ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9/15, 6.00μμ, ΠΛ. ΚΥΠΡΟΥ (ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ), 2 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

η αφίσα καλέσματος

η αφίσα σε pdf 

2 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα

από τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής στο Κερατσίνι

Το κράτος και οι θεσμοί του αποφάσισαν να ''παραδειγματίσουν'' τη χρυσή αυγή, προφυλακίζοντάς την, για να την απελευθερώσουν 18 μήνες μετά ώστε ''σωφρονισμένη'' πια να διεκδικεί τις άκρα δεξιές καρέκλες του κοινοβουλίου ενώ θα κραδαίνει ξανά τα ανώνυμα μαχαίρια της σε κάθε τι διαφορετικό.

Η αφήγηση της εθνικής ενότητας, εδραιωμένη και ενσωματωμένη στο λόγο της αριστερής διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τους “άψογους” ακροδεξιούς συγκυβερνούντες των ΑΝΕΛ, νομιμοποίησε κοινωνικά φασίζοντα χαρακτηριστικά. Μαζί με τη διασπορά ψευδαισθήσεων  επέτεινε την αδρανοποίηση των κοινωνικών αγώνων για να φέρει εντέλει ένα τρίτο μνημόνιο ισοπέδωσης και λεηλασίας στο όνομα πάντα της σωτηρίας του έθνους και της πατρίδας.

Οι τεράστιες μετακινήσεις προσφύγων κυρίως από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, αποτέλεσμα των πολέμων και της κυριαρχικής καταδυνάστευσης με συμμετοχή του ελληνικού κράτους, εμφανίζονται ως πρόβλημα προς διαχείριση, ανθρωπιστική ή κατασταλτική. Η θεσμική αδράνεια και αδιαφορία, ως κρατική λογική και διαχείριση, με τη συνεπικουρία των ΜΜΕ οξύνει τον διάχυτο κοινωνικό ρατσισμό ενώ οι κοινωνικές αντιστάσεις, όντας απονεκρωμένες, δεν διασυνδέονται με τη δίκαιη αγανάκτηση των προσφύγων και των μεταναστών.

Η κατάρρευση του εμπορίου ελπίδας υπό το θεαματικό πρίσμα των “σκληρών” διαπραγματεύσεων, της χρηματοοικονομικής ομαλότητας και του δημοψηφίσματος, οδήγησαν ξανά σε εκλογές. Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα γιατί τα φορτώνει στους υπηκόους της, προκειμένου να επανα-νομιμοποιήσει το συνεχιζόμενο βάθεμα της υλικής, πνευματικής και συναισθηματικής φτώχειας, την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης και της καταστολής.

Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΤΑΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ, ΤΙΣ ΘΕΣΜΙΚΕΣ "ΔΙΕΞΟΔΟΥΣ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

ΔΕΝ ΤΡΕΦΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9, 6.00μμ

Πλ. Kύπρου (Δημαρχείο) στο Κερατσίνι

Ρεσάλτο(Κερατσίνι), Συνέλευση Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Κατάληψη Σινιάλο(Αιγάλεω), Θερσίτης(Ίλιον), Κατάληψη Αγρός(Πάρκο Τρίτση, Ίλιον)

 

κείμενο που μοιράζεται στις γειτονιές μας

το κείμενο σε μορφή pdf

Λεωφορεία πρόσβασης:

Από ΗΣΑΠ Πειραιά: Λεωφορείο 843 (Πειραιάς-Πέραμα), στάση Ταμπούρια, 150μ από πλ. Κύπρου

Από ΗΣΑΠ Πειραιά: Τρόλεϊ 17 (Πειραιάς-Κερατσίνι), στάση Χάιδος, 150μ από πλ. Κύπρου

Από Μενάνδρου: Λεωφορείο Β18 (Ομόνοια-Πέραμα), στάση Ρομάντζο (επί της Σαλαμίνος), 500μ από πλ. Κύπρου

Αφίσα της συνέλευσης συλληφθέντων της αντιφασιστικής πορείας στο Κερατσίνι 18.09.2014

τέλος καλοκαιριού 2015...

«vulgus vult decipi, ergo decipiatur»

«ο λαός επιθυμεί να εξαπατηθεί, ας τον εξαπατήσουμε»

(χρυσός κανόνας των ρωμαίων αυτοκρατόρων)

• Tα τελευταία χρόνια τα γνωστά (περισσότερο ή και λιγότερο) κυριαρχικά παιχνίδια συμφερόντων που προκαλούν κοινωνικά δράματα σε τόπους, που σχεδόν μας περιβάλλουν, έχουν αυξηθεί με γεωμετρική πρόοδο και εδώ και κάποιους μήνες έχει αποκτήσει μία πρωτοφανή ορατότητα σχεδόν σε όλα τα βαλκάνια. Μία εικόνα ενός ελάχιστου κομματιού αυτού του πλανήτη, του χάρτη της μεσογείου, αρκεί...

Όπως θα αρκούσε απλώς και μία παράθεση ονομάτων: τυνησία, λιβύη, αίγυπτος, παλαιστίνη, συρία, τουρκία (τόποι που βρεχόμαστε από την ίδια θάλασσα), νιγηρία, σουδάν, ιράκ, ιράν, κουρδιστάν, ουκρανία. Είναι εξαιρετικά ευφυές πώς αυτά τα δράματα, που προκάλεσε ο διαφωτισμένος, εθνικός, επιστημονικός, καπιταλιστικός ρεαλισμός κατάφερε παράλληλα, στον 20ο και 21ο αιώνα, να τα διακρίνει σε σπουδαία και λιγότερο σπουδαία, να εγκληματοποιήσει τη μετακίνηση ανθρώπων, να διαχωρίσει στην πορεία την μετακίνηση ή και την φυγή πληθυσμών σε προσφυγιά και μετανάστευση, να διαχωρίσει την προσφυγιά σε κατηγορίες όπως και τη μετανάστευση σε λαθρό- και παράτυπο- και νόμιμη κλπ. Για να φτάσουμε, σήμερα, σε αυτόν τον τόπο που ζούμε, να προκαλείται κι ένας επιπλέον διαχωρισμός που αφορά στους ίδιους αυτούς μετακινούμενους και ήδη διαχωρισμένους πληθυσμούς: στις καλές, προσφυγικές οικογένειες με τα παιδάκια -που απλώς επιθυμούν να κατευθυνθούν προς τους συγγενείς τους που κατοικούν στις βόρειες χώρες- και σε εκείνα τα «προς έρευνα» άτομα (της ίδιας διαχωρισμένης «ομάδας προσφύγων») -με ενδεχόμενη ροπή προς τη βαρβαρότητα και την εγκληματικότητα. Οι εντεινόμενοι διαχωρισμοί των ανθρώπων, σε βαθμό διάσπασης του μιονίου, δεν συμβαίνουν μόνο μπας και καταφέρουν τα κράτη, οι νόμοι, οι θεσμοί, οι οργανισμοί και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις να χωρέσουν στα απειροελάχιστα όρια τους όλα αυτά τα δράματα που προκαλούν (ή διορθώνουν) για να τα διαχειριστούν και να τα εκμεταλλευτούν. Ούτε συμβαίνουν μόνο και μόνο για να τα χωρέσει η λογική του βλέμματος του εκάστοτε θεατή (του ανθρωπιστή, του χριστιανού, του πιστού, του αριστερού, του δεξιού, του φασίστα ή ναζιστή…). Το κυριότερο είναι πώς αυτή η διάσπαση προκαλεί τη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού σε κάθε ανθρώπινο κύτταρο, ώστε όταν δεν κατορθώνουν να επιβάλλουν νέες διακρίσεις να τις προκαλούν και να τις δημιουργούν οι ίδιοι οι καταπιεσμένοι.

• Εν τω μεταξύ και σε παραλληλία, από το 2010 και μέχρι «όποτε», μας ανέβασαν στο τρενάκι της κρίσης το οποίο οι ιθύνοντες δεν το σταματάνε κι όποιος αντέξει. Οι εξατομικευμένες αντιδράσεις ποικίλουν μέσα στα χρόνια: κάποιοι γελάνε, κάποιοι κλαίνε, κάποιοι κρύβονται, κάποιοι φωνάζουν, κάποιοι τσακώνονται, κάποιοι βρίζουν, κάποιοι ξερνάνε, κάποιοι αρρωσταίνουν, κάποιοι κάνουν υπομονή, κάποιοι προσεύχονται, κάποιοι τρομοκρατούνται, κάποιοι πεινάνε, κάποιοι είναι ψύχραιμοι, κάποιοι ψάχνουν να βρουν τρόπους να κατέβουν στα μουλωχτά, κάποιοι πετάνε κάποιους άλλους στις ράγες μπας και σταματήσει, κάποιοι τρελαίνονται, κάποιοι αυτοκτονούν… Οι συστημικές επιλογές, από την άλλη, αν και δοκιμάζουν και δοκιμάζονται (από τα αναγκαία μνημόνια, τις επιτυχείς διαπραγματεύσεις, στα capital control και τα δημοψηφίσματα κλπ), τόσο οι υπερεθνικοί θεσμοί, όσο και σύσσωμο το κοινοβουλευτικό φάσμα (και όλοι αυτοί οι wanna be «σωτήρες με καρέκλα στο κοινοβούλιο»), αλλά και το σύνολο του κεφαλαίου (μικρού, μεσαίου, μεγάλου και πολυεθνικού) -είτε συμφωνούν και διαφωνούν, είτε λαϊκίζουν και ακαδημαϊκίζουν, είτε μελετούν και πειραματίζονται, είτε υπόσχονται και αναιρούν- πάντα αφήνουν και θα αφήνουν ανέπαφο από τις δοκιμασίες τον κοινό τους τόπο: τον κοινωνικό εξανδραποδισμό, την υποτέλεια, τον έλεγχο, την επισφάλεια, την εκμετάλλευση, την ανέχεια, την αδρανοποίηση.

Αδιέξοδο;
Κανένα αδιέξοδο!

Η σοσιαλδημοκρατία αριστεύει για άλλη μια φορά στα εξουσιαστικά μαθήματα έκτακτης ανάγκης όσον αφορά στη διάχυση και ανάπτυξη του ανθρωπιστικού φόβου και της διάνοιξης λεωφόρων για την ανάδυση (αχρείαστος να’ ναι) του κοινωνικού κανιβαλισμού. Οι φασίστες αριστεύουν στο μάθημα της δημοκρατικής υπομονής ακονίζοντας ανώνυμα μαχαίρια. Οι κεντρώοι, οι νεοφιλελεύθεροι και οι cool αριστεύουν στο μάθημα του μεταφυσικού αυτάρεσκου ορθολογισμού μιας ανύπαρκτης πραγματικότητας. Και οι σταλινικοί αριστεύουν στο μάθημα ύπαρξης αντίπαλου ιδεολογικού αλλά αφομοιώσιμου δέους αλλά και στο παιχνίδι «σταλέγακιας ακούνητος, αγέλαστος…». Ας περιμένουμε λοιπόν την απευθείας μετάδοση της ντόπιας συστημικής απονομής των αριστείων! Η απονομή θα περιλαμβάνει νεκρούς από πείνα, από πνιγμούς, από ρατσιστικές δολοφονίες και ξυλοδαρμούς, θα περιλαμβάνει δημοψηφίσματα και διαγωνισμούς εθνικής ομοψυχίας και κυριαρχίας, θα περιλαμβάνει άνεργους, φτωχούς, άρρωστους και αυτοκτονημένους, θα περιλαμβάνει ευρώ, δραχμές, δολάρια και ρούβλια, θα περιλαμβάνει διαγωνισμούς ρεαλισμού, ρατσισμού και ριζοσπαστικότητας, θα περιλαμβάνει διαφημίσεις διαδηλώσεων και πογκρόμ, θα περιλαμβάνει μαγκιά, θα περιλαμβάνει selfies, twitter και facebook, θα περιλαμβάνει, όπως υπόσχεται κάθε φορά, πολλά! Εκλογές...

10 χρόνια Ρεσάλτο - 2 μέρες εκδηλώσεων

Το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Ιούνη ολοκληρώθηκε, με μεγάλη συμμετοχή κόσμου, το διήμερο εκδηλώσεων, για τα 10 χρόνια λειτουργίας του Ρεσάλτο. Δύο μέρες που μας έδωσαν την ευκαιρία, να μοιραστούμε σκέψεις, ανησυχίες, όνειρα, με έναν δημιουργικό τρόπο. Δυο μέρες συντροφικότητας, χαράς, επικοινωνίας και μοιράσματος.
Κοιτάξαμε πίσω στο χρόνο, στα 10 χρόνια παρουσίας και δράσης του αναρχικού  χώρου αλληλεγγύης και ρήξης, Ρεσάλτο, κάνοντας ταυτόχρονα  ένα σάλτο προς τα μπρος, μέσα από δημιουργικά δρώμενα  που υπόσχονται συνέχεια.

Το Σάββατο 20/6 πραγματοποιήθηκε συναυλία στο πάρκο Σελεπίτσαρι. Αυτοοργανωμένα, αντιεμπορευματικά μουσικά συγκροτήματα έπαιξαν μουσική μέχρι το βράδυ. Ξεχασμένη Γενιά (μαθητικό punk - Κερατσίνι), Πυράκανθος (hip-hop - Αιγάλεω), No name yet (Κερατσίνι) , Ζωή Τάχα (Αιγάλεω). Με στίχους και μουσική, ανταγωνιστικά στο θέαμα, το εμπόρευμα και κάθε εξουσία.

Στο χώρο πραγματοποίησης της εκδήλωσης είχε διαμορφωθεί θεματικός λαβύρινθος με ταμπλό πάνω σε διάφορες θεματικές  που είχαμε ασχοληθεί, κατά τη διάρκεια  της χρονιάς που πέρασε. Επίσης υπήρχε έκθεση έντυπου αρχειακού υλικού, με επιλογή από αφίσες, εφημερίδες και έντυπα από τα 10 χρόνια λειτουργίας μας. 

Συντροφικό κλίμα, έντονες συζητήσεις, χαμόγελα και γέλια στις επιμέρους παρέες πριν ξεκινήσει η συναυλία. Ενέργεια, χορός αλλά και συγκίνηση την ώρα της συναυλίας.

Τη Κυριακή 21/6 η θεατρική ομάδα του Ρεσάλτο παρουσίασε τη θεατρική παράσταση που ετοίμαζε τον τελευταίο καιρό, 5 μονόπρακτα του Πίντερ,  στην ταράτσα του στεκιού. Και αυτή η δημιουργική αυτή απόπειρα αγκαλιάστηκε από πολύ κόσμο  και χρειάστηκε επιτόπου να αποφασίσουμε, η παράσταση  να παιχτεί δύο φορές ώστε να μπορέσουν να την παρακολουθήσουν όλοι και όλες.  Η ανταπόκριση  ήταν πολύ θετική και χάρισε στιγμές γέλιου αλλά και έντονης προσήλωσης. Αποτέλεσε τη σπίθα για σκέψεις και προβληματισμούς γύρω από εξουσιαστικές σχέσεις, βαθιά ριζωμένες στην κοινωνία, μέσα από τον μοναδικό και έμμεσο τρόπο της θεατρικής δημιουργίας.

Με την ευαισθησία της εξέγερσης,
Το πείσμα της ανυποταγής,
Τη δύναμη της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης,
Τη θέληση για ελευθερία… συνεχίζουμε.

Δε διαλέγουμε τρόπο σφαγής, απέχουμε από το δημοψήφισμα

Δε διαλέγουμε τρόπο σφαγής

Τώρα που οι μάσκες έπεσαν, τώρα που το εμπόριο ελπίδας και οι σοσιαλδημοκρατικές ψευδαισθήσεις ενός «ήπιου κεϋνσιανισμού», ενός «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», ενός «έντιμου συμβιβασμού με τους δανειστές», μιας «αξιοπρεπούς και αμοιβαία συμφέρουσας συμφωνίας με τους εταίρους» καταρρέουν, έχει ιδιαίτερη σημασία η σαφήνεια θέσεων και προσανατολισμών. Γιατί το δημοψήφισμα που έχει προκηρυχθεί θολώνει για άλλη μια φορά τα νερά, συμπυκνώνοντας κρίσιμα ερωτήματα σε ένα ψευδεπίγραφο δίλημμα, δημιουργώντας παράλληλα μια κοινωνική πόλωση σε εξίσου ψευδεπίγραφη βάση.

Από τη μία, πρέπει να είναι σαφές ότι δεν υπάρχει θεσμική λύση (οποιουδήποτε τύπου) στη λυσσαλέα επίθεση του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου, των κρατικών και υπερεθνικών μηχανισμών κυριαρχίας, ακόμα περισσότερο μέσα σε περιβάλλον νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού σε κρίση. Ούτε μπορεί να προκύψει οποιουδήποτε είδους προοπτική από όλες εκείνες τις πολιτικές-κομματικές δυνάμεις (κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές) που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδοχές του συστήματος εκμετάλλευσης και υποταγής, στη (νεο)φιλελεύθερη ή στη σοσιαλδημοκρατική, στη γραφειοκρατική ή στη φασιστική εκδοχή του. Όπως δεν υπάρχει αντικρατισμός (και εν γένει αναρχία) με εθνικό πρόσημο και το αντίστροφο.

Από την άλλη, πρέπει να είναι επίσης σαφές ότι η προσπάθεια διαφοροποίησης ή διεύρυνσης του περιεχομένου ενός δημοψηφίσματος δεν έχει (και δεν μπορεί να έχει) ιδιαίτερη επιτυχία. Αυτό που γίνεται είναι η πρόσδεση διαφορετικών οπτικών και επιδιώξεων στο κυρίως περιεχόμενο, που καθορίζεται πάντα από αυτόν που θέτει το ερώτημα (τα διάφορα μπλοκ εξουσίας) είτε με εξαιρετική σαφήνεια είτε με δημιουργική ασάφεια. Η διαδικασία του δημοψηφίσματος, που παρουσιάζεται ως η πεμπτουσία της δημοκρατίας (και μάλιστα στην αμεσοδημοκρατική της εκδοχή), είναι αποπροσανατολιστική αφού κωδικοποιεί ψευδεπίγραφα ένα πρόβλημα (πέραν των καλών προθέσεων ή των σκοπιμοτήτων), υποκαθιστώντας την κοινωνική ζύμωση, συμφωνιών, διαφωνιών, σύνθεσης ή συναίνεσης, που μπορεί να συμβαίνει μόνο στο πλαίσιο της γενικευμένης κοινωνικής αυτοοργάνωσης, ελευθεριακών-αντιιεραρχικών διαδικασιών-συνελεύσεων εθελούσιας, ενσυνείδητης και ισότιμης συμμετοχής για τη λήψη των αποφάσεων, μέσα σε ένα κλίμα αμοιβαιότητας, αλληλοκατανόησης και συνδιαμόρφωσης.

Στην ουσία μας καλούν να επιλέξουμε τον τρόπο σφαγής μας: εντός ή εκτός ευρωζώνης; / με το πρόγραμμα της ελληνικής κυβέρνησης ή με αυτό των δανειστών; Και το δίλημμα μοιάζει εφιαλτικά με αυτά των προηγούμενων ετών: “ευρώ ή δραχμή”, “μνημόνιο ή χρεοκοπία”. Εξάλλου, η πρόταση της «πρώτης φοράς αριστερά» στην κυβέρνηση για μέτρα 8 δις (η προς το χειρότερο ανανέωσή της το βράδυ της Τρίτης 30/6 και η πρόταση της για νέα διετή δανειακή σύμβαση με νέο μνημόνιο την 1η Ιούλη) δεν έχει ιδιαίτερες διαφορές από την πρόταση των θεσμών, που τίθεται σε δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου, παρότι η τελευταία δεν είναι πλέον σε ισχύ από το βράδυ της 30ης Ιούνη. Απλά τώρα ο εκβιασμός δεν τίθεται στο πλαίσιο ενός προπαγανδιστικού πολέμου αλλά με ένα δημοψήφισμα για την απευθείας επιλογή των όρων σφαγής μέσω «λαϊκής εντολής». Αυτό που εξελίσσεται είναι ο εγκλωβισμός, ο αφοπλισμός, ο ακρωτηριασμός της σημερινής δυσαρέσκειας και των αυριανών αγώνων των «από κάτω», μέσα από την εθελούσια συμμετοχή τους στις διαφορετικές εκδοχές ισοπέδωσής τους.

Απέχουμε από το δημοψήφισμα

Το ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι στο ΝΑΙ, στα περιεχόμενα, τις θέσεις και την κοινωνική-ταξική σύνθεση αυτών που το υποστηρίζουν (αστική τάξη, ΜΜΕ, μικρομεσαία στρώματα ωφελούμενα από το ευρώ, φοβισμένοι εργαζόμενοι συντηρητικών αντιλήψεων, ιδεολογικά τοποθετημένοι εθνικόφρονες ευρωφιλελεύθεροι) δε σημαίνει ότι εντοπίζουμε κάτι ρηξικέλευθο και διεξοδικό στο ΟΧΙ, το οποίο ταυτόχρονα σημαίνει ΝΑΙ στις εξίσου αδιανόητες κυβερνητικές προτάσεις. Πρόκειται για μια επιλογή που επενδύεται με μπόλικη «εθνική αξιοπρέπεια και περηφάνια», προβάλλεται ως το μικρότερο κακό και η συντριπτική πλειοψηφία όσων την υποστηρίζουν δεν επιθυμεί εξίσου να βγει από την ευρωζώνη και την ΕΕ γενικότερα. Αν προσθέσουμε και τη σύνταξη σε κοινό μέτωπο με τους φασίστες της χα, η εικόνα που προκύπτει δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική.

Οραματιζόμαστε και παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία

Απέναντι στην ανάθεση και την αδράνεια προτάσσουμε την ατομική και συλλογική αυτενέργεια, απέναντι στην ετερονομία τον αυτοκαθορισμό, απέναντι στην ιεραρχία την αυτοοργάνωση, απέναντι στην υποταγή την αντίσταση, απέναντι στην εξουσία την ελευθερία, απέναντι στη βαρβαρότητα την αλληλεγγύη.

Μόνο μέσα από ριζοσπαστικούς, ακηδεμόνευτους, χειραφετημένους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες και αντιδομές, μέσα από αλυσιδωτές κοινωνικές εξεγέρσεις που θα οδηγήσουν σε κοινωνική επανάσταση, στη χειραφέτηση κάθε πτυχής της καθημερινής ζωής, μπορεί να προκύψει η πιθανότητα-δυνατότητα κοινωνικού μετασχηματισμού και όχι μέσα από εκλογικές ή δημοψηφισματικές αναθέσεις-ψευδαισθήσεις και ανεδαφικές λογικές είτε «ρήξης εντός της ΕΕ» είτε «αποδέσμευσης από τους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς» χωρίς κοινωνικό ξεσηκωμό. Με την καταστροφή του κράτους, των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων, των υπερεθνικών μηχανισμών κυριαρχίας (ΕΕ, ΔΝΤ, ΝΑΤΟ κλπ), της πατριαρχίας, κάθε μορφής εξουσίας και την αντικατάστασή τους από αυτοοργανωμένες και δικτυωμένες μεταξύ τους ανεξούσιες-ακρατικές-αταξικές κοινότητες, ελευθερίας, ισότητας, αλληλοβοήθειας, κοινοκτημοσύνης, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς και διακρίσεις στη βάση της φυλής, του τόπου καταγωγής, του φύλου, της σεξουαλικής προτίμησης, χωρίς ανώτερους και κατώτερους, ηγέτες και ακολουθητές, αφέντες και υποτακτικούς.

Διήμερο εκδηλώσεων 29/6, 2/7 για τα 4 χρόνια συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

#4 χρόνια                 
ΟΤ.Ι ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ

Συνεχίζουμε στους δρόμους της αυτοοργάνωσης, του αγώνα, της δημιουργικοτήτας, της αλληλεγγύης

Σε πέισμα της παραίτησης, της αδράνειας, των ψευδαισθήσεων, της ανάθεσης, της εξατομίκευσης, της κρατικής και παρακρατικής καταστολής

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Δευτέρα 29/6, 9.00μμ
πλ.Λαού-Ταμπουρια 

Εκδήλωση-Συζήτηση
Για την περιοχή των πρώην λιπασμάτων στη Δραπετσώνα ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ ενάντια στις βιομηχανικές χρήσεις, την τσιμεντοποίηση, την κεφαλαιουχική ανάπλαση

Πεμπτη 2/7, 9.00μμ 
γηπεδάκι μπάσκετ, απέναντι απο τα εκπαιδευτήρια Στέγκα
(100μ. απο πλατεία Λαού)

Προβολή της αυτοοργανωμένης, αντιεμπορευματικής παραγωγής "ΛΥΣΣΑ" 
Μια ταίνια για την ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση 
Παρουσίαση του εγχειρήματος απο την ομάδα παραγωγής
(+τεχνια-, ΛΥΣΣΑ crew) - Συζήτηση

Αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου, Δραπετσώνας
http://suneleushkeratsiniou.blogspot.gr/2015/06/296-27-4.html

Αντιφασιστική πορεία 30/6, 18.00 στα Κάτω Πατήσια

Αντιφασιστική πορεία, την Τρίτη 30/6, στις 18.00, Συγκέντρωση σταθμός Κάτω Πατήσια


*Αναδημοσίευση από το το blog του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Άνω-Κάτω Πατησίων
http://anokatopatision.espivblogs.net/?p=1100