Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Την εποχή που η "συνθήκη έκτακτης ανάγκης" επιβάλλεται όλο και πιο μόνιμα, η "κατάσταση εξαίρεσης" τείνει να γίνει ο κανόνας και να γενικευτεί, την εποχή που το κράτος και τα αφεντικά προσπαθούν να εκφοβίσουν όσους αγωνίζονται, η αλληλεγγύη στους διωκόμενους αναρχικούς είναι αυτονόητη και επιτακτική.

Ο σύντροφος Χρήστος Π. διώκεται για τον εμπρησμό οχημάτων στο εφετείο Αθηνών στις 22 Μαϊου του 2008. Αύριο καλείται να απολογηθεί έχοντας να αντιμετωπίσει βαριές κατηγορίες. "Εγκληματική οργάνωση", "έκρηξη", "παράβαση σχετικά με εκρηκτικές ύλες" και "οπλοχρησία".

Συγκέντρωση αλληλεγγύης


Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου, 11:00 πμ
όπου θα εξεταστεί το ενδεχόμενο της προφυλάκισής του

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης


Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο από την πρωτοβουλία αλληλεγγύης για την υπόθεση δίωξης του Χρήστου Π.

"Δύσκολα θα αμφισβητήσει κανείς τη ρευστότητα της εποχής μας. Τίποτα δεν μοιάζει βέβαιο και όλα τα στοιχήματα παραμένουν ανοιχτά. Και αν οι “από κάτω” συνεχίζουν ακόμα να οργίζονται χωρίς να επιτίθενται, να αγανακτούν χωρίς να οργανώνονται, οι “από πάνω” έχουν εξαπολύσει μια καλοσχεδιασμένη και ολοκληρωτική επίθεση. Στο κάτω κάτω τα προνόμια, τα πλούτη και τα κεφάλια τους παίζονται.

Το ελληνικό κράτος μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη και γνωρίζοντας καλά για την επερχόμενη χρεωκοπία οργανώνει την αντεπίθεσή του. Και την εξαπολύει χωρίς δισταγμούς και αναστολές. Μια επίθεση που διεξάγεται σε δύο επίπεδα, διαφορετικά αλλά αλληλοσυμπληρούμενα. Αυτό της καταστολής εκείνων των προλεταριακών ομάδων, των κοινωνικών κομματιών που μπορούν να αποτελέσουν τις σύγχρονες “επικίνδυνες τάξεις” και της εξουδετέρωσης του εσωτερικού εχθρού. “Πρώτα οι μετανάστες και μετά οι αναρχικοί” μας είχε ενημερώσει κυνικά ο τότε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης Μαρκογιαννάκης.

Και δεν είπε και ψέματα. Αστυνομικά πογκρόμ, μαζικές απελάσεις και επιτροπές κατοίκων χέρι χέρι με φασίστες και μεσιτικά γραφεία. Και μετά η εισβολή στο Χαλάνδρι. Διόγκωση των κατηγοριών, προφυλακίσεις χωρίς στοιχεία, εντάλματα με μοναδικό στοιχείο τα αποτυπώματα σε ένα σπίτι. Όποιος περίμενε ότι η αλλαγή κυβέρνησης θα επέφερε οποιοδήποτε αλλαγή, ξεχνάει ότι η κατασταλτική πολιτική αποτελεί ίσως το πλέον βασικό κομμάτι της καπιταλιστικής δικτατορίας και όχι το καπρίτσιο κάποιου υπουργού.

Η συνέχεια, μετά τον Οκτώβρη, γνωστή. Η ”δημοκρατία με πυγμή” αποτελεί το νέο πολυδιαφημισμένο δόγμα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Επικηρύξεις, προληπτικές συλλήψεις και μπάτσοι παντού. Προφυλακίσεις με μηδαμινά ή αμφιλεγόμενα στοιχεία. Ευθεία ποινικοποίηση των προσωπικών και συντροφικών σχέσεων. Στημένα δημοσιεύματα, βαριές καταδίκες και διογκωμένα κατηγορητήρια. Φωτογραφίες καταζητούμενων να προετοιμάζουν τη “Καισαριανή” της γενιάς μας. Τα ΕΚΑΜ μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων να στέλνουν το μήνυμα. Και φυσικά αποκορύφωμα όλων ο πισώπλατος πυροβολισμός του Σ.Σεισίδη και η διαρκής εκδικητικότητα από τη στιγμή της σύλληψής του και ο θάνατος του αναρχικού Λάμπρου Φούντα μετά τη συμπλοκή στη Δάφνη.

Και στο άλλο επίπεδο, το “κοινωνικό”, κάθε απεργία κηρύσσεται παράνομη από τα δικαστήριά τους. Οι απεργοί επιστρατεύονται, ακόμα και όταν αφορά συντηρητικά κομμάτια και στενά συντεχνιακά συμφέροντα. Οι διαδηλωτές λοιδορούνται από τους δημοσιογράφους και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Και όταν αρχίζουν οι μαθητικές καταλήψεις φέτος, δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση, στην αρχή, πριν προλάβουν να εξαπλωθούν. Απαξιώνονται, για να απομονωθούν και να μην συγχρωτιστούν με τη διάχυτη κοινωνική ένταση. Ύστερα χτυπιούνται από την αστυνομία και απειλούνται από τους εισαγγελείς.

Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Δεν θα μπορούσε να ελπίζει σε νίκη η επίθεση του κεφαλαίου, αν το κράτος δεν όπλιζε τους στρατούς του. Για να φοβίσει. Για να εμφανίσει σαν μονόδρομο την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για να πείσει ότι είναι μάταιος κάθε αγώνας και κάθε εξέγερση καταδικασμένη στη συντριβή. Ότι η επανάσταση είναι ανέφικτη. Και για αυτό το λόγο θα γεμίσει τις φυλακές, θα φορτώσει με κατηγορίες όσους θέλει να έχει σε ομηρία, θα επικηρύξει τους συντρόφους μας, θα σκοτώσει.

Πριν λίγες μέρες παραδόθηκε στο σύντροφο Χρήστο Π. κλήση για να παρουσιαστεί ως κατηγορούμενος στην 8η τακτική ανακρίτρια. Το κατηγορητήριο βαρύ, για να απειλεί την προφυλάκιση. “Εγκληματική οργάνωση”, “εκρήξεις”, “νόμος περί εκρηκτικών”, “οπλοχρησία”.

Ο σύντροφος εδώ και ένα χρόνο βρίσκεται στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Όσο και αν ακούγεται κοινότοπο ή σαν διατύπωση ενός πολιτικού λόγου μιας προηγούμενης δεκαετίας, αυτή η συνθήκη διαμορφώνει μια συγκεκριμένη πραγματικότητα.

Προφανώς ο πρωταρχικός στόχος δεν είναι ο σύντροφος, αν και είναι ο άμεσος. Πρωταρχικός στόχος είναι να χτυπηθεί η ίδια η ανατρεπτική δράση. Να χτυπηθούν οι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, μέσα από τις τάξεις των οποίων δρα και πολεμά εδώ και 15 χρόνια και ο σύντροφος.
Το κράτος επιδιώκει να εκφοβίσει και μετά αυτός ο φόβος να εσωτερικευτεί και να ιδεολογικοποιηθεί. Να γεννήσει στρεβλά ερωτήματα και λάθος απαντήσεις. Επιδιώκει, μα στην πραγματικότητα ονειρεύεται, την άτακτη υποχώρηση μας. Την εξαφάνιση του εσωτερικού εχθρού. Μας ζητούν να υπογράψουμε μια δήλωση νομιμοφροσύνης μέσα μας και να εγκαταλείψουμε το μονοπώλιο της βίας στα χέρια τους. Να αποκηρύξουμε. Να ψευτο-αναρωτηθούμε για το νόημα της επαναστατικής βίας, για την αξία της σήμερα. “Των επιλογών που καταλήγουν σε αδιέξοδο”, “αυτών των αντιλήψεων που οδηγούν σε τόσους κρατούμενους”, της παραδοχής ότι “με τόσους μπάτσους στους δρόμους δεν γίνεται τίποτα”... Να ψευτο-αναρωτηθούμε έχοντας απέναντι μας την κάνη των όπλων τους να μας σημαδεύει.

Οι αναρχικοί δεν μιλάνε όμως από τη θέση του θύματος. Οι ανατρεπτικές ιδέες είναι επικίνδυνες, επειδή μπορούν να υπάρξουν σαν καθημερινή πρακτική. Είναι απειλητικές, γιατί αποτελούν συγκεκριμένη κοινωνική πρόταση. Βρισκόμαστε στο στόχαστρο επειδή κάποιοι στις διαδηλώσεις ξηλώνουν πεζοδρόμια και επιτίθενται στα ΜΑΤ. Επειδή κάποιοι δεν σέβονται την ιδιοκτησία και επανοικοιοποιούνται το έδαφος της μητρόπολης. Επειδή κάποιοι λεηλατούν τον πλούτο των αφεντικών. Επειδή κάποιοι οπλίζονται και οργανώνουν την αγριότητα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επειδή κάποιοι δεν κάνουν βήμα πίσω και εργάζονται, με λύσσα και υπομονή, για την κατάκτηση της ελευθερίας.

Θέλουν να μας εξουδετερώσουν -ας μην ξεχνάμε ότι έτσι διατύπωσε πολιτικός συντάκτης στο “Βήμα” τη δολοφονία του Λ.Φούντα- για να επιβάλλουν την ειρήνη τους. Την τάξη ενός νεκροταφείου παντού γύρω μας. Θέλουν να μας εξουδετερώσουν γιατί η άμεση δράση, η εξεγερτική αντι-βία, το πρόταγμα της κοινωνικής ανατροπής, η συνείδηση, η αυτοοργάνωση μπορούν να λειτουργήσουν σαν πυροκροτητής στην εποχή μας. Μιας έκρηξης που θα μετατρέψει τη σημερινή ευκαιρία σε μια επαναστατική κρίση και όχι σε μια νίκη της αδράνειας και της υπομονής ή της σιδερένιας πυγμής των μπάτσων και των παρακρατικών, με άλλα λόγια σε ένα θρίαμβο του κράτους και του κεφαλαίου. Και αυτό το φοβούνται πολύ.


Ας μην αφήσουμε κανένα διωκόμενο σύντροφο μόνο του. Ούτε στιγμή.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης.
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου, Ευελπίδων, 11:00

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης"

αλληλεγγύη

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

ένα όμορφο απόγευμα στο κέντρο της πόλης

Περισσότεροι από 2500 άνθρωποι (κατά πολλούς 3000) πορευτήκαμε μαζί στο κέντρο της Αθήνας, το απόγευμα της Πέμπτης 25 Νοέμβρη, στην αντικατασταλτική διαδήλωση που είχε καλεστεί στα Προπύλαια. Εσωτερική συνοχή, δυνατός παλμός, αυτοπεποίθηση. Κανένας φόβος παρά τις απίστευτες αστυνομικές δυνάμεις που μας έζωναν ασφυκτικά. Μόνο πρόσωπα φωτισμένα από το πάθος, τη συντροφικότητα, την αλληλεγγύη.

Οι απαντήσεις στην κρατική τρομοκρατία, την καπιταλιστική βαρβαρότητα, την καθεστωτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, συνεχίζουν να βρίσκονται εκεί που δίνονταν πάντα: στον δρόμο. Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές και σε όσους αντιστέκονται. Κανένας μόνος ποτέ και πουθενά.

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

ΠΟΡΕΙΑ την ΠΕΜΠΤΗ 25.11...

...στις 18:00 στα προπύλαια [στάση μετρό: πανεπιστήμιο]
ενάντια στην κρατική τρομοκρατία

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΜΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΥΣ
ΕΞΕΓΕΡΣΗ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ & Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ & Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

επειδή η δημοκρατία...

...και η χώρα βρίσκεται σε "κατάσταση έκτακτης ανάγκης", όπως μας είπε ο πρωθυπουργός.
Χθες [20.11.2010], την ώρα που κάτοικοι του περιστερίου κατέλαβαν έναν εγκατελειμένο δημοτικό κτίριο, στα "ψαράδικα" για να γίνει ένας ανοιχτός κοινωνικός χώρος αντίστασης & αλληλεγγύης, οι κατασταλτικές δυνάμεις αποφάσιζαν την επιχείρηση της εκκένωσής της, προφανώς με τη συνδρομή των "τοπικών αρχόντων" ή με την πρόφαση κάποιας "άγνωστης μήνυσης".
Ο συγκεκριμένος χώρος βρίσκεται απέναντι από το νέο δημαρχείο του περιστερίου και τον υπό κατασκευή νέο σταθμό του μετρό (τώρα πώς γίνεται "το κράτος να μην έχει λεφτά" αλλά να αποφασίζεται η κατασκευή νέου σταθμού, μόλις 500μ από τον προηγούμενο, ε! μάλλον κι αυτό είναι ένα ακόμη κομμάτι του "θαυμαστού μαγικού κόσμου της κρίσης").
Είναι φυσικό πως μία απελευθερωμένη νησίδα κάποιων τετραγωνικών ενοχλεί,  πόσο δε μάλλον όταν αυτή είναι τόσο κοντά στο "μέγαρο" του περιστερίου, τόσο δίπλα στη νέα στάση του μετρό και άρα τόσο "καλό φιλέτο" προς εμπορική αξιοποιήση, σε μία περιόδο που η "έκτακτη ανάγκη" των κυρίαρχων απαιτεί υποταγή, σιωπή, εξατομίκευση και παθητικότητα.
Έτσι στις εννιά περίπου το βράδυ διμοιρίες των ματ και περιπολικά περικύκλωσαν τον κατειλλειμένο χώρο και τους 50 και πλέον ανθρώπους, που τακτοποιούσαν, καθάριζαν, μοίραζαν κείμενα και διάβαζαν ανακοινώσεις από μικροφωνική εγκατάσταση, τους συνέλαβαν και τους οδήγησαν στη ΓΑΔΑ, ενώ διμοιρίες των ΜΑΤ έμειναν να "φυλάσσουν" τον χώρο. Δεκάδες αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι κατέφθασαν στο σημείο, στήνοντας μικροφωνική αντιπληροφόρησης & αλληλεγγύης για το περιστατικό. Οι συλληφθέντες, εν τέλει, αφού πρώτα αναστατάσωσαν το αστυνομικό μέγαρο, αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς απαγγελία κατηγοριών και επανήλθαν στο σημείο της κατάληψης όλοι μαζί, περίπου στις δύο το βράδυ, φωνάζοντας συνθήματα.
Σήμερα στις 5:00 το απόγευμα έχει καλεστεί συγκέντρωση στο χώρο έξω από τα "ψαράδικα".

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Άμεση απελευθέρωση του Σίμου Σεϊσίδη, συγκέντρωση αλληλεγγύης 19 & 24 Νοέμβρη, 9:00πμ, στο εφετείο Αθηνών

Τον στοχοποίησαν μετά τη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας στη Σολώνος τον Γενάρη του 2006 και τη σύλληψη του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη. Τον καταχώρησαν στην κατασκευασμένη από την ασφάλεια «συμμορία των ληστών με τα μαύρα». Του απέδωσαν κατηγορίες για σωρεία ληστειών και τον κήρυξαν καταζητούμενο. Γέμισαν τα αστυνομικά τμήματα με φωτογραφίες του. Τον επικήρυξαν μαζί με τους επίσης καταζητούμενους συγκατηγορούμενούς του, Μάριο Σεϊσίδη και Γρηγόρη Τσιρώνη, για 600 χιλιάδες ευρώ, σε ένα σύγχρονο κυνήγι κεφαλών. Χρησιμοποίησαν απίστευτα δικαστικά τερτίπια για να καταφέρουν να διαχωρίσουν τα κακουργήματα από τα πλημμελήματα στις κατηγορίες που του απέδιδαν και να τον καταδικάσουν ερήμην σε 7,5 χρόνια φυλάκισης για τα πλημμελήματα 7 ληστειών τραπεζών (δεν μπορεί να δικαστεί κάποιος ερήμην για κακουργήματα), ώστε να μπορούν να τον κρατούν φυλακισμένο μέσα σε ένα νομικό κυκεώνα εφόσον τον συλλάμβαναν. Τον πυροβόλησαν πισώπλατα, σχεδόν εξ’ επαφής, όταν λίγους μήνες πριν (στις 3/5/2010) επιχείρησε τρέχοντας να διαφύγει αστυνομικού ελέγχου και τον ξυλοκόπησαν ανηλεώς ενώ ήταν πεσμένος στο έδαφος αιμόφυρτος. Με δεδομένο τον βαρύ τραυματισμό του δεξιού του ποδιού (στην κεντρική αορτή αιμοδοσίας του οργανισμού που έρχεται από την καρδιά), μέσα στο νοσοκομείο του επέβαλαν την ποινή του ακρωτηριασμού, με την παρεμπόδιση της σωστής φροντίδας και νοσηλείας του από την αντιτρομοκρατική, που είχε στρατοπεδεύσει στο νοσοκομείο μοιράζοντας εντολές και απαγορεύσεις στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Αυτή τη στιγμή συνεχίζει να βρίσκεται κρατούμενος στο -κατ’ ευφημισμόν- νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού και στις 19 και 24 Νοέμβρη θα επιδιώξει, στο εφετείο Αθηνών, την ακύρωση των εκδικητικών δικαστικών διαδικασιών που οδήγησαν στην ερήμην του καταδίκη σε 7,5 χρόνια φυλάκισης.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ
Συγκέντρωση αλληλεγγύης 19 & 24 Νοέμβρη, 9:00πμ
στο εφετείο Αθηνών (Λουκάρεως & Λεωφ. Αλεξάνδρας)

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

37 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο, το πρόταγμα της εξέγερσης επίκαιρο όσο ποτέ

37 χρόνια πριν, σε περίοδο χούντας, εκδηλώθηκε η εξέγερση του Πολυτεχνείου, με πολυποίκιλα συνθήματα που έθεταν μέχρι και το ζήτημα της κατάργησης της εξουσίας. Μπρος στον φόβο γενίκευσης της κοινωνικής αναταραχής το καθεστώς -τότε- προχώρησε σε ένα σύντομο πρόγραμμα «φιλελευθεροποίησης» και κατόπιν στην «ομαλή μετάβαση» προς την κοινοβουλευτική δημοκρατία, τη λεγόμενη μεταπολίτευση, μετά από ενδοκυριαρχικές διαβουλεύσεις.
Τα χρόνια που ακολούθησαν επιχειρήθηκε από τα κόμματα και τα ΜΜΕ η εξέγερση του Πολυτεχνείου να μετατραπεί σε αποστεωμένη επέτειο και σε γιορτή της δημοκρατίας. Και μάλιστα, σε απ’ ευθείας μετάδοση «για όλη την οικογένεια». Ορισμένοι, εξαργυρώνοντας τη συμμετοχή τους στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, αναρριχήθηκαν στην ιεραρχία των «προοδευτικών» κομμάτων και κατόπιν έγιναν κυβερνητικά στελέχη. Παράλληλα, κάποιοι άλλοι επιχείρησαν να γίνουν οι τιμητές της, όπως για παράδειγμα το ΚΚΕ, το οποίο προηγουμένως την είχε καταδικάσει, σε φοιτητικό του έντυπο της εποχής (στο φύλλο 8 της Πανσπουδαστικής), ως προβοκατόρικη δράση πρακτόρων της ασφάλειας.
Όμως, μια εξέγερση δεν μπορεί ούτε να μετατραπεί σε επετειακή λιτανεία ούτε σε γιορτή του αντιπάλου της, δεν μπορεί ούτε να ξεπουληθεί ούτε να καπελωθεί. Γιατί πολύ απλά δεν είναι τσιφλίκι κανενός αλλά αποτέλεσμα κοινωνικών διεργασιών απελευθερωτικού χαρακτήρα προσανατολισμού. Έτσι, η ζωντάνια και το μήνυμά της παραμένουν ατίθασα μέσα από τη μνήμη και τη δράση των αγωνιζόμενων ανθρώπων και μεταλαμπαδεύονται στις επόμενες γενιές κοινωνικών αγώνων και εξεγέρσεων.
Σήμερα, ζούμε μια νέα χούντα, που δεν χρειάζεται να λέγεται ή να παρουσιάζεται έτσι, αφού τα καταφέρνει μια χαρά και ως δημοκρατία. Άλλωστε, το ουσιαστικό κοινωνικό ζήτημα δεν υπήρξε ποτέ η αλλαγή πολιτεύματος αλλά η αποτίναξη του ζυγού της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας. Ό,τι προσωπείο κι αν φοράει αυτή, δικτατορικό ή δημοκρατικό. Ακόμα περισσότερο στην εποχή μας, που η βαθύτατη κρίση του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος θρυμματίζει τη βιτρίνα των κοινωνικών ψευδαισθήσεων.
Η πρόσφατη εξέγερση του Δεκέμβρη 2008, έδειξε το απέραντο βάθος των κοινωνικών-ταξικών δυνατοτήτων για αξιοπρέπεια και σύγκρουση με την εξουσία, για δημιουργικότητα και συλλογικοποίηση, για συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Με την άρνηση ανάδειξης προσωπικοτήτων και ηγετών. Με τη μαζική κάθοδο στους δρόμους μακρία από κάθε κοινωνικό διαχωρισμό με βάση το φύλο, τη φυλή, την κοινωνική θέση ή την ηλικία. Με τις επιθέσεις σε κρατικά κτίρια και στους ναούς του χρήματος και της κατανάλωσης. Με τις αναμετρήσεις με τα σώματα ασφαλείας. Με τις μικρές κομμούνες, συλλογικής ζωής, καθημερινής διαβίωσης και συνελεύσεων, των κατειλημμένων σχολών και του κτιρίου της ΓΣΕΕ. Με τις αχρηστεύσεις ακυρωτικών μηχανημάτων για την ελεύθερη μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Με τις καταλήψεις ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών. Με τις παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους. Με τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης έξω από κρατητήρια, δικαστήρια και φυλακές.
Μετά και την τεράστια αποχή στις τοπικές εκλογές των προηγούμενων ημερών, ίσως είναι ο καιρός να αναλογιστούμε ξανά την πιθανότητα της γενικευμένης κοινωνικής ανταρσίας, στην προοπτική της ανατροπής του πολιτισμού της εκμετάλλευσης και της υποταγής. Για τον συνολικό ελευθεριακό μετασχηματισμό των κοινωνικών σχέσεων. Για την επανάσταση στην καθημερινή ζωή.

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010

Δεν είναι μόνο ο βασιλιάς γυμνός αλλά και οι τοπικοί άρχοντες

Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Εγγεγραμμένοι: 74.399
Ψήφισαν: 29.421 (39,54%)
Απείχαν: 44.978 (60,46%)
Έγκυρα: 26.395 (89,71%)
Άκυρα: 1.589 (5,40%)
Λευκά: 1.437 (4,88%)
Λουκάς Τζανής: 15.065 (57,08%)
Χρυσός Αλέξανδρος: 11.330 (42,92%)
Νέος τοπικός αρχοντίσκος ο Λουκάς Τζανής με την υποστήριξη του 20% των κατοίκων Κερατσινίου-Δραπετσώνας, εκ των οποίων τo 65% είτε απείχαν είτε "ψήφισαν" λευκό ή άκυρο.

Δήμος Νίκαιας-Αγ.Ι.Ρέντη
Εγγεγραμμένοι: 95.877
Ψήφισαν: 34.568 (36,05%)
Απείχαν: 61.309 (63,95%)
Έγκυρα: 31.143 (90,09%)
Άκυρα: 1.845 (5,34%)
Λευκά: 1.580 (4,57%)
Ιωακειμίδης Γεώργιος: 18.799 (60,36%)
Λογοθέτης Στυλιανός: 12.344 (39,64%)
Νέος τοπικός αρχοντίσκος ο Γεώργιος Ιωακειμίδης με την υποστήριξη του 20% των κατοίκων Νίκαιας-Αγ.Ι.Ρέντη, εκ των οποίων τo 68% είτε απείχαν είτε "ψήφισαν" λευκό ή άκυρο.

Χωρίς σχόλια…

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Ανακοίνωση του Radio Revolt από Θεσσαλονίκη για την εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε στις 9/11

Την τρίτη 9 Νοεμβρίου γύρω στις 11 το βράδυ και ενώ στο βαγόνι του radio revolt υπήρχαν 5 σύντροφοι, ομάδα 20-25 παρακρατικών και φασιστοειδών πραγματοποίησε επίθεση. Οπλισμένοι με πτυσσόμενα γκλοπ, σφυριά, ξύλα και μαχαίρια εκτόξευσαν 3 βόμβες μολότοφ στο εσωτερικό του βαγονιού και προσπάθησαν να κλείσουν την πόρτα. Η αντίδραση των συντρόφων ήταν άμεση, άρπαξαν καδρόνια, απεγκλωβίστηκαν και βγήκαν έξω απαντώντας στην επίθεση. Ακούστηκαν τα κλασσικά καθόλου ευφάνταστα συνθήματα τους, πετάχτηκαν πέτρες αλλά παρόλα αυτά οι σύντροφοι κατάφεραν να τους απωθήσουν κυνηγώντας τους μέχρι τις μηχανές τους. Ωστόσο, η φωτιά είχε ήδη βγει εκτός ελέγχου και ενώ η συντονισμένη προσπάθεια όλων όσων κατέφτασαν περιόρισε τις ζημιές στο βαγόνι, καταστράφηκε το εσωτερικό του. Στην ευρύτερη περιοχή των πανεπιστημίων κατέφτασαν 6 πυροσβεστικά οχήματα, τα οποία (κατά την πυροσβεστική υπηρεσία) μπλοκαρίστηκαν από την αστυνομία η οποία απαίτησε να συνοδεύσει τα οχήματα μέσα στα πανεπιστήμια πράγμα που δε θα δεχόμασταν σε καμία περίπτωση. Ταυτόχρονα και ενώ το ρεύμα παρέμενε συνδεδεμένο απειλώντας με έναν επιπλέον κίνδυνο τον κόσμο που έσβηνε τη φωτιά, η παροχή νερού κόπηκε (2 φορές) από την πρυτανεία.
Προφανώς δεν περιμέναμε την επέμβαση κανενός κρατικού μηχανισμού για να μας «σώσει» μιας και κρίνουμε πως η επίθεση πραγματοποιήθηκε από αυτόν τον μηχανισμό. Συγκεκριμένα από νωρίς το απόγεμα ο χώρος γύρω από τα πανεπιστήμια έσφυζε από μπάτσους με 3 τουλάχιστον διμοιρίες στην (κλειστή) ΔΕΘ, τετράδες δίτροχων μπάτσων να κινούνται στην πλατεία ροτόντας στην εθνικής αμύνης καθώς και στην Αγ. Δημητρίου και επιβεβαιωμένη παρουσία κρανοφόρων (ενδεχομένως ασφαλιτών) μπροστά στο palais de spor λίγο μετά την επίθεση.
Όπως έχει αποδειχθεί επανειλημμένα τα φασιστοειδή δεν έχουν την δυνατότητα να πραγματοποιήσουν μία τέτοια επίθεση χωρίς βοήθεια (με ενδεικτικά παραδείγματα τα πογκρόμ μεταναστών υπό την προστασία μπάτσων στον άγιο Παντελεήμων, της κλούβας-ταξί στο σταθμό Λαρίσης και τα πεσίματα στο στέκι στα δυτικά σε ένα από τα οποία μία διμοιρία(!?) κατέφτασε ελάχιστα λεπτά αφότου έφυγαν). Έτσι και εδώ, τα μηχανάκια τους έσπασαν ανενόχλητα τον «κλοιό» των μηχανοκίνητων μπάτσων γύρω απ τα πανεπιστήμια. Αντιλαμβανόμαστε εύκολα πως έχουμε άλλη μια κίνηση στα πλαίσια της γενικευμένης επίθεσης σε ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας. Μία επίθεση που είναι αναμενόμενη στην παρούσα κοινωνικοοικονομική συνθήκη που επικρατεί στην Ελλάδα.
Διανύουμε μία περίοδο που μία κυβέρνηση προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κάνει την χώρα να επιπλεύσει, καταδικάζει σε εξαθλίωση το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού με αποτέλεσμα να ξεπηδούν παντού καινούριοι, καθώς και να αναβαθμίζονται οι ήδη υπάρχοντες, πόλοι ριζοσπαστικής δράσης. Σε αυτήν την περίοδο το αλαφιασμένο σύστημα επιλέγει να κλιμακώσει την καταστολή χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που έχει στη διάθεση του. Στόχος του η αποτροπή κάθε ατόμου, συλλογικότητας, ομαδοποίησης να εναντιωθεί στα νέα μέτρα, στο κράτος, στο σύστημα. Προσπαθεί να αμυνθεί σε αυτό το γενικευμένο αναβρασμό που επικρατεί στην κοινωνία.
Όλα αυτά συνθέτουν την ολοκληρωμένη εικόνα του συμβάντος της τρίτης. Φασιστοειδή επιτίθενται δολοφονικά σε ένα αυτοοργανωμένο αναρχικό ραδιόφωνο με τις πλάτες της αστυνομίας, η οποία σε έναν διπλό ρόλο καλύπτει την διαφυγή τους και εμποδίζει την επέμβαση της πυροσβεστικής. Οι Πανεπιστημιακές αρχές «σηκώνουν τα χέρια ψηλά» ενώ τα καθεστωτικά ΜΜΕ μιλούν για επεισόδια στο ΑΠΘ και για συγκρούσεις συμμοριών αποκρύπτοντας και παραποιώντας το γεγονός.
Το βαγόνι κάηκε αλλά το Radio Revolt συνεχίζει. Ένα 20λεπτο μετά την διακοπή της εκπομπής, ο σταθμός επανήλθε και στο internet και στα FM και φυσικά η ροή του σταθμού συνεχίζει κανονικά και επιθετικά. Το βαγόνι θα επαναλειτουργήσει για να πλαισιώσει το εγχείρημα του σταθμού. Ο κάθε αυτουργός της επίθεσης της τρίτης θα μας βρει μπροστά του έτοιμους να απαντήσουμε σε κάθε προσπάθεια φίμωσης της αντιπληροφόρησης της υποστήριξης ανατρεπτικών δράσεων και της προώθησης ανατρεπτικών ιδεών. Επιπλέον, κάθε τέτοια επίθεση, πέρα από το ότι μας συσπειρώνει όπως αποδείχτηκε από την έμπρακτη αλληλεγγύη που άμεσα δεχτήκαμε, όχι απλά δε μας πτοεί αλλά μας εξοργίζει!

ΜΠΑΤΣΟΙ, TV, ΝΕΟΝΑΖΙ - ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ

Radio Revolt