Μοτοπορεία για τα "εργατικά ατυχήματα" στις περιοχές του Πειραιά, Πέμπτη 18/5

Μοτοπορεία για τα λεγόμενα "εργατικά ατυχήματα", με επικέντρωση στον κλάδο των courier-delivery-εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18/5, σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες του Κορυδαλλού, της Νίκαιας και του Κερατσινίου: Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Ταξιαρχών, Πλ. Μέμου, Πλ. Ελευθερίας, Διαμαντίδη, Πλ. Κρήνης, Ελλησπόντου, Πλ. Κουμπάκη (πρώην Σπάθας), Γρ. Λαμπράκη, Πλ. Νίκης, Παύλου Φύσσα (πρώην Τσαλδάρη), Σαλαμίνος, Σμύρνης, Ελ. Βενιζέλου, Λωφ. Δημοκρατίας, Πλ. Λαού. Με συνθήματα, τρικάκια, σημαίες και στάσεις σε πλατείες για μοίρασμα κειμένων και εφημερίδων σε ντελιβεράδες και κατοίκους, τοποθέτηση πανό, αναγραφή συνθημάτων.

Την μοτοπορεία συνδιοργάνωσαν οι τοπικές αυτοοργανωμένες συλλογικότητες Pasamontana (Κορυδαλλός), Εργατική Πτέρυγα (Κορυδαλλός), Μπλόκο στην Εξουσία (Νίκαια), Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, με τη συμμετοχή συντρόφων του ΣΒΕΟΔ.

Η κάθε τοπική συλλογικότητα είχε αναλάβει την τοποθέτηση των πανό και το μοίρασμα του δικού της κειμένου στην περιοχή της. Το ΣΒΕΟΔ συμμετείχε με τρικάκια και εφημερίδες που αναφέρονταν στην απεργιακή κινητοποίηση που καλεί στις 25 Μάη και στο πλαίσιό της.

 

Το κάλεσμα για την απεργία:

http://sveod.gr/

Η εφημερίδα Ρελαντί - απεργιακό φύλλο:

http://sveod.gr/2017/04/12/relantiapergiako/

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ

 Τα κείμενα των συλλογικοτήτων:

συλλογικότητες κερατσινίου (1)

συλλογικότητες κερατσινίου (2)

μπλόκο στην εξουσία (νίκαια)

pasamontana (κορυδαλλός)

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσίνιου-Δραπετσώνας

Αυτοοργανωμένος Χώρος Αλληλεγγύης & Ρήξης, ΡΕΣΑΛΤΟ

Για την αλληλεγγύη στους κοινωνικούς αγώνες και τις αντιστάσεις στις ηνωμένες πολιτείες

Στο πλαίσιο της εβδομάδας αλληλεγγύης που έχει καλεστεί από την 1η έως την 7η Απριλίου, δημοσιεύουμε το ακόλουθο υλικό, ως μία ελάχιστη συμβολή από την πλευρά μας στο κομμάτι της αντιπληροφόρησης αλλά και στην ευρύτερη κατανόησή μας πάνω στους αγώνες που διεξάγονται στις ηνωμένες πολιτείες.

Λίγα λόγια για το ακόλουθο υλικό:

Στις 31.03.2017, στο αναρχικό στέκι ΡΕΣΑΛΤΟ, πραγματοποιήθηκε βραδιά ενημέρωσης και συζήτησης για το ριζοσπαστικό κίνημα των ηνωμένων πολιτειών, “χθες και σήμερα”. Αιτία γι’ αυτήν την εκδήλωση δεν ήταν μόνο η επικοινωνία μας με τον αξιοσημείωτο κύκλο κοινωνικών αγώνων και αντιστάσεων τα τελευταία χρόνια εκεί, αλλά και η θέση, στάση και αντίσταση των αναρχικών κατά τη διάρκεια της προεκλογικής αναμέτρησης μέχρι τη νίκη, την τελετή ορκωμοσίας και τις πρώτες μέρες διοίκησης του Donald Trump.

Ενώ προετοιμάζαμε αυτή την εκδήλωση, συντρόφισσες και σύντροφοι από τις ηνωμένες πολιτείες ανακοίνωσαν το κάλεσμα για μία εβδομάδα αλληλεγγύης και στήριξης των συλληφθέντων με αφετηρία την 1η Απρίλη.

Η εισήγηση/παρουσίαση ήταν ένα σύνολο λεκτικών, οπτικών και ακουστικών δεδομένων, το οποίο δεν έχει καταγραφεί. 

Ωστόσο υπήρχε έντυπο, συμπληρωματικό υλικό, που ακολουθεί. Το συγκεκριμένο υλικό μεταφράστηκε και τυπώθηκε πρωτοβουλιακά. Ούτε πρόκειται για συλλογικά συμφωνημένες θέσεις, ούτε -ως ένα βαθμό- ταυτίζονται οι θέσεις των μεταφραστών με των συγγραφέων.

Περιληπτικά:

• το πρώτο κείμενο αφορά στο κάλεσμα εβδομάδας αλληλεγγύης
• το δεύτερο είναι μετάφραση ενός γαλλικού κειμένου της ομάδας lundimatin μερικά 24ωρα μετά την εκλογή Trump
• το τρίτο κείμενο είναι επίσης για την εκλογή Trump, με τη μορφή 3 σημειώσεων από το site lecoursdeschoses.com 
• το τέταρτο κείμενο είναι συνεισφορά ενός συντρόφου και αφορά το ζήτημα του αντιφασισμού
• και το τελευταίο είναι άρθρο ενός καθηγητή πανεπιστημίου, του Joshua Clover, για τους αποκλεισμούς των αεροδρομίων μετά την ανακοίνωση των έκτακτων διαταγμάτων περί απαγόρευσης εισόδου ανθρώπων από έναν αριθμό μουσουλμανικών χωρών

Για να κατεβάσετε τα κείμενα σε μορφή pdf, πατήστε εδώ.

Ενημέρωση για τη συγκέντρωση στο Μοναστηράκι το Σάββατο 10/12 για τις ελεύθερες μετακινήσεις στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς από τις συνλεύσεις γειτονιών

Εκατοντάδες αγωνιζόμενοι/ες πλαισίωσαν την κοινή παρέμβαση των συνελεύσεων γειτονιών στον σταθμό ΗΣΑΠ-ΜΕΤΡΟ στο Μοναστηράκι, το πρωί του Σαββάτου 10/12, για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς ενάντια σε μπάρες, ηλεκτρονικά εισιτήρια, ελεγκτές αλλά και ευρύτερα για την ταξική υπεράσπιση των βασικών κοινωνικών αναγκών απέναντι στην λεηλασία, την εκμετάλλευση, τους αποκλεισμούς. Η παρέμβαση κράτησε δύο ώρες και κατά τη διάρκειά της τα ακυρωτικά μηχανήματα καλύφθηκαν με αυτοκόλλητα. Υπήρχαν πανό και κείμενα από όλες τις συνελεύσεις, τα οποία μοιράστηκαν σε χιλιάδες αντίτυπα σε επιβάτες και διερχόμενους, ενώ φωνάζονταν συνθήματα σε όλη τη διάρκεια της παρέμβασης.

Είχε προηγηθεί νωρίτερα την ίδια μέρα παρέμβασή μας στον ΗΣΑΠ ΠΕΙΡΑΙΑ με μοίρασμα κειμένων και πανό ενώ αντίστοιχες παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν σε μέσα μαζικής μεταφοράς από τις επιμέρους συνελεύσεις.

Τις προηγούμενες μέρες είχε πραγματοποιηθεί μία ευρεία καμπάνια κοινωνικής απεύθυνσης στις περιοχές δραστηριοποίησης των συνελεύσεων.

OYTE ΜΠΑΡΕΣ ΟΥΤΕ ΕΛΕΓΚΤΕΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας 

Τι έγινε τελικά με τα μνημόνια;

 

Τι έγινε τελικά με εκείνα τα μνημόνια που θα σκίζαμε, με εκείνα τα μέτρα που θα αναιρούνταν με ένα μόνο άρθρο μια μέρα μετά τις εκλογές, με εκείνο το χρέος που -μεγάλο του μέρος τουλάχιστον- θα διαγράφαμε, με εκείνη την λιτότητα που θα τελείωνε; Τα παραμύθια και τα νανουρίσματα τελείωσαν. Αυτό πιστοποιεί το κοινό κείμενο συμφωνίας του Eurogroup της Παρασκευής 20/2/2015, το οποίο θα συγκεκριμενοποιηθεί με λίστα μέτρων και μεταρρυθμίσεων που πρέπει να καταθέσει η ελληνική κυβέρνηση μέχρι την Δευτέρα 23/2 για να εγκριθούν ή να τροποποιηθούν από τους «εταίρους» μέχρι το τέλος της βδομάδας. Δεν τελείωσε όμως και το εμπόριο ελπίδας, που θέλει να πάρει κοινωνική παράταση (κατ’ αρχήν) άλλων 4 μηνών.

Κι έτσι ανακτήθηκε η περίφημη «εθνική αξιοπρέπεια» που τόσες και τόσες φορές μνημονεύθηκε τον τελευταίο μήνα. Όχι με κάποια ουσιαστική μεταβολή των δεδομένων αλλά στο πεδίο μιας εκκωφαντικής φαινομενικότητας. Η σκληρή διαπραγμάτευση αποδείχτηκε τελικά μια διαδικαστική κίνηση εντυπωσιασμού, συρσίματος της «σκληρής» και «αδιαλλάκτης» Γερμανίας στο τραπέζι των συνομιλίων αντί των αφ’ υψηλού υποδείξεων και των τελεσίδικων μέιλ. Το ίδιο και η κατάργηση της τρόικα, που αντικαταστάθηκε από εκπροσώπους των «θεσμών», των ίδιων θεσμών που αντιπροσώπευαν οι τεχνοκράτες της τρόικα. Το ίδιο και το μνημόνιο που έγινε πρόγραμμα. Το ίδιο και τα μέτρα που έγιναν μεταρρυθμίσεις. Το ίδιο και ο Μανωλιός που έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Μια ετυμολογική ανακατασκευή των όρων επιβολής της ευρωπαϊκής και εγχώριας άρχουσας τάξης, που πίεζε εξίσου για ανυποχώρητη στάση των «εταίρων» αφού το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα ταξικής λεηλασίας και κοινωνικής ισοπέδωσης είναι το πρόγραμμα κερδοφορίας της, μέσα σε περιβάλλον παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

Ένα μήνα μετά την ανάληψη καθηκόντων της νέας κυβέρνησης και η διάψευση ήρθε πιο γρήγορα από ποτέ. Τσάμπα η ανάθεση, τσάμπα οι ψευδαισθήσεις, τσάμπα ο μύθος της σκληρής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης των «αγανακτισμένων», της αριστερο-ακροδεξιάς συγκυβέρνησης της άνω-κάτω πλατείας Συντάγματος του 2011, εκείνων που θα το έκαναν Κούγκι αν δε συμφωνούσαν οι υπόλοιποι «εταίροι» με τις θέσεις μας.

Αυτό που δεν ήταν τσάμπα και πιθανώς θα το πληρώσουμε ακριβά, είναι το νέο σενάριο απόσπασης συναινέσεων και επαναδιαμόρφωσης της «εθνικής ενότητας», με κινητοποίηση του «λαϊκού παράγοντα». Τα πρωτόγνωρα συλλαλητήρια στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις, χωρίς  κάποιο αίτημα ή οργή προς την κυβέρνησή τους αλλά για τη στήριξή της, που αγκάλιασαν το κοινοβούλιο (εκεί που έγιναν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις και συγκρούσεις με τους πραίτορες του καθεστώτος τα τελευταία αυτά χρόνια των μνημονίων) και θέλησαν να αποτελέσουν την «κερκίδα» στο -απευθείας αναμετάδοσης- ματς με τους «εταίρους».

Πράγματι, αυτή η κυβέρνηση, με τη συστηματική προσπάθεια αφοπλισμού, αφομοίωσης και αποπροσανατολισμού των «από τα κάτω», των αγώνων και των κινημάτων τους, αναδεικνύεται σε ύψιστο εκφραστή και εγγυητή της καθεστωτικής σταθερότητας και ομαλότητας. Προσπαθεί να αποκαταστήσει την χαμένη κοινωνική εμπιστοσύνη προς τον πολιτικό κόσμο και να εγκαταστήσει ξανά τα απαξιωμένα κόμματα-κοινοβούλιο-κυβέρνηση-κράτος, στην καρδιά και το μυαλό εκατομμυρίων υπηκόων. Επεκτείνει (και δεν άρει) το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, που έχει επιβληθεί επίσημα εδώ και μια πενταετία στον ελλαδικό χώρο, αντικαθιστώντας το κορεσμένο δίδυμο Φόβος-Τάξη με το νέο Ελπίδα-Ενσωμάτωση. Οι προηγούμενες κεντρο-δεξιο-ακροδεξιές κυβερνήσεις των μνημονίων, στο όνομα των εξαιρετικών καταστάσεων, απαίτησαν κοινωνική συναίνεση σε μέτρα κοινωνικού ολοκαυτώματος για να εισπράξουν δυσφορία, διαδηλώσεις, απεργίες, συγκρούσεις και όξυναν την καταστολή. Η σημερινή αριστερο-ακροδεξιά συγκυβέρνηση ζητάει κοινωνική ειρήνη και συναίνεση, με παράλληλη πίστωση χρόνου, για να μπορέσει να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις σε ορίζοντα 4μήνου (οι οποίες θα επικυρώσουν ένα νέο μνημόνιο απλά με άλλο όνομα) και να εφαρμόσει το φιλολαϊκό (?!) πρόγραμμά της, που ενώ θα ξεκινούσε να εφαρμόζεται από την πρώτη μέρα και θα ολοκληρωνόταν μέχρι τις 100, έχει εκταθεί σε ορίζοντα τετραετίας, με αβέβαιη την εκπλήρωση πολλών υποσχέσεων (όπως π.χ. η 13^η σύνταξη ή η αύξηση του κατώτατου μισθού που τώρα λένε ότι θα εφαρμοστεί σταδιακά μέχρι το τέλος του 2016).

Όσο για την κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών και των φυλακών υψίστης ασφαλείας τύπου Γ’, καλύτερα ας κρατάμε μικρό καλάθι. Δεν αποκλείονται καθόλου κάποιες «τροποποιήσεις», χωρίς τελικά «καταργήσεις». Για κατάργηση, βέβαια, του τρομονόμου (του ειδικού αυστηρού πλαισίου δίωξης των κατηγορούμενων για ένοπλη πάλη) και του κουκουλονόμου (αντιεξεγερτικό νομοθέτημα με το οποίο έχουν κατηγορηθεί χιλιάδες διαδηλωτές σε βαθμό κακουργήματος τα τελευταία χρόνια) ούτε κουβέντα. Ενώ οι Σκουριές Χαλκιδικής εξαιρέθηκαν από το κυβερνητικό κάδρο ενσωμάτωσης αιτημάτων και αγώνων και αναζητείται ρύθμιση-λύση που θα ικανοποιεί όλες τις πλευρές (πώς γίνεται αλήθεια αυτό;), επιτρέποντας στα μεταλλεία της Eldorado Gold - Ελληνικός Χρυσός να συνεχίσουν το σαρωτικό οικολογικό και κοινωνικό τους έργο. Κακέκτυπη σοσιαλδημοκρατία, που απευθύνεται, όχι τυχαία, κατά κύριο λόγο σε όλους εκείνους τους αγανακισμένους, κινητοποιούμενους και ταραχοποιούς των προηγούμενων ετών, επεκτείνοντας την επιβολή του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης μέσα από την προσπάθεια εγκαθίδρυσης μιας γενικευμένης κοινωνικής σιγής νεκροταφείου.

Το μόνο που στα σίγουρα έχει μείνει είναι η εμμονική (και εξόχως προβληματική-επικίνδυνη) αναφορά σε καθημερινό επίπεδο, αυτόν τον ένα μήνα των «διαπραγματεύσεων», στις λέξεις έθνος, πατρίδα και στα παράγωγά τους: εθνική προσπάθεια, εθνική διαπραγμάτευση, εθνική αξιοπρέπεια, εθνική ενότητα, πατριωτικό καθήκον, αριστερός πατριωτισμός, για την πατρίδα κ.α. Ούτε οι δεξιοί δεν είχαν διανοηθεί τα τελευταία 40 μεταπολιτευτικά χρόνια μετά την χούντα να επενδύσουν τόσο πολύ στον πατριωτισμό και την εθνικοφροσύνη. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους ψεκασμένους λαϊκιστές-εθνικιστές τύπου Καμένου ή σε αριστερούς «πατέρες του έθνους» τύπου Κοτζιά (που κυκλοφόρησε πρόσφατα και βιβλίο για τον «αριστερό πατριωτισμό») αλλά σε όλο το κυβερνητικό και κομματικό στελεχικό δυναμικό. Για να ακολουθήσουν δημοτικά σχολεία, όπως στου Παπάγου, όπου  οι δάσκαλοι παρότρυναν τους μαθητές τους να στήσουν, να βιντεοσκοπήσουν και να ανεβάσουν στο διαδίκτυο, μουσικό show τραγουδώντας “give Greece a chance” σε παράφραση του “give peace a chance” (κάνοντας άλλο ένα χρονικό άλμα προς τα πίσω, στην εποχή του Μεταξά). Όπως έγραψαν, βέβαια, κάποιοι σύντροφοι και συντρόφισσες σε άλλο σχετικό άρθρο: «Όσο πιο ψηλή είναι η άνοδος στα σύννεφα της εθνικοφροσύνης τόσο πιο βαθιά είναι η πτώση στην αγκαλιά του φασισμού».

Ενώ, λοιπόν, τις πρώτες της μέρες η «κυβέρνηση της αριστεράς», η «κυβέρνηση της καρδιάς μας», θέλησε να δείξει ότι «δικαιώνει» όλους σχεδόν τους κοινωνικούς αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, ενσωματώνοντας τα αιτήματά τους στις προγραμματικές δηλώσεις, οι διαψεύσεις έρχονται ταχύτατα. Κάνοντας για άλλη μια φορά σαφές ότι οι «υποτελείς τάξεις» μπορούμε να στηριζόμαστε μόνο στις δικές μας δυνάμεις και όχι σε κάποιους σωτήρες ή φωστήρες, νέας ή παλαιάς κοπής. Για να γίνουμε «επικίνδυνες τάξεις», με αυτοοργανωμένους ακηδεμόνευτους ριζοσπαστικούς αγώνες και κοινωνική-ταξική αλληλεγγύη.

Για την πορεία στο Praktiker το Σάββατο 1/3 στο Αιγάλεω

200 περίπου άτομα συγκεντρωθήκαμε στην πλατεία Εσταυρωμένου και γύρω στις 12.30’ ξεκινήσαμε την πορεία μας προς το Πράκτικερ. Ο κρύος και βροχερός καιρός μπορεί να έπαιξε τον ανασταλτικό του ρόλο για μια πιο μαζική προσέλευση αλλά όσοι και όσες πορευτήκαμε είχαμε την καλύτερη δυνατή παρουσία στο δρόμο. Δυνατή περιφρούρηση και πολλά συνθήματα κατοχύρωσαν για μια ακόμη φορά το σοβαρό πολιτικό και κοινωνικό εκτόπισμα του ανατρεπτικού προτάγματος στην πόλη. Διασχίσαμε την Ιερά Οδό με τη «διακριτική συνοδεία» της αστυνομίας που λίγο πριν φτάσουμε στο Πράκτικερ πήρε λιγότερο διακριτικό χαρακτήρα με δύο διμοιρίες των ΜΑΤ να παίρνουν θέση μπροστά από το κατάστημα. Το κατάστημα είχε κλείσει το μεγάλο υπόγειο πάρκινγκ και είχε απλώσει πλέγματα στην πρόσοψή του. Η πορεία διεκδίκησε το τράβηγμα των διμοιριών από την είσοδο και έτσι φτάσαμε ακριβώς μπροστά από το κατάστημα, το οποίο λειτουργούσε μόνο κατά το ήμισυ, αφού επιτρεπόταν η είσοδος στο σούπερ μάρκετ που συστεγάζεται αλλά οι πόρτες του Πράκτικερ εσωτερικά του κτιρίου ήταν κλειστές. Μείναμε περίπου 20 λεπτά φωνάζοντας συνθήματα και μοιράζοντας κείμενα μέσα κι έξω από το κτίριο και αποχωρήσαμε ρίχνοντας κόκκινες μπογιές στην πρόσοψή του καταστήματος. Στη συνέχεια μπήκαμε όλοι στο μετρό από το σταθμό τη Αγίας Μαρίνας που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Πράκτικερ και επιστρέψαμε στην πλατεία Εσταυρωμένου.

Αρκετός κόσμος επιδοκίμασε την πορεία αλλά χωρίς να φαίνεται ότι αυτή η επιδοκιμασία έχει τη διάθεση να ξεπεράσει την κουλτούρα της ανάθεσης. Το γεγονός της «αυτοκτονίας», έτσι κι αλλιώς, φέρει ένα συναισθηματικό βάρος τη στιγμή που επικοινωνείται και μάλιστα ιδιαίτερα σε αυτές τις γειτονιές. Πολλές «τριβές» στα μοιράσματα του κειμένου χωρίς κανένα ίχνος επιθετικότητας που επιβεβαιώνουν, όμως, είτε την ασφάλεια ενός «τι να κάνουμε», είτε την κυριαρχία μιας διάχυτης μοιρολατρίας. Ο κόσμος ιδιαίτερα μέσα στο Πράκτικερ σοκαρίστηκε από την αναπάντεχη γι’ αυτόν οργισμένη διαδήλωση στην είσοδο του μαγαζιού… χωρίς να προσδιορίζεται, ωστόσο, το πρόσημο του σοκ.

Η πορεία αυτή άφησε μια παρακαταθήκη αποφασιστικότητας και οργανωτικότητας υποδαυλίζοντας τους φόβους των αφεντικών του Πράκτικερ και της αστυνομίας αφού όλοι αυτοί θεωρούσαν ότι το «ταξικό μένος» είχε εξαντληθεί τόσο στην ανυπαρξία οποιουδήποτε αριστερού καθεστωτικού αντίλογου όσο και στην συγκέντρωση της προηγούμενης Πέμπτης η οποία είχε καλεστεί μόνο διαδικτυακά. Από τη μεριά μας δεν πρόκειται να αφήσουμε αυτή την ξεκάθαρη δολοφονία του Στέφανου Βαλαβάνη να χαθεί μέσα στην επιτηδευμένη λήθη αλλά θα επιδιώξουμε την συγκρότηση μια διαρκούς συλλογικής υποδομής για την περιστολή της εργοδοτικής ασυδοσίας –κι όχι μόνο της συγκεκριμένης- που θέλει να υποτιμήσει τις ζωές μας συνηθίζοντας τον θάνατο.

αναδημοσίευση από το site της κατάληψης Σινιάλο

 

"Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ..." Πορεία από το Μετρό προς το Πράκτικερ Αιγάλεω

Σάββατο 1η Μάρτη 11πμ (μετρό αιγάλεω)

Στις 3 Φλεβάρη ο Στέφανος Βαλαβάνης, υπάλληλος της εταιρίας ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ στο Αιγάλεω, αυτοκτονεί στο σπίτι του. Δύο μόλις μέρες πριν η εταιρία τον έχει αναγκάσει σε «οικειοθελή» παραίτηση προκειμένου να μην του καταβάλει αποζημίωση. Τα αφεντικά σκυλεύουν τον αυτόχειρα, οι ρουφιάνοι συνεχίζουν «να κάνουν τη δουλειά τους», το σωματείο νίπτει τας χείρας του και οι συνάδελφοί του σκύβουν πιο πολύ το κεφάλι για να μην έχουν την ίδια τύχη. Οι άνθρωποι σα τον Στέφανο πληθαίνουν όλο και περισσότερο. Κι αφήνουν τη φροντίδα της μνήμης και της εκδίκησής τους σε όσους δεν σκύβουν το κεφάλι.
Ας είμαστε λοιπόν συνεπείς.

Σάββατο 1 Μάρτη στις 11πμ

Συγκέντρωση στο Μετρό Αιγάλεω και πορεία στο Πράκτικερ

[κείμενο-σχόλιο από την κατάληψη ΣΙΝΙΑΛΟ]

Σχετικά κείμενα από την κατάληψη Παπουτσάδικο (Χαϊδάρι) και τον αυτοδιαχειρίζομενο κοινωνικό χώρο Pasamontana (Κορυδαλλός)

Κείμενο από Κατάληψη Παπουτσάδικο (pdf)

  για το κείμενο σε μορφή pdf πατήστε εδώ

"Στη μέση της ερήμου"

βίντεο της αναρχικής Hristina Vardeva από Bουλγαρία

[υποτιτλισμός ρεσάλτο]

 

Με μια απουσία διάπλατη…

Μια μέρα πριν κάποιους μήνες μας είπες: «θα φύγω, ψάχνομαι για δουλειά αλλού, σε άλλη χώρα, εδώ δεν παίζει τίποτα, δεν πάει άλλο με την ανεργία». Μουδιάσαμε.

Από μικρός να έχεις κάνει ένα σωρό δουλειές, χρόνια χωμένος στα καρνάγια, στις δεξαμενές, κάθε είδους μεταλλουργική εργασία. Και τώρα να εξαναγκάζεσαι να φύγεις, να αφήσεις πίσω φίλους, συντρόφους και δικούς, να ξεριζώσεις τον εαυτό σου, τις επιθυμίες σου, τις επιλογές σου.

Άλλοι αμήχανα προσπάθησαν να διασκεδάσουν τα βαριά μαντάτα κι άλλοι με λειψά επιχειρήματα και πλέρια συναισθηματικότητα προσπάθησαν να σε μεταπείσουν.

Μια τελευταία προσπάθεια, μια τελευταία αναζήτηση εργασίας, μια αλλαγή λίγων ημερών στο εισιτήριο. Μέσα Ιούνη ο αποχαιρετισμός.

Το μήνυμά σου: «Φεύγω Πέμπτη μεσημέρι. Είμαι ήδη πολύ συγκινημένος, όλα γύρω μου είναι σα να τα βλέπω πρώτη φορά. Δε θέλω να αποχωριστώ τίποτα. Ξέρεις, από παιδί δεν ήθελα και πολλά. Ήθελα μόνο ότι χρειαζόμασταν και μπορούσαμε να έχουμε όλοι. Έτσι και τώρα εκεί που πάω δεν ζητάω πολλά. Απλά εδώ θεωρώ ότι είμαι αρκετά νοήμων για να αντέξω το μαστίγιο του αφέντη και την εξαθλίωση της τάξης μου […] Θα προσπαθήσω να έρχομαι όσο πιο συχνά μπορώ».

Τα τελευταία νέα λένε ότι συναντάς δυσκολίες, ότι τα κουμάντα που είχες κάνει για δουλειά στράβωσαν, ότι θα χρειαστεί να αλλάξεις πόλη, ίσως και χώρα. Είσαι όμως μαχητής της ζωής, βέρος προλετάριος, και θα τα καταφέρεις.

Με την αίσθηση της απουσίας σου διάπλατη, όσα χιλιόμετρα κι αν μας χωρίζουν, η υπόσχεση που ανταλλάξαμε ισχύει: πόλεμος ταξικός, μίσος για κάθε εξουσία. Καλή αντάμωση σύντροφε.

Η αντίσταση ανοίγει δρόμους: εκδηλώσεις για τα 2 χρόνια της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Μετά από τις τρεις προβολές ταινιών στην πλατεία Λαού, σχετικά με τον καπιταλισμό, την καταστολή και τον φασισμό, οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας θα συνεχιστούν με ένα διήμερο για τα 2 χρόνια ύπαρξης και δράσης της συνέλευσης υπό τον τίτλο: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Την Κυριακή 23/6, στις 8.00μμ, στο παρκάκι μπροστά από το 22ο (πέτρινο) δημοτικό σχολείο, Εμμ. Μπενάκη & Αμισσού, στην Αμφιάλη, θα πραγματοποιηθεί συλλογική κουζίνα (φέρτε το κατιτίς και κυρίως καλή διάθεση και κοπιάστε). Ενώ τη Δευτέρα 24/6, στις 9.30μμ, στην πλατεία Λαού θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «πουλιά στον βάλτο» της Αλίντας Δημητρίου, σχετικά με τις γυναίκες στην αντίσταση.

Ραντεβού στους δρόμους του αγώνα και στις αυτοοργανωμένες διαδικασίες. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, η συλλογική αντίσταση η δύναμή μας.

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Της ΕΡΤ...

Η ΕΡΤ δεν είναι τίποτε άλλο από ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους, δηλαδή ένας θεσμός της άρχουσας τάξης. Στο μηχανισμό αυτό συμπυκνώνονται πολλά κυριαρχικά σημαίνοντα και σημαινόμενα. Δεν πρόκειται απλώς για έναν φορέα του κυρίαρχου λόγου αλλά, επιπλέον, για ένα ΜΕΣΟ διαμόρφωσης κοινωνικής συνείδησης που -διάγοντας την Κοινωνία του Θεάματος- ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ: ένας μηχανισμός παραγωγής φαινομενικότητας που εκπέμπει ιδεολογία χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα ανοιχτής κοινωνικής διαδραστικής σχέσης. Φυσικά, στο βαθμό που μιλάμε για θεσμό –ακόμη και περίφρακτο μέσα στο ιδεολογικό πλαίσιο της κυρίαρχης τάξης- υπάρχουν και αντιφάσεις οι οποίες θα προβάλλονται… αλλά πάντα σε ένα πλέγμα ενδοκυριαρχικών ανταγωνισμών και των αντίστοιχων διευθετήσεών τους.

Ως εκ τούτων, είναι τουλάχιστον αφελής κάθε προσδοκία -όχι, απλώς, από μια καπιταλιστική μηχανή αλλά- από έναν «καθ’ εαυτόν και δι’ εαυτόν» ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους να εκπέμψει μηνύματα «αλληλεγγύης», «αντίστασης» και «ανατροπής» μέσα από το θεσμικό του πλαίσιο. Είναι γεγονός, ωστόσο, ότι το κράτος υπάρχει γιατί αντλεί νομιμότητα από την αναγκαιότητα διαχείρισης κάθε έννοιας του Δημόσιου. Το πεδίο σύγκρουσης, στο προκείμενο, εντοπίζεται στο «δημόσιο χαρακτήρα» της ΕΡΤ, καθώς πυροδοτείται εκατέρωθεν η αμφισημία μεταξύ Κρατικού και Δημόσιου, με την κοινωνική νομιμοποίηση του Κράτους να εμφανίζεται ως διακύβευμα με ανανεωμένα περιεχόμενα. Η κρατική αντίληψη για το δημόσιο δεν είναι άλλη από προσχηματική: οι στρατιωτικοί δορυφόροι κυκλοφορούν με μετεωρολογικά μηχανήματα που λένε στον κόσμο τον καιρό… και οι μπάτσοι εμφανίζονται ως κοινωνικοί λειτουργοί. Όπως και η ΕΡΤ όλα αυτά ταΐζονται από τον «κρατικό» προϋπολογισμό και δεν μπορούν παρά να επιβεβαιώνουν διαρκώς τον δημόσιο χαρακτήρα τους για να αντλείται η απαραίτητη κοινωνική νομιμοποίηση της κρατικής πολιτικής διαχείρισης της κοινωνίας στο σύνολό της.

Υπάρχουν, όμως, πολλές πολιτικές ιδιαιτερότητες σε σχέση με την υπόθεση κλεισίματος της ΕΡΤ που αξίζει τον κόπο να τις προσεγγίσουμε για να μην μείνουμε σε μια αποστασιοποίηση από την πραγματικότητα που απορρέει από την αναγωγή στην εξουσιαστική δομική λειτουργία των κρατικών μηχανισμών, είτε αυτοί είναι καταπιεστικοί μηχανισμοί είτε ιδεολογικοί. Γιατί κλείνει η ΕΡΤ τώρα και γιατί με αυτόν τον τρόπο; Αν στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης των «δημοσιονομικών μεγεθών» πρέπει να εξυγιανθεί ένας κρατικός μηχανισμός (ο οποίος «διογκώθηκε» και με την ευθύνη της τρέχουσας πολιτικής διαχείρισης) … αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει με την προσωρινή του κατάργηση. Ο ανεκδιήγητος Κεδίκογλου σε μια παιγνιώδη παραδειγματολογία του δήλωσε: «όταν το αυτοκίνητο χρειάζεται ρεκτιφιέ δεν μπορείς να το κάνεις εν κινήσει… πρέπει να μπει στο συνεργείο». Σωφότατον… εν μέρει. Γιατί, ας πούμε, προβληματικός είναι και ο ελληνικός στρατός ως χαίνων μηχανισμός με πλείστα προβλήματα μεταξύ άλλων και υπεξαιρέσεων και αμφισβητούμενων «προμηθειών» γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα με υπερπολλαπλάσια φύρα δισεκατομμυρίων ευρώ σε σχέση με το πταίσμα της ΕΡΤ. Διανοείται ο κάθε Κεδίκογλου να κλείσει το στρατό για «ρεκτιφιέ στο συνεργείο»; Το παράδειγμα… πάει περίπατο χωρίς να προσθέσουμε κρατικά νοσοκομεία, κρατικά εκπαιδευτήρια κλπ. που ήδη «εξυγιαίνονται» ενώ παραμένουν ανοιχτά και «εκτός συνεργείου».

Άρα υπάρχει κάποιος λόγος που κλείνει με αυτόν τον τρόπο η ΕΡΤ. Και ίσως υπάρξουν απαντήσεις αν προσεγγίσουμε την χρονικότητα του γεγονότος. Εκτιμούμε ότι όλα εξυπηρετούν την συστηματική ακροδεξιά στροφή του κεντρικού πολιτικού σκηνικού που εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια. Το κλειδί ίσως να βρίσκεται στη φύση του δημόσιου χαρακτήρα του συγκεκριμένου ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους.

Οι αδιαμφισβήτητοι αιφνιδιασμοί της ακροδεξιάς συνιστώσας της τρικομματικής διακυβέρνησης των τελευταίων μηνών διατυπώνουν ασκήσεις αυτάρκειας όπως την αντιλαμβάνεται το ιερατείο του Σαμαρά σε σχέση με τους κοινωνικούς και ταξικούς ανταγωνισμούς στη συγκυρία. Με αυτήν την βίαιη κίνηση (αν και όπως αποκαλύφθηκε υπήρξε έγκαιρη μυστική διαβούλευση μεταξύ των τριών συνιστωσών και σαφής τους ενημέρωση για την υπόθεση… γεγονός που ακυρώνει την συνθήκη του αιφνιδιασμού αλλά όχι την απαξίωση της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ) επιτυγχάνονται πολλαπλές στοχεύσεις. Η «δημόσια τηλεόραση» είναι υπόχρεη εκ του θεσμικού της πλαισίου να παρουσιάζει τις απόψεις όλων των κομμάτων σε χρόνους που ορίζονται αντίστοιχα με την εκλογική τους δύναμη. Η ΝΔ προκαλεί την πολιτική κρίση έχοντας την κρατική τηλεόραση κλειστή και με τα ΜΜΕ στην υπηρεσία τριών αγαστών μεγαλοεργολάβων. Ακόμη και σε περίπτωση προκήρυξης εκλογών την 14 Ιούλη κανείς στο ενδιάμεσο –τουλάχιστον- διάστημα δεν θα μπορεί να ρηγματώσει την μονοδιάστατη πλέον κυρίαρχη προπαγάνδα με τα σαφέστατα ακροδεξιά της χαρακτηριστικά. Το εκ της «δημοκρατικής» και «δημόσιας» φυσιογνωμίας της αντιφατικό πεδίο του θεσμού της κρατικής τηλεόρασης απαλείφεται λόγω «εξυγίανσης». Η περιστολή των «δημοκρατικών δικαιωμάτων» είναι αδιαμφισβήτητη και διακριτή ακόμη και μέσα στην άχλυ των προσχημάτων και της φτηνής και χυδαίας κυβερνητικής προπαγάνδας περί «δημοσίου» συμφέροντος.

Ο αγώνας των εργαζομένων στην ΕΡΤ (εξαιρουμένων των μεγαλόσχημων που… ενδεχόμενα βρίσκονται ήδη στην λίστα της επόμενης ΕΡΤ) προσεγγίζεται τόσο σε ένα πλαίσιο διεκδίκησης εργασιακών δικαιωμάτων (με ό,τι αυτό συνεπάγεται και από την ιστορικότητα των κριτικών ενδοταξικών σχέσεων), τόσο σε ένα πλαίσιο όξυνσης του αντιφατικού πεδίου μεταξύ δημόσιου και κρατικού χαρακτήρα της ΕΡΤ, όσο και ως ρηγμάτωση της βίαιης ακροδεξιάς επιθετικότητας της πολιτικής διαχείρισης.

Επιπλέον, η αξιακή μας θέση είναι ένα σφυρί για κάθε πομπό που δεν είναι ταυτόχρονα και δέκτης.

αναδημοσίευση από το blog της κατάληψης Σινιάλο (Αιγάλεω)

μία πρώτη συμβολή για τις "ερτ"...

Γενική απεργία Τετάρτη 20 Φλεβάρη

Η συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας καλεί την Τετάρτη 20/2, στις 11.00πμ, στο Μουσείο (Τοσίτσα & Πατησίων) για να πορευτούμε από κοινού στην απεργιακή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας.

Κόντρα στον κοινωνικό χειμώνα που επιβάλλουν τα ντόπια και διεθνή οικονομικά συμφέροντα και διευθυντήρια εξουσίας, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας άνοιξης.

αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Αμαξοστάσιο μετρό Σεπολίων… άλλη μια εστία ανομίας πατάχθηκε

Οι ασκήσεις ολοκληρωτισμού στις οποίες έχει επιδοθεί ο κυβερνητικός συνασπισμός από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων του (χαλυβουργία, συνελεύσεις γειτονιάς, καταλήψεις) εκδηλώθηκαν και στην πολυήμερη απεργία των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ και στα άλλα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, που ξεκίνησε για να μην ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο και μειωθούν στα 700 ευρώ οι ήδη μειωμένοι κατά 40% μισθοί τους. Επίταξη των εργαζομένων (πολιτική επιστράτευση), απειλές για απόλυση αν δεν επιστρέψουν στην εργασία τους, εισβολή 7 διμοιριών ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο Σεπολίων. Πρόκειται για την πρώτη μάχη που διεξάγετε για την εφαρμογή των πρόσφατων μέτρων που ψηφίστηκαν στο πλαίσιο του δεύτερου μνημονίου.

Το δίκαιο ενός αγώνα από μόνο του δεν αρκεί. Απαιτείται η μέγιστη δυνατή συσπείρωση του υποκειμένου που κινητοποιείται, η εξωστρέφεια της διάχυσης των περιεχομένων του αγώνα στις γραμμές των «από κάτω», η έμπρακτη αλληλεγγύη των υπόλοιπων αγωνιζόμενων και πληττόμενων κοινωνικών κομματιών.

Στην περίπτωση των εργαζομένων στα ΜΜΜ όλοι αυτοί οι παράγοντες υπήρξαν ελλειμματικοί. Και για να μη νομίσει κανείς ότι πρόκειται για μια τοποθέτηση αφ’ υψηλού, πρώτα απ’ όλα η αναφορά γίνεται με διάθεση αυτοκριτική για τη βραδυπορία και την ανοργάνωτη-μεμονωμένη παρουσία-στήριξη του μπλόκου του αμαξοστασίου στα Σεπόλια από τις αυτοοργανωμένες συλλογικότητες, τα αντιεξουσιαστικά στέκια και καταλήψεις.

Το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθήνας (ΣΕΛΜΑ) καλεί σε συγκέντρωση στις 1.00μμ στο αμαξοστάσιο Σεπολίων και πορεία προς το Σύνταγμα και σε πανεργατική-παλλαϊκή συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 4.00μμ (σήμερα Παρασκευή 25/1). Fight back…

Επανασυνδέσεις ρεύματος από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

πριν

Η συνέλευση της πλατείας τις τελευταίες δυο εβδομάδες προχώρησε σε δυο επανασυνδέσεις ρεύματος σε σπίτια κατοίκων που ήρθαν στην εβδομαδιαία συνάντησή μας, ενημέρωσαν για την αδυναμία αποπληρωμής των λογαριασμών και το κόψιμο της σύνδεσης και από κοινού προχωρήσαμε στην επανασύνδεση. Και στις δυο περιπτώσεις η επανασύνδεση είχε και τον χαρακτήρα της κοινωνικής παρέμβασης με την παρουσία πολλών ανθρώπων και μοίρασμα σχετικού κειμένου στη γειτονιά. Στη μία περίπτωση η επανασύνδεση έγινε στο ρολόι και στην άλλη στη "χελώνα" διακλάδωσης προς τα ρολόγια της πολυκατοικίας. 

μετά

Ακολουθεί σχετικό κείμενο από το 1ο τεύχος του ΕΝΤΥΠΟΥ ΔΡΟΜΟΥ της συνέλευσης, που τυπώθηκε στις αρχές Δεκέμβρη 2012 σε 2000 αντίτυπα και μοιράζεται χέρι-χέρι σε δρόμους, πλατείες, ΟΑΕΔ, εργασιακούς χώρους, σχολεία και κοινωνικές παρεμβάσεις στην περιοχή μας:

Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι στις δημοτικές επιχειρήσεις και οι απλήρωτοι λογαριασμοί ρεύματος στην περιοχή μας 

Δευτέρα 15 Οκτώβρη 2012. Δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στις δημοτικές επιχειρήσεις, που βρίσκονται εδώ και βδομάδες σε κινητοποιήσεις και καταλήψεις των πολιτιστικών κέντρων, έχοντας κλείσει 1 χρόνο απλήρωτοι, κάνουν για άλλη μια φορά παράσταση διαμαρτυρίας στο δημοτικό συμβούλιο και ζητάνε να μάθουν πότε θα καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους. Η απάντηση του δημάρχου όπως πάντα αόριστη και αποθαρρυντική. Εξάλλου, ένα κρατικό κονδύλι 20 εκατομμυρίων ευρώ που έλαβε ο Δήμος δόθηκε για αποπληρωμή χρεών του προς την εφορία και όχι κατά προτεραιότητα για τη μισθοδοσία των απλήρωτων υπαλλήλων.

Για να δικαιολογήσει την αδυναμία του να καταβάλει στους εργαζόμενους τα δεδουλευμένα κάλεσε τους παρευρισκόμενους να αναλογιστούν τα αξεπέραστα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος όταν τα έσοδα από τα δημοτικά τέλη (μέσω των λογαριασμών ΔΕΗ) έχουν μειωθεί στο μισό την τρέχουσα χρονιά σε σχέση με την προηγούμενη. Το συμπέρασμα προφανές. Σε Κερατσίνι-Δραπετσώνα τα μισά σπίτια έχουν απλήρωτους λογαριασμούς ΔΕΗ. Προφανώς όχι μόνο εξαιτίας του χαρατσιού (που μπορεί κάποιος να το περάσει πλέον στην εφορία) αλλά λόγω αδυναμίας πληρωμής της ίδιας της κατανάλωσης ρεύματος. Αυτό σημαίνει ότι ήδη υπάρχουν πολλές κομμένες συνδέσεις και ότι το επόμενο διάστημα εργολαβικά συνεργεία θα πάρουν μαζικές εντολές διακοπής ρεύματος για τις περιοχές μας, τη στιγμή που μπαίνουμε στον χειμώνα. Μπορούμε να αναλογιστούμε πόσο θα κλιμακωθεί το πρόβλημα όταν οι πρόσφατοι νόμοι που ψηφίστηκαν προβλέπουν μέχρι και δεκαπλάσιο Τέλος Ακίνητης Περιουσίας μέσω των λογαριασμών ΔΕΗ για τους δήμους που θα έχουν πρόβλημα με τα οικονομικά τους (δηλαδή όλους).

Να φτιάξουμε δίκτυα υπεράσπισης των συνδέσεων ρεύματος των σπιτιών, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πολυκατοικία. Να αποτρέψουμε συλλογικά τις διακοπές σύνδεσης στα ρολόγια και ακόμα περισσότερο όσες επιχειρηθούν να γίνουν από τις κολώνες της ΔΕΗ. Να επανασυνδέσουμε με ευθύνη όλης της γειτονιάς κάθε κομμένη σύνδεση.

Η Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας έχει ήδη δημιουργήσει ένα στοιχειώδες δίκτυο επικοινωνίας-ενημέρωσης για την αποτροπή διακοπών και για την επανασύνδεση κομμένων συνδέσεων. Και καλεί κάθε κάτοικο της περιοχής που έχει πρόβλημα να έρθει σε επαφή μαζί της.

Θέλουν να μας βυθίσουν στο κρύο και στο σκοτάδι. Να τους αλλάξουμε τα φώτα. Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, η συλλογική αντίσταση η δύναμή μας.

* Επόμενη συνέλευση τη Δευτέρα 17/12, 6.00μμ, στο Πολιτιστικό Κέντρο "Μελίνα Μερκούρη", Εμμανουήλ Μπενάκη 70 - Αμφιάλη.

αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Συλλογική κουζίνα την Κυριακή 2/12, στις 12.00, στο Ρεσάλτο

η ώρα φαγητού υπολογίζεται μεταξύ 2.30 και 3.00μμ

Συλλογική κουζίνα την Κυριακή 18/11 στις 12.00 στο Ρεσάλτο

 η ώρα φαγητού υπολογίζεται μεταξύ 2.30 και 3.00

Η Συνέλευση της Πλατείας στο Κερατσίνι στις κινητοποιήσεις της 48ωρης γενικής απεργίας 6-7 Νοέμβρη

Τα νέα «νέα μέτρα» κοινωνικού ενταφιασμού ψηφίστηκαν έστω και με ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Με τη συνδρομή των αστυνομικών μονάδων καταστολής, των οχημάτων ρίψης νερού (αύρες) και τόνων χημικών. Σε μια επίδειξη κρατικού αυταρχισμού και κυβερνητικής αλαζονείας.

Τα μέτρα ψηφίστηκαν χωρίς όμως να έχει εξασφαλιστεί η εκταμίευση της επόμενης δόσης δανείου, η οποία θα πάει άλλωστε αποκλειστικά στις τράπεζες. Και δε θα περάσει πολύς καιρός που ένα επόμενο πακέτο επώδυνων ταξικών-αντικοινωνικών μέτρων θα κατατεθεί. Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-16, στο οποίο συμφώνησαν οι δύο τρόικες (εσωτερικού και εξωτερικού), προβλέπει άλλα 5 δις μέτρων που δεν έχουν ακόμα συγκεκριμενοποιηθεί. Συν όσα επιπλέον κριθούν «απαραίτητα» λόγω των «αποκλίσεων από τους στόχους».

Η καπιταλιστική ερημοποίηση, η αρπακτικότητα του κεφαλαίου (ντόπιου και διεθνούς), οι προσταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ, η κρατική αναλγησία και βαρβαρότητα, θα συνεχιστούν. Και μαζί ο αγώνας για κοινωνικό αυτοκαθορισμό και απελευθέρωση από τα δεσμά της σύγχρονης οικονομικής και πολιτικής τυραννίας, τα αυτοοργανωμένα δίκτυα αντίστασης και αλληλεγγύης μέσα στις γειτονιές.

Η Συνέλευση της Πλατείας στο Κερατσίνι στο πλαίσιο του απεργιακού διήμερου:

- συμμετείχε το πρωί της Τρίτης 6 Νοέμβρη στην απεργιακή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας μαζί με τις υπόλοιπες συνελεύσεις γειτονιών

- διοργάνωσε το πρωί της Τετάρτης 7 Νοέμβρη συγκέντρωση στην πλ. Λαού και τοπική πορεία στα Ταμπούρια

- συμμετείχε το απόγευμα της Τετάρτης 7 Νοέμβρη, μέρα ψήφισης των μέτρων, στη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, σε κοινό μπλοκ με τις άλλες συνελεύσεις γειτονιών.

Όπως γράψαμε και στην προκήρυξη που μοιράζαμε στην περιοχή αυτές τις μέρες: «Μόνο έτσι θα αντέξουμε μες την επιβαλλόμενη κοινωνική ερείπωση και βαρυχειμωνιά και θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια νέα άνοιξη: με συντροφικότητα κι αντάρτικη καρδιά».

Επόμενη συνέλευση: Δευτέρα 12 Νοέμβρη, 7.00μμ, πλατεία Λαού (Ταμπούρια)

αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας στο Κερατσίνι