ποινικού κώδικα, ο τρομονόμος δηλαδή, δεν θεσπίστηκε μονοδιάστατα για την ποινική εξόντωση όσων θα κατηγορούνταν για συμμετοχή σε ένοπλες ή εμπρηστικές αντικαθεστωτικές οργανώσεις/ομάδες αλλά εξίσου για την εφαρμογή της ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικής ανταρσίας, κάθε μορφή δυναμικού αγώνα. Σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των «αντι»τρομοκρατικών υπηρεσιών, των μονάδων καταστολής και των μέσων που χρησιμοποιούν, τη διόγκωση των σωμάτων ασφαλείας, την παρουσία του στρατού στους δρόμους πολλών δυτικών μητροπόλεων, τα εκτεταμένα συστήματα παρακολούθησης και επιτήρησης, την επιβολή ειδικών συνθηκών κράτησης για φυλακισμένους αγωνιστές και αγωνίστριες, την εισαγωγή του DNA ως «αποδεικτικού» στοιχείου στις δίκες, τις παραδειγματικές-εξοντωτικές καταδίκες και τις διαρκώς νέες μεθοδεύσεις κατά διωκόμενων και φυλακισμένων αγωνιστών/ριών, συνιστούν δομικό στοιχείο της αντιεξεγερτικής θωράκισης των κρατών, των πολιτικών και οικονομικών ελίτ, απέναντι στον λεγόμενο «εσωτερικό εχθρό», απέναντι σε όσους και όσες αμφισβητήσουν την εξουσία, τα προνόμια και τον κόσμο τους.
Χαρακτηριστική περίπτωση έχουν αποτελέσει οι διώξεις με τον 187Α για «τρομοκρατική οργάνωση» (που αργότερα μετατράπηκαν σε «εγκληματική οργάνωση» του άρθρου 187) δεκάδων αγωνιζόμενων κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στην εγκατάσταση μονάδας εξόρυξης-επεξεργασίας χρυσού και τη συνακόλουθη καταστροφή του όρους Κάκκαβος, του δάσους και του τόπου τους, από τη συμφωνία του ελληνικού κράτους με την πολυεθνική εταιρεία ELDORADO GOLD.
Στεκόμαστε στο πλευρό του Δημήτρη Κουφοντίνα, του αγώνα που δίνει με την απεργία πείνας του (την 3η μέσα στα χρόνια φυλάκισής του) για τη διεκδίκηση των αδειών του και την κατάργηση του εισαγγελικού βέτο, τόσο μέσα στο πλαίσιο που θέτει ο ίδιος, όσο και μέσα από το ευρύτερο πλαίσιο της αντίστασης στην κατασταλτική πολιτική και την «αντι»τρομοκρατική της αιχμή. Πάντοτε στο εσωτερικό κάθε κράτους υπάρχουν συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις μεταξύ διαφορετικών κομματικών και θεσμικών τμημάτων που διεκδικούν έναν καλύτερο συσχετισμό δύναμης για λογαριασμό τους, την πρωτοκαθεδρία στην απόφαση, την διακυβέρνηση, το είδος της πολιτικής που θα ασκηθεί θεσμικά και οικονομικά, του τρόπου απόσπασης της κοινωνικής συναίνεσης στις κυρίαρχες επιταγές ή της βίαιης επιβολής τους. Οι αντιπαραθέσεις αυτές, ωστόσο, συνιστούν ενδοκυριαρχική διαμάχη, δεν διαμορφώνουν κανένα πραγματικό πεδίο σύγκρουσης με την εξουσία (πόσο μάλλον ένα πεδίο πρόσφορο για τη χειραφέτηση από αυτήν) και εν τέλει συμβάλλουν στη συστημική ισορροπία. Η απλοποίηση αυτών των σύνθετων και πολυεπίπεδων διεργασιών, η «ανακάλυψη» δυνατοτήτων παρέμβασης-επιρροής στα πεδία της όποιας ενδοεξουσιαστικής διαμάχης, η απαλλαγή ή τα ελαφρυντικά στην αριστερά του κράτους που κατέχει σήμερα την κυβερνητική εξουσία και η έμμεση ή άμεση συνδιαλλαγή μαζί της «για να βρεθεί μια λύση», δεν προωθεί αλλά υπονομεύει τα εδάφη του αγώνα και (συνειδητά ή όχι) προτείνει τη μετατροπή των κινημάτων αντίστασης και αλληλεγγύης σε μοχλούς πίεσης της κυβερνητικής εξουσίας, σε βραχίονες άσκησης της κρατικής πολιτικής.

Να ρηγματώσουμε το καθεστώς εξαίρεσης
για τους/τις φυλακισμένους/ες αγωνιστές/ριες,
στην προοπτική της καταστροφής
των φυλακών και του κράτους


13/6/2018
αναρχικές/οι από τις συνοικίες
της δυτικής Αθήνας και του Πειραιά